MM-users met een aparte/opvallende smaak

Sommige users hebben een zeer opvallende filmsmaak. Laat ik bij mezelf beginnen. Ik hou erg veel van films met een Historisch onderwerp, en dat zie je al niet veel op de site, dus laat staan op mijn leeftijd.

Ook mijn top 10 kun je zeker nogal alternatief noemen. Het zijn stuk voor stuk aparte films(behalve LotR) die volgens mij ondergewaardeerd zijn op de site.

Als ik soms met leeftijdsgenoten over hun favoriete acteurs/actrice's praat, komen ze niet verder dan: Brad Pitt, Colin Farrell en Benn Affleck. De actrice's: Charlize Theron, Jennifer Aniston en Angelina Jolie.

Niet vreemd dat ik dan uitgelachen word, met: Judi Dench(die ze kennen uit James Bond ) Maggie Smith, Isabella Rossellini, Fionnula Flanagan, Joan Plowright, Vanessa Redgrave, Glenn Close, Imelda Staunton, Meryl Streep en Emma Thompson.

Ook mijn favoriete acteurs: Derek Jacobi, Peter O'Toole, Michael Gambon, Tom Wilkinson, Ian Mckellen, Ian Holm, Jim Broadbent, Denholm Elliott, Bob Hoskins, Edward Fox, Anthony Hopkins, Jeroen Krabbe, Jan Decleir, F. Murray Abraham, Peter Ustinov, Gerard Depardieu, Liam Neeson, Alan Rickman en Christopher Plummer worden meestal niet gewaardeerd of zelfs niet eens gekend!

Ik ben ook een grote fan van de miniseries van de BBC, waarvan ik er veel in mijn collectie heb.

Ik ben benieuwd wat andere user hiervan vinden!

Nou, wat het verschil dan waarschijnlijk is tussen jou en je leeftijdsgenoten; jij bent een filmkenner, zij niet. Zij kennen alleen dat commerciële prul dat in de bioscopen draait (hoewel daar ook wel eens iets leuks/moois tussen zit).

Van Clancy Brown zullen waarschijnlijk ook niet veel mensen hebben gehoord, een van mijn favoriete acteurs. Ik ben fan van hem geworden sinds "Carnivàle."

Keek net effe op je profiel; oké, inderdaad, dat je je op deze leeftijd al richt op dat soort films, dan kan ik begrijpen dat je het over 'opvallende smaak' hebt !

Maar als ik het met mijn vrienden over films heb, dan is het niet zo dat ik de enige ben die weet waarover hij het heeft. De meeste van mijn vrienden zijn namelijk zelf ook dol op films.

Ik weet overigens niet of ik zelf een opvallende smaak heb; ik probeer de commerciële troep een beetje achter me te laten, hoewel daar dus, zoals eerder gezegd mooie dingen tussen zitten, "Harry Potter," "The Lord Of The Rings" en nog een paar anderen. Wat voor mij belangrijk is, is dat er een goed verhaal in zit dat ergens heen leidt, maar het mag ook een heel simpel verhaal zijn dat in stijl (zij het visueel of dmv acteerwerk en personages en/of muziek) heel moi is uitgewerkt, en het mooist is dan nog als die uitwerkingen verrassingen biedt. Ik beticht "Pirates Of The Caribbean: The Curse Of The Black Pearl" ervan veel te voorspelbaar te zijn. Is ie ook. Dat was "Tim Burton's Corpse Bride" daarentegen ook, maar die was viseueel zó mooi uitgewerkt, díe waardeer ik weer wél! Verder vind ik sfeer erg belangrijk. En betrokkenheid bij de personages, dat miste ik in POTC dus, in TCB niet.

Soms kan het ook zijn dat een film een hele goeie boodschap heeft, zoals "Series 7: The Contenders." Die boodschap is heel mooi uitgewerkt. Maar er hóeft niet veel te gebeuren in een film, dat bewijst "Lost In Translation" maar weer. Die film draait op de twee hoofdpersonages, wat Tokio met hen doet en wat voor gevoelens de een heeft voor de ander.

Gebrek aan stijl kan ook mooi zijn, zoals Dogme 95-films. Nou ja de enige die ik heb gezien is "Festen" en een stuk van "Idioterne." Maar ik ken het principe.

Nou ja, meer over mijn smaak vind je wel in mijn profiel, dacht ik zo. Was dit wat je wilde weten, Catweasel?

