Huilen bij films

Nog nooit gehuild tijdens een film

- The Notebook

- Titanic

- A Walk to Remember

- My Girl

- Pay It Forward

- Mean Creek

- ik ben er wel nog belangrijke vergeten,........

Series:

- One Tree Hill, Gilmore Girls en Boy Meets World,...

The Lion King (in de bioscoop nog wel )

Bambi (ook in de bioscoop)

Het laatst: Armaggedon (vorig jaar volgens mij) en The O.C. (de dag dat ik mijn verjaardag vierde)

toch wel ooit gehuild van het lachen tijdens rush hour dacht ik

Als dat ook telt kan Scary Movie en Shrek aan het lijstje toegevoegd worden.

Tijdens The Lion King(en niet eens de 1e keer dat ik de film keek) en Turner & Hooch(wel de 1e keer) heb ik me niet kunnnen beheersen.

Ik heb volgens mij om Not Another Teen Movie moeten huilen, maar dan van het lachen. De omstandigheden waren er ook wel naar...

Verder volgens mij niet tranen laten rollen tijdens een film.

bijna bij:

Schindlers List

wall of silence

der untergang

dat was ontzettend zielig.

Bijna bij Eight Below.

Voor de rest jank ik alleen als de film slecht of erg grappig is.

ik ben best een jankerd lol

bij braveheart heb ik volgens mij vaker dan 2 keer een traantje late vallen, toen de vrouw van mel haar strot werd door gesneden en dan zijn gezicht uitdrukking en kwaaie actie, de liefde tussen mel en die prinses(of wie het ook was)

bij legends of the fall: als anthony hopkins grijs is en dat brad terugkeert en anthony naar buite komt gehompeld

bij the anima serie: oh my goddess

en ook bij the notebook en titanic

en ook bij een paar oorlogsfilms maar die kan ik niet voor de geest halen op het moment

edit: meer dan een paar traantjes trouwens,dus dat valt ook bij huilen toch?

requiem for a dream, echt man, vreselijk gewoon, samen met een vriend zelfs. maarja, kwam ook eerder door herkenbare dingen.

Ook de enige film waar ik bij heb gehuild. Requiem for a Dream vond ik zo pakkend dat ik echt moest wenen van miserie.

Ikiru is de enigste film die me tot tranen toe heeft geroerd. Grave of the fireflies lukte het bijna ook.

Haha

Ik lachte gewoon bij die film, omdat ik hem mooi vond

Afgelopen keer bij Big Fish de tranen stroomde potverdorie van m'n wangen, achja dat mag wel een keertje als je alleen bent

edit: op de een of andere manier vond ik het gewoon ontroerend toen Will Bloem aan het bet het verhaal op z'n vaders manier vertelde.

Brokeback mountain

the 5 people you meet in heaven

ja die gast zat heel emotioneel naast me, maar hij had hem al gezien.

Niet gehuild maar wel erg emotioneel:

Shawshank Redemption: De oude man die maar niet kan wennen aan de nieuwe wereld en vervolgens zelfmoord pleegt.

Finding Neverland: Het moment waarop Kate Winslet 'Neverland' binnenloopt en dus paralel aan haar dood loopt.

Callas Forever: Maria Callas die met haar eigen opnames probeert mee te zingen, maar vervolgens uit ellende in elkaar stort.

Amadeus: De armoedige uitvaart van Mozart, waarna Salieri zichzelf tot beschermheer van de middelmatigheid uitroept.

Brullen, brullen en nog eens brullen.

The Green Mile is absoluut mijn nr. 1, waarom?

Het boek gelezen en wat hoor ik .... het wordt verfilmd. Hoera, mooi verfilmbaar verhaal met in de hoofdrol Tom Hanks > helemaal zin in. Naar de bios dus. Als je het boek gelezen hebt kun je alleen maar beamen dat het mooi naar het witte doek is overgebracht. Einde film: ikke janken, hoor allemaal gesnuf om me heen, ben nog een btje wazig van alle indrukken en kijk om me heen. Nog nooit zoveel zakdoekjes gezien. Het leek wel of de hele bios aan het brullen was. Mannen waren natuurlijk stoer aan het doen, maar je kon merken dat zij het er ook moeilijk mee hadden (sommigen dan).

Dus daarom staat TGM voor mij met stip op nr. 1.

P.s. kan slecht tegen dierenleed. Gorilla's in the mist is mijn nr. 2.

Huilfilms probeer ik altijd te vermijden, maar bij die keren dat ik toch gezwicht ben (of geen keus had) kwam ik aan het einde erg vaak tot de conclusie dat de film wel erg mooi was. Niet dat ik tijdens zulke films echt een potje zit te janken. Maar meer het "brok in de keel en natte oogjes idee"

Heel tricky zijn de Sneak previews. Al twee keer werd ik onaangenaam verrast door dit type film (I am Sam en vorige week nog Eight Below) om uiteindelijk toch met een voldaan gevoel de zaal weer te verlaten.

Ik heb nog nooit gehuild bij een film of er maar tegenaan gezeten, maar nu zag ik gisteren een filmpje op ik dacht youtube met een vader die met marathons/triathlons zijn zoontje in rolstoel meenam (en ik kende het verhaal erachter), waarbij er spontaan tranen kwamen..

Ik ben een ontzettend emotioneel persoon (niet alleen qua huilen, ook qua lachen ), dus ik huil regelmatig bij films en tv-programma's.

Ik heb vroeger zelfs gehuild bij het zien van films als Forrest Gump en The Nutty Professor. In beide films wordt iemand vanwege zijn uiterlijk onrecht aangedaan (respectievelijk de 'run Forrest run'- scène en de scène in de nachtclub met de stand-up comedian) en daar kan ik niet tegen.

Van onrecht ga ik huilen.

Dan lijkt Paths of Glory me echt een film voor jou

voor zover ik het mij kan herinneren heb ik maar één keer echt gehuild. en dat was in de bioscoop bij het zien van de film.....Tarzan

verder zijn er veel emotionele scenes geweest en een daarvan is mij goed bijgebleven en dat was de eindescene op de trap en alles wat er na volgde in The Godfather part 3. echt een prachtige afsluiter voor een machtige trilogie

Of The Elephant Man. Moest ik overigens ook bij brullen hoor. Doordat ik naderhand intervieuws met John Hurt heb gezien, werd het allemaal iets draaglijker. Het besef dat het maar een film is, brengt je weer terug in de realiteit (niet te veel bij nadenken dat dit soort waanzin in de realiteit ook gebeurt natuurlijk).

Voor diegene die de film nog niet gezien hebben. Het is een zwart-wit prent, maar zeker de moeite waard.

Nooit echt hard om een film gehuild maar wel een beetje bij Boys Don't Cry, Simon en Finding Neverland toen ik hem de tweede keer kijk. En als klein kind bij de Lion King

Ik ben ook nog My Dog Skip en Moulin Rouge! vergeten, hoe kan ik die nu vergeten.

Old Yeller, de hardste disney ooit

big fish,, ooh wat vond ik dat emotioneel

lion king en bambi vroeger..

the green mile

la vita e bella

pff en nog veel meer!

als ik lekker alleen aan het kijken ben, dan hoppa komen de tranen er weer aan!