Huilen bij films

in de ALLERlaatste minuut van ac milaan verliezen!! gvd

Is me dat huilen!

Boeiend onderwerp!

Ik heb er lang over nagedacht maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit wel 'es heb gejankt bij een film. Gelukkig wel diverse brokken in de keel, dus helemaal van gewapend staal ben ik ook weer niet.

De meest recente:

Brassed Off, als de dirigent ligt dood te gaan en zijn mannen Danny Boy (dacht ik) spelen op het gazon van het ziekenhuis

La Vita E Bella (genoegzaam bekend)

Maar om een of andere reden zijn mijn huilfilms overwegend antiek:

The Five Pennies Kolere, wat is dát toch een onbeschofte smartlap: alleen al die finale...

Boys Town platgereden jongetje, jankende Mickey Rooney, geweldig

Going My Way der Bingl zingt een Irish Lullaby aan het voeteneind van father Fitzgerald, met wie het natuurlijk ook niet goed gaat

Fietsendieven/Ladri Di Biciclette: zo'n beetje de hele film. Deze was vroeger standaard onderdeel van dit soort rijtjes, maar is nu wat onder het stof geraakt

En een hele ouwe:

The Kid als ze dat menneke bij Chaplin de deur uit sleuren. Het hele oeuvre van de Zangeres Zonder Naam samengevat in 1 filmscène

Nog eentje waar ik me speciaal voor schaam:

Rocky II, daar waar het wat minder gaat met mevrouw Rocky.

Speciale vermelding voor Robin Williams, die mij met grote regelmaat keelbrokken heeft bezorgd (mooiste voorbeeld: The Fisher King)

En natuurlijk de moeder van alle huil-scènes: die uit ET (lees eens na hoe slim Spielberg dat aanpakte)

Hahaha...bij mij ook maar ik denk niet dat we hetzelfde bedoelen.....

Hèhè, eindelijk begint men het hier te leren!

Helemaal met je eens

Er zijn natuurlijk verschillende reden om te huilen:

1) huilen bij het zien van schoonheid: Dolls

2) huilen van woede & onbegrip : Shoah

3) huilen van verdriet : Trois Couleurs Bleu

4) huilen vanwege muziek : Donny Darko

5) huilen van het lachen: Kopps, The Big L.

en zo kan ik nog wel een tijdje dooorgaan.

De eerste keer Lilja 4-ever (nou ja, bijna dan)

Fisher king, ik ga voor optie 2 bij you've got mail. om te huilen vond ik het...

Nog niet genoemd: Twin Peaks (pilot) Als de ouders vernemen dat Laura Palmer dood is gevonden. Meestal zit het jankmoment aan het eind van een film; hier juist aan het begin. Da's extra bijzonder want je hebt nog geen band opgebouwd met de personages.

TP kent veel meer van dit soort diep emotionele momenten, maar die scène die jij beschrijft is zeker ontzettend mooi, Jay!

Ik huil nauwelijks bij films. Zou dat op zich wel vaker willen doen, maar meestal blijft het beperkt bij een brok in mijn keel of een enkel traantje wegpinken.

Huilen moest ik bij het einde van Land and Freedom. En bij In The Name Of The Father. En heel erg bij Funny Games.

Een brok in de keel/traantje wegpinken had ik bij:

-Donnie Darko

-Magnolia

-Morvern Callar

-The Pianist

-Lilja 4-ever

-Gadjo Dilo

-House Of The Spirits

Na vanavond heb ik er een nieuwe bij.

Ik moest wel een keer slikken bij Cold Feet waarin Rachel komt te overlijden na een autoongeluk.

Volgende week de allerlaatste aflevering.

De aflevering van gisteren was echt wel het toppunt. Het erge was nog dat je al in het voorstukje dat vorige week werd uitgezonden, had gezien dat iemand zou komen te overlijden bij een auto-ongeluk, waardoor je toch een beetje '12 steden, 13 ongelukken' gevoel kreeg.
Ik vond trouwens juist eerder de scene met Karen waarbij ze in de supermarkt in huilen uitbarst wat overdreven, maar dat komt denk ik meer omdat ik helemaal geen sympathie voel voor haar.

Volgende week de allerlaatste aflevering

Ik had zelfs nog een brok in de keel bij een aflevering van South Park waar Kenny echt in doodgaat.

Ik heb eigenlijk alleen maar gehuild bij La Vita e' bella en Left Luggage. Maar ik kreeg een brok in mn keel van E.T., Donnie Darko (ja Mad world, supermooi liedje)en Nuovo Cinema Paradiso.

Bij Requiem for a dream heb ik nogal zitten huilen. Natabene in een filmhuis. Dat is me nog nooit gebeurd.

Ik huil echt heel snel bij films. Soms kan ik zelfs bij reclames huilen (die over die blindegeleidehonden)! Maar het meest heb ik gehuild bij La Vita e Bella (een stuk of 4 keer)en The Color Purple.

En het meest recent was bij Happy Times van Yimou Zhang.

The Color Purple hoort er zeker bij. Die is namelijk meerdere keren erg ontroerend.

En dan My Life en What Dreams May Come

Gelukkig dat Padd0 Grave al noemde, toch de film die ik hier het meeste mis.

Andere krop in de keel films zijn Dolls, Tokyo.Sora, Ritual.

Qua humor komen de traantjes al snel bij films als Calvaire, Man Bites Dog, Visitor Q ...

Bij Gladiator moest ik wel een traantje weg pinken.

Er zijn in totaal twee films die mij danig emotioneerden dat ik moet toegeven dat ik tranen heb moeten wegpinken tw. Simon en Dead Poets Society. (en bij Austin Powers:Goldmember van het lachen.)

Moulin Rouge!!!!

Ik heb regelmatig een traantje weg moeten pinken, maar de film waarbij ik echt het meest heb moeten huilen is Dolls.

En inderdaad net als PaddO ook al zegt, ook bij Grave Of The Fireflies.

Edit: eigenlijk wel zo'n beetje bij heel mijn top 10.....minstens.

Ik heb blijkbaar iets met treinen.

De meest recente films waar ik het gevoel had dat in de buurt van waterige ogen kwam, zijn The Classic en Taegukgi.

Van films daarvoor is het te lang geleden om te heugen.

The Champ

Echt huilen dat niet, maar een dikke krop in de keel en 'stof' in mijn ogen, dat gebeurd regelmatig.

Ook gehuild tijdens scary movie 2

Ik huil nooit bij films, maar bij Gladiator had ik op een bepaalde manier toch een krop in mijn keel. Mooi einde in combinatie met een prachtige soundtrack.