Taalclichés op MovieMeter

"Verstand op nul / 0" film: 25.940

B-film: 6440

C-film: 884

Hitchcockiaans: 157

Lynchiaans: 155

"baggerfilm"(2050)

"flutfilm"(1630)

"flopfilm" (slechts 231)

"schijtfilm" (dan toch weer 617)

en "boutfilm" (1080)/"wat een boutfilm" (1100)

Het woordje ''pretentieus'', dat door sommige users maar al te graag in de mond genomen wordt als een film bijvoorbeeld te abstract voor ze is.

Die is behoorlijk erg ja, komt ook bij de gekste films voor. En zo vaak dat het woord nauwelijks nog iets betekent.

Ook zoiets: Als je een film die veel mensen goed vinden, minder leuk vind is het al snel een hype.

En dan zijn er natuurlijk zat clichés die ik zelf ook weleens gebruik. Zoals het veilige "Niet aan mij besteed".

Pretentieus wordt vaak gebruikt voor "anders, maar het sloeg bij mij niet aan".

Slaat het wel aan, dan wordt het al snel "geniaal en uniek"

Als het op die manier verwoord wordt heb ik er ook niet zoveel problemen mee, maar vaak is het zo kort door de bocht. Verder maak ik me uiteraard ook regelmatig schuldig aan allerlei clichés. Zo heb ik gemerkt dat in bij de conclusie van een review heel vaak ''al bij al een....film'' gebruik .

Wat Onderhond al zegt, gebruik ik pretentieus meer als iets positiefs/neutraals, waarbij het de vraag is of een filmmaker zijn pretenties heeft kunnen waarmaken en kan het dus meerdere kanten uitslaan.

Pretentieus betekend ook aanmatigend of arrogant, zonder het talent.

In film is "zonder het talent" een zeer persoonlijke waarneming, niet iets wat je zomaar eenduidig over een regisseur/film kan zeggen dus.

Dat eerste wel, maar talentloos is een (verdere) negatieve connotatie die niet bij de oorspronkelijke betekenis van het woord hoort, volgens mij.

Doet de regisseur alsof het heel wat is (opeisen van een mooie status) maar de film is nogal matig. Dan gebruik je eerder dat woord: pretentieus.

Dat is allemaal subjectief natuurlijk. Films beschouwen is geen exacte wetenschao.

In die optiek ga je er al vanuit dat je écht weet wat de regisseur bedoelt. Kan natuurlijk, als hij het expliciet in een interview gezegd heeft (in zonder kwinkslag), maar meestal wordt het woord bovengehaald op basis van de aard van de film, niet zozeer de feitelijke bedoelingen van de regisseur.

Hmmm..... maar het is toch de bedoeling van de regisseur dat je ziet wat de regisseur wilt dat je ziet? Dus dat snap ik niet.

Efin, wanneer je iets anders ziet dan dat de maker bedoelde, maar je denkt wel door te hebben wat de maker heeft bedoeld: ga je al richting een gevoel van "pretentieuze film".

Neem nu Lucy. Ga je als regisseur voor ultravermaak, nemen sommigen de film serieus, is het ineens een pretentieuze film? Bij elke film zijn er wel (in verschillende gradaties) afwijkende visies te vinden.

Persoonlijk vind ik luc besson's visie op het audio-visuele vlak inderdaad aanmatigend:/hautain, de vlag op het modderschip ->storytelling. Ik heb Lucy nog niet gezien.

Schijn ik ook nodig te hebben, die tips. Ik kreeg vorige week een veeg uit de pan...

Misschien niet geheel onbegrijpelijk gezien de woordkeuze, maar ja. Ik wist inderdaad even niets anders.

Maar leuk topic inderdaad, al zou ik het niet persé clichés noemen, denk ik. Als je films analyseert (cliché! Cliché!!!!), reviewt, recenseert of simpelweg beschrijft wat je ervan vond is het toch niet verwonderlijk dat daarbij soms/vaak dezelfde termen terugkomen? De boven genoemde term visuele aspecten vind ik ook doodnormaal, mits er natuurlijk wel uitgelegd wordt wat die bijzonder maken. An sich zegt de term niets, hij verwijst alleen ergens naar.

