La Tierra Roja (2015)

Ik zou bij deze film Argentinië als eerste plaatsen en daarna België.

Geert Van Rampelberg goes Argentina.

Het verhaal, gebaseerd op waargebeurde feiten, lijkt te willen doen nadenken over het gebruik van pesticiden tegenover de schade die het aan de gezondheid toebrengt. Echter verdwijnt deze kerngedachte in het niets wanneer er een sentimenteel zijverhaal wordt gecreëerd. Amoureuze ontwikkelingen, bewoners die snel overgaan tot geweld en een einde dat niet bijdraagt tot de film (ook wil Vignatti duidelijk van zijn vrouw af, driemaal is scheepsrecht?). Er wordt een complexiteit meegegeven aan de personages, maar het is allemaal te geforceerd. Een degelijke ('goede' laat ik achterwege) opbouw is afwezig en het personage van Pierre zit clichématig in elkaar. Onze held lijkt heel snel van gedachten te veranderen. Obstakels lijken gemakkelijk te overwinnen en Vignatti weet totaal niet waar naartoe met zijn plot. Gelukkig koos hij redelijk snel voor de eindcredits.

Edoch... een knappe poging van Geert om zo zijn neus in andermans bossen te steken.

En nu terug de oceaan over.

Film over wantoestanden in het agrarisch Argentinië om winstgevende, maar milieu en - gezondheiddodende projecten.

Heel spijtig dat de film als het ware besmet wordt met een romantisch nevenverhaal, dat heel wat tijd in beslag neemt en in feite weinig terzake doet. Beter ware geweest enige achtergronden beter te verklaren, zoals de al dan niet politionele interventie bij de eerste ernstige gewelddaden.

Ook wel enigszins onsamenhangend in de opbouw.