Het grote boekentopic

De Verleider, De Veroveraar, De Ontdekker - Jan Kjaerstad.

Alle Scandinaviers kunnen schrijven. Maar iemand moet de beste zijn. En dat is Jan Kjaerstad, schrijver van een geniale serie boeken over de fictieve tv-persoonlijkheid Jonas Wergeland. Alles begint wanneer Jonas zijn vrouw Margrete dood aantreft in hun huis. Dan ontspint zich een fascinerend verhaal dat volledig wordt gevormd door subverhalen.

De episodische vertellingen kunnen worden beschouwd als spaken die naar één naaf leiden. Ze wisselen elkaar in hoog tempo af maar vorderen slechts langzaam. Jan Kjaerstad danst van de ene spaak naar de andere, maar begint telkens weer op het punt dat het verst van de naaf verwijderd is. Verhalen uit Jonas' jeugd worden moeiteloos onderbroken voor een bijzondere gebeurtenis uit het latere leven van Wergeland. Kjaerstad speelt zo met de relatie tussen chronologie en causaliteit. Gebeurtenissen uit de toekomst kunnen soms zelfs het verleden beïnvloeden.

Continu wordt een andere invalshoek gekozen om de kleurrijke hoofdpersoon te belichten. De structuur van de serie laat hetzelfde patroon zien: elke roman geeft een ander beeld van Margrete’s dood. Elk boek laat een andere Wergeland zien.

De lijvige serie leest als een trein. Het landschap van verhalen dat wordt geschetst is geweldig divers, en juist de samenhang blijft boeien.

Elke bladzijde uit de serie van Kjaerstad staat bovendien vol prachtige en verrassende vondsten. In De Ontdekker staat bijvoorbeeld beschreven dat de vader van Jonas Wergeland overlijdt. Deze vader was organist, bezeten van Bach. Na de crematie stuurt zijn vrouw een beetje as naar zeven bevriende organisten met de vraag dit in de grootste orgelpijp te doen. Wanneer ze dan op hetzelfde moment in verschillende kerken verspreid over Noorwegen een fuga van Bach inzetten, zweeft Jonas' vader op deze hemelse klanken in de lucht.

Kjaerstad zet de Scandinavische literatuur op de kaart. Door de vernieuwende opzet en de verrassende stijl groeit zijn drieluik uit tot een meesterwerk. De romans over Jonas Wergeland hebben dezelfde invloed als diens tv-serie: ze zijn geestverruimend.

5* en een top10 positie voor deel 3, De Ontdekker.

Lezen jullie eigenlijk ook vertalingen van boeken? Ik meestal niet.

Het hangt er erg van af. Engelse romans lees ik (bijna) altijd in de originele versie.

Andere talen lees ik vertaald, omdat ik de taal niet, of niet goed genoeg ken.

Ik ben trouwens best wel nieuwsgierig naar de top 10 aan boek van de mensen hier. Mijn top 10 zou er ongeveer zo uitzien:

1. The Poetic Edda

2. De Slinger van Foucault, Umberto Eco

3. Het proces, Kafka

4. De Ilias, Homerus

5. The Mabinogion

6. Grettir's saga

7. Maus, Art Spiegelman

8. Als op een winteravond een reiziger, Italo Calvino

9. The Barrytown trilogy, Roddy Doyle

10. the Silmarillion, Tolkien

Andere kanshebbers: Disgrace, waiting for the barbarians, Alice in wonderland, de naam van de roos, baudelino, the hitchhiker's guide to the galaxy, winnie the pooh, de grote onthaler, the truth en the canterbury tales.

Veel te veel eigenlijk om er 10 beste uit te kiezen. Maar dit geeft even een idee

Gave keuze: Maus.

Dank je. Maus laat in een keer zien dat comics niet kinderachtig zijn (wat veel mensen wel lijken te denken).

Vertel eens, wat zou jouw top 10 zijn?

Pff, ik kreeg op een gegeven moment, lang geleden, impulsieve (of compulsieve) interesse in andere dingen dan literatuur. Ik begin nu maar weer eens wat fictie te lezen.

Als ik een aantal favorieten moet gaan benoemen kom ik op de volgende titels:

Wind in The Willows, Grahame

Taiko, Yoshikawa

Sandman, Gaiman

Iemand House of Leafs/ Het kaartenhuis al gelezen?

