Extinction (2015)

Na de geslaagde house invasion horror Secuestrados | Kidnapped (2010) komt deze regisseur nu met een boekverfilming van een verhaal waar drama meer nadrukkelijk aanwezig is. Op de geslaagde begin- en eindscènes na zijn er in het middenstuk van de film weinig zombies te bekennen, wie rekent op veel zombiescènes riskeert een kleine teleurstelling.

De setting heeft wat weg van I Am Legend (2007), alleen ditmaal niet in een grote stad maar in een klein gehucht, en waar het in I Am Legend een one man show was gaat het hier vooral om de menselijke interactie onder de in dit geval nog geen handvol overlevenden van de apocalyps. Dat deed me ook wat denken aan een andere post-apocalyptische Spaanse film waarvan ook de nadruk op de onderlinge relaties ligt: Fin | The End (2012).Naast de drie hoofpersonages (de twee mannen en het kleine meisje) is er nog een kleine bijrolletje weggelegd voor Clara Lago die veel te laat in de film even om de hoek komt kijken.

Aardig om het zonder hoge verwachtingen een keer gezien te hebben. Qua releasedatum hadden ze deze wel beter tot de winter aan kunnen houden, de winterse sfeer slaat dan vermoed ik veel beter aan dan midden in de zomer. Geen topper, wel een hele aardige film. 3*

Niet eens slecht.

Weet het nooit bij dit soort projecten. Cast met tv sterretjes. Verhaaltje dat wat te laat lijkt in te spelen op een hype. Dit is eigenlijk ook het minste aan deze film. Het blijft wat hangen in een aardige poging. Zo is de sfeer niet verkeerd. Kon dat sneeuwig dorpje met twee huisjes wel waarderen. Er was niet genoeg budget om echt een heel stadje verlaten te laten lijken. Maar het was redelijk opgelost. De climax had ook wel wat leuke shots. Ook in Vivas zijn eerste poging zat daar wel wat potentie.

Helaas beklijfd de film niet door de platgetreden paden die het bewandeld. Het is ook zo een project waar veel financiers zitten die toch wel wat winst willen zien. Het is te begrijpen maar iets als dit kan alleen echt opvallen als alle teugels los mogen.

3 sterren.

Extinction

Een nieuwe Spaanse horror film met daarin geïnfecteerde mensen, oef wat had ik daar zin in! Na goede zombie films als de [Rec] (2007) reeks had ik dus echt zin hier in, en dan na zo'n goed begin kun mijn zin niet meer stuk. Helaas, onderweg door de film heen zakt het een beetje af, door het langdraderige scenes is het toch wel vaker wat slechter dan anders. Maar, de actie scenes die er zo af en toe weer in gegooid word zijn toch prima.

Helaas is de film zo af en toe wat donker gefilmd, moeilijk te volgen zo af en toe. Daarom was mijn aandacht ook rond het einde wat weg. Het verhaal was wel gaaf, zo af en toe de survival scenes erbij was ook prima. Het concept was ook fijn bedacht en heb me zeker wel vermaakt met de film, dus zeker een aanrader om eens te gaan kijken!

3.5*

Zeer mooie film! Zeker visueel is het allemaal erg mooi! De film leunt vooral op de drama-kant van de epidemie uitbraak en wat er tussen Patrick en Jack heeft afgespeeld. Bij de begin- scene dacht ik dat we met een simpele standaard zombie- film te maken hadden. Gelukkig kom dan de tekst 9 jaar later in beeld en krijgen we een kleine wereld van twee buren in een ijzige verlaten wereld. De film is geen pure horror maar meer een drama gecombineerd met! Denk aan films als Spring, Only Lovers Left Alive of Låt den Rätte Komma In. Maar als we dan een monster zien is het ook goed raak! Wat zijn die prachtig weergeven!

Na het weinig subtiele horrorachtige begin, is de eerste gedachte, dat dit de zoveelste kant noch wal rakende zombiefilm zal worden. Niets is echter minder waar, want de eerste scenes zetten niet de toon voor de rest van de film. De film verzandt niet in obligate horror, maar probeert ook een subtieler verhaal te vertellen. Er is daarom, naast de horror, veel aandacht voor de dramatische kant. Aandacht voor de interactie tussen de personages. En er is verduidelijking in flashbacks.

De horrorscenes zijn spannend. De monsters zijn eng genoeg en zorgen voor de nodige schrikmomenten. De scenes zijn schokkerig gefilmd en behoorlijk up tempo.

De dramatische scenes hebben een donkere en onheilspellende sfeer. Ook spannend, maar verfijnder dan in de horrorscenes. Trager ook.

De setting in een winters en troosteloos landschap is goed gekozen. De sombere en dreigende sfeer die over de film hangt wordt er extra door benadrukt.

Er wordt prima geacteerd. De tragere scenes vragen daar ook om. Dat lukt goed. De personages overtuigen.

“Now that I'm grown up, you can tell me the truth.

Do the monsters really exist?

They did.”

