Matchstick Men (2003)

Luchtig filmpje over een paar crimineeltjes die anderen oplichten, en een van de betere waarin Nicolas Cage speelt. Over het algemeen is het acteerwerk goed en het script is uitstekend en boeiend. Ook heeft het iets origineels wat het onderscheidt van andere meer serieuze films over oplichters. Het wordt erg leuk gebracht, maar ik zou het qua genre eerder een luchtig drama dan een komedie noemen.

Ondanks dat deze film inmiddels ruim 10 jaar oud is en geregisseerd is door de bekende regisseur Ridley Scott, heb ik deze Drama / Misdaad (Komedie vind ik persoonlijk in mindere maten van toepassing) nog nooit eerder gezien en ik ben blij dat dit nu wel gebeurt is, want de climax op het einde is werkelijk geniaal en als kijker wordt je eigenlijk ook compleet opgelicht en om oplichten draait het ook in dit leuke verhaal.

Het luchtige verhaal draait om Roy Waller (zeer goed, leuk en overtuigend gespeeld door Nicolas Cage) die een psychisch doorgedraaide oplichter (met veel geld op de bank, beter gezegd in een kluisje) is en in Los Angeles woont. Samen mij zijn vriend en partner Frank Mercer (goed gespeeld door Sam Rockwell) licht hij telefonisch onwetende mensen op met o.a. een waterfilter (die ze duur verkopen) en een zogenaamde loterij waarbij uiteraard niemand iets wint. Roy heeft meerdere psychische stoornissen en lijdt aan agorafobie, dwangneurose en tics waarvoor hij illegale pillen slikt om die onder controle te krijgen.

Nadat zijn pillendealer met de horizon is vertrokken en Roy gewelddadig wordt bij een paniekaanval, raadt Frank hem aan om naar een zekere psychiater te gaan, te weten Dr. Harris Klein (overtuigend gespeeld door Bruce Altman). Deze psychiater schrijft Roy een nieuw soort pillen (blijken naderhand placebopillen, oftewel nep pillen te zijn ) voor en Roy krijgt ook een vertrouwensband met hem wat er o.a. voor zorgt dat hij contact krijgt met zijn14 jarige dochter Angela (ijzersterk en overtuigend gespeeld door Alison Lohman die destijds al 24 jaar oud was, maar in de film toch als een 14 jarige uitzag. Pas op het einde zie je pas dat ze ouder is en dat was ook met een reden) die hij nog nooit ontmoet heeft omdat zijn ex-vrouw Heather (gespeeld door Melora Walters in een hele kleine rol) destijds, toen ze zwanger was, van hem gescheiden is en niets meer met hem te maken wilde hebben.

Angela valt bij hun eerste ontmoeting meteen als een blok voor haar vader en ook Roy voelt veel voor zijn dochter, hoewel zijn psychische stoornissen dat in eerste instantie belemmeren. Nadat Roy die goed onder controle krijgt vanwege zijn nieuwe pillen en gesprekken met psychiater Dr. Harris Klein (hij zegt in eerste instantie tegen hem, en ook zijn dochter, dat hij werkt in antiek en dat komt natuurlijk niet echt geloofwaardig over ), trekt Angela ook bij hem in. Tegelijkertijd stelt Frank voor om de zakenman Chuck Frechette (goed gespeeld door Bruce McGill) te gaan oplichten, waarmee ze een flinke financiële slag kunnen slaan. Roy stemt daarmee in en daar draait het dan in dit verhaal om en natuurlijk ook om de band tussen Roy en zijn dochter Angela. Verder ook nog om de klik tussen Roy en kassajuffrouw Kathy (gespeeld door Sheila Kelley), die werkt in een supermarkt.

Het verhaal zit gewoon goed en leuk in elkaar en weet ook te boeien en ook met de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal zit het meer dan goed. Dat laatste komt mede door de uitstekende cast die zeer goed, leuk en overtuigend spelen en dan vooral natuurlijk Nicolas Cage en Alison Lohman. Ook de opbouw van het verhaal is goed, maar is misschien wel iets te langdradig (het middenstuk had wat korter mogen zijn). Dat is waarschijnlijk wel bewust gedaan om de kijker op een dwaalspoor te brengen (wat ook lukt), want de ontknoping van het verhaal is zeer verrassend (zeker wat betreft de rol van Frank en Angela daarin) en ook geniaal. Je hebt dan echt zoiets van "what the fuck" gebeurt er allemaal en vanaf dan weet je tevens dat je de hele film als kijker bent opgelicht. Buiten dat het einde geniaal was, was het ook wel mooi en dan vooral m.b.t. Roy en kassajuffrouw Kathy.

Gewoon een prima Drama / Misdaad film, waarvan het goede en leuke verhaal weet te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en zeker wat betreft het geniale einde. Vanwege dat einde krijgt deze film van mij ook een hoog punt.

