The Possession of Michael King (2014)

Best een grappige film....het idee is best leuk verzonnen binnen dit exorcisme genre .....in ieder geval een verhaal wat niet klakkeloos andere films nadoet.

Het jammere van deze film is alleen dat de film een beetje binnen de lijntjes blijft kwa horror,gore,en schrikmomenten...en ik vind de hoofdpersoon een beetje las hebben van overacting en vooral in de eerste drie kwartier.

Uiteindelijk kom ik toch nog op een drie sterren...6.0/10.0....ik ben benieuw naar de volgende film van deze regisseur..met wat meer pit en smerigheid komt ie een heel eind.

Na een half uurtje afgezet. Werd gewoon doof van die harde en onnodige schrikgeluiden. Komt bij mij gewoon gewoon goedkoop en lui over. En een film waarbij de camera zulke 'glitches' heeft wordt ik al helemaal niet goed van. Te vaak gezien onderhand en ben het onderhand wel beu.

"Come and get me."

Dit doet me een beetje denken aan The Last Exorcism (2010) vanwege de ontmaskering eromheen.

Op zich begint het nog wel redelijk met al die vage rituelen. Zo wordt er namelijk een aardig, onheilspellend sfeertje gecreëerd dat veel goeds belooft voor het verloop. Hierbij zet Shane Johnson een prima rol neer; hij weet het langzame verval van zijn personage goed weer te geven.

Helaas lijkt de film ergens tegen het midden enigszins stil te staan, omdat er geen noemenswaardige dingen meer plaatsvinden. Wat dat betreft helpen de clichématige scares niet. Op een gegeven moment word je hier als kijker moe van, omdat het alsmaar een hard geluidseffect i.c.m. een vervormd beeld blijkt te zijn.

Al met al matig. Ergens best jammer, want het begin is interessant.

2,0 Sterren.

Shane Johnson zet een erg goede rol neer als "proefkonijn" om de demonen wereld uit de tent te lokken.

Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast bent met deze film. De laatste " found footage" films die ik gezien heb deden het bij mij niet al te goed.

Deze film wist mij van het begin tot het einde in zijn greep te houden.

Er zitten een aantal leuke schrik effecten in, maar verder moet de film het voornamelijk hebben van het acteerwerk. En dat is in mijn ogen echt wel geslaagd.

Het camera werk is van het " gevonden voorwerpen" kaliber, je moet er van houden. Ik vindt het persoonlijk nog steeds heerlijk om naar te kijken mits het goed is gedaan.

Deze is een beetje te vergelijken met P.A. the Marked One.

Ik heb me goed vermaakt met deze film. 3.0*

Best oké.

Setup van de film is best aardig. Demonen zijn hot tegenwoordig, soms lijken ze wel in de uitverkoop. Ditmaal is het één of ander mierending, is weer eens wat anders. De zoektocht van King zorgt er in ieder geval voor dat regisseur Jung wat horror stationnetjes af kan gaan alvorens aan het echte werk te beginnen.

Begin vond ik ietwat matig, eens de demoon zich begint te manifesteren wordt het beter. Echt eng is het, nagelbijten zit er ook niet in, maar het is sfeervol genoeg en dat volstaat op zich voor een filmpje als dit. Acteerwerk is naar behoren, zo ook de effecten.

Mist iets extras wat de film echt zou kunnen onderscheiden van een hoop soortgelijke films, maar Jung laat zien dat hij als regisseur best wat te zoeken heeft in dit genre. Wat mij betreft mag hij het nog wel een keertje proberen, dan met ietsjes meer durf.

3.0*

Deze found footage begint veelbelovend en bij het aangaan van het experiment ben je als kijker gelijk geboeid. Shane Johnson weet het op het begin ook verrassend goed te brengen, maar dit is helaas maar van korte duur. Johnson kan hier niets aan doen, maar de inspiratie van de filmmaker houdt helaas gauw op te bestaan. Nadat de protagonist als een frenetiek persoon doorgaat en dan de strijd met zichzelf aangaat, dan wordt het allemaal zo vreselijk slecht dat het hiermee de ambitieuze opening tenietgaat.

The Posession of Michael King is een aardige film in het horrorgenre. Voor de zoveelste keer wordt er iemand bezeten door een demon. De film weet zich heel vaag te onderscheiden van al die andere projecten met hetzelfde concept. De titel van de film is in ieder geval alles behalve origineel. Als er sprake is van een "possession" in een film dan is het goed mogelijk dat de titel bestaat uit: The Possession of (vul naam in). Gelukkig is de film niet slechter dan andere in het genre. Voor de kijkers die op details letten: een nog niet eerder uitgebeelde demon in een film maakt zijn entree.