Staat boven mijn 'interesse' lijst.

Sandman was erg goed! Heb je de romans van Gaiman ook gelezen?

Wind in the Willows staat hoog op mijn to buy lijstje , maar van House of leafs heb ik nog nooit gehoord. Wie is de schrijver?

House of Leafs (Mark Z. Danielowski) is fantastisch! (wel lezen in het Engels!). Spannend en interactief. Destijds was het leuk al die blikken in de trein als ik weer het boek zijwaarts of ondersteboven aan het lezen was. En zijn zelfs pagina's die in een spiraal geschreven zijn dat je dus bezig blijft het boek te draaien. En pagina's met slechts 1 woord, zodat je aan het bladeren blijft. Ik mag dat soort experimenten wel in de literatuur. En waar vind je nog een roman die het durft een voetnoot te plaatsen van 5 pagina's lang vol technische, onbegrijpelijke informatie!? Curieus werk.

Ik vind het maar moeilijk om een top tien samen te stellen. Zelf ben ik een groot fan van kinder-/jeugd-literatuur (Schmidt, Terlouw, Dahl, Beckman, Dragt, Lindgren).

Op dit moment ben ik bezig in de pil "The Fountainhead" van Ayn Rand. Fantastisch boek over egotisme.

Ik vond House of Leaves ook een fantastisch boek. Wat leeg qua inhoud maar vernieuwend in typografie.

Verder heeft de verzamelbundel van Gerrit Krol, Krol & de Koninklijke me ernstig geimponeerd en dan vooral het "In dienst van de koninklijke".

Zit me nu door Joe Speedboot te worstelen...

Oh ja, in het Duits te lezen ! Der Prozeß en Das Schloß

Allebei 5*

Nou, House of Leafs, maar even achteraan gaan dan! Het sprak al tot mijn verbeelding en het ziet er imposant uit. (vormgeving)

Ik ben benieuwd.

Van Gaiman heb ik de meeste wel gelezen.

Je vindt veel van de comics terug in zijn romans. Ik denk dat die herkenbaarheid het zo 'verteerbaar' maakt.

Vooral de manier waarop hij een universum van mythe en geschiedenis creëert, spreekt mij aan.

Zo uit de losse pols, waar Sandman in z'n geheel op 5* komt:

Smoke & Mirrors: 3.0

Neverwhere: 3.0

American Gods: 4.0

Anansi Boys: 4.0, en vooral door de herkenbaarheid.

Begin binnenkort aan Coraline.

Leeg qua inhoud? Het is toch een erg rijk en gelaagd boek IMO.

En het is House of Leaves, stelletje Hollanders!

Klopt, Leaves. Inhoudelijk vond ik het boek toch stukken minder hoor, maar dat komt ongetwijfeld door veel technische informatie over sterkte van lampen en parameters, en diepten, en oppervlakten. Nuttig, maar ook erg (en dodelijk) saai op momenten (op een gegeven moment heb ik niet meer alle technische voetnoten in totaliteit gelezen). Het haalde de vaart uit mijn leesplezier. House of Leaves is eerder een typografisch werk, met doel de inhoud te versterken.

Ik twijfelde al maar nam Mug's schrijfwijze over

En ik klakkeloos van ToNe. Best dom, omdat ik de juiste schrijfwijze van Danielowski nog even moest googlen...

Ik heb zin vanavond even in het boek te gaan bladeren, er schiet me steeds meer te binnen nu.

Snel ook maar even een top tien samengesteld, ik zal de bespreking van de boeken in kwestie voorlopig achterwege laten maar ze komen nog wel aan bod

1. In de ban van de ring (Tolkien)

2. Het slot (Kafka)

3. Honderd jaar eenzaamheid (Marquez)

4. De slinger van Foucault (Eco)

5. Lolita (Nabokov)

6. Arthur, koning voor eens en altijd (White)

7. Ulysses (Joyce)

8. De stad en de honden (Vargas Llosa)

9. De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (Kundera)

10. De vanger in het graan (Salinger)

Over de andere helft moet ik nog heel lang en hard nadenken, maar dit zijn in ieder geval vijf boeken waarvan ik met zekerheid kan zeggen dat ze een blijvende stempel op mijn simpele bestaan hebben gedrukt:

1. Friedrich Nietzsche - Also Sprach Zarathustra

2. Gerard Reve - De Avonden

3. Vergilius - Aeneis

4. Multatuli - Max Havelaar of de koffijveilingen der Nederlandsche Handelmaatschappij

5. Louis Couperus - Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan

Mark Z. Danielewski ! (volgens mijn engelstalige boek)

*vloekt en tiert en gaat ergens stil in een hoekje zitten*

Ha, nog een liefhebber van Multatuli's Max Havelaar! Ik ga ook eens nadenken voor een top10...

