Maak van een regisseur jouw toplijst

Ikke ? Denk niet dat ik ooit geklaagd heb dat Leone z'n personage niet genoeg uitdiepte. Maar volgens mij ging het erom waarom Leone nu tot de grootste der cinema werd berekend. Zijn films verschillen wat mij beterft weinig van een Pinkaew (alleen zijn het daar de gevechten die voor de fun zorgen). Vandaar mijn vergelijking.

Goed lezen, ik noem toch 3 elementen waardoor zijn films het niveau van de soap overstijgen. Maar verder is het allemaal teveel de ' As the World Turns ' van de woestijn.

Maar men is zich er in actiefilms en martial - arts films vaak van bewust dat het allemaal niet draait rondom de diepgang van de personages. Actie daar draait het om. En wat krijg je in Leone `s films? De Nada.

Ik vind het ook niet altijd even slecht, maar waarom Leone `s films wel gewaardeerd worden en er over die actie & martial - arts films vaak zo neerbuigend wordt gedaan gaat er bij mij niet in. Ik voel in ieder geval geen onderhuidse of bovenhuidse spanning bij Leone, daarvoor zijn de personages te simpel en ontbreekt juist iedere vorm van spanning omdat het te voorspelbaar is. Actie, dat is waar het in westerns om zou moeten draaien of eens een leuke western waar cowboys zichzelf eens onder de loep nemen. Stoer zal ik ze toch nooit gaan vinden.

Toch worden zijn films veelal geprezen om hun diepgang, terwijl er eigenlijk niets meer of minder dan een stel lomperiken over het scherm wankelen. Ik vind Leone `s films ook allesbehalve grappig. Dan veel liever Rio Bravo waar het allemaal wel werkt.

En Bergman `s films mogen zichzelf dan ontwikkelen. Het gebeurt wel op een erg ongenuanceerde wijze. Al is dat een andere discussie. Maar daar kom ik nog weleens op terug als Bergman hier aan de beurt is.

Niks mis met wat diepgang en fatsoenlijk uitegewerkt personages in actiefilms hoor. Integendeel. Dat scheidt vaak het kaf van het koren.

Trouwens wel grappig dat juist de mensen die zo weglopen met sfeer in films als zo'n beetje meest essentiele cinema-karakteristiek niet begrijpen waarom juist Leone zo groot is geworden. tamelijk ironisch.

*wacht op opmerkingen dat er helemaal geen sfeer inzit, of anders toch hele duffe. *

Wat mij betreft duidelijk niet. Voelbare adrenaline daar draait het om. Er zijn nog teveel films die tussen de spaarzame actie door op een serieuze manier een zoveelste rise and fall verhaaltje trachten te vertellen. De actiefilms met een fatsoenlijk verhaal en goed uitgewerkte personages zijn vaak op een hand al te tellen. Geef je film dan het genre thriller of zo mee, als je veel te vertellen hebt. Al gaat al dat gepraat dan weer misschien ten koste van de dreiging.

Ik ken weinig actiefilms met rise en fall verhaaltjes, dat zijn toch meer drama of gangsterfilms....

En de adrialine pompende actiefilms met goede personages (Face off, Die Hard 1, Aliens, The Rock) zijn ook meteen de beste in hun soort, dus laat maar komen...

Ik was inderdaad even in de war met de gangsterfilms. Aliens niet gezien trouwens. John Mc Clane is een fijn personage. De rest had beter wat meer tijd in amuserende actie kunnen steken.

De personages die over lijken gaan, nonchalant zijn, zelfspot of wat humor hebben in een actiefilm zijn vaak de leukste. Zoals Tony Jaa in Ong - Bak, Statham in Crank of Indy in The Raiders of the Lost Ark. Hilarisch is natuurlijk Ben Kingsley in Sexy Beast. Een film met een licht, mysterieus tintje ook. Al is die laatste dan weer niet echt een actiefilm te noemen. Kortom ik wordt steeds benieuwder over welke actiefilms Kos het heeft als hij praat over actiefilms met diepzinnige personages.

Ik begrijp zeker wel waarom zoveel mensen zijn films kunnen waarderen. Een groot gedeelte is gebaseerd op het enige sfeervolle in zijn films: de muziek. De beelden blijven alleen hopeloos achter. Die dorre woestijnen geven nou niet gelijk een indrukwekkend beeld van de omgeving. Hier kon veel meer sfeer uitgehaald te worden, Leone maakt het zichzelf veel te makkelijk. Qua kleurengebruik is het om te huilen.

