Father Figures (2013)

Foute boel deze docu...

Ergens is het te begrijpen dat die oude man liever z'n oude dag doorbrengt aan het strand van de Filipijnen in plaats van in een kil bejaardentehuis, maar dit is gewoon ziek. Hoe kun je naar bed gaan met een kind van 16.

Het moge duidelijk zijn dat dit meisje en haar familie alleen maar dollartekens in hun ogen hadden, maar dan nog... Hoe kun je als vader van 'Girlie' je dochter zo weggeven aan een 73-jarige man? Onbegrijpelijk waar men toe in staat is voor een paar centen.

Ben benieuwd hoe het anno 2015 tussen hen gaat. Het is niet te hopen dat ze een baby hebben gekregen, arm kind die op zijn tiende jaar een vader van 84 zou hebben.

Nu dan eindelijk eens de volledige documentaire kunnen zien. In positief opzicht laat het in eerste instantie de grijstinten en nuances zien van een ongebruikelijk liefdeskoppel, waarbij de twee liefdespartners uit zelfzuchtige overwegingen een wederzijds exploitatieve relatie aangaan. Girlie lijkt mij oprecht best een aardig meisje en zelfs Dale komt bij vlagen sympathiek uit de hoek. Het is daarom te kort door de bocht om te beweren dat filmmaakster April haar daddy issues projecteert op de ongebruikelijke relatie die haar vader aangaat, want zij blijft tot in een ver stadium zoeken naar nuances om het voor zichzelf allemaal te kunnen plaatsen. Al blijft het altijd een beetje verdacht als iemand met een camera op gevoelige momenten in gaat zoomen in plaats van dingen in de privésfeer te houden.

Maar dan komt de schokkende wending dat we hier te maken hebben met een relatie die naar onze maatstaven tot efebofilie gerekend kan worden. Dus gewoon een strafbaar feit. Van het ene op het andere moment slaan alle stoppen door bij April en krijgt het een wat wrang randje als zij haar documentaire gaat gebruiken om genoegdoening voor haar eigen gekrenkte gevoelens op te eisen. Op zich hoeft er absoluut niks mis te zijn met zo'n duidelijk keuze voor een persoonlijke aanpak, maar hier wordt het pijnlijk duidelijk dat de filmmaakster haar rancuneuze gevoelens naar haar vader de boventoon laat voeren op jarenlang opgebouwde negatieve gevoelens naar haar vader.

Een persoonlijk getint onderzoek naar ongelijkwaardige relaties tussen Westerse mannen en Oosterse vrouwen verwordt tot een simpele demonisering van haar vader. Waarom is zij niet op zoek gegaan naar meer soortgelijke verhalen om dit soort relaties te contextualiseren? Waarom gaat zij eigenlijk niet dieper in op waarom zij zich zo verhoudt tot haar eigen vader en wat de invloed geweest is op haar eigen vorming tot volwassen mens? Nee, haar vader is een oude viespeuk en hij zal moeten beseffen dat hij volledig fout zit. Nu is het én geen documentaire over de uitwassen van sommige interculturele liefdesrelaties én het is ook niet echt een diepgravend zelfonderzoek dat boven zijn eigen onderwerp uitstijgt.