Shane Johnson speelt prima. Hij speelt een atheist die op onderzoek gaat om te kijken of er zoiets is als God of de duivel. Johnson acteert constant en komt niet irritant over. Het komt vaker wel dan niet voor dat een acteur in een horror het bloed onder je nagels vandaan haalt. Zijn personage is weer een ander verhaal: clichématig en erg naïef. Ik heb het idee dat regisseur David Jung niet de eerste de beste acteur heeft gestrikt voor de rol. Voor een onbekende acteur als Johnson in een onbekende film doet hij het best goed.

Het interessante van The Possession of Michael King is dat het personage King tijdens zijn onderzoek enkele disciplines langsgaat met betrekking tot het oproepen van demonen. Naar mijn mening is dat nog niet eerder gedaan in het exorcisme genre en geeft de film net dat beetje extra. Erg belangrijk in een genre dat verzuipt in heel veel op elkaar lijkende films. De film kent voldoende schrikeffecten (wel goedkope en alles behalve origineel). Ook is er een fijne variatie in het camerawerk: handheld, documentairestijl en regulier camerawerk. Al met al is The Possession of Michael King een film die horrorjunkies als ik toch gezien moeten hebben.

3*

Een sceptische man, nog rouwend over een verloren liefde.

Die het lot wil tarten .en daar niet ver genoeg in kan gaan.

Dat zal hij weten ook.

Steekt behoorlijk boven het gemiddelde uit.

Helemaal vergeleken met een doorsnee paranormal activity .

Dus goed.lekker kort, goed spel

Dikke 4 ,,

Een filmmaker met een traumatisch verlies gaat op zoek naar antwoorden. Hij doet dat in documentairestijl en in de paranormale wereld. Een rondgang langs een aantal merkwaardige personen uit het veld levert duister en soms hilarisch filmmateriaal op. Prima origineel begin. De toon is gezet. Intrigerend. Prima insteek.

Daarna het vervolg. De aftakeling van de hoofdpersoon die niet subtiel, maar tamelijk smerig en plastisch in beeld wordt gebracht. Herkenbaar voor het genre. Terug naar af. Wel jammer, vind ik. Van de originele insteek blijft niets over.

Verder veel schokkerige en flikkerende beelden (vervelend en zenuwtergend).

Daartussendoor nog wel een paar goede schrikeffecten en Johnson die een overtuigende hoofdrol neerzet.

Vanaf het begin van de film had ik al het gevoel dat het voor mij niets ging worden. En dat gevoel is idd niet weggegaan. Ik heb niets tegen found footage integendeel! Maar zo`n film moet je pakken en dat lukte bij deze film niet. Hoe verder de film vordert des te erger de film wordt. Oke je gaat dan meer horror effecten zien maar dat is dus ook juist het manco. Het komt allemaal niet veel verder dan wat heen en weer geschuif over de vloer en wat brave dingen met een mes. Ook de sugestie dat hij zijn dochter heeft vermoord was rond te braaf voor woorden! De film was erg veilig dus weet je toch wel wat er niet of wel komt!

Prima eerste 40 minuten, daarna vliegt de film keihard door de bocht en wordt het één grote chaotische brei van clichés en overdrevenheid. Zesje, voornamelijk vanwege het onheilspellende en goed opbouwende begin.

Zeker niet verkeerd, maar met een kanttekening.

Begint weliswaar wat twijfelachtig, maar eens de transformatie van Michael King inzet is het best een genietbaar filmpje. Het hele vlog idee werkt goed, al is het niet nieuw, en enkele scènes zijn nog aardig creepy. Maar je hebt het idee dat er veel meer uit deze film gehaald had kunnen worden. Er zijn weinig echte uitschieters en het is allemaal redelijk mak. Jung had best wat gedurfder te werk kunnen gaan. Nu is het vooral wat geklooi met geluiden, maar veel krijg je niet te zien.

3*

Een ietwat a-typische found footage/possession film. Integendeel tot vele jonge meisjes die door de duivel bezeten worden, zoekt onze protagonist hier de demonen proactief op. Het is een leuke insteek en hierdoor komt de eerste helft verrassend fris over. Het tempo is opvallend vlot en de verschillende onderwerpen die worden aangesneden zijn best interessant. Jammer dat dan halverwege de inspiratie op blijkt te zijn en vervalt de film in een dwaas stukje skip-materiaal. Het is een sterk contract in vergelijking met het vlotte eerste deel.

2,5*