Matchstick Men (2003)

Een film met zeer sterk acteerwerk van zowel Cage als de dochter. Je kan de band die ze toch wel voor elkaar voelen zelf ook voelen. Het einde had wat mij betreft wel wat spannender gemogen maar ik heb over het algemeen wel genoten van deze film.

Wow een verassende einde! Toppe acteerwerk van Cage!

Eindelijk weer eens een goede, onderhoudende, spannende en soms ontroerende film gezien (ook al is die acht jaar oud) waarin Nicolas Cage helemaal in zijn element lijkt en een neuroot geloofwaardig en kundig neerzet. Matchstick Men is buiten een misdaadverhaal, ook een ingewikkeld relatiedrama met een hart en emotionele intensiteit en een uitstekende cast.

Goede film van begin tot eind!

- Cast was erg goed net als de acteerprestaties

- Personages waren interessant, sommige konden beter uitgewerkt worden

- Goed verhaal, spannend, drama, meeslepend, leuke wending, onverwachte einde

- De 'ziekte' van Roy was erg goed uitgewerkt, goede shots en camerawerk

Dikke 3.5!

Helemaal eens! En dank daarvoor. Scheelt mij formuleren.

'k vond het een leuke film. Vooral een verrassende rol van Nicolas Cage als neuroot en natuurlijk van dat meisje. De muziek vond 'k ook heel goed. 'k moest direct aan een eiland met wuivende palmbomen denken.

'k had eigenlijk al een idee dat de film zo ging eindigen, dus erg verrassend was het einde voor mij niet.

Sterke rollen van Cage en ook zeer zeker van Lohman.

Goeie film waarin een zwendelaar er achter komt dat hij een 14-jarige dochter heeft. Een onderhoudend plot met een leuke verrassing. Naast het plot vormt de relatie met zijn dochter het middelpunt. De film ziet er redelijk stijlvol uit. De rol van Nicolas Cage met zijn zenuwtrekjes is op het begin wat wennen, maar de show wordt gestolen door Alison Lohman die overtuigend een 14-jarige neerzet.

Erg leuke en luchtige film van Ridley Scott.

Wel leuk om eens een keer een dergelijke film van hem te zien, aangezien Scott vaak grote spektakelfilms maakt. De ene film gaat hem daarmee beter af dan de andere, maar Matchstick Men is in ieder geval een aangename verrassing. Nicolas Cage speelt hier één van de beste rollen van zijn leven. Hij speelt een oplichter met dwangneuroses en vooral dat laatste komt erg goed naar voren en is daarnaast ook buitengewoon grappig. Dat obsessieve en de tics zorgen op een bepaalde manier ook voor luchtigheid. Tegenspeler Rockwell doet het ook erg goed. Hij is een collega-oplichter en slaagt er hier goed in om erg gladjes over te komen. Het samenspel met Cage is ook erg goed.

De sfeer van de film is sterk. Het is een serieuze film met komische ondertoon, waarin de personages behoorlijk uitgediept worden en het geheel gewoon erg goed blijkt te kloppen. De twist aan het einde, was verrassend, maar past ook erg goed in de film, toen ik erover nadacht. Verder zijn de dialogen goed en loopt de film gewoon erg lekker, ook dankzij de relaxte en prima bijpassende muziek.

Typisch een voorbeeld van een film waarvan het geheel uiteindelijk meer is dan de individuele som der delen.

4,0*

Ik vind het maar raar dat Lohman een meisje speelt van 14, terwijl ze zelf toen 24 was... dat maakt de film er niet realistischer op.

Na een herziening gisteren, kwam ik daar ook achter. Ik kende de film nauwelijks, was ooit op tv en had daar enkel een klein stukje van gezien.

Het spel tussen pa en de nieuwe dochter was best aardig. Ik vond het camerawerk ook nog redelijk voor een Scott film. Helaas La grande finale en en moralistische einde zorgen voor een net niet voldoende.

