Het grote boekentopic

Oh Yak voor ik het vergeet; ik heb inderdaad die blauwe versie in handen gehad van Danielski; maar die was 50- duurder,, en dat vond ik het toen niet waard.. nu heb ik spijt..

Ai ai ai!

Ik zal 'm zeer binnenkort eens gaan aanschaffen, want dit is wat mij betreft top-prioriteit op mijn boekenverlanglijst.

ja is heel erg goed... en heel duivels

Ja een van de weinige boeken die ik op het strand heb uitgelezen.

Roddy Doyle is een meesterlijke schrijver.

Elk boek wordt sterker en beter.

Met als meesterwerk; A Star Called Henry;

verhaald de Ierse vrijheidsstrijd tegen de Engelsen vanuit een compleet ander gezichtspunt.

Een kenner!

Ja bedankt voor de tip EmDe

De schrijver van The Silence of the Lambs (kan nu ff niet zo gauw op de naam komen) Geniaal. Ben nu in tsotl bezig.

Thomas Harris

Die was het ja

ik heb ook de engelse versie van hannibal thuis liggen van Harris

ik heb ook de engelse versie van hannibal thuis liggen van Harris

Koop ik denk ik ook ff in de boekhandel. Zag the silensce of the lambs er liggen voor € 5 dus heb ik 'm maar gekocht. Was zeker de moeite waard

Omdat ik geen films heb gezien dan maar wat boeken waarderen

Roddy Doyle

The Snapper.1990

verfilmd door Stephen Frears

The Snapper

Bestaat voor een groot gedeelte uit dialogen. Hier moet de serie The Royle family vandaan komen. De beelden van de TV serie kreeg ik in ieder geval niet meer uit mijn hoofd.

" Oh, the fuckin' eejit ! "

als boek ****

Roddy Doyle

the woman who walked into doors. 1996

Prachtig portret van een vrouw geschreven door een man. En met heel veel detail; zelfs de films en acteurs kloppen. Robert Redford, Richard Chamberlain, Patrick Swazey (dirty dancing)

" Where I grew up - and probably everywhere else- you were a slut or a tight bitch, one or the other, if you were a girl -and usually before you were thirteen. You didn't have to do anything to be a slut. If you were good-looking; if you grew up fast. If you had a sexy walk; if you had clean hair, if you had dirty hair. If you were platform shoes, and if you didn't. Anything could get you called a slut. My father called me a slut the first time I put on mascara.

Of het volgende over Crushes ( ze is dan al 30 en getrouwd )

There was a busconductor I loved. I used to wait for his bus; I'd let the others go by. I found reasons to go into town, to buy things that I could just as easily have got in the shopping centre or even the local shops. The money I wasted on fares; Jesus. I nearly went mad trying to see if my conductor was on the bus before I'd get on it. I must have looked like a right eejit, sticking my hand out, gawking up, trying to see if he was upstairs, putting my hand back in my pocket because it wasn't him. They must have talked about me in the depot. The mad one. I couldn't help it. He was thin. He had day-old beard years before Bob Geldof invented it. () He was lovely. He just took the fares and said Thanks, no smart remarks, no posing, no barrelling down the stairs like he was Starsky or Hutch.

Prachtboek *****

Als je The Snapper wilt lezen, kun je beter de

Barrytown-trilogie aanschaffen. Heb je ze alle drie:

The Commitments, The Snapper en The Van.

Die akelige Mulish is weer te veel op TV; waarom nou toch; Voskuil verdient die Nobelprijs of Hugo Claus of Gerrit Krol..

link naar thrillergids

Voor de liefhebbers van thrillers staat daar de VN Detective en Thrillergids .

1) Hoe komt het over dat een Nederlander in het Engels gaat schrijven. ? ( Kwam niet echt in het artikel voor. )

Ik heb het met je eens, Hugohei, dat Jan de Hartog een hele goede schrijver is, en bovenal een bemiddelijk mens die het niet verdiende aan een ziekenhuisbacterie te sterven; en heb al zijn werk vroeger verslonden. maar de vraag die eigenlijk zeer interesant is; daar heb ik geen antwoord op gehoord. Hoe hard kwam de klap aan in literair Nederland dat Jan de Hartog in het Engels ging schrijven ; in de literaire tijd van net na de oorlog.... en ook daarna

Van oudere schrijvers ligt inderdaad een schetsmatige necrologie klaar. De schrijver die de klus dan moet klaren als het zover is, voegt dan nog een visie toe.

Bij de televisie liggen er komplete items op de plank voor bij de dood van Reve of (de onsterfelijke) Mulisch. Er kan nog wat recents aan worden toegevoegd, maar kan zó de buis op.

Jan de Hartog heb ik een paar maal gesproken. In de tijd dat Hollands Glorie op tv werd voorbereid (een slechte serie, maar daar gaat het nu niet om). Het viel me op dat hij over zijn boek praatte met een enthousiasme of hij het gisteren geschreven had (het is van 1940). En de laatste keer dat hij in Nederland was (voor zover me bekend) zat ik met 'm in een radioprogramma. Erg aardige man, die geweldige anecdotes vertelde en van dat interview echt iets máakte. Dat was overdag.

