Fehér Isten (2014)

Vanaf 4 december in de bioscoop (Cinemien)

Nieuwe Kornél Mundruczó... Yes!

Gisteren gezien in de Amongst Friends Sneak van het Louis Hartlooper Complex, Utrecht.

Ik wist niets van de film, noch van deze regisseur. De dame die de film inleidde meldde dat White God Un Certain Regard gewonnen had op Cannes en dat de eigenlijke hoofdrol niet voor een mens was maar voor een hond, of breder, honden. Een critically acclaimed film over Furry friends dus? Not quite. Dat laatste dan. Want hoewel de film als sociaal drama begint, blijft hij niet alleen in dat (sub)genre hangen. De scéne vrij meteen in het begin van de film met Lili op haar fiets, gevolgd (of achterna gezeten?) door honderden rennende honden in de straten van Budapest benam me even de adem. 'Dit is cinema', ging er door mijn hoofd. Het was nog totaal niet te plaatsen welke gebeurtenissen hierheen zouden gaan leiden, maar oh, wat zag het er bijzonder uit.

Ik wil eigenlijk niet voor anderen spoilen wat ik zelf totaal onwetend heb kunnen kijken, maar laat ik volstaan met de gedachte dat het uit de auto gooien van Lili's hond de katalysator blijkt te zijn voor een vrij bizarre plotwending. White God is geen standaard cinema, Mundruczó geeft ons een parabel en ongeremd stukje cinema. Het acteerwerk is over het algemeen vrij prima, al las ik dat op dat aspect wel wat kritiek te vinden is. De dertienjarige Zsofia Psotta deed mij een beetje denken aan Horse Whisperer Scarlett. De muziek was sterk en het camerawerk was blij vlagen bijzonder mooi, al waren er een hoop in principe vrij statische shots handheld, waardoor deze toch iets shaky waren. Die artistieke keuze begrijp ik dan weer niet helemaal.

White God zal gerust een aantal 'waar gáááát dit over's tot gevolg hebben. De drie door de begintitels heen kletsende, overgeparfumeerde dames naast me verlieten halverwege de film de zaal (mijn biertje smaakte opeen weer naar pils in plaats van Yves Saint Laurent). Maar het is een film zoals ik niet eerder gezien had, uitnodigend tot nadenken en discussie. Wat wil Mundruczó zeggen? Wat vind ik van de manier waarop hij dat doet? Kunnen genres op deze manier worden gemengd?

White God is de Hongaarse inzending voor de Oscars van 2015. Ik zie het niet zomaar gebeuren dat het goed valt bij de Academy, maar de meer avontuurlijke en openminded filmliefhebber zou deze bijzondere film zeker een kans moeten geven.

White God won tijdens het afgelopen filmfestival van Cannes de Un Certain Regard competie en dat vind ik niet meer dan terecht. Uiteraard is ook de Palm Dog, de prijs voor beste hondenprestatie in een film, naar White God gegaan. Het is, vooral door de taal, een arthouse-film die aanvoelt als een liefdesverhaal, actiefilm en postapocalyptische thriller in 1. Deze gaan naadloos in elkaar over en maken de film dynamische én emotioneel ook is er genoeg om over na te denken na het zien van de film. Een meer dan geslaagd ‘experiment’ waarbij overigens geen honden zijn verwond.

White God Recensie - Review op Filmtakers

Goede film inderdaad, maar de titel doet me wel wat kanttekeningen zetten.

De recensie van de Filmkrant suggereert dat het een referentie naar de film White Dog zou kunnen zijn, maar kiest er uiteindelijk voor dat de God in de titel voor de baasjes staan, die dan dus blijkbaar allemaal wit zijn, maar dat doet eigenlijk niet ter zake...

Nu wordt er verder het asiel nog even vergeleken met een concentratiekamp, zonder dat daar een betekenis aan wordt gegeven, en het feit dat in de film honden van een onzuiver ras zwaarder worden belast en het liefst uitgebannen worden, wordt niet eens genoemd.

