Huilen bij films

Rocky en Hotel Rwanda

Toen ik jong was huilen bij the lion king

Tegenwoordig eigenlijk nooit huilen, maar ik kreeg wel tranen in mijn ogen bij het einde van Simon.

Ik heb wel echt gehuild toen ik een jaar of 11 was van hot shots part deux. Ik heb geloof ik nog nooit zo hard gelachen.

Ook om Snatch. heb ik moeten huilen van het lachen toen het plot uitkwam.

Ik laat mijn tranen vrij snel lopen,kan door muziek zijn ook trouwens!

Maar waar ik echt om huilde was toch wel The Champ,The Green Mile,What Dreams may come,Titanic,La Bamba,House of the Spirits,The Color Purple,My Life,De Tweeling,The Sixth Sense,Cast Away,Ghost,Phenomenon en er zullen er nog vele meer zijn

Kan af en toe lekker opluchten hoor,ff lekker janken

Hier komt mijn lijstje.

Films waar ik vroeger om huilde, toen ik jong was:
Fly away home (1996)
Lion King
Free Willy
Bambi
Heidi (1993)
A little princess (1995)

En films waar ik bij heb gehuild:
Simon
The horse whisperer
My girl (1991)
Brokedown palace
Finding Neverland
The Notebook
Ever After
Dangerous minds
I'm Sam
Ladder 49
Cold mountain
King Kong
Pay it forward

de film waarbij ik echt helemaal overstuur was, is Pearl Harbor.
Echt waar ik heb ontzettend lang gehuild, en elke keer als ik de soundtrack hoorde van Faith Hill begon ik weer!
Ik was toen die tijd ook helemaal fan van Josh Hartnett en uitgerekend hij gaat dood.
Maar ik huil idd bij heel veel, en de films die ik nu genoemd heb zijn ze lang niet allemaal.
Ik huil ook regelmatig bij reclames over dierenleed.

Series waar ik soms bij huil:
Dawsons's creek ( de laatse aflevering )
The OC
Gilmore girls
Lost

De film waar ik zo om heb gelachen dat er tranen in men ogen stonden was toch wel Robin Hood, Men in Tights uit 1993. geweldige film.

A Perfect World

The Majestic

La Vita è Bella

Band of brothers (Why we fight)

Schindlers List

Dat was het wel zo'n beetje..

Hidalgo.

Daar was scheelde 't niet veel....

Sleepers

bij een aantal films, kan ze echt niet allemaal opnoemen. (niet echt huilen maar gewoon emotioneel)

- pay it forward
- bambi (heel lang geleden, toen die moeder dood ging)
- dangerous minds

ik zelf bij buffy, er zitten aardig wat emotionele afleveringen tussen hoor.

en nog heel wat waar ik nu niet op kom.

- The Green Mile

- The Lord of the Rings, Return of the King

- Schindlers List

Ik heb tijdens mijn zwangerschap een film gezien waar ik de hele tijd (tijdens de film dan) aan het huilen was.

De film: I am Sam.

Het is een hele zielige film. Vind ik dan. Maar ook mooi.

Verder zijn er een hoop films waar ik bij heb zitten janken. Oa. Armageddon, Titanic en nog veel meer.

Waar het mij opvalt dat ik bij Armageddon bijna elke keer heb zitten janken, en bij die andere films niet.

Ik huil niet zo snel bij films maar als het eenmaal gebeurt blijft het niet bij een traantje wegpinken... Gesnik, gesnotter, gesnuf destijds bij Dances With Wolves in de cinema en later op m'n 16e bij Breaking The Waves. Komt misschien omdat ik vroeger m'n moeder en m'n oma uitlachte als ze bij elk TV-drama de zakdoek tevoorschijn haalden. Dan ga jij het anders doen.

Laatst weer.. van het lachen tijdens Coming to America.

Ik vind 't maar niks, huilen bij een film. Toen ik Das Boot voor het eerst zag (de serie was dat) werden m'n ogen op het einde wel nat. Ook een keer gehuild van het lachen bij Airplane en een scène uit Young Frankenstein.

