De Amerikaanse schrijver, regisseur en producent Glenn Gordon Caron heeft in een nieuw interview gesproken over zijn goede vriend Bruce Willis die lijdt aan frontotemporale dementie. Caron is het brein is achter de zeer succesvolle serie Moonlighting uit de jaren 80 waarin Willis een van de hoofdrollen speelde en is sindsdien goede vrienden met de Die Hard-acteur en probeert hem nog met enige regelmaat te bezoeken.

Eind maart vorig jaar kondigde Willis op 68-jarige leeftijd zijn pensioen aan, nadat bij hem afasie was ontdekt. Door deze neurologische aandoening raakt iemands vermogen om te spreken, schrijven en/of taal te begrijpen, mondeling en vaak ook schriftelijk, ernstig verstoord. "Aan alle geweldige fans van Bruce: we willen als familie delen dat Bruce worstelt met gezondheidsproblemen en dat bij hem recentelijk afasie is geconstateerd, wat een impact heeft op zijn verstandelijke vermogens," zo schreef zijn familie toen in een statement. Later bleek die afasie slechts een symptoom te zijn van het veel complexere frontotemporale dementie.

'Hij leest niet meer'

De ziekte van Willis heeft enorme impact op het leven van de acteur, maar ook op zijn vrienden en familie. Caron heeft nu in een nieuw interview meer inzicht gegeven over de hartverscheurende manieren waarop het leven van Willis is veranderd en hoe het nu is om met de zieke acteur te communiceren. "Mijn gevoel is dat hij de eerste drie minuten weet wie ik ben", zo vertelde Caron tegenover The New York Post over zijn interacties met Willis. "Hij is niet helemaal verbaal; hij was een fervente lezer, hij wilde niet dat iemand dat wist, en hij leest nu niet meer. Al die taalvaardigheden zijn niet langer beschikbaar voor hem, en toch is hij nog steeds Bruce."

Levensvreugde

"Ik heb heel mijn best gedaan om in zijn leven te blijven", zo gaat Caron verder, terwijl hij uitlegt dat hij de acteur maandelijks probeert te bezoeken. "Hij is een buitengewoon persoon. Wat zijn ziekte zo verbijsterend maakt, is dat als je ooit tijd met Bruce Willis hebt doorgebracht, er niemand is die meer levensvreugde en levenslust had dan hij. Hij hield van het leven en hij vond het heerlijk om elke ochtend wakker te worden en te proberen alles uit het leven te halen. Dus het idee dat hij het leven nu door een soort hordeur ziet, bij wijze van spreken, is eigenlijk echt niet logisch. Hij is echt een geweldige kerel. Als je bij hem bent, weet je dat hij Bruce is en ben je dankbaar dat hij er is, maar de levensvreugde is verdwenen," aldus Caron.