Spare Parts (2015)

Sympathiek drama zonder theatrale hoogte- en dieptepunten. Wel gebaseerd op feiten.

Illegaliteit en sociale problematiek worden aangestipt, maar niet uitgediept. Het had de film meer cachet en kleur kunnen geven. Nu bleef de film wel erg hangen in de wat platte en simpele thematiek van "the underdogs vs. the rest".

De versie die ik bekeek duurde overigens 144 minuten. Iets te lang, naar mijn smaak.

Wel oké filmpje. Zo'n typisch rustige RTL4 zondagmiddag film: een feelgood-movie waarvan je al weet hoe die afloopt. De film is vlak, met veel cliché momenten, maar die toch vermakelijk blijft omdat ie simpel is en nergens irriteert. Daarnaast is het verhaal best sympathiek.

3*

Verbluffend sterke film met uitstekende acteerprestaties en daarbovenop een waar gebeurd verhaal of hoe een aantal kansloze illegale jongeren een technologische wedstrijd winnen, Schitterend verhaal, met zowel dramatische als humoristische momenten. Serieuze kandidaat
om hoog in mijn top 10 te belanden van 2015. Ook tof Jamie Lee Curtis nog eens terug te zien. Deze film toont ook nagelhard hoeveel problemen jongeren van niet-Amerikaanse komaf ondervinden om in de VS een leven op te bouwen ondanks hun ontegensprekelijke kwaliteiten. Deze film doet mij ook een beetje terugdenken aan The Breakfast Club. Net als die film toen denk ik dat ook Spare Sparts een nieuwe lichting jonge acteurs heeft aangebracht waarvan we in de toekomst nog veel zullen horen. Uiteraard weer te laag gewaardeerd op moviemeter. 5 sterren

Spare Parts (2015) is een heerlijke magnifieke geweldige feelgood film met een magistrale cast en het geheel berust ook nog eens op een waargebeurd verhaal . Deze film toont ook hoeveel problemen jongeren van niet Amerikaanse komaf ondervinden om in de VS een leven op te bouwen ondanks hun kwaliteiten De acteurs hebben er duidelijk ook plezier in met name Jamie Lee Curtis als de directrice verder blijft Marisa Tomei een onderschatte actrice en daarbij is het ook nog een mooie vrouw. Een ruime acht dus 4 dikke sterren.

Ik deel de mening van vele gebruikers hier: voorspelbaar maar toch boeiend. Het David-versus-Goliath-verhaal is al vaker verteld, en de uitkomst zal ook niet echt verrassen (hoewel ikzelf eerder gedacht had aan een eervolle vermelding bij de einduitslag dan aan een zege: het idee dat zo'n thuis in elkaar geknutseld en met nota bene tampons droog gehouden bouwsel het kan opnemen tegen goed gesubsidieerde MIT-ontwerpen is bijna te absurd om waar te zijn), maar de subtext van illegale immigranten geeft de film een mooie emotionele meerwaarde, overigens zonder dat de bijsmaak van (zoals brabusRUS het zo treffend verwoordt) "typisch rustige RTL4 zondagmiddag film" ooit ver weg is.

Is je gemoedsstemming niet positief te noemen en zie je het eventjes niet zitten, dan raad ik je aan om deze film mee te pikken, want dit is een feel-good movie van de bovenste plank. Na het bekijken van deze “alles-is-mogelijk” film, ga je misschien beseffen dat het allemaal niet zo erg is en dat er voor elke uitzichtloze situatie een oplossing bestaat. Je moet er alleen maar terug in geloven en elke opportuniteit met beide handen grijpen. Niks lijkt onmogelijk meer zolang je je doorzettingsvermogen niet laat verpieteren. Voila, daarmee is de toon van deze positief ingestelde film al gezet. Het is zo’n film die alle ingrediënten bevat die nodig zijn om een soort Disney-achtig verhaal te brengen waarbij een groep studenten zonder toekomst (en sommigen zonder identiteit) als verstotene en kansloze underdogs het moeten opnemen tegen individuen die niks tekort komen en wiens toekomst er veelbelovend uitziet. Zonder probleem kan je ontelbare films opnoemen waar dezelfde strijd van de zwakkeren tegen de sterkeren wordt gebruikt (The Karate Kid, October Sky, The Blind Side, Forrest Gump, Major League …)

Ook “Spare Parts” hoort thuis in dit rijtje. Jongeren van Mexicaanse afkomst, waarvan de meeste sans papier, worden in een hoge school in Phoenix door gedreven leraars en een overenthousiaste directrice (Jamie Lee Curtis) bijgestaan om, ondanks hun soms uitzichtloze situatie, toch een degelijke schoolopleiding te verkrijgen. Zo ook Fredi Cameron (George Lopez), een ingenieur die blijkbaar naarstig op zoek is naar een job en daarom solliciteert voor de openstaande positie als tijdelijk leraar wetenschappen. Op aandringen van Oscar (Carlos PenaVega), die door een gebrek aan een geboortecertificaat niet ingelijfd mag worden in het Amerikaanse leger, begeleidt Fredi een groepje jongeren om mee te dingen in een nationale robot-competitie. Hier moeten de jongeren strijden tegen gerenommeerde universiteiten zoals onder meer MIT en Virginia Tech.

Volledige recensie hier ...

Goeie film over een aantal illegale Mexicaanse jongeren in Amerika meedoen aan een prestigieuze robotwedstrijd. Een typisch waargebeurd verhaal over de underdog. Het verloop is dan ook niet bepaald een verrassing, maar het is wel onderhoudend en de personages worden mooi neergezet. Weinig vernieuwend en allemaal al wel eens eerder gezien, maar toch net goed genoeg voor 3.5 sterren.

Sentimenteel succesverhaal. Helaas lukt het duizenden niet en worden Mexicanen in de vs gezien als derderangs burgers.

Maar het blijft leuk om naar waargebeurde verhalen te kijken. De cast doet het prima. Zelfs Jamie Lee Curtis ik nog ergens uit een oude doos getrokken. Ze in zelfs grappig door overacting.

Verder een film om snel te vergeten.

Mooie film over een - letterlijk - vergeten groep amerikaanse scholieren. Als illegalen hebben zijn nergens recht op maar dan vinden ze uitdaging in een wedstrijd. Waar gebeurd maar gelukkig niet als feiten-opsomming gebracht. Niet veel onverwachte plotwendingen, maar soms razend spannend in beeld gebracht. Tekst aan het einde doet recht aan de hele film. Leuke bijrollen van Marisa Tomei en Jamie Lee Curtis.

Leuk filmpje dat inzake de sociale context (immigrantenkwestie) helaas wat kansen onbenut laat. Het onderhoudende van de film is echter dat het onwaarschijnlijke verhaal over een clubje schijnbaar kansloze underdogs waar gebeurd is. Met dat in het achterhoofd toch wel vermakelijk, mede door de creatieve (soms grappige) oplossingen die gevonden worden voor de problemen, waarop men stuit.

Toont qua thema enige verwantschap met Stand and Deliver (1988) van Ramón Menéndez.