Når Dyrene Drømmer (2014)

De trailer geeft niet zoveel prijs, maar mijn interesse is toch wel gewekt.

When Animals Dream (2014) International Trailer / Nar Dyrene Drømmer - YouTube.

De mijne ook!

Vanaf 15 januari 2015 in de bioscoop (De Filmfreak)

Beetje speciale film, maar zeker niet slecht. Dat het een Europese productie betreft, spat zowaar van het scherm, maar vervelen doet het nooit en ik vond de invalshoek nog best origineel.

Een andersoortige, zwaarmoedige, trage en mysterieuze horrorthriller met een minimum aan dialoog, die het meer van het gevoel moest hebben dan van het verhaal. Het landschap van Jutland zag er schraal en rood uit en met het geluid van het ruizen van de zee moesten die het gevoel van de duistere symboliek verhogen.

De coming of age van een aanvankelijk onschuldig meisje met een monsterlijk gen en de aanvankelijke worsteling met haar transformatie. In deze film ligt de nadruk meer op de 'verstilde sfeer' dan op het sensationale horror element en is daarmee een echte scandinavische produktie.

Dit hebben we toch ook al 80 keer eerder en beter - Låt den Rätte Komma In - gezien? Kunnen filmmakers wereldwijd niet afspreken de komende 200 jaar geen films meer te maken over zombies en vampieren?

En Når Dyrene Drømmer (2014) vond ik zelf ook beetje mat en matig, maar zeker niet slecht. Voor mij 'n typische net-niet film. 5.5/10*

Only lovers left alive vond ik een uitstekende film realiseer ik me ineens.

200 jaar is misschien wel erg lang, ik ga akkoord met 5 jaar geen zombies. Daarna zien we wel weer.

Zou daar op zich niet rouwig om zijn en snap je helemaal. Anderzijds staat er binnen 5 jaar vast nog wel een vette zombie-film aan te komen.. Only Lovers Left Alive (2013) heb ik nog niet gezien, wel benieuwd naar.

In de sfeer van Låt den Rätte Komma In. Ik zit te twijfelen tussen 2.5* en 3* voor when animals dream maar omdat het een soortgelijke film is als die ander (die kwa beeld en sfeer net wat mysterieuzer en beklemmender is) ga ik bij deze film voor de 2.5*

Toch leuk om gezien te hebben.

Groot liefhebber van Scandinavische films maar geen groot fan van het Horror genre. Toch zojuist deze film bekeken. Tot mijn grote verbazing zijn er veel scenes gefilmd in het stadje Hanstholm wat ik al met veel plezier 10 jaar lang tweemaal per jaar bezoek. Maakt het de film natuurlijk iets specialer! Verhaallijn vond ik iets minder, wel genoten van een aantal acteurs zoals Lars Mikkelsen en Jakob Oftebro. Niet de beste film in zijn genre maar zeker de moeite waard!

Denk dat dit de eerste film die deze richting uitgaat in zijn genre.

Toch wel een fijn en apart filmpje. Met prachtige sfeervolle en realistische beelden, de enkele horrorscènes zijn van korte duur en kunnen voor de meeste horrorliefhebbers wel tegenvallen.

Het trage en mysterieuze verhaaltje sprak mij wel aan en leek de film ook maar erg kort te duren.

Aardige film in dit genre. We hebben ons prima vermaakt met deze film, het gaat niet in een hoog tempo maar het verhaal en het spel waren prima. Vandaar de 3,5 sterren die hij zeker wel waard is!

Hoewel veel mensen hem hier vergelijken met "Låt den Rätte Komma In" Vond ik het meer op Ginger Snaps lijken. Alleen waar die film meer van de actie/horror gebruik maak. Is het bij deze film de dramatisch boventoon. Verder is de film niet beter of slechter dan Ginger snaps. En zoals we bij scandinavische films gewoon zijn, is het allemaal rustig en sfeervol gedaan. Het stukje als die mensen komen kijken. En vragen naar de dokter. Daarna moet de moeder zich uitkleden. Dat was zo belachelijk! Trek alleen daarvoor al een halve punt eraf. Mocht dit voorkomen dan vraag je toch of de vrouw die erbij was met hem naar een andere kamer gaat. Als goede echtgenoot vraag je wat privacy voor je vrouw!!!

Zoals ik bij een soortgelijke film al eens eerder zei; een eeuwenoude griezelthema kan je, met de generaties mee, verwikkelen in een nieuw jasje. Waar het in de jaren 30 nog bewegende poppen waren, zijn het in de jaren 70 wel weer gewoon typische survivalfilms, tot remakes, Twilights, flauwe poep en pies komedies en actiespektakels aan toe. Maar het hoeft niet altijd sensationeel popcornvermaak te zijn.

Let the Right one In was uiteraard een klassieker met dit thema. Eens kijken wat de buurland Denemarken er van heeft gemaakt, die met When Animals Dream het weerwolven-thema in een ogenschijnlijk intellectueel jasje steekt. De settings van de grauwe plaatjes van de Deense kust zijn al een visitekaartje voor een genuanceerd en subtiel verhaal over het meisje Marie. Een buitenbeentje dat bij de visafslag werkt en vaak het mikpunt is van getreiter door de collega's. Op Daniel na dan die wel een smaak lijkt te hebben voor buitenbeentjes. Thuis krijgen we weer de zogenaamde bekende soap over een zieke moeder en een familiegeheim, wat vaderlief ook zo subtiel en voorzichtig mogelijk aan Marie probeert weg te geven.