Origineel en amuserend. Nicholas Cage in een rol die voor hem is weggelegd. Normaal irriteer ik me mateloos aan hem, maar hier was ie als een vis in het water. Het einde is een geweldig slot van een vermakende film.

“I'm not a criminal. I'm a con man.”

Sterke film. Cage is voortreffelijk als neurotische zwendelaar die opeens opgescheept zit met een 14-jarige dochter. Het samenspel tussen Cage en Lohman is geweldig en je voelt echt de band. Ridley Scott zorgt voor een luchtige sfeer met de hele tijd een donkere ondertoon. Je voelt als kijker dat die donkere wolk elk moment tot uitbarsting kan komen, en wanneer dat uiteindelijk gebeurd is het genieten geblazen.

De twists komen snel en het verhaal lijkt de hele tijd net wat anders te liggen dan in eerste instantie gedacht. Maar het blijft allemaal geloofwaardig en door de chemie van de acteurs en de kleurrijke personages blijft het boeiend. Complimenten aan Scott, Cage, Lohman en Rockwell voor een grappige, sympathieke en intrigerende film.

In zijn recensie van Lord of war schreef Roger Ebert over de hoofdrol daarin dat die werd gespeeld door "Nicolas Cage in another of those performances you cannot easily imagine anyone else doing", en dat geldt eigenlijk ook voor Matchstick men, wat wie anders zou zo'n personage tegelijkertijd neurotisch, doortrapt, innemend, grappig en aandoenlijk kunnen spelen? Wanneer Cage overacteert is hij vaak lachwekkend en een dankbaar doelwit voor parodisten, maar met een sterk script en onder de hoede van een goede regisseur is hij nog altijd in staat tot uitstekende vertolkingen. En wat dat script betreft, toevallig heb ik de afgelopen tijd verschilelnde films over en met oplichters gezien (onder andere The underneath, Shade en Styx), en aan Matchstick men kun je zien wat een verschil een goed draaiboek maakt, want in deze film draait het niet alleen om de plot en de details van de zwendel, maar eerst en vooral om de personages, en daarin is deze film ruim voorzien met eveneens mooie rollen voor (en sublieme vertolkingen van) Sam Rockwell en Alison Lohman. En hoewel ik de tweede keer dat ik deze film bekeek de uitkomst natuurlijk al kende, heeft dat mijn plezier erin geenszins verminderd, óók een kwaliteit.

Het zachtere kantje van Ridley Scott levert met deze film een duidelijke bijdrage in zijn bijzondere oeuvre. Nicolas Cage is de gevierde man die met zijn gave om dwangmatig gedrag zegen te laten vieren, een duidelijk neurotisch personage gestalte weet te geven. Het verhaal is geestig en verveelt geen seconde. De twist zit erg goed in elkaar en maakt de film helemaal compleet.

Luchtig.

Weer een betere misdaadfilm van Scott. Vooral omdat hij zich eigenlijk ook maar minimaal concentreert op het misdaadgehalte wat de film luchtig, vlot en vooral niet saai houdt. Ook maakt hij er mooi geen rise and fall van, wat dit ook makkelijk had kunnen zijn.

Cage acteert wel leuk, maar Rockwell blijft een favoriet van me. Ook is Lohman een geslaagde toevoeging, al was ze 10 jaar ouder dan de leeftijd van haar rol, gelukkig is ze niet de langste. De film is best vermakelijk, maar het verhaal pakte me niet, ik vond het gewoon niet zo boeiend en vaak flauw.

Dingen zoals de deur en ramen 3x open en dicht doen vond ik vrij flauw en onnodig. Gelukkig zitten er een aantal verrassend komische momenten in die me wel aan het lachen kregen. Scott gaat minimaal in op zwaardere onderwerpen en wat meer in op vermaak. En dat is deze film ook, vermaak.

Visueel vooral aan het begin hier en daar leuke dingen, maar het verhaal pakte me niet echt en kwam ik met een soort van teleurstelling daarmee weg. De twist aan het einde is ook vrij ongeloofwaardig om heel eerlijk te zijn. Voor de rest is dit wel leuk.

Alleraardigste film!

Helaas zie je het einde al van ver aankomen.

Gelukkig maakt Cage veel goed, een rol op zijn lijf geschreven.

Al met al prima vermaakt. *3,5

Leuke film van Scott. Al jaren wilde ik deze film eens zien, nu pas eindelijk van gekomen. Dit was nog de periode dat Cage af en toe een leuke acteerprestatie liet zien, sterker nog, ik vind dit een van zijn beste rollen die ik gezien heb.

De chemie met z'n dochter, gespeeld door Alison Lohman, is ook uitstekend, de scenes samen zijn de beste van de film. Rockwell heeft een leuke bijrol en is een welkome aanvulling op de cast.