Vanuit mijn Indonesische achtergrond bezien zou ik me natuurlijk gigantisch kwaad moeten maken om het schaamteloos betuttelende paternalisme . Mijn persoonlijke hang naar romantiek in combinatie met Dekkers magistrale stijl en de oprechte eerlijkheid die uit zijn woorden spreekt maken dat ik toch van de Max Havelaar ben gaan houden.

Een alternatieve top10 (jeugdboeken) in min of meer chronologische volgorde

1) Pinkeltje (en de flonkersteen) - Dick Laan

2) De 5 (en aanverwante series) - Enid Blyton

3) Biggles - W E Johns

4) Reis door de Nacht - Anne de Vries

5) Arendsoog en Witte Veder J. Nowee

6) Alle boeken van Karel Norel

7) Jan van Beek De Katjangs (En AFC'ers) van J.B. Schuil

8.) Oorlogswinter van Jan Terlouw

9) De Pim Pandoer-serie van Carel Beke

9) De Bob Evers-serie van Willy van der Heide

10) Kees de jongen van Theo Thijssen.

Fijne site

leuk al die lijstjes!

Ik zal house of leaves toevoegen aan de Lijst Van Boeken Die Ik Eigenlijk Eens Zou Moeten Kopen .

Een boek dat ook veel visuele grapjes bevat is De stad van de dromende boeken. Deze tip van Freud was erg de moeite waard!

Multatuli verdient nog een herlezing, maar op dit moment staat dit boek met stip op een in de lijst van meest saaie Nederlandse literatuur. Dat krijg je met van die verplichte werkjes .

Kinderboeken

1. Deesje (Joke Van Leeuwen)

2. De 13 1/2 levens van kap'tein Blauwbeer (Walter Moers)

3. Michiel van de Hazelhoeve (Astrid Lindgren)

3b. Karlsson van het dak (Astrid Lindgren)

4. Post voor de tijger (Janosch)

5. De GVR (Roald Dahl)

6. Momo en de tijdspaarders (Michael Ende)

7. In de nachtkeuken (Maurice Sendak)

8. De kleine kapitein (Paul Biegel)

9. De brief voor de koning (Tonke Dragt)

10. De telduivel (Hans M. Enzensberger)

De Koning van Katoren, dat was ook een toppertje hoor

Die staat op elf .

Een kinder top 10 is een stuk makkelijker:

01. Otfried Preussler - Meester van de zwarte molen

02. Annie M.G. Schmidt - Wiplala (eigenlijk alles, maar OK)

03. Evert Hartman - Oorlog zonder vrienden

04. J.R.R. Tolkien - De Hobbit

05. Roald Dahl - Matilda

06. Tove Jansson - De wilde jaren van papa Moem

07. Thea Beckman - Kruistocht in spijkerbroek

08. Jan Terlouw - Oorlogswinter

09. Jaap ter Haar - De zes Falken

10. Jacques Vriens - Eindelijk actie

....denk ik....

Mijn top 10:

1. Schuld en boete, F.M. Dostojewski

2. Stiller, M. Frisch

3. De gravin van Parma, S. Marai

4. Anna Karenina, L. Tolstoi

5. De ontdekker, J. Kjaerstad

6. Het proces, F. Kafka

7. De vernuftige edelman Don Quichot van La Mancha, Cervantes

8. Stilte in oktober, J.C. Grondahl

9. De vreemdeling, A. Camus

10. Van het westelijk front geen nieuws, Remarque

De lovende woorden voor Danielewski deel ik verder niet. Eigenlijk heeft nog geen enkele Amerikaanse schrijver mij kunnen bekoren. Een vloeiende schrijfstijl ontbreekt meestal, wat Danielewski blijkbaar probeert te verbloemen met allerlei onzinnige fratsen op het gebied van pagina-opmaak en druk. In Het Kaartenhuis ben ik niet eens begonnen, maar Walvistenen (ofzo, een dun werkje) was in ieder geval een gruwel.

