Het grote muziektopic

Misschien wel de beste uitvoering,... 'ff stemmen'....

Wereldberoemd in NL: timmert sedert 1999 aan de weg; inmiddels zijn we 12 jaar verder en verder nog nergens doorgebroken...; hooguit in Duitsland iets bekend.

Heerlijk!

Tsja, op Aphex Twin na, denk ik dat je Onderhond hier ook niet blij mee maakt. Aphex Twin hierin betrekken is natuurlijk een beetje raar.. die man heeft zowat elke electronic stijl al uitgeprobeerd of uitgevonden.. heeft verder weinig met het rustige "analoge" (heimwee-opwekkende) electronic doorpruttelen van BoC te maken. En het is precies dat sfeertje wat ik bij BoC ook niet erg kan waarderen. De oude EP's vind ik nog wel tof moet ik zeggen. Maar vanaf die huilende kindertijdmuziek plaat ben ik erop afgeknapt, hoewel daar ook nog wel een paar leuke tracks op staan. Een andere act waar ik echt een hekel aan heb en dat sfeertje ook probeert neer te zetten is Air, maar die doen het nog platter en gladder.

The Strokes - Under Cover Of Darkness

Ochre vind ik heel opgewekt en vrolijk, Aphex Twin is te breed om echt met BoC te vergelijken (vind ook verre van alles van hem goed), Secede is veel crisper en minder analoog, althans wat ik er van ken. Het hangt allemaal een beetje rond "IDM", maar qua sfeer vind ik geen enkele van de genoemde voorbeelden wat met BoC te maken hebben.

Plaid misschien nog het meest, maar daar heb ik ook weinig tot niks mee. En nog een heleboel shoegaze/postrock/emo-ambient spul waar ik weinig mee kan.

Als ik bv het liedje Revolver hoor van Ochre dan klinkt dat nog best geruststellend maar bij bv het nummertje 111 kan ik (net zoals Skyliner van BoC waar ik het hierboven over had) spontaan van over de jank raken. Van het zwaar nostalgische begin tot het rustgevende middenstuk en de natrap die je in het laatste stuk nog krijgt en waneer het geluid zachter word lijkt het een soort van afscheid van iets.

Ik heb het over deze:

Kijk, ik wil niet de dramaqueen uithangen en wil ook niet zeggen dat ik een slecht leven heb want ik vermaak me prima. Maar het is nogal moeilijk te omschrijven dit soort nummers waarom ik er gewoon zo van kan huilen. Ik zal wel proberen te beschrijven: naar mijn mening vanwege heftige nostalgische klanken. Ik kan het eigenlijk in 2 dingen interpreteren: het klinkt gewoon zo mooi dat je de tranen in je ogen krijgt. Aan de ene kant heb je een soort van Nostalgie en fijne herinneringen van vroeger en aan de andere kant als je in een depresieve bui bent en een soort van medelijden gevoel krijgt, terwijl je niet weet voor wie en waarom. (of je moet dergelijk in een situatie zitten dat je iets ergs hebt gehoord of indenkt op bepaalde dingen, of terug moet denken aan een dierbare die je hebt verloren of misschien wel zal verliezen en dan bedenken hoe dat zal zijn, iig ook dingen waar je gewoon niet aan wil denken. Maar dit soort nummers zijn wel een oplossing als je in een zware dip zit en je verdriet muurvast zit. Zet je een van die nummers op, dan ben je even helemaal van slag. Maar aan het einde ben je het meteen kwijt ook.

Ik weet het, het is lastig uit te leggen en sommigen zullen wel denken: die is gek. Maar muziek is toch wel meer dan alleen maar luisteren. Dit heb ik ook bv bij nummers als:

-Vele nummers van Simple Minds

-Skyliner van BoC (zoals gezegt)

-Porcelain van Moby

-Wound van The Smashing Pumkins (de wanhopige gitaarspel tijdens dat refrein en die tekst en die wanhopige stem van Corgan)

En natuurlijk zijn al die nummers prachtig (ook die van 111) omdat het een hoop emotie opwekt. Alleen luister ik ze liever niet als ik in een vrolijke bui ben.

Vraag me toch ook af op wat voor manier Onderhond depresief van BoC word. Ben wel benieuwt.

Omdat Polly Jean een nieuw plaatje heeft gedropt:

Wat een dijk van een nummer is dat, maar de plaat Machina/ The Machines Of God is sowieso magistraal.