Selecteer een horror tegenwoordig en de kans is groot dat het een zombie-film is. Dit is niet bepaald een sub-genre waar ik enthousiast over wordt, maar het is in ieder geval beter dan het found-footage genre. Persoonlijk vind ik echter dat het genre een beetje … euh … doods is. Het vet is een beetje van de soep. We hebben het allemaal al eens gezien en de meeste films zijn dan ook een variant op een variant van het Romero-concept. Zo af en toe wordt er gepoogd om er een originele wending of andere interpretatie aan te geven. Zoals bijvoorbeeld in “World War Z”. Het gaat dan wel ook weer over een snel om zich heen grijpende geheimzinnige ziekte die ervoor zorgt dat de meesten transformeren in een bloeddorstige zombie. Maar de fysieke kenmerken weken af van het traditionele. Bij “Dead within” concentreerde men zich op de psyche van de overlevenden. In “Maggie” werd het element drama nog een beetje meer opgevoerd. Zo ook in “Extinction”. Alleen worden de bloeddorstige levende doden iets explicieter in beeld gebracht dan in “Maggie” en zijn het ook nog eens gepimpte versies.

Het mengen van twee genres, in dit geval horror en drama, kan nadelig uitvallen. Namelijk dat het merendeel van de filmliefhebbers ontgoocheld zullen zijn. De zombie-liefhebbers zullen het dramatische gedeelte verafschuwen en lamenteren dat er te weinig goors te beleven valt. De liefhebbers van drama’s zitten dan weer met die wansmakelijke, vleesetende mormels opgescheept. Ik daarentegen ben zo’n filmfreak die beide genres kan appreciëren en er nog meer plezier aan beleeft als beiden vermengt worden. Enerzijds is er de gecompliceerde relatie tussen de twee mannen Patrick (Matthew Fox) en Jack (Jeffrey Donovan) die de chaos overleeft hebben. In eerste instantie zijn de omstandigheden waardoor het tot deze situatie is gekomen onduidelijk. Maar aan de hand van flashbacks wordt dit nader toegelicht. Uiteindelijk verzeilen ze in het dorpje Harmony waar ze twee aanpalende woningen betrekken tegenover elkaar. Beiden leiden een apart leven met hun eigen gewoontes.

Daarnaast is er de lieftallige tiener Lu (Quinn McColgan) die als baby door de twee rivalen werd gered. 9 Jaar later is ze uitgegroeid tot een rebels meisje dat liefst van alles de haar omringende wereld zou willen verkennen. Iets wat angstvallig door Jack wordt tegengehouden. Ondanks dat ze ervan overtuigd zijn dat de gemuteerde burgers waarschijnlijk al lang uitgestorven zijn door de kou (het klimaat heeft Siberische vormen aangenomen) of honger. Wat ze niet beseffen is dat deze schepsels ondertussen geëvolueerd zijn in koudebestendige, blinde kaalkoppen die nog steeds op zoek zijn naar vers vlees.

Het klinkt allemaal bekend en geeft je het gevoel dat het zo’n “waar-hebben-we-dat-nog-gezien” film is. Toegegeven , de zombies hebben veel weg van die wat je kan bewonderen in “I am Legend” en zien er toch wel angstaanjagend uit. De face to face confrontatie zoals in “World War Z” wordt meermaals gebruikt hier en bezorgd je gegarandeerd koude rillingen. Anderzijds is er het tragische verhaal met betrekking tot de drie hoofdpersonages. De hele film is een smeltkroes van onderwerpen. Een vernietigende epidemie die aanleiding geeft tot een familiedrama, waarna het post-apocalyptische tijdperk aanbreekt met de vanzelfsprekende belegering en strijd tegen de onwereldse creaturen. Misschien was het thema van zelfopoffering er net over. Maar buiten dat was dit toch een genietbare film. Hopelijk worden nu de zombies een tijdje op stal gezet.

3*

Matig eind-van-de-wereld werkje, dat genekt wordt door een schrijnend gebrek aan tempo en aktie. De personages zijn op zich best oké uitgewerkt en de film zit visueel degelijk genoeg in elkaar, alhoewel één en ander te veel leunt op digitaal gegenereerde effecten en achtergronden, maar er gebeurt zo verdomde weinig! Ja, in de climax komt de boel enigszins tot leven, maar dan is het te laat om de film nog te redden. Binnen het overvolle genre moet je als filmmaker tegenwoordig beter en origineler voor de dag komen om je te kunnen onderscheiden.

Er gebeurt niet zo veel in deze film maar de opbouw is best aardig en de karakters zijn net interessant genoeg, al is de karakterontwikkeling wel voorspelbaar. De CGI is niet heel sterk, al is de setting verder wel sfeervol. De climax is best aardig, al eindigt de film uiteindelijk niet zo sterk.

Matige film, meer drama dan horror. Vind ik op zich niet erg hoor maar als drama is het niet zo geslaagd, het verhaal is gewoon te mager. Als horror is het ook al geen succes, er zitten een paar aardige scènes in maar over het algemeen te weinig actie. Het ziet er qua special fx nog niet eens zo slecht uit en het acteerwerk valt ook nog best mee maar het verhaal is niet echt verfrissend, vooral het einde is vrij zwak. Geen voldoende.