10,000 Saints (2015)

Door de ogen van Jude maken we kennis met New York City in de late jaren tachtig, maar buiten zijn stoere haarlok om was het voor mij een weinig interessant protagonist. Deze coming of age staat bol van de clichés, maar de indrukwekkende manier van beeld en geluid maakt het toch enigszins dat clichés vrij aangenaam kunnen zijn om naar te kijken. Helaas is het script zo nu en dan te summier van draad en had ik het gevoel dat het allemaal te veel leunt op de kracht van het beeld en geluid.

Film die de tijdgeest van de jaren '80 behoorlijk raakt. De pessimistische sfeer, de drugs, de muziek, de krakers, de demonstraties. Het zit er allemaal in. De sfeer van de tijd is goed getroffen.

Het verhaal is niet heel bijzonder. Niet heel emotioneel. Niet heel heftig. Zelfs wat voorspelbaar. Desondanks best aardig.

In het acteerwerk van Butterfield en Steinfeld komt duidelijk de sombere en perspectiefloze visie van de jaren '80 (sub)cultuur tot uiting. Goed gedaan.

Hawke heeft als de ontspoorde vaderfiguur een leuke rol te pakken.

De film zou een komedie/drama zijn. Dat laatste klopt. Het komische element is me echter ontgaan.

Ik heb de film na een uur afgezet. Ik vind het eigenlijk best knap van mezelf dat ik het nog zo lang heb volgehouden. Een film over oninteressante figuren, die weinig tot niets uitvoeren en op een vreselijke manier met elkaar communiceren. Rare mensen. Als dit het beeld schetst van het leven eind jaren ’80, dan is dat toch ver van mijn bed geweest want ik herken er niets in. Omdat ik de film niet in zijn geheel gezien heb, ken ik geen waardering toe. Op het moment van afzetten was die negatief.

Matige film waarin een jongen met zijn vader meegaat nadat zijn beste vriend is overleden. De film begint zeker goed, maar het wordt al vrij snel langdradig en het is hier en daar wat onevenwichtig. De tijdsgeest (eind jaren '80 in New York) wordt wel aardig neergezet en ook de cast stelt niet teleur, maar daar is ook alles wel mee gezegd. Een nipte 2.5 sterren.

Mooie sfeer, en een mooie verzameling jaren '80 grootsteedse gebeurtenissen: straight edge, veganisme, krakers, yuppen, Aids... Het hakt er aardig in, en dat is alleen nog maar de achtergrond. De driehoeksverhouding waarin een tienerzwangerschap centraal staat maakt deze film al niet veel vrolijker. Het einde heeft dan weliswaar een opbeurende toon, in zijn geheel is de film erg nihilistisch.
Desondanks de moeite van het kijken waard, vanwege de sympathieke karakters, en vanwege het escapisme dat geëtaleerd wordt, voor veel jongeren erg herkenbaar.

“Will you remember me as the most fucked up girl you ever knew?”

Aardige coming of age film met een tragikomisch tintje. Het humoristische zit hem vooral in de onderlinge familiebanden, de verschrikkelijke ouders, en de jaren 80 sfeer die erg goed wordt weergegeven. Het tragische zit hem natuurlijk in het overlijden van Teddy, en hoe zijn beste vriend Jude hiermee omgaat. Hawke en Steinfeld vond ik het best op dreef en de muziek is ook aardig, maar echt beklijven wil het allemaal niet. Daarvoor is het uiteindelijk allemaal te vrijblijvend, en het einde iets te feel good.

Gebaseerd op een boek van Eleanor Henderson. De titel van de film is een Bijbelse verwijzing naar Judas 1:14. Hailee Steinfeld en Asa Butterfield speelden eerder de hoofdrol in Ender's Game. Butterfield werkte eerder samen met Emily Mortimer.

De film geeft een beeld van New York in de jaren '80, en wordt voorzien van een vleugje glamour. Het bevat een redelijk verhaal, en ook de cast is onderhoudend. Geen hoogvlieger, maar wel het bekijken waard.

2,5 *