Tijdens het filmfestival van Venetië, waar Wes Anderson de Roald Dahl-verfilming The Wonderful Story of Henry Sugar presenteert, sprak de regisseur ook over het onderwerp van het bewerken van Dahl's boeken. Daarnaast deelde hij hoe hij kijkt naar zijn eigen stijl.
Wes Anderson's visuele stijl is wellicht een van de meest erkende en besproken stijlen onder hedendaagse regisseurs. Talloze video's, foto's en memes beweren deze kenmerkende uitstraling van zijn films te hebben nagebootst. Maar herkent de filmmaker deze stijl zelf? Op het filmfestival van Venetië, waar hij zijn Netflix-korte film The Wonderful Story of Henry Sugar, gebaseerd op een verhaal van Roald Dahl, presenteert, gaf hij aan dat hij hier niet echt bij stilstaat. "Ik weet dat dit waarschijnlijk ongeloofwaardig klinkt, maar ik heb het gevoel dat ik geen stijl kies", zei hij tijdens de persconferentie op vrijdag. "Een stijl bestaat uit zoveel verschillende keuzes en de meeste van die keuzes zijn gewoon wat ik wil. Het is eigenlijk alsof je vraagt: wil je een film maken op een manier die je niet wilt? Idealiter wil ik het doen zoals ik het wil." Anderson voegde eraan toe: "Maar elke keer dat ik een film maak, heb ik het gevoel dat ik iets compleet anders doe. Ik betreed nieuw terrein en vertel een ander soort verhaal met een nieuwe groep personages en een andere mix van acteurs, maar ik weet dat er zoveel dingen zijn die verbinden waar ik in het algemeen naar toe getrokken word en ik denk dat je dat kunt zien... Ik ben het."
Aanpassen boeken Roald Dahl
Tijdens de ontmoeting met de media besprak Anderson de controversiële beslissing om enkele boeken van Roald Dahl te bewerken om taal te verwijderen die nu als aanstootgevend wordt beschouwd. Hij zei dat hij niet eens dacht dat kunstenaars zelf hun eigen werken zouden mogen bewerken. "Als je me vraagt of Renoir het recht zou moeten hebben om een van zijn schilderijen bij te werken, zou ik zeggen van niet. Het is klaar," zei hij. "Ik wil niet eens dat de kunstenaar zijn werk wijzigt. Ik begrijp de motivatie erachter, maar ik behoor tot de groep die vindt dat als een werk eenmaal af is, we eraan deelnemen. We kennen het. Dus ik denk, als het klaar is, is het klaar. En zeker niemand die geen auteur is, zou iemands boek moeten aanpassen. Hij is overleden."
Schandelijke trend is dat, het aanpassen van boeken omdat er mogelijk dingen in staan die als ‘naar’ ervaren kunnen worden. We komen stapje voor stapje dichterbij een maatschappij waarin je niet van de lijn mag afwijken.
What’s next? Gaan we schilderen aanpassen waar slaven op staan? Komt er een lijst met woorden die we niet meer mogen gebruiken? Zoals dikzak, lelijkerd, zwarte?
Schandelijke trend is dat, het aanpassen van boeken omdat er mogelijk dingen in staan die als ‘naar’ ervaren kunnen worden. We komen stapje voor stapje dichterbij een maatschappij waarin je niet van de lijn mag afwijken.
What’s next? Gaan we schilderen aanpassen waar slaven op staan? Komt er een lijst met woorden die we niet meer mogen gebruiken? Zoals dikzak, lelijkerd, zwarte?
Er zijn inderdaad een heleboel woorden die we niet meer gebruiken omdat ze de tand des tijds niet hebben doorstaan!
Er zijn inderdaad een heleboel woorden die we niet meer gebruiken omdat ze de tand des tijds niet hebben doorstaan!
Dus stel, je zou een film met een historische inslag maken zoals 12 years a slave of Django Unchained. Een veel gehoord woord is daarin ‘nigger’. Dat woord is niet meer van deze tijd, dus dan zouden we het in nieuwe films niet meer kunnen gebruiken, ondanks dat het gebruik ervan feitelijk gezien in die tijdspanne past? Dan zou je er in principe voor kiezen het beeld van het verleden op te poetsen door er nare dingen uit te laten?
En wat te denken van de omstreden aanpassingen in het boek van Dahl. Daarin werd het woord ‘lelijkerd’ geschrapt. Via sociale media wordt er een heel duidelijk schoonheidsideaal gepromoot waaraan de meeste mensen niet kunnen voldoen. Het is bewezen dat tieners daar een minderwaardigheidscomplex aan overhouden met alle gevolgen van dien. Dat mag wel, maar het woord ‘lelijkerd’ zou dan ongepast zijn?
Elke vertaling van een boek is per definitie al een verandering van de oorspronkelijke tekst. Ik heb nog nooit van die kruisridders tegen boekvertalingen gezien.
Dan kan de oorspronkelijke tekst ook in modernere variant veranderd worden, zoals bij oudere boeken altijd al gebeurde.
Enige belangrijke is dat de oorspronkelijke tekst *ook* bewaard en toegankelijk blijft.
Dan kan de oorspronkelijke tekst ook in modernere variant veranderd worden, zoals bij oudere boeken altijd al gebeurde.
Een - bijvoorbeeld middeleeuwse of buitenlandse - tekst moderniseren ten behoeve van begrijpelijkheid voor een nieuwe generatie is iets héél anders dan een hedendaagse norm opleggen aan bestaande kunstwerken. Het eerste geval is het volgen van de onontkoombare evolutie van taal; het tweede is simpelweg censuur. Van het geschiedvervalsende soort.
het tweede is simpelweg censuur. Van het geschiedvervalsende soort.
Haha, geschiedvervalsende censuur omdat 'lelijkerd' wordt vervangen door een ander woord. Prijs ons gelukkig dat we ons in Nederland om zulk soort onbenulligheden druk kunnen maken in tegenstelling tot de censuur in Rusland, China e.a..
Haha, geschiedvervalsende censuur omdat 'lelijkerd' wordt vervangen door een ander woord. Prijs ons gelukkig dat we ons in Nederland om zulk soort onbenulligheden druk kunnen maken in tegenstelling tot de censuur in Rusland, China e.a..
Zeg je nou dat als het allemaal maar onbenullig is het gedachtegoed wel een groot succes is?
Prijs ons gelukkig dat we ons in Nederland om zulk soort onbenulligheden druk kunnen maken in tegenstelling tot de censuur in Rusland, China e.a..
Vind dit altijd wat lui redeneren, want zo kun je alles wel bagataliseren. Het is inderdaad nog (gelukkig) verre van met elkaar te vergelijken, maar wel eerder een stapje dichterbij dan verder weg.
Pas de toon aan in nieuwe creaties, maar laat het origineel lekker met rust. Mensen kunnen zelf wel een oordeel vellen of het al dan niet kwetsend is. Daar is geen moraalpolitie voor nodig.
Om de zoveel tijd staat er altijd wel weer ergens een soort Inquisitie op. Daar zitten we ook midden in nu. Het zal nog een hoogtepunt (of dieptepunt) gaan bereiken want we zijn er nog niet.
Maar zo’n Inquisitie (of McCarthyisme, Nationaal-Socialisme, Fascisme, Heksenjachten) gaat altijd weer ten onder. En op andere momenten leeft het weer op.
Reacties (10)