Piepkleine geneugten des levens

Heb je die lui ooit zien rennen?

Als ze mij zien wel ja.

Gelijk een heel gezinnetje, supercool! Ik zou al blij zijn als ik één wild zwijn in m'n leven zou zien .

Als ik een 'bijzonder' dier (bijv. een reiger, aalscholver, vlaamse gaai o.i.d.) zie, kan ik daar ook echt van genieten. Pasgeleden zag ik nog een ree de weg oversteken, het was de eerste keer dat ik een hert in het wild zag en ik was echt even in shock.

Dat is mooi om mee te maken inderdaad. Vlak bij ons heb je Lage Vuursche en daar ging ik met mijn ex regelmatig picknicken in de zomer, daar hebben we ook een keer een hert heel dichtbij gezien. Die stond rustig te eten een paar meter naast ons Waar ik kan ook van kan genieten is om paarden in een weiland te zien rennen en spelen. Ging ook regelmatig paardrijden in het bos en in de weilanden, geweldig om dan in volle galop de weilanden door te rennen

Een warm afscheid krijgen van je eerste stage klas... toch fijn .

Blij dat ze van je af waren?

Een hele postbus vol zien liggen met dvd's die al betaald zijn. Moet ze zelfs nog uitpakken.

Geen lijfstraffen meer, yeuy .

Ach.

Dat vond ik altijd een van de mooiste, maar ook lastigste dingen van de hele stage. Heb een paar keer gehad dat de meiskes echt moesten huilen toen ik afscheid nam, waardoor ik ook begon te huilen, en vervolgens mijn stagebegeleidster.

Heb je altijd van die attente ouders die nog een klein presentje voor je hebben als afscheid, en kindjes die knutselwerkjes voor je gemaakt hebben. Heb de meeste ook nog bewaard, de boekjes, het schilderij dat ze gemaakt hebben.. Bijna een hele doos vol van 6 jaar werken in het onderwijs.

Ja, dat mis ik wel.

Haha ja heb ook alweer allemaal knutseltjes en zelfs dvd'tjes met foto's erop meegekregen, wel lastig dat je na een half jaar nog weg moet daar. Vooral jammer omdat ik nu stage moet(ja...moet) lopen bij de onderbouw waar ik weinig tot niets mee heb, terwijl deze bovenbouw stage echt ideaal was. Geweldige groep kinderen, ga ik wel missen.. .

Dat is het leuke van met kinderen werken. De lieve dingetjes die ze zeggen en voor je doen. Ik heb ook nog een heel knutsel boek liggen, vol met foto's, knutselwerkjes, lieve woordjes en dingen, die ze gemaakt hebben toen ik wegging van stage. En inderdaad ook de vele kleine cadeaus van ouders.

Ik heb ook een oppaskindje gehad waar ik heel erg close mee was. Die had op 4 jarige leeftijd nogal het een en ander meegemaakt en was daardoor erg onzeker. Maar altijd als ze dan bij mij was, had ze het heerlijk naar haar zin, en je zag haar daar gewoon van opknappen. Toen kwam ze uiteindelijk ook een keer bij mij logeren, en heeft mijn vriend nog haar haar gekamd na het douchen en haar een verhaal voorgelezen. Vond ze helemaal geweldig. Toen moest ik nog even bij haar komen liggen toen ze in bed lag, en vroeg ze aan mij of ik niet haar moeder kon zijn. Toen stonden de tranen wel in mijn ogen, vond het zo lief en tegelijkertijd zo zielig, dat ze dat zei. Maar dat was iets heel bijzonders wat ik met dat meisje had, en dat is toch ook wel mooi om mee te maken.

Dat gevoel had ik ook Jeroen, vroegah. Ik functioneer nog steeds het beste bij de bovenbouw omdat het oudere kind beter bij mij als juf/opvoedkundige/begeleidster past.. Maar de overgang naar kleutertjes ging soepeler dan ik verwacht had. Die hebben ook zo hun eigen charme.

Ik heb altijd geroepen dat ik het liefst groep 6 wou, maar na een stage groep 1/2 begon ik zwaar te twijfelen. Kleuters leken mij altijd makkelijker, beetje spelen, beetje voorlezen.. Maar daar kun je je vies in vergissen. Vooral op didactisch gebied vond ik het stukken ingewikkelder.

Blijf je wel binnen dezelfde basisschool, of ga je naar een andere?

Leuk om al die verhalen over stageperiodes en het onvermijdelijke afscheid te lezen!

Het einde van fijne stageperiodes op basisscholen staat mij ook nog steeds positief bij. Ik heb ook wel eens gehad dat kinderen ( Gr. 6/7/8 ) mij een cijfer mochten geven, iedereen gaf minstens een 6, op één jongen na met als argument dat ik het een keer bij het verkeerde eind had door hem te adviseren met potlood te werken, terwijl dat eigenlijk niet mocht van de juffrouw.

Toch was ik echt blij dat ik mijn diploma uiteindelijk behaald had. Op vrijdag 13 juni 2008 ( ja, ja ) viel ik in op mijn Lio - school in een andere klas ( ik kreeg gelukkig al een half jaar betaald ) toen de directrice de klas binnen kwam stormen met de telefoon ( haar gezicht verraadde goed nieuws ) dus ik nam hem met een lach aan, alhoewel het nog even wachten was op het verlossende woord van mijn studieloopbaanbegeleidster.