Het verhaal lijkt in het begin niet al te hoogstaand en ingewikkeld, maar kent een leuke twist, die ik eigenlijk wel een beetje aan zag komen. Toch zit dit verhaal sterk in elkaar en het is sterk geregisseerd door Scott die wederom bewijst een uitstekend filmmaker te zijn.

Ruim voldoende.

Een zeer humorvolle film met een behoorlijke neurotische Cage die laat zien dat hij na Leaving Las Vegas en 8MM toch zeker nog heel aardig een rol kan vertolken, en mogelijk is dit zijn beste want hij zet de neuroot toch behoorlijk pakkend en lachwekkend neer.

Prima film, leuke twist, prima gespeeld door onder ander Lohman die daar toch al 23 was, en Rockwell vind ik toch altijd wel geweldig. De film bezit een bepaalde luchtigheid, humor, drama en feel good.

Vermakelijke film.

Prima film van Ridley Scott. Ook eentje waarin Nicolas Cage volledig tot zijn recht komt. Je kan moeilijk iemand anders bedenken die dit in zijn plaats zou kunnen spelen. De twist vond ik leuk en het is nadien ook boeiend om te zien hoe Cage er mee omgaat. Verder benadert Cage zijn job niet echt als misdaad maar eerder als kunst. Hij is er best trots op dat hij met zijn trucjes anderen hun geld aftroggelt. De wet van de sterkste (of sluwste) lijkt lange tijd te gelden totdat hij zelf bespeeld wordt via zijn eigen zwakte. Hij laat iemand toe in zijn leven waarvan hij denkt dat het zijn dochter is.

Een prima tussendoortje van grootmeester Ridley Scott, met slechts een enkel hoogstandje met de camera, want het gaat hier niet om verbluffende beelden. Het is een leuke feel good film, het is geen komedie maar een typisch luchtige misdaadfilm aangezien het niet om zware jongens gaat maar om zwendelaars. Gelukkig is het allemaal wel redelijk te volgen wat ze uitspoken. Het zit redelijk goed in elkaar, het wordt niet te bont gemaakt ondanks een flinke plot twist. Want ondertussen wordt je als kijker zelf pootje gelicht wat natuurlijk prima past bij zo'n thema.

Cage is goed gecast als goedaardige oplichter en zijn maat Rockwell heeft er ook plezier in. Die tics van Cage zijn dezelfde als je bij elke acteur zou zien, hij moet nu eenmaal iemand met tics spelen. En die hebben voor het verhaal ook een functie dus gelukkig is het geen gimmick. Lohman acteert erg goed. Het is allemaal sterk genoeg om toch een beetje mee te leven met de veranderingen die Roy meemaakt. Het tempo is ook prettig. Deze lag voor mij als het ware al 16 jaar in een la maar ik ben blij hem eindelijk gekeken te hebben.

Een leuke film met een Nicolas Cage op dreef. En ook Sam Rockwell zie ik steeds graag terug verschijnen in een film. Een aantal leuke scènes alvast met hen wanneer ze nietsvermoedende personen tot soms twee maal toe trachten op te lichten. Zeer energiek en overtuigend gebracht.

Daarnaast ook een onderhoudende film waarbij het personage van Cage lijdt aan compulsive disorder en allerhande tics. De film heeft een luchtige ondertoon zonder echt grappig te zijn. Een misdaadfilm is het evenmin. Daarvoor is de toon te gezapig en is het duo te olijk.

Een boeiend onderhoudend plot zorgt ervoor dat je aandacht wordt vastgehouden. De nevenpersonages zoals de dochter Angela en psychiater Klein worden prima geïntroduceerd en spelen hun bepalende rol in de film. Hier zie je ook dat er een ervaren en succesvol regisseur de touwtjes in handen heeft. Ook scenarioschrijver Ted Griffin heeft met onder meer Ocean's eleven en The wolf of Wall Street ook zijn strepen intussen verdiend.

Prima 'oplichtersfilm' met een leuke twist. Acteerwerk is puik. Vooral Alison verraste me positief. Maar ook Cage komt goed uit de verf (wat niet altijd het geval is bij zijn latere films). Het verhaal wordt goed vertelt en de verandering die Roy doormaakt wordt geloofwaardig en vloeiend neergezet. Leuke sfeer in de film en prima mix tussen misdaad en drama. De film verveelt nooit. De filmmuziek vond ik soms wel wat 'off'.

Mijn grootste kritiek is eigenlijk dat het verhaal achteraf gezien veel te veel aan toevalligheden en niet voorspelbare of controleerbare events aan elkaar hangt. Dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid. Daarom haal ik er een half sterretje af. Maar voor de rest een degelijke 3 sterren film.