Une Histoire Banale (2014)

Als je niet kunt vertellen waar deze film over gaat, heeft een commentaar niet zoveel zin. Deze film gaat natuurlijk over verkrachting en wat dat met een vrouw doet. 'Een banaal voorval', het gebeurt zo vaak, zegt de hoofdpersoon. En het verwoest een leven. Hoe is te zien in deze film van Audrey Estrougo en Marie Denarnaud, die Nathalie speelt. Ook hoe iemand alle onbevangenheid ten opzichte van andere mensen kwijtraakt. En hoe je nooit meer wordt wie je was. En hoe je weer helemaal opnieuw moet beginnen met leren leven. Ik vond het een indrukwekkende film omdat ieder detail klopt en geloofwaardig is.

Je ziet wat er gebeurt als je je opsluit in jezelf en het maar alleen probeert op te lossen. Hoe je de mensen om je heen van je vervreemdt, dat die angsten niet weggaan. Zo te zien is deze film alleen door mannen bekeken, die er verschillend over oordelen. Zou wel willen weten wat een vrouw van deze film vindt. Die zal er (misschien) toch anders tegenaan kijken. Maar misschien ook niet. Ik vond Marie Denarnaud een ongelooflijke mooie rol neerzetten. Topklasse, want dit doe je niet even. Aangrijpend is te zien welke metamorfose ze ondergaat. Van een vrolijke en onbevangen jonge meid naar een geteisterde vrouw die wel tien jaar ouder lijkt.

Wie deze film heeft gezien, zou ook de film van Sandrine Ray met Vahina Giocante in de hoofdrol moeten zien, over het zelfde onderwerp, een film met grote overeenkomsten, maar ook met wat verschillen. 'Une Histoire Banale' is zeker de betere van de twee, Marie Denarnaud is ook een betere actrice dan Vahina Giocante. Toch weet ook die film te overtuigen met zijn motto Vivante = Alive.