Ik denk dat het ermee te maken heeft dat hoe meer films je gezien hebt, hoe meer je verlangt naar iets verrassends, iets anders. Dat betekent niet dat je de commerciële films niet meer kunt waarderen of ervan genieten, maar het is logisch dat je op zoek gaat naar meer, en dan kom je terecht bij titels en mensen die anderen niet kennen of beschouwen als raar of moeilijk of saai of weet ik veel.

Persoonlijk zie ik er een soort hierarchie in (en daarmee wil ik de smaak van anderen niet beledigen, maar gewoon mijn eigen smaak uitdrukken) waarbij je begint bij de ontspannende entertainende films (romantische komedies, actiefilms, en op een goeie dag ook LotR of Corpse Bride), dan terechtkomt bij de klassieke 'betere film' (Pulp Fiction, Godfather, dat soort) en vervolgens kom je bij films die enkel nog bij de freaks bekend zijn (die lopen hier veel rond, maar ik ben altijd verbaasd hoe weinig mensen bekend zijn met, en ik noem maar wat, Bergman, Tarkovsky, Kitano, Visconti, Ki Duk, en dan vermeid ik nog de echt obscure namen). Niet dat je moet neerkijken op de films uit de eerste categorie (probeer ik ook niet te doen, al kan ik me vaak niet inhouden), wees gewoon blij dat er zo'n rijk aanbod bestaat, en dat jij er meer facetten van kent dan zij die jouw smaak vreemd vinden.

Ja, ik begrijp jullie volkomen. Zal er de volgende keer aan denken.

Freud heeft gelijk, al behoor ik op het moment nog tot zijn tweede categorie. Ik vind niet dat ik ten opzichte van mijn MM'ers een opvallende smaak heb. Vrij gewoon eigenlijk. Maar als ik in het dagelijks leven om me heen kijk ben ik ben ik een ongelofelijke alternatieveling qua filmsmaak. Vooral bij klasgenoten. Daar is echt werkelijk zo'n beetje niemand te vinden die Dr. Strangelove kijkt, Bogart als zijn favoriete acteur noemt of ooit van Leone gehoort heeft. Opvallend genoeg vallen die films ook gewoon niet in de smaak bij leeftijdsgenoten. Ik heb een persoon uit mijn klas onder andere Monty Python and the Holy Grail, Ed Wood en Dr. Strangelove uitgeleend en daar kon die persoon niks mee.

Zo denigrerend zou ik het zelf nooit durven zeggen . Er zitten in elke 'categorie' trouwens veel rotzooi en veel mooie films, maar ik merk dat ik een alternatieve goede film snel beter vind dan een commerciële goede film, gewoon omdat die tweede al fans genoeg heeft .

Was eigenlijk niet negatief bedoelt, maar achteraf klinkt het inderdaad niet zo lekker

Ja, ik merk het ook, hoe meer films je bekijkt hoe meer afwisseling ik wil hebben. In het begin vond ik films als American Pie en Road Trip ubercool. Ik kan ze nu nog steeds waarderen maar ze staan toch ver verwijderd van mijn 10 beste films.

Ik merk ook op school en in mijn vriendenkring dat mensen tijdens een filmpje kijken snel neigen naar een actie of komisch filmpje. Daarvan zijn ze wel goed op de hoogte, maar als ik een Spaanse, Franse of klassieke film bekijk kent niemand hem en wordt hij vantevoren al bijna uitgejouwd. Gelukkig ken ik iemand van een bijbaantje die op jonge leeftijd met zijn ouders vele films is gaan kijken en hij kan Mulholland Drive, Man Bites Dog etc. wel waarderen.

Ikzelf schommel volgens de methode Freud nu tussen niveau 2 en 3. Maar ik kijk ook veel films uit niveau 1 en sporadisch uit niveau 4.

Het zijn alle drie komedies, misschien houdt hij daar gewoon niet van. Maar ik moet inderdaad zeggen dat leeftijdsgenoten zich totaal niet interesseren voor de soort films die ik kijken (en dat terwijl ik hier op mm een van de gewoonste kijkers ben). Echt niemand, maar dan ook niemand die Hitchcock of Leone kent. Ook bijna niemand die films van voor 2000 kijkt, laat staan van voor 1950. Maar dat is logisch, want die zijn zwart-wit..

De persoon is overigens een vrouw, dus we spreken van een 'zij' Maar ze heeft niks tegen komedies: haar favoriete film is 40 Year-old Virgin... The Holy Grail faalde overigens omdat ze blijkbaar logica achter alles zocht. En als ze bij Monty Python ergens niet aan doen is het logica.