Goed nieuws, ik had mijn authentieke situaties na ruim 2 maanden zwoegen in het diepgelegen leercentrum, bijna verstoken van daglicht gehaald, nadat ik 2 maanden daarvoor al een Goed voor mijn Lio - stage scoorde! Nooit meer lesvoorbereidingen maken! De rest van de dag door school gezweefd en naar groep 7/8 gelokt waar de kinderen mij een oorverdovend applaus gaven ( Nu ben ik het wel gewend om in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar daar werd ik toch wel wat verlegen van ). Toen de kinderen naar huis gingen, kwamen alle collega `s in polonaise ( Tja, Groesbeek wat wil je dan ook? ) de klas binnen met een cadeau. Echt prachtig!

Vorig jaar stond ik trouwens ook nog met het schaamrood op de kaken. Na ruim 6 maanden een zwangerschapsverlof te hebben vervuld en verantwoordelijk te zijn geweest voor groep 4, had ik op de laatste schooldag buitendienst, toen ik daarna mijn klas binnenliep stonden er wel heel veel ouders met cadeaus klaar, die hun kinderen aan mij mochten overhandigen. Van rekenen kwam weinig meer terecht , ik heb ruim een half uur cadeaus uit staan pakken en iedereen lopen bedanken.

Wauw wat cool zeg! Sowieso echt leuk dat er toch nog mannen zijn die het onderwijs in willen, zie je veel te weinig!

Ik ga naar een andere i.v.m vervoer, echt zo'n ... dorpje waar het openbaarvervoer nogal te wensen overlaat . Zo zonde, echt een leuke school! Maar aan de andere kant, ik ga nu gewoon naar m'n oude basisschool (puur toeval) en daar ben ik sinds groep 8 niet meer terug gekomen, geweldige tijd gehad daar dus zal me daar ook goed bij voelen

Ik kreeg als advies mee dat ik die dingen beter in moest vullen, het idee in m'n hoofd was altijd goed maar het stond zelden tot nooit zo op papier... vreselijk gedoe die LVF's

Eens, die vrouwen zitten gewoon af en toe op een weerwoord te wachten.

Veel jongens haken af bij de kleuterstage. Van de 6 jongens in mijn klas behaalden er 3 tot tweemaal toe niet hun kleuterstage. Verder maakt al die administratieve rompslomp het beroep ook niet bevorderlijk voor jongens, die vaak wat beweeglijker zijn.

Grappig, ik kreeg altijd de tip dat het best wat beknopter mocht, dat mijn lesvoorbereidingen 'te goed' waren. Zo zie je maar weer. Lag ook aan welke leraar ik had hoor, de één wil het zo en de ander ziet het liever anders.

Ik heb ze wel nog allemaal bewaard, voor sommige lessen heb ik hele hoge beoordelingen/waarderingen gekregen, en die wil ik toch in een klappertje hebben zitten en ook digitaal hebben. Altijd handig voor een volgende opleiding.

Sterkte! Ik had ook altijd de pest aan lesvoorbereidingen ( alhoewel ze achteraf gebleken wel nuttig waren omdat ze je doen laten nadenken over je eigen handelen, het niveau van de kinderen, het maken van keuzes, sub en langetermijndoelen en het waarom ). Maar nu ik nooit meer iets doe zonder reden, prijs ik mij gelukkig dat ik van die dingen af ben. Ik ben veel meer van het improviseren, ik overschreed ook bijna standaard mijn tijdsplanning op die dingen. Ik heb serieus mensen gezien met de lesvoorbereiding in hun hand tijdens het geven van een les.

Dat was voor mij één van de redenen om na twee jaar te stoppen. Veel te veel didactiek en organisatie, waardoor je bijna geen persoonlijk contact meer hebt met de leerlingen. Alles 'moet', methode dit, LVS zus, handelingsplan zo en vergeet je de oudergesprekken niet te plannen? Maar het schoolreisje moet ook nog, en wat met het nieuwe thema? Wie zet dat op papier? Denk er ook nog aan dat de sportdag ook nog geregeld moet worden, en wie vraagt rond of er nog voorleesmoeders zijn?

Pfjoew.

Inderdaad! Tip: Doe vooral wat ze op de Pabo van je verlangen, ook al zeggen ze op stagescholen: die Pabo kan zoveel willen maar zo werkt het gewoon niet in de praktijk....( bevestig dit ook, je moet tenslotte ook op een lijn met je stagebegeleider zitten ) maar je moet nu eenmaal eerst nog je diploma behalen, daarna kun je weer lekker je eigen koers varen.

Als je verantwoordelijk bent voor een klas komt er inderdaad van alles op je af, ja. Toch jammer dat je daardoor afgehaakt bent. Al kan ik mij goed voorstellen dat je graag met je eigen klas bezig wilt zijn, daar blijft steeds minder tijd voor over door commissies, vergaderingen, zorgbesprekingen of een Open Dag waar je als school weer goed voor de dag moet komen. En studiemiddagen op woensdagmiddag zijn echt niet leuk: niet vrij en niet voor je klas bezig kunnen zijn.

De deur van de trein net dicht zien slaan en dan al dat gevloek horen van mensen die er net niet in konden .

Hehe. Dat filmpje wel es gezien zeker van die gast die Jokertje na doet en achter hem iemand tegen de trein aan mietert?

Dat filmpje is fake & gay.

Ow ok. Wist ik niet.

Gay spreekt me wel aan trouwens.

Ik vond hem ook wel grappig hoor.

You're so gay.

Ik ken hem niet, kijken of zo houden?

Blijkbaar en toch blijf ik hem grappig vinden.

Ik zou hem gewoon kijken.