La Cecilia (1975)

Ze heeft echt bestaan : la Cecilia *...een van die talloze communes gesticht op het Amerikaanse continent, i.c. in Brazilië, meer bepaald Palmeira, Parana **. Uiteraard een totaal fiasco, maar de oprichter ervan- de gekende anarchist Giovanni Rossi- bleef tot aan zijn dood 50 jaar later stug volhouden dat het een gigantisch succes was. Operatie geslaagd, de patiënt mag verder dood, die idee.

Het hoeft ons niet te verwonderen dat dit tamelijk vergeten stukje geschiedenis in de seventies werd herontdekt, in dit geval door Comolli, niet verrassend verbonden aan de CDC in de Mao years en uiteraard zelf een believer. Die Comolli was een criticus die de camera als wapen besloot te hanteren, met uiteindelijk weinig FF films als resultaat, 3 geloof ik. Maakte vooral docu's.

De film zelf komt over als een amateurproject met extreem bescheiden middelen gemaakt, geen location shoots, niet eens iets wat ook maar in de buurt zou kunnen komen van de subtropen ( zoals gekend ligt Palmeira op 25 graden zuiderbreedte ), in feite zien we een herfstig bos in waarschijnlijk Italië- co productie immers- wat nogal een eind fietsen van de authentieke locatie ligt. Hilarisch was het gebruik van enkele foppalmbomen en een soort bamboe. Leek zo wel een heel goedkope avonturenfilm uit vroeger tijden. Misschien beriep Comolli zich op een vervreemdingseffect, maar dan is het opmerkelijk dat de acteurs wel getrouw de historische feiten Italianen zijn en in 19-e eeuwse kostuums rondlopen- plus dan nog enkele ingehuurde Brazilianen..

Gefilmd ook in een semi cinema vérité stijl, veel handheld camerawerk en bijna geen achtergrondmuziek. Wel veel diëgetische schijnbaar authentieke anarchistische strijdliederen, beginnen we ook mee tijdens de credits tegen een uiteraard roodzwarte achtergrond. Dat gezang zal wel deels Jancso invloed verraden.

Het enige van professionaliteit getuigende was hier de cast, bestaande uit niet overdreven gekende - Mezzogiorno uitgezonderd misschien- maar toch professionele acteurs die- itt wat je misschien zou verwachten- niet de opdracht hadden gekregen om het zo vervreemdend als mogelijk te houden.

De bescheidenheid van dit alles draait de boel voor mij eigenlijk al meteen de nek om, ik bedoel : alsof je naar een soort reality soap van het survivor type zit te kijken met luitjes die in de rimboe- hier dus een keurig platsoentje !- bivak moeten opslaan en vervolgens beginnen te ruziën over triviale flauwekul. Boring kortom, temeer omdat de vrije liefde waar de commune om bekend stond hier niet wordt getoond, ondanks de toch niet verkeerde Carta als lang enige chick ter plaatse.

Ongetwijfeld zijn er politieke cinema diehards die hier wel van alles uit kunnen halen, hij is op DVD uitgebracht in FR met Italiaanse audio en slechts Franse subs, maar kan ook met fansubs- Engelse neem ik aan- worden gedownload zag ik.

*: niet vernoemd naar de muzikale heilige, maar naar een zelf verzonnen muze van de vrijheid.

**: NIET in de vorige eeuw, maar in de negentiende, meer bepaald 1890.