Dit lijstje van Smashing Pumpkins nummers draai ik erg veel op mijn I-Pod. Dit zijn voor mij wel de beste nummers van hun:

Mayonaise

Wound

Daphne Descends

Stand Inside Your Love

This Time

Let Me Give The World To You

Thru The Eyes Of Ruby

I Of The Morning

Thirty-Three

Home

Ik denk omdat hij het tenenkrommend sentimenteel vind klinken, ik in ieder geval wel. Nostalgie is inderdaad de hoofdmoot waarop BoC in hun werk inspelen. Alleen is nostalgie niet iets dat je zomaar even op commando kunt oproepen, alsof sommige geluiden bij de hele mensheid dezelfde weemoedige associaties teweeg brengt. Dat is nogal simplistisch gedacht en ook nogal artificieel. Ik hou niet van bands die in de eerste plaats op een soort "gemeenschappelijk" gevoel inspelen. Air doet dat dus ook met hun goedkope 70s sausje. Muziek doet iets bij me op mijn voorwaarden en die pik ik er zelf wel uit. Nostalgie is iets dat ik ervaar bij muziek uit mijn verleden, maar dat hoeft op zichzelf helemaal geen nostalgisch bedoelde muziek te zijn, als je het nog kunt volgen

Melancholische en romantische muziek daarentegen ben ik best een liefhebber van, maar het luistert voor mij wel nauw waar ik dat nog goed vind of juist helemaal mis. Maar The Cure, Simple Minds, Tears For Fears en Dead Can Dance kunnen bij mij op overweldigend enthousiasme rekenen.. andere bands doen dat nou weer net iets minder goed of niet goed. Maar dat is gelukkig persoonlijk.

111 vind ik enorm zomers (/lentesfeertje). Het is een opbeurend nummertje met leuke plingetjes en een crispy basisgeluid. De melodie heeft raakvlakken met BoC maar de algemene sfeer van het nummer is wat mij betreft helemaal anders.

BoC is meer herfst. Beetje druilerige, bruine muziek. Ik word er dan ook redelijk lam en teneergeslagen van. Niet op een emotionele manier, maar op een dode manier. Niet bij alle BoC nummers trouwens, maar wel bij het merendeel.

Het is maar wat je goedkoop noemt.

Air ( Premiers Symptômes, Moon Safari & Walkie Talkie ) =

Ik heb de laatste tijd (weer eens) een Skik-kick. Benn'n toch verdeurie ook machtig mooie deuntjes jong!

Tsja, ik vind het uiterst armoedige 70s revival lounge..

Was het even vergeten maar wat een held blijft het toch, wat mijn betreft zijn beste nummer dit!!!

Hoewel z'n oudere, heftigere werk ook dicht in de buurt komt...

Verder weer helemaal into early post-punk/goth de laatste tijd,

[

Helemaal weer terug naar het begin dus. Hier word ik nou nostalgisch van, op een vreemde manier welteverstaan! Plus mijn nieuwe ondekkingen: Coil en het Swans side-project World of Skin

En als we het toch over die laatste hebben,

Omdat er wat mijn beterft niet genoeg Swans in dit topic kan staan!!! Komt in de buurt van beste band ooit als je het mij vraagt! Wat een vernietigende nummers hebben die gemaakt! Gira!!

Tsja, nu som je een aantal bands/nummers op waar ik dus al jaaaaren niet meer buiten kan!!

Vooral Swans is inderdaad zwaar ondergeschoven, hun laatste plaat is ook helemaal niet slecht trouwens, maar dit vind ik wel één van hun vetste nummers ooit!

En deze natuurlijk:

Swans is ook erg goed ja. Alleen zullen de Duitsers lachen om de bandnaam.

Trouwens om nog terug te komen op Electronic/IDM (weet zeker dat Onderhond en Orbit deze ook erg leuk vinden)

Voor Swans/oude noiserock liefhebbers, Bodychoke

Zojuist teruggevonden op Youtube: een "klassieke" eendagsvlieg uit Oostenrijk uit de beginperiode van de house/dance, was een megahit in 1989, en je had er ook een hele lange vette re-mix van herinner ik me...

haha, da's nog eens nostalgie.

De nieuwe van Radiohead. Klinkt een beetje veilig. Maar zeker niet slecht.

Prima gitarist die Arnold van Dongen: vanaf 04:03 min.:

Zelfde registratie als op de DVD, maar daarvan is beeld, maar vooral geluid, stukken minder van kwaliteit...

hier ook maar ff, omdat ze zo lekker gek zijn:

Zometeen richting België, o.a deze helden weer aan 't werk zien

Four tet she moves she

Wow, erg vette clip.

Four Tet

Vooral She Moves She is heeeerlijk. dat nummer is echt ideaal om vanuit je bed te beluisteren op een hele vroege lente/zomermorgen waneer het langzaamaan licht word.