Matchstick men is geen slecht gekozen titel voor deze misdaadfilm. Ik denk dat het aantal opgestoken sigaretten bijna evenveel is als de speelduur. Ondanks de wat saaie insteek in het begin van de film, verloor ik toch nergens de aandacht. En dat is nog best een opsteker, want voor de rest zat er weinig spanning in deze film. Maar ook als drama kwam de film voor mij niet goed uit de verf. Als neuroot waren er te veel clichés in het gedrag, welke eigenlijk te makkelijk waren.

Desondanks was het einde wel verrassend, dus toch 2,5*

Prettige misdaadkomedie met een uitblinkende Cage.

Dit soort films laat zien dat Nicolage Cage een goede acteur genoemd mag worden. Jammer dat hij al heel wat jaren nu in allerlei rotzooi mee speelt, want in het verleden heeft hij gewoon in genoeg goede films gespeeld. Dit was misschien wel zijn beste rol. Hij is heerlijk op dreef als neuroot, met alle rare karakter eigenschappen. De chemie met zijn dochter (speelde ook prima) was ook erg sterk uitgebeeld. Het levert ieder geval een hele fijne film op met genoeg leuke momenten. Zeker als hij met zijn dochter mensen aan het oplichten is valt er veel te genieten. Maar ook zijn pogingen om een goede vader te worden zijn leuk.

Op het einde verandert de film van toon en dankzij de twist loopt de film anders af dan verwacht. Van mij had het niet gehoeven, maar op zich is de twist wel aardig bedacht. Dat ''one year later'' momentje op het einde van de film hadden ze alleen wel weg mogen laten.

4*

Bijzondere film. Gebeurde zo nu en dan van alles, maar bleef goed te volgen. In tegenstelling tot andere vond ik het juist wel fijn dat er op het einde een 'one year later' moment kwam. Anders was ik in totale verwarring de film geëindigd

Hoe dan ook een fijn en verrassend verhaal. 3.5*

Vermakelijke misdaadkomedie met een leuk verhaal, aardige plotwendingen en prima acteerwerk van Nicolas Cage (dat werd eigenlijk wel eens tijd), Sam Rockwell en een overtuigende Alison Lohman, die toch wel een beetje de show steelt. Ik ben overigens benieuwd wanneer we Lohman na een aantal aardige film (Where the Truth Lies, Things We Lost in the Fire, Delirious) én het moeder worden weer eens terugzien voor de camera.

Leuk verhaal. Vreemd dat deze mij helemaal is ontgaan de afgelopen tien jaar, maar heb hem nu toch gezien. Aanrader voor degenen die hem ook nog niet gezien hebben.

Na ruim een uur kijken besefte ik me pas dat ik deze film al eens gezien heb, wat wel aangeeft dat Matchstick men geen indruk bij me heeft achtergelaten. Maar ondanks dat vindt ik het een mooie film met prettig acteerwerk van Nicolas Cage en een erg onverwacht maar tof einde.

Luchtig filmpje over een paar crimineeltjes die anderen oplichten, en een van de betere waarin Nicolas Cage speelt. Over het algemeen is het acteerwerk goed en het script is uitstekend en boeiend. Ook heeft het iets origineels wat het onderscheidt van andere meer serieuze films over oplichters. Het wordt erg leuk gebracht, maar ik zou het qua genre eerder een luchtig drama dan een komedie noemen.

Leuke film, met een fijne Cage. Je kunt natuurlijk verwachten dat in een film over oplichters niet alles is wat het lijkt, maar een en ander wordt zo sterk neergezet dat je gedwee mee leeft zonder achterdocht. Achteraf echter, blijkt het met de genialiteit/geraffineerdheid wel mee te vallen (of zie ik iets over het hoofd als ik constateer dat het hele plan al in de prullenbak had gekunt als Cage in het begin zelf zijn vrouw had durven bellen ipv het - wat best een rare actie is - zijn psychiater te vragen, waar hij overigens ook slechts contact mee heeft omdat ie zijn pillen per ongeluk wegspoelt - iets dat Rockwell niet had kunnen voorzien. Ook wordt de actie onnodig ver doorgezet; die ziekenhuissessie was nergens meer voor nodig toch?). Zodoende is dit geen topper, maar dankzij een sterke Cage en ook Lohman zeker het kijken waard.