En die bezwete koppen kunnen ook gemist worden. I.p.v. de broerige warmte te voelen, leek het wel alsof men rechtstreeks vanonder een fel schijnende lamp in een tv - studio vandaan kwam. En dan begin ik nog maar niet over de houterige actie of de onvoelbare spanning die het stelletje, zichzelf belachelijk makende zooitje cowboys opriep.

1. Kill Bill: Vol. 2 5*

2. Jackie Brown 5*

3. Pulp Fiction 4.5*

4. Kill Bill: Vol. 1 4.5*

5. Reservoir Dogs 3.5*

3. Death Proof 3*

7. Sin City 3*

The Good, the Bad and the Ugly 5

For a Few Dollars More 5

Once upon a Time in the West 4.5

A Fistful of Dynamite 4.5

C'era una Volta in America 4.5

A Fistful of Dollars 4

John Huston

1. The Maltese Falcon (4,5)

2. Key Largo (4)

3. The Asphalt Jungle (4)

4. Moby Dick (4)

5. The African Queen (4)

6. Prizzi's Honor (3,5) (dvd)

7. The Unforgiven (3,5)

Beat the Devil in bezit, The Treasure of the Sierra Madre op de herkijklijst.

John Huston

01. 4.0* - The Treasure of the Sierra Madre

02. 4.0* - Key Largo

03. 3.0* - The African Queen

04. 3.0* - The Man Who Would Be King

05. 3.0* - Escape to Victory

Hoog op mijn to-see lijst: Under the Volcano, The Asphalt Jungle, The Maltese Falcon.

1 - 4,5* - Treasure of the Sierra Madre, The (1948)

2 - 4,0* - Maltese Falcon, The (1941)

3 - 4,0* - Key Largo (1948)

4 - 4,0* - African Queen, The (1951)

5 - 4,0* - Man Who Would Be King, The (1975)

6 - 3,5* - Asphalt Jungle, The (1950)

7 - 3,5* - Unforgiven, The (1960)

8 - 3,0* - Love and Bullets (1979)

9 - 2,5* - Victory (1981)

Deze scènes zijn anders gewoon in echte woestijnen opgenomen en niet in studio's. Maar deze gezichten zijn er niet in de eerste plaats om warmte op te roepen, maar dienen als een soort van landschappen op zich. Vandaar dat er vaak lelijke gezichten zonder make-up verschijnen en de koppen zijn gekozen op karakteristieke uitstraling. Vreemd ook dat de landschappen weer niet goed benut zouden worden. Ik ken nauwelijks regisseurs die hun landschap meer gebruiken dan Leone.

Ook zie ik totaal niet in waarom westerns per se om actie moeten draaien. Meestal draaien ze meer om sfeer en om thema's over de opkomst van Amerika met diens goede en slechte kanten.

En er zijn genoeg westerns die de cowboymythe onder de loep nemen. Unforgiven, The Man Who Shot Liberty Valance en Shane bestuderen status van westernlegendes en zijn zeer zelfbewust. Johnny Guitar speelt daarnaast met westerngenres.

Met soaps heeft het nog altijd niets te maken, hoe je het of wend of keert. Of je snapt gewoon niets van westerns en/of soaps. Soaps gebruiken hun lengte vooral voor karakteruitdieping, hoe oppervlakkig ook. Leone gebruikt de lengte om estethische redenen.

Maar nu John Huston:

1. The Maltese Falcon (5*)

2. The Treasure of the Sierra Madre (5*)

3. The Man Who Would Be King (4,5*)

4. Key Largo (4*)

5. The African Queen (3*)

6. Beat the Devil (3*)

7. Prizzi’s Honor (2,5*)

8. The Unforgiven (2,5*)

Erg afwisselend oeuvre, niet altijd even goed. Van Annie heb ik wel eens wat gezien, maar vond ik afschuwelijk, evenals Casino Royale. Toch heb ik John Huston wel hoog staan, met name dankzij die twee 5-sterrenfilms. Een bepaald cynisme en ironie lijken zijn films aan elkaar te knopen al zit dit niet in iedere film en vaak ook niet in zijn mindere werken. Er zijn nog genoeg Hustonfilms die ik wil zien. Moby Dick heb alvast in bezit.

Mochizuki Rokuro: heb jij een van Hustons bekendste (en beste) werken, The Man Who Would Be King, nog niet gezien?

1. The Maltese Falcon 4,5*

2. The Treasure of the Sierra Madre 4,5*

3. The African Queen 4*

4. The Asphalt Jungle 4*

5. Key Largo 4*

6. Beat the Devil 3,5*

7. The Man Who Would Be King 3*

8. Wise Blood 2,5*

9. The Unforgiven 2*

Gisteren weggeblazen door een recente favoriet van me: Todd Haynes. Vandaag tijd voor Todd.