Diezelfde avond zat de oude man bij Sonja (geloof ik). En daar kwamen gedeeltelijk dezelfde anecdotes - maar hij wist alweer meesterlijk te doen of het hem allemaal ter plekke inviel. Dat heeft iets amerikaans (veel gast geweest in talkshows) maar het is ook knap werk. Hij geeft de kijkers absoluut waar voor z'n geld. Weinig mensen die dat zo kunnen [iemand als Godfried Bomans kon dat ook].

1) Hoe komt het over dat een Nederlander in het Engels gaat schrijven. ? ( Kwam niet echt in het artikel voor. )

Ik heb het met je eens, Hugohei, dat Jan de Hartog een hele goede schrijver is, en bovenal een bemiddelijk mens die het niet verdiende aan een ziekenhuisbacterie te sterven; en heb al zijn werk vroeger verslonden. maar de vraag die eigenlijk zeer interesant is; daar heb ik geen antwoord op gehoord. Hoe hard kwam de klap aan in literair Nederland dat Jan de Hartog in het Engels ging schrijven ; in de literaire tijd van net na de oorlog.... en ook daarna

In de pers deze week werd net gedaan of hij was vertrokken nadat de opvolger van een bepaald succesvol boek, door recensenten in de grond geboord werd. Of dit werkelijk zo is, lijkt me de vraag.

alles draait om mijn eerdere vraag. Vast staat dat Jan de Hartog een uiterst bemiddelde persoonlijkheid is die vele goede boeken geschreven heeft. En ook zijn Amerikaanse oeuvre is uitstekend en sociaal gestuurd. Blijft toch de vraag... hoe zwaar is het hem aangerekend dat ie in het Engels ging publiceren.

Volgens mij is het allemaal heel eenvoudig. Hollands Glorie werd door de Duitsers in de ban gedaan (in 1942) en De Hartog zat in het verzet, en ging via een grote omweg naar Engeland. Hij is sowieso altijd een zwerver geweest. Tijd in Engeland gewoond. Getrouwd met de dochter van een Engelse toneelschrijver (Priestley)... Later naar Amerika (Texas)... en bij mijn weten is er nooit moeilijk gedaan over schrijven-in-het-engels. In de oorlog had men wel andere dingen aan de kop, en later was hij succesvol in de States. [we verwijten Rutger Hauer toch ook niet dat hij in het Engels acteert ?]

Leuk is dat hij ook geacteerd heeft, op toneel en in eén film.

uit andere discussie:P

Ok dacht bij Billy Bob iets heel anders

zat idd bij de film van de man die zijn haren kort liet knippen van Johan Daisne..: vroeger toen ik jong was hield ik best wel van de Magisch Realisten zoals ook Hubert Lampo.. Nu weet ik wel beter . Willem Elsschot, en Ferdinand Bordewijk (en Marcallus Emants) en ook wel de vlaamsen klassieken (Hugo Claus, Louis Paul Boon en Hugo Raes.)behoren tot de meesterauteurs. Hoog standbeeld verdient JJ Voskuil (voor het aantonen van het nihilisme....Groot Filosoof ) Sinds mijn diverse E-mails aan het Nobel-prijs comitee krijg ik de indruk dat het de volgende Nobelprijs winnaar wordt op Literatuurgebied...

Misschien een oud bericht al, maar wel leuk.

Ik kwam vandaag moviemeter.nl tegen als website tip in een boek van Dorothee Verdaasdonk : Een film voor iedere stemming.

Video/DVD gids voor iedereen die verdwaalt in de videotheek.

meen je dat nou? waar vinden we dat?

Grappig, Verdaasdonk is toch die filmwetenschapper? Gaf die geen filmtheorie op de Uni van Utrecht?

Aangezien BoekMeter er voorlopig niet aan zit te komen, leek het mij een goed idee om hier op MovieMeter een boekentopic te beginnen.

Heb je net een boek gelezen en wil je er wat over kwijt?

Wil je lof zingen over de schrijfkunsten van een auteur of gal spuwen over een ander?

Ik stel de volgende lay-out voor om boeken te bespreken om het allemaal enigzins overzichtelijk te houden:

Titel van het boek

recensie

cijfer: 0,5-5 *

Als mensen die willen reageren op een recensie, de recensie eerst even quoten, dan blijft de chaos waarschijnlijk tot een minimum beperkt.

Ik zal zelf een eerste poging wagen. Ik ben op dit moment druk bezig met het verzameld werk van Franz Kafka. Deze bundel bevat alle verhalen en romans die door Kafka geschreven zijn.

Persoonlijk vind ik de korte verhalen minder goed dan de romans. Daarom hier eerst een recensie van de romans

Het Proces

Dit is de eerste roman die na Kafka's dood is uitgegeven. De roman is nooit afgemaakt door Kafka zelf en de volgorde van de hoofdstukken is ook onzeker.