Eerlijk gezegd denk ik ook niet dat er veel meer is dan dat (want wat zegt de film dan bijvoorbeeld over zigeuners, of überhaupt?) Een er met de haren bijgetrokken rasen-thema dat misschien voor wat ophef moest zorgen (die dus blijkbaar uitblijft) of de woordspeling op die andere titel kon verantwoorden... Of zit ik er helemaal naast?

Dat de film heel knap gemaakt is, vaak meeslepend en spannend, staat verder buiten kijf, maar dit dingetje deed me toch wat puntenaftrek geven.

Beetje lastig te beoordelen, omdat deze film voor mijn gevoel uit twee delen bestaat. Enerzijds is het een liefdesverhaal tussen een jong meisje en haar hond. Ik vond dit deel van de film over een beginnende puber die rebelleert tegen haar vader en haar muziekleraar erg goed. Ook het verhaal over Hagen vanaf het moment dat hij uit de auto wordt gegooid vond ik mooi. Maar dan... vanaf het moment dat Hagen ontsnapt uit het asiel, verandert de film in een wraakfilm waarbij Hagen als leider van een troep straathonden à la Caesar in Rise of the Planet of the Apes door de stad trekt en wraak neemt op de mensen die slecht voor hem zijn geweest. Deze wending vond ik eigenlijk maar niks (en kost daarom ook punten). Dan had ik desnoods liever gewoon gezien dat Hagen door een leuk gezin werd opgepikt uit het asiel en het vertrouwen in de mens hervond. Zou allicht een zoetsappiger en voorspelbaarder einde zijn geweest, maar wel meer in de lijn van de film en zou me met een bevredigder gevoel hebben achtergelaten. Voor de rest: prima acteerwerk, goede muziek, en wát een goeie hond. 3,5*

Regisseur wist volgens mij zelf niet wat hij nou wilde maken.

Zapp-bios meets Amores Perros/the Birds.

Kinderlijk verteld, onnodig uitgediept plot en onnodig grafisch.

Origineel idee, maar Kornél Mundruczó heeft (en dat wisten we eigenlijk al) totaal geen gevoel voor timing, dosering, opbouw, muziek etc.

Hahahaha, ik vond het juist wel (weer) eens verfrissend dat iemand allerlei cinema-conventies overboord gooit (alhoewel dat stiekem juist niet gebeurt trouwens).

[later meer inhoudelijk geneuzel]

Dapper een spartacus met honden ipv slaven te proberen te filmen in arthousevorm, zonder hulp van animaties en/of special effects. En daarvoor ook zeker bonuspunten. Maar de scenaristen hadden toch serieus wat beters dan deze vlakke uitwerking moeten verzinnen om het tot een echt indrukwekkende ervaring te maken.

Enkele zeer indrukwekkende massa-scènes, maar het geheel is te rommelig en langdradig (duurde het echt maar twee uur?) om er echt goede film van te maken. Jammer.

Jammer. Ik was er blij verrast door.

Een jeugdfilm + hondenfilm vol dramatische clichés (haha) ontaardt halverwege in een naargeestige actiefilm. Denkende dat je dan alles hebt gehad, dan heb je het flink mis. Boordevol maatschappijkritische metaforen stevent de film af op een apocalyptische ode aan de horrorfilm.

De een noemt het een rommeltje, de ander (wuif) spreekt van een aanstekelijk stuk cinema dat uiterst effectief genres door elkaar mixt met de daarbijhorende 'clichés'. Toch ging ik naar huis met een grote grijns vol verwarring.

Het grootste probleem (naast de vraag waarom uitgerekend Cinemien deze film heeft aangekocht, wellicht de laatste distribiteur waarbij ik zo'n film zou verwachten...) zijn de uitgesproken metaforen waar eerlijk gezegd te weinig mee wordt gedaan. De grote thema's (o.a. xenofobie in Oost-Europa) worden weliswaar geïntroduceerd, maar uitgewerkt, ho maar. Of de grap is dat er rigoreus korte metten mee worden gemaakt?