Leuk acteerwerk zelfs Cage deed het prima al kon hij een obsessief, compulsief persoon met smetvrees en agrofobie niet geloofwaardig spelen. Vooral Lohman, zij lift de prent en maakt hem aandoenlijk.

Toch zie je alles van mijlenver aankomen en dat maakt het soms nogal een saai verhaal. Het heeft zijn charmes echt waar, maar om nu te zeggen dat ik helemaal omgekeerd, van binnen naar buiten ben gekeerd, onderstboven ben van deze film? nee! De film heeft hele leuke momenten en momenten dat je denkt van: "Nou een beetje tempo mag dan ook wel eens"!

Alles is ongemakkelijk gemakkelijk en dat is wel heel aardig neergezet hier. De personages zijn heel leuk bij elkaar gezocht waardoor meerder lagen worden geraakt.

Con the conman is altijd een heerlijk gegeven om een verhaal op te baseren, hier is het leuk uitgewerkt allemaal. Het krijgt een menselijke achtergrond met alle gevoelens daarbij.

De soundtrack is toch wel één van de opmerkelijkste onderdelen, pracht muziek afgewisseld door slowhand muziek soms van duister origine met Franse inslag waarvan je denkt: "Tjezus wat een gedrocht zeg".

Regie en het camerawerk zijn natuurlijk prachtig, logisch het lag in hele goede handen. Detail is een handelsmerk in deze film.

Leuke film, had misschien meer uit gehaald kunnen worden als Cage was vervangen. Maar dat uit de mond van iemand die geen fan is van Cage.

Leuke film, ik ben geen fan van Cage maar dit doet hij prima.

Goede film over dwangfobien en misleiding. Het verhaal was er boeiend en ook zeer verrassend. Ook eindelijk weer eens een bijzonder einde van een film. Super!

Goeie rol van Cage.

Mag hopen dat ie niet een tik heeft overgehouden aan de rol.Verder origineel scripte en met vlagen komische grappen. Veelzijdig filmpje

Beetje misdaad, beetje komedie, beetje drama, alles zit er in! Cage speelde zijn rol van neuroot fantastisch. Daarnaast zag ik de plotwending niet aankomen, het geeft de film net dat beetje extra! 4* dubbel en dwars waard.

Alison Lohman was overigens al 24 jaar in deze film. Had ik niet verwacht.

Leuk, luchtig, kijkt enorm fijn weg. Heb me geen moment verveeld en erg genoten van het acteerwerk van Cage, wat wel eens anders is. Ook Alison Lohman speelt erg goed. Fijne chemie tussen die twee. Het sfeertje in de film is sowieso erg lekker, de muziek erg goed gekozen en het verhaal ook gewoon leuk. De film heeft geen torenhoge pretenties maar is gewoon erg vermakelijk en leuk. Het verrassende einde is een toetje, een heerlijk kersje op de taart. Een ruime 7.5 geef ik deze dan ook, ofwel 3.5*.

Goed verhaal en blijft op hoog niveau

Komedie/misdaad werkt imo niet zo vaak, maar dit was een voltreffer. Leuk, spannend, je hebt wel de wetenschap waar het naar toe gaat, maar dat hindert niet. Nicolas Cage liet weer eens zien wat hij eigenlijk kan en dat lijkt een eeuwigheid geleden. Hele cast overigens erg goed.

Ondanks dat deze film inmiddels ruim 10 jaar oud is en geregisseerd is door de bekende regisseur Ridley Scott, heb ik deze Drama / Misdaad (Komedie vind ik persoonlijk in mindere maten van toepassing) nog nooit eerder gezien en ik ben blij dat dit nu wel gebeurt is, want de climax op het einde is werkelijk geniaal en als kijker wordt je eigenlijk ook compleet opgelicht en om oplichten draait het ook in dit leuke verhaal.