De uitwerking over Marie's geheim lijkt in eerste instantie goed te werken, maar helaas neigt het op den duur wel erg op de automatische piloot te gaan. Met als climax alle rotzakken worden vermoord en Daniel, ondanks dat hij het geheim van Marie onder ogen heeft gezien, toch nog verliefd word. Met een tearjerkend-achtige einde van dien. Zonde, en een flink gebrek aan subtiliteit, waar de film nog zo goed mee begon. Vaak is er ook iets aanwezig wat de spanning flink doet compenseren en afnemen, en dat terwijl de montage en de settings nog zo lekker donker en sfeervol zijn.

Prima probeerseltje, maar helaas iets te haastig afgewerkt.

3,5*

Godzijdank, ik was al bang dat m'n blu-ray met enkel Duitse ondertiteling een iets te optimistische bestelling was.

Een Scandinavische film die cinematografisch mooi is: je komt ze niet dagelijks tegen. When Animals Dream is dan ook geen alledaagse film. Waar dergelijke onderwerpen vaak vergezeld gaan van een overdaad aan jump scares en over the top kitsch ogen, pakt deze Deense slowburner het veel subtieler aan.

En dat werkt érg goed. Constant houdt de neerslachtige sfeer je in je greep zonder te verslappen. Deels komt dat door het uitstekende spel van de stille hoofdpersoon, waarbij ze wordt geholpen door die mooie beelden en onopvallende maar sterke soundtrack.

De vergelijking met Let The Right One In is snel gemaakt, maar When Animals Dream is kwalitatief beter, uitdagender. Telkens is er wel weer iets wat positief in het oog/oor springt, zeker op de mooie blu-ray-versie die ik heb. Zonder ook maar een enkele pauze - dat overkomt me zeer zelden - heb ik deze spannende rit uitgezeten.

De hoge verwachtingen zijn meer dan terecht gebleken, kortom.

Qua Poster zou je bijna zeggen 'zoek de verschillen' met deze À l'Intérieur (2007)

Sfeervol.

Daarmee is dan ook het meeste gezegd, want de film blijft de ganse speelduur braafjes en weet op weinig vlakken écht te excelleren. Maar de sfeer, die grotendeels voortvloeit uit de zwierige shots en sterke soundtrack (beetje mengseltje van klassiek en ambient), weet dit filmpje gelukkig aardig boven de middenmoot te verheffen. Het concept is verder vrij beproefd, maar wordt op een dusdanig subtiele manier uitgewerkt dat de film zich ook op dat gebied nét dat beetje weet te onderscheiden. Behoorlijke rol ook wel van Suhl. 3*.

Tergend trage en saaie film.

Het verhaal wist me totaal niet te boeien, de horror was niet te bekennen en er gebeurde helemaal niks en zelfs de korte speelduur leek maar niet voorbij te gaan.

Één van de slechte films die ik de afgelopen tijd heb gezien.

0,5*

Eerlijk gezegd heb ik deze film in twee beurten moeten bekijken. Zeer trage opbouw waarbij de film pas interessant wordt in het tweede gedeelte. Maar ook dan wordt het niveau niet hoger dan een gemiddelde horrorfilm naar mijn mening. Het personage Marie wordt wel goed vertolkt en qua sfeer is het wel in orde.

Maar qua spanning en verhaal blijft de film ondermaats. De geheimzinnigheid rond haar en de ouders kwam niet zo goed uit de verf en bleef wat oppervlakkig, vaag hangen. Geef mij maar Let The Right One . 5/10

Had deze Deense film ergens in mei 2015 reeds gekeken, maar hier toen niks over getypt, ondanks dat ik deze zeer te pruimen vond, getuige mijn score van 4/5, maar gebeurt wel vaker.

Ik weet dat oa de setting me ten zeerste beviel. Ook het steeds groeiende wantrouwen van Marie tov Thor, de medische toestand van haar moeder hield me geboeid aan het scherm. Natuurlijk ook omdat Sonia Suhl sterk uitblonk in haar rol van de 16jarige Marie. En ga deze zeker nog eens herbekijken en zien of mijn positieve ervaring van destijds, stand zal houden, maar daar twijfel ik niet aan.

Om haar vader [Lars Mikkelsen] financieel te kunnen steunen om haar zieke en catatonische moeder [Sonja Richter] de benodigde zorg te geven, gaat de 16-jarige Marie [Sonia Suhl] aan de slag in de visserij op het kleine eiland waar ze woont. Daar krijgt ze te maken met structureel seksisme en wordt ze zelfs doelwit van aanranding. Die ontwikkelingen vallen samen met fysieke ontwikkelingen die angst aanjagen, ook bij haarzelf. Eén van de vele bodyhorrorfilms uit de jaren 10 die zich onderscheidt door de setting en het sterke spel van Suhl, maar de uitwerking van het basisidee is redelijk voorspelbaar.