Deze onzekerheid verhoogt de sfeer in het boek. Hoewel dit volgens mij al haast niet meer mogelijk is, want als Kafka iets goed kan is het wel sfeer oproepen. En wat voor sfeer!

Het boek gaat over Jozef K., een werknemer bij een grote bank, die op een ochtend gearresteerd blijkt te zijn. Hij weet niet waarvoor, of waarom. De rest van het boek doet K. pogingen om er achter te komen hoe hij kan aantonen onschuldig te zijn.

Het hele boek ademt iets onwerkelijks uit. Alles blijft vaag, onduidelijk, onzeker. Tegelijkertijd worden de meeste vreemde dingen zonder problemen aangenomen. Alleen al de openingszin: "Someone must have been telling lies about Josef K., he knew he had

done nothing wrong but, one morning, he was arrested. " (excuses voor het engels ipv nederlands) bron

Kafka's schrijfstijl is uiterst compact. Er wordt nauwelijks gebruik gemaakt van uitgebreide beschrijvingen, alles blijft een beetje vaag.

Ik had Het Proces al eens eerder gelezen, maar het boek greep me opnieuw ontzettend. Ik leefde weer ontzettend mee met K.'s gevecht tegen de bureaucratie.

5* krijgt Het Proces van mij.

Het Slot - Franz Kafka

Om bij Kafka te blijven: Het Slot is al heel lang een van mijn absolute lievelingsboeken (in mijn Boekenmeter-toptien zou hij op 2 staan denk ik ). Nog nooit heb ik een boek gelezen waar zoveel sfeer uit spreekt, tegelijk mysterieus en ongrijpbaar, halvelings absurd en tegelijk oneindig fascinerend. Een boek waar je geen vat op krijgt, te meer omdat het totaal onduidelijk is waar het eigenlijk over gaat: een jongeman komt in een dorpje aan dat wordt gedomineerd door een kasteel op een heuvel, hij liegt dat hij de landmeter is die ze verwachten, even later blijkt hij ineens echt de landmeter te zijn, zelfs zijn assistenten komen aan en er ontspint zich een onduidelijk verwarrend verhaal waarin hij steeds probeert in contact te komen met de graaf in het kasteel, wat telkens mislukt. Tussendoor wordt hij nog schoolmeester en krijgt hij een bizarre verhouding met een meisje uit het dorp, maar eigenlijk heeft het allemaal bedroevend weinig inhoud voor een boek van een paar honderd pagina's. Maar juist dat gebrek aan inhoud maakt het voor mij ongeëvenaard, want het boek blijft van de eerste tot de laatste pagina (waar het midden in een zin stopt, zonder dat er ook maar enige vooruitgang in de mysterieuze plot heeft plaatsgevonden) geweldig boeiend en niet te vatten. De schrijfstijl is fenomenaal, er komen dialogen in voor tussen arme boeren die praten alsof ze een twintigjarige studie rechten er hebben opzitten met afwisselende monologen van meer dan een bladzijde, en eens dat je de bizarre opbouw van het boek aanvaardt wordt het zelfs spannend, en is het haast onmogelijk om niet de humor en de ontzettende klasse in te zien van dit meesterwerk, de Satantango van de literatuur als het ware . Ik ben vastbesloten het boek deze vakantie opnieuw te lezen (het is tamelijk lang geleden intussen en ik geef toe dat ik me niet meer zoveel kan herinneren van het verhaal), ik heb onlangs een Duitse versie op de kop getikt op een rommelmarktje, wie weet biedt dat nog extra perspectieven.

5.0 * uiteraard.

Ik vond persoonlijk het slot minder goed als het proces. Dit komt misschien ook wel omdat ik alles nu in een keer achter elkaar lees, waardoor er misschien een zekere overkill aan Kafka ontstaat.

Tegelijkertijd was het nog steeds een erg mooi boek. Vooral de relatie tussen de landmeter en zijn assistenten is geweldig beschreven (overigens zijn dit niet zijn eigen assistenten, maar assistenten die door het slot zijn toegewezen).

Dit boek was ook duidelijker vond ik dan het proces. Je weet wat de landmeter moet doen (ook al lukt het niet). Juist dit vage vond ik beter in het proces

dit boek komt bij mij uit op ongeveer 4,25 (dat is het voordeel als je nog geen officiële stemmen kunt uitbrengen )

Het probleem (nu ja, dat is een groot woord) dat ik had met Het proces is dat het idee achter het boek nogal snel duidelijk wordt, hoe goed het ook geschreven is, ik blijf het altijd als een maatschappijkritiek lezen en in dat opzicht is het vrij simplistisch, hoe goed uitgewerkt het ook is. Tuurlijk zit er veel meer in dan dat en ik vind het een prachtig boek, maar voor een echt meesterwerk hou ik meer van boeken die minder duidelijk een boodschap uitdragen (het is nog geen 1984, maar het gaat net iets te veel in die richting). Maar ook hier is een herlezing nodig, bidden maar dat ik geen herexamens heb en dan komt dat allemaal in orde .

Het Proces - Franz Kafka

4.31 *