Dat sommige termen op anderen pretentieus of snobistisch over kunnen komen, kan ik me op zich best voorstellen. Aan de ene kant probeer ik ervoor te waken, aan de andere kant zal het me hoesten. Soms zijn er geen woorden die de lading beter dekken. Wanneer je het hebt over contemplatieve cinema bijvoorbeeld. Sommige users zullen wellicht de wenkbrauwen optrekken, maar ik zou geen beter woord weten.

Als inleiding of korte samenvatting van een paragraaf inderdaad helemaal niet problematisch, maar als dat alles is wat je zegt dat mis je inderdaad wel wat cruciale info.

Auw. Dit topic zet mij wel aan tot goede voornemens op taalkundig gebied in 2015.

Duitsers die geen Duits praten (in oorlogsfilms) (5050, Jawohl)

Bij het lezen van deze recensie moest ik meteen aan dit forumtopic denken.

Tel de taalclichés, ik kom minstens op 20 uit

Tsja, behalve dat het mijn schrijfstijl niet helemaal is, vind ik het een prima review, als ik eerlijk ben. Informatief, hij vertelt duidelijk wat hij van de film vindt, op verschillende vlakken. I don't mind

Ik denk niet dat "taalclichés" zoals we ze in dit forum noemen ook iets slecht zijn. Ze zijn (meestal) een effectieve manier om je te uiten (anders zouden we ze ook niet zo vaak gebruiken), en de ander begrijpt doorgaans meteen wat je wil zeggen.

Daar denk ik persoonlijk anders over. Als je een cliché gebruikt omdat je vindt dat je ook gewoon je mening wilt geven. En daarin in de herhaling valt wat anderen ook al hebben gezegd is dat natuurlijk niet slecht. Maar als je dat met de intentie doet om populair over te komen of om een film nog wat weer meer op te hemelen, dan weer wat extra neer te sabelen, dan vind ik dat wel slecht.

Uiteraard, maar dan gaat het meer over het "doel" van de mening en niet zozeer over het gebruik van clichés. Dan denk ik aan woordgebruik als "bagger", "snap er geen reet van", etc. ja dat voegt weinig toe, ik vind die woorden ook niet eens een cliché. Dan kom je snel in teksten die lijken op het afkraken van een film of van andermans meningen.

Maar om maar een aantal te noemen, "Style over substance", "dertien in een dozijn", "had beter gekund", "visueel zwak/sterk" etc., daar kun je wel (mits goed gebruikt) wel bij voorstellen wat de schrijver bedoelt (ervan uitgaande dat de schrijver en de lezer allebei die film hebben gezien). Ik denk dat iedereen wel kan begrijpen wat daarmee wordt bedoeld. Een recensie hoeft daar niet vol mee te zitten, maar als die woorden goed gebruikt worden dan is er niets mis mee. Als je wat we hier clichés noemen wilt ontwijken dan wordt het of heel erg rustig op MM, of je krijgt verhalen die 3x zo lang worden.

Ik heb niets tegen taalclichés, het is zelfs leuk om ze te gebruiken - foutief zijn ze bovendien geenszins. Maar het is grappig om te zien hoe mensen zich schriftelijk uitdrukken met begrippen die ze mondeling nooit zouden gebruiken, en daar soms tamelijk ver in gaan. Hetzelfde fenomeen zie je als mensen op tv worden geïnterviewd die daar niet zo veel ervaring mee hebben, dan zeggen ze plotseling 'het gebeuren heeft plaatsgevonden kort na het middaguur', terwijl ze eigenlijk willen zeggen 'het is iets na twaalf gebeurd'. Zo kun je perfect zeggen 'de regisseur heeft zijn werk niet goed gedaan', ipv 'hij heeft de plank volledig mis geslagen'. Niet foutief, gewoon grappig.

Maar veel clichés die hier genoemd worden, zijn perfect normaal taalgebruik (slaat nergens op, zonde van mijn tijd, om te huilen,...), dan is het gewoon leuk om te zien hoeveel mensen dit wel of niet gebruiken.