Maar ik moet inderdaad zeggen dat leeftijdsgenoten zich totaal niet interesseren voor de soort films die ik kijken (en dat terwijl ik hier op mm een van de gewoonste kijkers ben). Echt niemand, maar dan ook niemand die Hitchcock of Leone kent. Ook bijna niemand die films van voor 2000 kijkt, laat staan van voor 1950. Maar dat is logisch, want die zijn zwart-wit..

Hitchcock kennen bij mij sommigen nog wel (van naam dan, niet van zien). Leone is onbekend. En zelfs Kubrick zegt niemand iets. Alleen Eyes Wide Shut hebben sommigen nog gezien. Maar goed, het heeft natuurlijk ook met interesses te maken. Al zou het leuk zijn als ook de oude films wat meer aandacht kregen. Werden ze misschien eens op tv uitgezonden

Ik ben (net als Stinissen denk ik) een enorme fan van films van voor de jaren '70 en het liefst nog de jaren '30 en '40.

Als ik met iemand over films aan het discussiëren ben, heb ik het hopeloze gevoel dat ik tegen de muren aan het praten ben.

En niet alleen de jeugd, maar ook mijn leeftijdsgenoten waarvan je zou verwachten dat ze een beetje basiskennis hebben van films, vergeet het.

Hun kennis gaat meeestal niet verder dan John Wayne, Sofia Loren en enkele andere grote vedetten.

Praat niet over een Claudette Colbert, Virna Lisi, Eva Marie Saint, Robert Donat, Cliff Robertson of Robert Taylor om er maar enkele te noemen, of ze bekijken je alsof je van een andere planeet komt. Daar kan ik mij echt lastig om maken.

Ik denk wel de de liefhebbers van de klassieke films zullen weten wat ik bedoel.

Komt over het algemeen alleen af en toe eens op Canvas.

Edit: Oh ja, je moet die meid wat romantische films meegeven en dan zelf meekijken, dit werkt niet joh.

En niet alleen jij en Stinissen zijn fan, maar ik begin ook een steeds grotere voorkeur te krijgen. Ik heb vorige maand zelfs nog een schoolproject omtrent de film-noir gehouden. Dankzij mij weet nu iedereen in de klas wat film-noir betekend

Maar gek dat we het nu over alternatief filmkijken hebben, terwijl het over het algemeen toch allemaal zeer toegankelijke films zijn. Zeker voor MovieMeter-begrippen.

Als het de bedoeling was dat ze mijn vriendin werd zou ik haar uiteraard geen Monty Python en al helemaal geen Ed Wood laten kijken. Maar het is niet de bedoeling dat ze mijn vriendin wordt. Ze heeft me overigens nog 'bedankt' voor de leningen door mij Interview With the Vampire uit te lenen...

En ze hebben ook nog gehoord van Ida Lupino , Edward G Robinson, Linda Darnell, Mammie Van Doren, Susanne Haworth, Deborah Kerr en zelfs Robert Mitchum, Stewart Granger, Karl Malden of Cyd Charisse, Lana Turner, Kirk Douglas , Gregory Peck, Heinz Ruhmann en mijn persoonlijke favoriet Richard Widmark en James Cagney etc etc

En nee ik heb deze acteurs met hun films nooit gezien op TCM maar gewoon op de beste zenders die er maar zijn en dat is ARD,ZDF,WDR en de NDR en tegenwoordig ook andere Duitse zenders ( Schotel)

En dan hebben ze het weer over de Duitse taal, nou dat maakt me geen reet uit, voordat er eindelijk een film met bv Robert Taylor op de Nederlandse tv kwam had ik al bijna zijn hele ouvre gezien op de Duitser en ja toen viel me zelfs zijn orginele stem tegen omdat ik zo aan de Duitse stemmen ben gewend.

Laten we niet vergeten dat onze oosterburen ware meesters zijn in het synchroseren en dat ze bijna voor elke acteur de zelfde stem gebruiken bv John Wayne is door een en de zelfde man meer dan 35 jaar ingesproken.

Speedy heeft gewoon een hele goede smaak

Ik ken al die namen ook niet .

Maar jij bent ook niet zo stokoud als Speedy en Stinissen.

Maakt niet uit hoor heeft met de leeftijd te maken maar als belangrijkste reden is dat er in mijn tijd alleen maar Ned 1 en Ned 2 waren dus ging je automatisch naar de Duitser kijken ook omdat ik er maar 1 km vandaan woon en Duits net zo goed versta als Nederlands.