Het luchtige verhaal draait om Roy Waller (zeer goed, leuk en overtuigend gespeeld door Nicolas Cage) die een psychisch doorgedraaide oplichter (met veel geld op de bank, beter gezegd in een kluisje) is en in Los Angeles woont. Samen mij zijn vriend en partner Frank Mercer (goed gespeeld door Sam Rockwell) licht hij telefonisch onwetende mensen op met o.a. een waterfilter (die ze duur verkopen) en een zogenaamde loterij waarbij uiteraard niemand iets wint. Roy heeft meerdere psychische stoornissen en lijdt aan agorafobie, dwangneurose en tics waarvoor hij illegale pillen slikt om die onder controle te krijgen.

Nadat zijn pillendealer met de horizon is vertrokken en Roy gewelddadig wordt bij een paniekaanval, raadt Frank hem aan om naar een zekere psychiater te gaan, te weten Dr. Harris Klein (overtuigend gespeeld door Bruce Altman). Deze psychiater schrijft Roy een nieuw soort pillen (blijken naderhand placebopillen, oftewel nep pillen te zijn ) voor en Roy krijgt ook een vertrouwensband met hem wat er o.a. voor zorgt dat hij contact krijgt met zijn14 jarige dochter Angela (ijzersterk en overtuigend gespeeld door Alison Lohman die destijds al 24 jaar oud was, maar in de film toch als een 14 jarige uitzag. Pas op het einde zie je pas dat ze ouder is en dat was ook met een reden) die hij nog nooit ontmoet heeft omdat zijn ex-vrouw Heather (gespeeld door Melora Walters in een hele kleine rol) destijds, toen ze zwanger was, van hem gescheiden is en niets meer met hem te maken wilde hebben.

Angela valt bij hun eerste ontmoeting meteen als een blok voor haar vader en ook Roy voelt veel voor zijn dochter, hoewel zijn psychische stoornissen dat in eerste instantie belemmeren. Nadat Roy die goed onder controle krijgt vanwege zijn nieuwe pillen en gesprekken met psychiater Dr. Harris Klein (hij zegt in eerste instantie tegen hem, en ook zijn dochter, dat hij werkt in antiek en dat komt natuurlijk niet echt geloofwaardig over ), trekt Angela ook bij hem in. Tegelijkertijd stelt Frank voor om de zakenman Chuck Frechette (goed gespeeld door Bruce McGill) te gaan oplichten, waarmee ze een flinke financiële slag kunnen slaan. Roy stemt daarmee in en daar draait het dan in dit verhaal om en natuurlijk ook om de band tussen Roy en zijn dochter Angela. Verder ook nog om de klik tussen Roy en kassajuffrouw Kathy (gespeeld door Sheila Kelley), die werkt in een supermarkt.

Het verhaal zit gewoon goed en leuk in elkaar en weet ook te boeien en ook met de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal zit het meer dan goed. Dat laatste komt mede door de uitstekende cast die zeer goed, leuk en overtuigend spelen en dan vooral natuurlijk Nicolas Cage en Alison Lohman. Ook de opbouw van het verhaal is goed, maar is misschien wel iets te langdradig (het middenstuk had wat korter mogen zijn). Dat is waarschijnlijk wel bewust gedaan om de kijker op een dwaalspoor te brengen (wat ook lukt), want de ontknoping van het verhaal is zeer verrassend (zeker wat betreft de rol van Frank en Angela daarin) en ook geniaal. Je hebt dan echt zoiets van "what the fuck" gebeurt er allemaal en vanaf dan weet je tevens dat je de hele film als kijker bent opgelicht. Buiten dat het einde geniaal was, was het ook wel mooi en dan vooral m.b.t. Roy en kassajuffrouw Kathy.

Gewoon een prima Drama / Misdaad film, waarvan het goede en leuke verhaal weet te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en zeker wat betreft het geniale einde. Vanwege dat einde krijgt deze film van mij ook een hoog punt.