Filmclichés

Een sniper uitschakelen door precies door zijn vizier/verrekijkertje te schieten.

Maar dan alleen als hij ook zwaar aan de drank is.

Haha, ongetwijfeld, en omdat het vet is!

Op het moment (in de sneeuwstom, in de auto) de moeder tegen het kindje scheeuwt: ‘blijf in de gordel!’ Knalt ze frontaal tegen een andere auto met dodelijke afloop.

Ja, dat kindje zit dan op de achterbank, waardoor moeders even omkijkt, en dan net als ze weer voor zich kijkt ziet ze nog, met wijd opengesperde ogen, de tegenligger op haar af komen.

Ik heb gezocht op zwembad maar niets gevonden. Maar in ieder geval in komedies gebeurt het vaak dat ze aan de rand van zwembad staan en dan denk ik die lazert erin en gebeurt dan ook nog. (of ze rijden met auto, etc erin) (ik zou eigenlijk teleurgesteld zou het niet het geval zijn want dit hoort nu eenmaal bij slapstick, al dit soort dingen)

In thrillers en horrorfilms.

Er is een parade aan de gang, mensen staan langs de kant van de weg. Iemand, vaak de hoofdrolspeler, ziet aan de overkant van de straat een bekend gezicht tussen de mensen staan, een enge gestalte, dikwijls de moordenaar. Maar dan lopen er een paar mensen door het beeld heen of rijdt er een versierde wagen langs en ja hoor... de moordenaar is foetsie.

In I Know what you did Last Summer zit geloof ik de bekendste. Maar ook andere variaties zoals de politie die foto's van een parade bekijkt en in het publiek de vermeende moordenaar ontdekt; de Millennium-reeks als ik het goed heb.

Oh Cape Fear, nauurlijk! Hoe kon ik die nou vergeten?

Copycat heb ik even op moeten zoeken. O ja, die.. Behoorlijk enge scène trouwens, ook de scène erna op het toilet.

machtige mensen hebben altijd een maquette van hun snode plannetjes in hun kantoor.

Een persoon doet stiekem vergif of slaapmiddel in iemands glas wijn en blijft dan toekijken of diegene het glas ook (helemaal) opdrinkt. Om de spanning wat op te voeren gebeurt er natuurlijk weer iets vlak voor de persoon het glas aan zijn of haar lippen zet: er wordt aangebeld of de telefoon gaat, of de persoon in kwestie bedenkt zich opeens iets.

Zag hem gisteren toevallig langskomen in El Cuerpo. Die in Misery is ook erg leuk (en frustrerend).

Gezocht op trein, niet gevonden maar kan wel genoemd zijn.

In oude Duitse/Oostenrijkse films, (begint met) aankomende/vertrekkende trein of met oldtimer auto (dus auto uit de 20's maar de film is van '50's/'60's), tientallen keren al gezien. Dat eerste kan ook in Amerikaanse films het geval zijn, vreemdeling die in een stadje arriveert.....

(Clichés zijn bij mij meestal niet negatief maar juist positief, Slapstick - Wikipedia - nl.wikipedia.org, hierin worden Tom and Jerry ook genoemd en heb ik nu ook weer een heleboel van bekeken en vaak begint het met dat Tom, Jerry weer achter na zit)

Een filmcliché die ook weer niet negatief is maar toch wel vaker heb gezien is verdwalen en weer uitkomen op dezelfde plek. Bij de Gendarme in New York zag ik dit, ze zoeken hun kamer op het schip vervolgens komen ze weer in beeld en daarna nog eens, Jansen en Janssen in de Kuifje serie rijden rond in een kringetje en komen weer op hetzelfde punt uit, ook in Dad's army in Royal Train lopen ze in een rondje .... vast wel in veel meer films/series te zien.

Misschien niet helemaal toepasselijk, maar ik heb wel 1 cliche van gebruikers en mensen van overal die ik spreek; termen als ''kijkt lekker weg''. Ik kan mij nauwelijks ergeren aan termen als 'de tijd vliegt, vermakelijk van begin tot eind'', maar het is vooral bij series, maar ook films, en wordt het vaak gebruikt als enige, of onderdeel, van een waardeoordeel.

''verstand op nul zetten, dan is de film wel leuk!''

Ja, zulke teksten hoor je vaak. Maar cliché of niet, het is wel waar. Soms is een domme film met weinig plot en veel actie of ongein echt wel leuk, maar objectief gezien valt er veel aan te merken. Zeg maar de helft van de jaren 80 actiefilms.

Als aanvulling... Mijn punt is dat de term nu ook al langer, steeds meer wordt misbruikt wanneer dit nauwelijks van toepassing is, en blijkbaar genormaliseerd.is. Ik heb het de afgelopen weken al een paar keer gehoord in gesprek met mensen, van soortgelijke smaak, betreffende een film als deze; Krótki Film o Zabijaniu (Film, 1988)

Mijn inziens is het volstrekt normaal om een film die je bevalt te bestempelen met die term, maar het wringt sterk bij films die niet met die intentie zijn gemaakt.

Tja.

Vlak voordat er gekust gaat worden gebeurt er iets waardoor dit op het laatste moment niet doorgaat. Later in de film wordt er alsnog gekust, maar heel soms worden ze dan weer onderbroken als knipoog naar de mislukte kus.

De spelregel is dat de zoen heel voorzichtig en langzaam wordt ingezet, maar de lippen elkaar op het laatste moment niet raken. De personen die met elkaar willen zoenen doen dit in bijna alle gevallen voor de eerste keer. Ook geluid/muziek is hierin erg belangrijk, want als er een zwoel nummer aan staat, wordt bij het onderbreken van de kus ook het nummer acuut stilgezet. Vaak ook nog met een krassend geluid van een platenspeler. Wanneer er geen popliedje aan staat is het wel filmmuziek of een geluidseffect.

En verder nog alle cliché's met treinen. Voornamelijk die met het gevecht op het dak, wanneer er een tunnel aankomt en één van de twee het niet doorheeft.