Ook ik ben opgegroeid met Duitse zenders en dus nagesynchroniseerde films. Nu trek ik dat echt niet meer, zo'n Duits nagesynchroniseerde film. Het is ook verrekte jammer, aangezien er zeer veel oude films (zowel de klassiekers als ietwat onbekend werk) juist op deze zenders uitgezonden worden. Gevoelsmatig lukt het me niet meer, ik erger me bont en blauw. Ik heb het gisteren nog een keer geprobeerd, toen kwam Abril Despedaçado op ARTE. Binnen twee minuten was ik alweer weg...verschrikkelijk.

Als je het al 30 jaar doet wen je er wel aan hoor.

Is ook een kwestie van instelling, ik heb heel lang geleden The Gods Must Be Crazy op de Duitse tv gezien en ik dacht gewoon dat het een Duitse film was, ik vond het veel vreemder om hem dan daarna ineens in het Engels te zien .

Nee, vroeger kon het me niet schelen, maar nu weet ik hoe veel je mist met de originele geluidsband, en de originele stemmen, de echte bedoeling wordt zelden getroffen...

Ik vind nasynchronisatie hoe dan ook slecht, behalve de Franse nasynchronisatie van "Carnivàle," heel soms merk je het bijna niet!

Ik moet toegeven dat er een heleboel namen van acteurs zijn genoemd die mij ook niks zeggen, maar dat heeft voor een groot deel te maken met het feit dat ik nog maar negentien ben en Stinissen en Speedy 23 die leeftijd al ruim gepasseerd zijn. Dat is niet denigrerend bedoeld, hè ?

Sommige namen zeggen me wel wat, maar daar heb ik dan nooit iets van gezien. En ik kan begrijpen dat veel mensen gefrustreerd zijn als ze met hun leeftijdsgenoten niet over bepaalde films/genres/acteurs/regisseurs kunnen praten. Ikzelf heb daar nooit zo'n last van. Als iemand het heeft over een bepaalde stijl of regisseur die ik niet ken, en diegene heeft er mooie verhalen over, dan ben ik geïnteresseerd, als het op film aankomt, sta ik voor héél veel open.

Ik begin dit overigens een ontzéttend leuk topic te vinden !

Dat heeft er natuurlijk ook mee te maken dat jij ook een filmfan bent. Je zit ook niet voor niet op MovieMeter. Maar de gemiddelde leeftijdsgenoot heeft weinig interesse in wat Howard Hawks wel allemaal niet gedaan heeft. Het blijft alleen wel een kwestie van waar je interesses liggen.

Het is nu eenmaal logisch dat de frequente MM-bezoeker meer van films afweet en een bredere film-interesse heeft dan de meeste mensen in onze vriendenkring. Moesten we niet zo geïnteresseerd op zoek zijn gegaan naar meer informatie over bepaalde films, zouden we ook nooit op deze site zijn terecht gekomen.

Voor mij persoonlijk geldt alvast dat ook mijn interesse in films verbreed is, sinds ik op moviemeter actief was. Ik keek wel al eens naar films die minder mainstream waren, maar ik denk niet dat ik al een Tarkovsky, een Kitano of een Miike zou gezien hebben, moest ik deze site niet ontdekt hebben.

Als ik zo met mijn vrienden aan het discussiëren ben, heb ik vooral de indruk dat zij sneller tv (naar wat voor programma's dan ook) gaan kijken 's avonds, terwijl het bij mij toch meer de gewoonte is dat er een dvd'tje wordt opgestoken. Anderen gaan films ook meer gaan zien als toevallige ontspanning: in de zin van: "Wat gaan we eens doen vanavond? Nou, laten we maar een filmpje gaan huren of even naar de cinema gaan". Ik ga echt tijd vrij maken en mijn tijd plannen om wat meer films te kunnen zien. Bij mij is een dag, waar ik de ganse tijd thuis ben en geen film heb bekeken een echt verloren dag!

Inderdaad, ik ken ook driekwart van de namen die Speedy en Stinnisen noemen niet(sommige gelukkig nog wel) maar het heeft heel veel met interesse en je open stellen te maken. Ik probeer nog steeds vrienden van mij (wat zij vinden) 'alternatieve' films te laten zien en soms vinden ze het wat en soms niet, vaak blijkt dat als ze in een goede bui en ze zich openstellen dat ze 'vreemde' films nog best kunnen waarderen.(Heel leuk topic dit )

Mijn vrienden kijken nauwelijks naar art-house of niet-Amerikaanse films, laat staan klassiekers (huh? zwart-wit? ) .

Dus ik heb het verder ook nooit over die films. Men weet dat ik regelmatig naar dat soort films kijk en daar blijft het wel bij. Boeit me verder ook niet of mijn omgeving dat soort films interesseert.