Desalniettemin een bijzondere film die met liefde is gemaakt. Dat werkt bij mij aanstekelijk. And I admit, I love doggies!

White God kreeg vooral mijn aandacht door de intrigerende trailer. Helaas doet de film er zelf niet helemaal eer aan. Het was veel meer standaard dan ik had verwacht. Snap berichten dat dit origineel zou zijn, want dit is gewoon een Hongaarse hondenremake van Rise of the Planet of the Apes. Dat script wordt plotpunt voor plotpunt gevolgd. Daar komt nog eens bij dat zelfs de thematiek hetzelfde is. Het zijn twee films die zowel gaan over de verhoudingen tussen mens en dier (letterlijk) en tussen menselijke rassen onderling (figuurlijk). Niets nieuws onder de zon. Het grootste verschil is dat hier de honden wat meer gericht specifieke mensen aanvallen en uiteindelijk getemd worden (klinkt nogal fout als je dit ziet als een metafoor voor interraciale verhoudingen).

Jammer dus dat zo'n intrigerende film zo beperkt origineel is. Ik stoorde me er ook aan hoe knullig het soms technisch in elkaar zat, zoals Mochizuki Rokuro al aangaf. Toch werkte het nog enigszins voor mij als een avonturenfilm met honden in de hoofdrol. De honden spelen beter dan de mensen en hebben ook meer karakter. De wat meer actiegerichte scènes waren soms wat knullig, waarschijnlijk omdat ze kunsten vereisen van de honden die de beesten niet echt kunnen, maar over het algemeen werkt het goed. Het is ook niet al te moeilijk om mee te leven met de arme dieren, waardoor het enigszins genietbaar is als wraakfilm.
2,5*

Is God de palidroom voor Dog? Film ga ik binnenkort kijken

Nee, want een palindroom is een woord dat omgekeerd hetzelfde is, zoals parterretrap. Maar het is wel een Samuel Fuller White Dog referentie.

"At a time when cute dogs and their tricks have become entertainment staples of the social networks, “White God” offers an alternative take on man’s best friend." Review The Wall Street Journal

ik ben het helemaal een met cordiavovens , werkelijk een film die mij zowel dynamische én emotioneel zwaar raakte , ik heb meerdere keren naar mijn eigen hond gekeken, hoe mega trouw !! wat je een dier aan liefde geeft krijg je onvoorwaardelijk terug, ook als je er niet goed voor bent, en dat komt veel te veel voor voor mij een 5.5

Bij de beginbeelden wist ik weer waarom ik nog nauwelijks vlees eet. Deze grimmige, inktzwarte horrorproductie schudde me als kijker flink wakker, vooral ook omdat de regisseur de rollen omdraaide: de hond was bij hem de mens. In het verhaal veranderde de goede relatie die er bestond tussen de hond en zijn jonge bazin in een regelrechte wraakthriller. Vooral wat de inbreng van de honden betreft, een bijzonder knap gemaakte (moet voor Kornél Mundruczó een moeilijke opgave geweest zijn) film. En hoe overtuigend de jonge Zsófia Psotta ook speelde, de honden waren de werkelijke sterren.

Ik weet dat het in scene is gezet en dat het maar een film is maar mijn maag draaide zich meermaals om hoe sommige mensen tegen honden of dieren kunnen doen . Ik keek de film dan ook met een constant naar gevoel en voelde me er erg onprettig bij.

Waar kan ik deze vinden? Bedankt

Euhhhh Bol.com

Naast de trailer staat ook een linkje, bovenaan.

Ah ok, "koop dvd vanaf 13,99", lijkt me duidelijk !

(Goeie "nieuwe" toevoeging aan de site)

Bedankt!

Dit is geen film voor dierenliefhebbers. Bij een bepaalde vechtscène heb ik toch wat moeten doorspoelen.