(Overigens kan ik die 'vernieuwende' aspecten in schrijfwijze, druk en opmaak ook niet waarderen bij boeken die ik verder wel goed vind, bijvoorbeeld De kapellekensbaan van Luis Paul Boon.)

Opvallend veel geweldige boeken heb ik voor school gelezen, blijkbaar kan dat dus toch . Ik zal het vandaag bij de lessen Frans houden:

L'étranger (Camus)

Een klassieker, en meer dan terecht. Een kort verhaal waar relatief weinig in gebeurt, maar geschreven met heel veel kracht en in een prachtige stijl, ik heb tijdens het lezen beelden in mijn hoofd gevormd die me meer zijn bijgebleven dan veel films die ik gezien heb. Ik denk dat dit een boek is waar je zelf mee bepaald hoe diep het gaat: je kunt het op een paar uur uitlezen en het vergeten, of trachten er in door te dringen en het de rest van je leven meedragen. Voorwaar een prachtig boek .

5.0*

La Nausée (Sartre)

Nog zo'n dunnetje, maar haast even indrukwekkend. Deze keer zijn het geen beelden die zijn blijven hangen, maar de emotie en de sfeer die dit boek uitstraalt zijn net zo hardnekkig. Nogal zwartgallig, maar als zestienjarige was ik er behoorlijk van onder de indruk .

4.5*

Moderato Cantabile (Marguerite Duras)

Ik had eigenlijk gewoon geen zin om dikke Franse boeken te lezen, maar dit was zo snel uit dat ik het twee keer gelezen heb . Die nouvelle vague beviel me wel, ook hier dus: een niet erg gecompliceerd verhaal waarin de personages en de sfeer centraal staan, en ook hier zijn het de beelden die me zijn bijgebleven (het café waar alles begint kan ik me nog zo voor de geest halen, net als een huis met een boom voor, maar daarvan weet ik zelfs niet meer wat het in het boek kwam doen). Ik denk dat in deze boeken een beetje dezelfde verstilling te vinden is die ik tegenwoordig in architectuur probeer te ontdekken: een soort gestileerde perfectie die buiten het echte leven valt maar waarin je eindeloos kunt ronddwalen. Nou, die mondelinge examens Frans waren trouwens ook altijd leuk, ik kan het in het Nederlands al amper uitleggen .

5.0*

Gilead - Marilynne Robinson

Deze roman werd mij aangeraden door een vriend die ook wel eens wat van mijn tips ter harte neemt. Daarnaast heeft het boek enkele literaire prijzen gewonnen. Voor mij redenen genoeg om nog maar eens een Amerikaan te proberen.

Het boek is geschreven vanuit het perspectief van een 77-jarige dominee. Zijn naderende dood brengt hem ertoe aantekeningen te maken over zijn leven, gericht aan zijn jonge zoontje.

Inhoudelijk staan er waardevolle dingen in. Het boek is doorademt van een bezadigde spiritualiteit en wijsheid. Mooi vond ik bijvoorbeeld het inzicht dat bij goede mensen medelijden zich kan uiten in liefde, vaker bij vrouwen dan bij mannen.

Naar het einde toe kreeg het boek mij daardoor wel in de greep. Helaas stelt het qua vorm en stijl niet zoveel voor. Sowieso houd ik niet zo van een dagboek-achtige opzet, daarnaast is het taalkundig allemaal zo banaal. Zoals veel Amerikanen slaagt de schrijfster er slechts in goedlopende schoolzinnen te produceren, nooit werd ik getroffen door een mooie stijlfiguur of een rake formulering.

Zeker niet slecht verder. Naar het einde toe wordt het zelfs behoorlijk goed, een fraai portret van een gelovig mens. 3,5*

Vurt - Jeff Noon

Zware litteraire werken daar heb ik altijd de grootste moeite mee gehad. Zo iets als De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Kundera wat ik ooit eens van een vriendin MOEST lezen. Ik kom er dus niet doorheen, gelukkig bestaat er voor deze gevallen een medium als film

Toch lees ik graag boeken vind dat een uitermate relaxte tijdsbesteding. Ik lees regelmatig de wat fatasierijkere genres en tot mijn favorieten op dit gebied behoren klassiekers als Lord of the Rings en Dune maar ook een totaal onbekend pareltje dat zich Vurt noemt.