01. 4.5* - Velvet Goldmine

02. 4.5* - I'm Not There.

03. 4.0* - Far From Heaven

04. 4.0* - [SAFE]

05. 3.5* - Poison

Vooral in vertel- en verhaalstructuur en beeldenbrij een daredevil. Wat mij betreft het grote broertje van Paul Th. Anderson.

1. 3,0* - I'm Not There

2. 2,5* - Far from Heaven

Op basis van een tweetal films durf ik te zeggen dat Haynes in dit geval het kleinere broertje is. Ik ben in ieder geval nog niet echt onder de indruk geweest van zijn films.

Velvet Goldmine (1998) 2,0 sloeg de plank behoorlijk mis.... en dat was jammer, want het idee er achter was erg sterk.

Nooit wat van gezien. Ook niet iets wat mij op het eerste zicht aanspreekt.

Ow sorry, mijn blinde aanbidding gaat weer een beetje ten koste van de speelbaarheid vandaag. Ik ging er maar weer eens in mijn naïviteit vanuit dat het hele Haynes oeuvre stukgedraaid in ieders kast staat. Ik zal me de komende weken wel weer koest houden en braaf volgen.

01. 3.5* - Velvet Goldmine

02. 3.0* - I'm not There

Maakt absoluut aparte films, met een vreemde sfeerschepping. Het zijn alleen niet films waar ik echt warm voor loop..

1. Velvet Goldmine 4.0*

2. Far From Heaven 3.5*

3. Poison 1.5*

[SAFE] al tijden op DVD, maar nog niet bekeken, al verwacht ik er best wel wat van. Ben ook wel benieuwd naar zijn korte film Superstar: The Karen Carpenter Story waarin hij de hele opkomst, ondergang en dood door anorexia van Karen Carpenter naspeelt met barbiepoppen. De familie Carpenter was er minder over te spreken en Haynes had geen toestemming. Sindsdien is het ene verboden film.

John Huston nog eens even doen:

1. The Treasure of the Sierra Madre 4.0*

2. The Maltese Falcon 4.0*

3. Key Largo 3.5*

4. Annie 3.0*

Ik dacht dat ik meer gezien had. Genoeg dat me nog trekt. Met name Under the Vulcano, The Asphalt Jungle, The Dead en The Misfits.

Nog niks van Haynes gezien, maar het spreekt me wel aan.

Dat wist ik. In Spanje, toch komt het nog steeds nep over.

Maar wat mij betreft dus net te eenzijdig en van bordkarton. En bij gebrek aan veel ander vertier gaat dat toch storen. Het ziet er uit op het amateuristische af. Alsof een hoop grauw kijkende vetzakken lopen te paraderen in een beauty contest. Te duf, te lelijk en vooral zonder enige vorm van voelbare dreiging.

Een mooi beginshot in A Few Dollars More en dat was het. Verder kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat Leone een ongelofelijk luie man was, met vaak saaie, standaard camerastandpunten. Vergelijk het eens met de hoekige standpunten uit Il Conformista en er zal een wereld voor je open gaan.

Dat westerns vaak erg eendemensionaal zijn is tot daar aan toe. Maar als je personages kut zijn, dan ga je je verhaal toch niet richten op iets poëtisch ?! Dat komt totaal niet over dan. Met wat actie of eens een keer echte grofheid, fantasie of humor juist beter. Westerns zijn nep, niet realistisch, toch mis ik de sprookjesachtige uitwerking. Maar goed, ik zal mij snel eens wagen aan je tip Johnny Guitar. Hopelijk treedt die in de voetsporen van Rio Bravo en niet van die onappetijtelijke, eendemensionale Leone prut.

Nee, daar waren we het al over eens. Hij is er nog 3 stappen van verwijderd.

En dan nu over op Todd Haynes, die ligt ook al met z`n hoofd onder het hakmes.

Todd Haynes. :

01 - 2,5* Velvet Goldmine

Geen onaardig concept, maar vreselijk uitgewerkt. Het moet wel heel raar lopen wil ik uit eigen beweging nog eens met deze man in aanraking komen.

Nu ben ik echt benieuwd waar Rio Bravo dieper gaat dan de westerns van Leone..... Als je High Noon genoemd had kon ik er misschien nog wat mee.

Niet zozeer dieper, maar gewoon vele komischere personages en een redelijk beklemmende sfeer doordat men als het ware vastzit in het dorpje. Het uitgangspunt is ook een keer boeiend. Verder vrijwel een gebrek aan die vaak ' standaard ' stoere personages in westernfilms.

Je bent een van de weinigen die het ontgaat, jammer voor je.

Dat heet nou juist spitsvondigheid.

Of 'een bord voor je kop'.