Helaas....een trieste hommage aan de mens

Dierenleed of niet....dit is wel een gegeven uit onze hedendaagse maatschappij waarbij de mens het wreedste wezen is wat op aarde leeft. Alles draait om geld. Ook hier worden er genoeg voorbeelden van gegeven. Waar andere wezens nog doden om te overleven, is het voor de mens ook nog vaak een hobby of sport om dieren te laten lijden. En op welke manier dan ook....afgrijselijk.

Niet echt een film voor dierenliefhebbers, maar als je het toch even kan loslaten is dit toch wel een klein pareltje. Hoe de regisseur dit heeft klaar gekregen verdient een zeer groot applaus. De massa honden die in de straten lopen zijn geweldige beelden : spectaculaire actie in de straten van Boedapest. Het harde verhaal is ook politiek getint over de ongelijkheid in de wereld en verloopt naar het einde toe als het ware in een bloedige horror. Ook de muziek draagt een waardevol steentje bij om het geheel een naar sfeertje te geven. 8/10

Beklijvend drama met thriller-randje over de manier waarop de mens met dieren omgaat. Ik moest hierbij onmiddellijk denken aan de leeuw Cecil, die afgemaakt werd voor geld. Wij als mens hebben in feite de plicht om de zwakkere levende wezens te beschermen maar nee... bij de mens haalt wreedheid en geldzucht steeds de overhand.

Nu, ik ben een liefhebber van dieren, en bij films mijd ik normaal zoveel mogelijk dierenleedscènes. Hoewel natuurlijk steeds gesimuleerd (op enkele drieste uitzonderingen na zoals het erg debiele Cannibal Holocaust) stoot me dat altijd aan het hart. Gelukkig maken deze Hongaarse makers het statement dat ook honden recht hebben op een waardig bestaan. Die gelijkheid tussen mens en dier komt tot uiting helemaal op het einde, wanneer Lili en haar vader zich neerleggen voor de honden. .

White God is in twee afzonderlijke verhaallijnen opgedeeld. Het eerste volgt de hond Hagen, de andere zijn jonge baasje, die les volgt aan een muziekconservatorium en een matige band heeft met haar vader. Daar ging het soms nogal de mist in, en had de film weinig te vertellen. Het trappelde maar wat ter plaatse met saaie scènes in het conservatorium of een mooi gefilmde scène in een nachtclub, maar die volledig irrelevant was. Ik had eigenlijk liever gehad dat Lili op zoektocht zou gaan en zelf wat avonturen ging beleven. Het gedeelte met de hond is fascinerend in elkaar gestoken, brutaal en wreed op sommige momenten om aan te zien, maar wat de makers hier bewerkstelligen met de dieren is de moeite waard om 's te zien al laat de film in zijn geheel een onwennig en bedrukt gevoel na. Lof ook voor de gelikte regie.

Disney heeft zoiets geloof ik al wel eens gedaan, maar dan was het met twee hondjes en bleef de film wat liever, voor de allerkleinste hondenliefhebbertjes lijkt me dit me wat af te raden.

Verhaal begint overigens wel gewoon op z'n familie-drama, waarbij hier meteen de traanbuizen leeglopen.Dan volgen we gedurende de film zowel de hond als het meisje, waar we natuurlijk vooral de hond willen volgen om vervolgens grandioos te eindigen, vol bonuspunt omdat het al een fantastische prestatie is die honden zo goed te trainen.

Indien dit een Amerikaanse film was geweest had het massapubliek-potentieel gehad, als Hongaarse film veroordeeld tot de filmhuizen.

Wat een fantastisch mooie film ( alhoewel moeilijk verteerbaar voor dierenliefhebbers) ! Zeker in mijn top 5 van dit jaar !

Veel wil ik er niet over kwijt , maar gewoon kijken !

Totale tegenvaller. De enige leuke scenes waren tussen de meid en de dirigent. Verder valt er weinig te beleven. Geen moment spannend of boeiend. Jammer.