Same here

Ik ben nog niet zo lang 'actief' met film bezig. Van jongs af aan was muziek vooral m'n passie. Nu nog steeds, maar daar is dan enkele jaren geleden ook film bij gekomen. Vroeger zag ik praktisch alleen films op tv, en af toe kochten we een video of gingen we er een huren. Maar dat moest er dan een zijn die voor iedereen goed was. Sinds de komst van de dvd kan ik rustig films bekijken in m'n eentje op de pc en heb ik ook veel kunnen ontdekken. De weg is nog lang en ik heb nog veel films te bekijken. Met dit forum heb ik al wel veel kunnen ontdekken dat wel de moeite is. Ik heb niet veel interesse in tv (af en toe is er wel iets dat meevalt) maar hoofdzakelijk kijk ik dvd's. Wel in de mate van het mogelijke omdat ik medewerker in een dansgroep ben (techniek en andere zaken) en nog een relatie heb. Dus elke avond is niet evident.

Ik zweef nog wat tussen de filmliefhebbers en kenners. Kenners zijn ook wel liefhebbers natuurlijk. Maar ik bedoel ermee dat ik zowel naar commerciele films kijk als een soort snelle hap tussendoor, en ook tijd maak om actief naar de beter film wil kijken. In de week gebeurt het zelfs dat ik een film op 2 avonden bekijk. Dat kan je wel met een doorsnee Hollywood film of een Disney. Maar voor andere films (bvb Godfather, Elephant, Traffic, ...) wil ik men tijd nemen om hem in een keer te zien.

Op muzikaal vlak ben ik al zo gevorderd met ontdekken dat m'n muzikale kennis enorm uitgebreid is. Met film is dat nog bezig, maar dat is stilaan aan het groeien. Verschil met muziek waar ik ook interesse heb in de muzikant of componist en niet alleen het nummer, is m'n interesse bij film nog wat beknopt. Acteurs, muziek, etc gaat nog, maar regie of montage is nog een onbekend terrein. Sinds kort (een jaar of 2) kijk ik wel wat meer bij m'n dvd's naar the making of en naar de film met commentaar van de regisseur of andere crewleden.

Ik voel wel aan dat ik meer af weet van films dan doorsnee filmkijkers die enkel film associeren met een bioscoop, tv en popcorn, maar ik val ook regelmatig uit de lucht als er wat alternatievere (niet Hollywoodproducties) aan bod komen hier op het forum.

Nog zoiets . Ik word door de mensen in mijn omgeving als 'kenner' beschouwd, maar ik weet dus helemaal niks he. Als ik ergens een filmquiz doe faal ik hopeloos en het interesseert me ook helemaal niet hoe iedereen heet en wie in welke film meespeelt. Sommige namen begin je te kennen als je ze vaak tegenkomt of als iemand je echt opgevallen is (en dan nog vergeet ik het vaak terug), maar daar houdt het helemaal bij op. Maar ondanks bleek nog dat een goede vriend van me Steven Spielberg niet kende (nu ja, hij kende hem wel maar wist niet welke films hij nu weer had gemaakt) en in zo'n geval kan ik altijd nog wel een helpende hand bieden .

Tussen onverschillige kijker en cinefiel is er een groot speelveld waar een ieder zijn positie kan innemen.

Niks moet, maar alles is mogelijk.

Het ligt er maar net aan hoeveel tijd/inspanning/passie je wil steken in deze tijdsverdrijf/hobby/beleving.

Niks moet. Vandaar dat je mensen in je omgeving zal hebben die tijdens een verjaardag je oren volpraten over de manieren waarop een auto gemodificeerd kan worden, of deze echt is of op schaal.

Het ligt niet aan hen, net zoals het niet aan jou zal liggen dat het op momenten vreemd klinkt. Over welk onderwerp dan ook.

Wat ik wel zeker van ben, en daarmee sluit ik mij bij Freud aan, is dat er een zichtbare verandering in smaak/ interesse op te merken is, naarmate je jezelf in het fenomeen/medium 'film' gaat verdiepen. Hoewel het verschil hierin persoonlijk is, is het in grote lijnen onvermijdelijk.

Je komt op een moment vanzelf bij de 'groten' terecht.

Of zij je aanspreken ligt dan aan je subjectiviteit, maar objectief hebben zij het fenomeen kundig, grensverleggend en bepalend toegepast.

Het fenomeen 'film' waarin je jezelf besloot te verdiepen.

Geniet van het proces.