Vurt speelt zich af in het toekomstige Manchester en de wereld is niet meer wat hij is geweest. De sfeer is donker en regenachtig en de mensheid is in de ban van veren. Steek een veer achter in de keel en poorten naar andere virtuele werelden gaan open. Je kan zijn wie je wilt zijn, sportheld voor een vol stadium, de hoofdrol in je eigen pornofilm het is allemaal mogelijk in deze andere wereld. Echter de grenzen tussen wat eens de echte wereld was en de Vurt wereld vervagen steeds meer. De zuivere mensheid moet zijn wereld delen met hondmensen, schaduwmensen, robomensen of robohonden, schaduwrobo of enige andere mogelijke combinatie, daar sex de ultieme verleider is ook tussen zuiver en Vurt. De delicate balans raakt steeds meer verstoord want voor alles wat in de vurtwereld wordt meegenomen of achterblijft staat een prijs.

De hoofdpersoon is Scribble lid van de contrabende en Scribble is zijn geliefde kwijt geraakt in een paradijselijke maar levensgevaarlijke en illegale gele Vurt. Wie sterft in een gele Vurt sterft ook in het echte leven, het is geen veer voor amateurs. Scribble zijn obsessie is dat hij de Vurt moet vinden die hem weer toegang verschaft naar de plek waar hij zijn minares heeft verloren. Een gevaarlijke en mysterieuze tocht op de grens van de virtuele werelden en de buitenwijken van een zich op een hellend vlak bevindende maatschappij.

De sfeer en vervreemding die het boek oproepen zijn geweldig. Als je je als lezer open stelt voor de eigenaardige fantasiewereld dan sleurt Noon je als het ware mee in de Vurt wereld en doet het op zo'n manier dat zelfs het meest bizare aannemelijk wordt. Vurt is een liefdesgeschiedenis zoals er al vele vertelt zijn, de zoektocht naar de verloren en onmogelijke liefde. Maar wat verpakt Noon het geweldig en fantasievol, vlot opwindend en recht voor je raap neergepent.

Vurt is een sexy desinger drug in boekvorm, gaat dat meemaken allemaal. 5* van mij.

Stiller - Max Frisch

Het lijkt me niet verstandig mijn hele top 10 te bespreken, maar dit meesterwerk verdient wel wat speciale aandacht.

In 1954 verscheen de roman Stiller, de definitieve doorbraak van Max Frisch. Daarmee werd hij een van de belangrijkste naoorlogse schrijvers van het Duitse taalgebied.

Het boek handelt over een man die in eigen land wordt opgepakt omdat hij zich bedient van een valse identiteit. De man blijft echter bij hoog en bij laag ontkennen dat hij een al langer vermiste kunstenaar is, genaamd Stiller. Wel stemt hij erin toe in contact te komen met de vrouw van deze Stiller. Zij herkent hem echter met zekerheid als haar verdwenen echtgenoot.

Aangezien hij verder niets heeft misdaan komt Stiller al spoedig op vrije voeten. Voorzichtig verkennen hij en zijn vrouw hun onderbroken relatie. Wat volgt is een onvoorstelbaar trieste schets van twee mensen die elkaar oprecht zoeken, die elkaar proberen lief te hebben maar dat simpelweg niet kunnen. Ze zijn niet in staat met elkaar samen te leven en de ander gelukkig te maken, maar het is ook onmogelijk om elkaar los te laten. Op ongeevenaarde wijze wordt de aard ven relaties getekend, het verlangen van de ene mens naar de ander, de totale eenzaamheid in het leven. De laatste honderd pagina's van de lijvige roman zijn werkelijk verpletterend.

Het is even doorbijten want Stiller is geen gemakkelijk boek. Sommige gedeelten zijn behoorlijk taai maar het is het meer dan waard: nog nooit heb ik zulke rake dingen gelezen over de mens, over identiteit, over liefde. Ik was er kapot van.

5*