Over Bruni Löbel
Bruni Löbel werd geboren op 20 december 1920 te Chemnitz in de deelstaat Saksen. Het was haar wens om actrice te worden en in 1935 stond ze voor de eerste keer op het toneel van het Stadttheater te Chemnitz. Ze volgde acteerlessen bij actrice Sonja Karzau en toen deze in 1938 naar München verhuisde wilde ze haar graag volgen, maar haar ouders wilde haar behoeden voor de gevaren van de 'zondige' grote stad en sloten haar op in haar slaapkamer. Op een avond wist ze echter te ontsnappen via het raam, nam de trein naar München en keerde nooit meer terug. Aanvankelijk werkte ze als secretaresse, maar in 1939 kreeg ze een aanbod van de UFA-studio voor een rol naast Wolf Albach-Retty in de operettefilm Heimatland. Vanaf dit tijdstip speelde ze zowel op het toneel als in films zoals de jeugdfilm Jungens (1941) van Robert A. Stemmle. Een ster was ze echter nog niet. Haar doorbraak kwam met een rol in Wenn die Sonne Wieder Scheint (1943), naast Paul Klinger en Paul Wegener. In hetzelfde jaar was ze te zien naast Heinz Rühmann in de komedie Quax in Africa. Haar roem was blijkbaar zo gestegen dat Joseph Goebbels haar op zijn beruchte 'Gottbegnadete Liste' plaatste. Vlak voor het einde van de oorlog speelde ze nog in Dreimal Komödie, maar de productie kon niet worden afgemaakt, zodat de film uiteindelijk pas in 1949 in de bioscopen verscheen. Na de oorlog ging ze samen met zangeres/actrice Margot Hielscher en Heinz Rühmann op tournee door Duitsland om het publiek te vermaken. Haar eerste filmoptreden na de oorlog was in Kein Platz für Liebe (1947) van Hans Deppe. In 1950 speelde ze weer naast Paul Klinger in Die Nacht Ohne Sünde en maakte ze in hetzelfde jaar haar Hollywooddebuut in The Big Lift naast Montgomery Clift, onder regie van George Seaton. Er zouden nog twee Amerikaanse films volgen: Special Delivery (1954) van John Brahm en de mierzoete Disney-productie Almost Angels (1962), handelend over het beroemde Oostenrijkse jongenskoor 'Die Wiener Sängerknaben'. De hoofdmoot bleef echter de Duitse film zoals optredens in Engel im Abendkleid (1951), Vater Braucht eine Frau (1952), Das Liebesleben des Schönen Franz (1956), Der Pauker (1958) en haar laatste bioscoopfilm Kurzer Prozess (1967). Vanaf 1960 verlegde ze haar acteerwerk meer en meer naar de televisie en was ze te zien in tv-films en populaire series zoals Der Kommissar, Derrick, Der Alte, Das Traumschiff, Die Schwarzwaldklinik, Forsthaus Falkenau en Um Himmels Willen. Haar laatste optreden was in de serie Sturm der Liebe (2006). In 1988 werd ze geeerd met het 'Bundesverdienzkreuz'. Bruni Löbel trad twee keer in het huwelijk en was sinds 1971 getrouwd met acteur Holger Hagen, die in 1996 overleed. Zelf overleed ze op 27 september 2006 op 85-jarige leeftijd te Mühldorf am Inn en werd haar urn bijgezet naast haar echtgenoot op diens privé-grond..
Bruni Löbel