Dances with Wolves, Tillsammans, Shawshank, Schindlers... zoveel eigenlijk. Ook wel eens van het lachen ja

Ja, huilen van het lachen doe ik wel vaker. Ik heb destijds bij The Naked Gun en Ace Ventura heel de bioscoop bijeen gegild. Tràààànen. Ook bij Dumb and Dumber, The Big Lebowski en Dr Stangelove wou me dat nog es gebeuren.

Ik ben best wel emotioneel tijdens een film. en moet ook best vaak huilen, of lachen of andere sterke gevoelens. zoals het YES gevoel. Gelukkig neem ik angst niet snel over.

Ik huil erg snel ook tijdens series en soms tijdens reclame. of tijdens muziek. ik kan het liedje voorgoed van Marco Borsato en War Child niet horen zonder te huilen.

ik kan er niets aan doen. het is wel leuk om te zien dat ik niet de enige ben die zo emotioneel is.

Ik wil trouwen we toevoegen dat ik nog nooit bij Bambi heb gehuild.

Je krijgt straks een nieuwe kans...

In de bioscoop moest ik toch wel een traantje wegpinken bij The Lion King en Free Willy. Verder nog bij het einde van American History X. Los Amantes del Circulo Polar, Pretty Woman en Amelie, vond ik ook ontroerend mooi, maar ik hield het wel droog.

Van 50 First Dates, Rat Race, Road Trip, Not Another Teen Movie, Point Break en Adaptation moest ik huilen van het lachen.

Ik huil nooit bij films maar soms kunnen ze me wel echt raken, zoals deze

The notebook

Green Mile

Titanic

Hotel Rwanda

If only

Moulin Rouge

Het paard van sinterklaas!

Knetter

When a man loves a woman

The notebook

gladiator

Platvoet en z'n vriendjes natuurlijk, zo jong als ik was...KEIhard gejankt

En oja...huilen door het lachen heb ik echt gehad bij ratrace met dat stukje in die gestolen hitlerauto en dat hij dan aan komt knallen bij die veteranenbijeenkomst etc..

EN...(in de bioscoop)de bloopers van rush hour, rolde letterlijk van de stoel af..ben gewoon de volgende dag weer gegaan speciaal daarvoor...aardig gek eigenlijk :d

Bij deze films heb ik wel eens gehuild:

- the sound of music (oke, ik was 8 )

- amores perros (het eerste deel: Verschrikkelijk, die hondengevechten!)

- les 400 cents coups (het moment dat leaud het portret van balzac op hangt)

- brief encounter ( de bijna zelfmoord scene met de 2e van Rachmaninov op zn hoogtepunt)

- pusher 2 (het einde)

- langer licht

Ik heb nog nooi echt gehuild bij een film. Wel af en toe een traantje of flink ontroerd. Zijn vroeger natuurlijk ontiegelijk veel films waarbij ik gehuild heb weet nog wel zelfs dat ik bij het cassette bandje van bambi en alleen op de wereld, elke dag lag te rollen bollen van het janken. Bij films waren de laatste keren dat ik een traantje moest wegpinken: Pay it forward en Goal: Kickoff. Bij de 2e zou je misschien denken waarom? Ik weet het zelf ook niet echt was een week ziek, misschien daarom al een beetje ontroerd maar als zn vader in de kroeg naar zn zoon zit te kijken was toch wel een prachtig moment.

- The Green Mile

- To End All Wars

Ik kan mijn ogen geen enkele keer drooghouden bij Reconstruction (de metro-scene bv) en bij Mulholland Dr (de Silencio-scene), hoe vaak ik ze ook zie, lukt me niet!

Het is triest maar ik begon echt bijna te huilen bij The Day After Tomorrow. was echt triest eigenlijk, en nee jongens; ik huilde niet omdat de film zelf zo uitermate triest was.

De films waar ik bij moest huilen waren:

- La Vita E Bella

- Ice Age

- The Green Mile

- Mean Creek

- Forrest Gump

- Rain Man

- Hearts In Atlantis

- Titanic

Als ik de dag voordien redelijk dronken bij geweest huil ik bij alle melige shit!

Ja, ik ben een emotioneel wrak!