The Funhouse (1981)

Hooper! Wat een naam ook voor een regisseur...

Funhouse is een filmpje dat mooi binnen de weirdness van zijn TCM-werk past. Leuk uitgangspunt ook en mooi afgestemd op het doelpubliek. Verder vond ik Funhouse weinig overtuigend. Grootste probleem was het trage tempo, iets wat voor een regisseur als Hooper een beetje vreemd is. De overige films die ik van hem zag waren tot op de seconde perfect getimed en hier heb je het gevoel dat elke scène te lang aanhoudt. Spijtig gevolg hiervan is dat de impact en suspense volledig gefnuikt worden. Dat is zonde, zeker als je bekijkt dat Funhouse inhoudelijk en qua setting genoeg te bieden had om een toppertje te worden. Helaas draaide het anders uit...

Funhouse is als ik me niet vergis de favoriete film van Omar Khan, de regisseur van het hilarische Hell's Ground.

Aardige onbekende Horror/ Thriller

Mooie sfeer en redelijk acteerwerk.

3 sterren

Deze Tobe Hooper had ik zeker 15 jaar geleden voor het laatst gezien en gisteren bleek dat er eigenlijk nog erg veel was blijven hangen, met name de geweldige openingscredits met dat geweldige muziekje. Een goed begin is het halve werk, zeggen ze. Geweldig als een film je zo in de mood kan brengen.

Na een dubieuze openingsscène die zweeft tussen hommage en goedkoop jatwerk bevinden we ons eindelijk op de kermis. Deze geeft de film een paar plaatjes van scènes door de vele kleuren die de mise-en-scène erg goed doen en ons onderdompelen in nostalgie en sfeer. De personages zijn zo leeg als wat, maar who cares? The Funhouse weet precies de juiste snaar te raken wat tempo, mysterie en sfeerzetting betreft en dat is alles wat deze horrorliefhebber verlangt. Het monster, gecreëerd door make-up genie Rick Baker overtuigt ook, maar de film gaat een klein beetje de mist in tegen het eind.

De confrontatie tussen de personages en de 'bad guys' is wat tam en ook de gore blijft maar op de achtergrond hangen. De climax is een teleurstellende, maar dat mag de pret verder niet drukken van deze prima Hooper. Niet zo sterk als The Texas Chainsaw Massacre, maar zeker een van zijn hoogtepunten.

Fijn filmpje. De beginscene zorgt bij de horrorliefhebber voor een enorm dejavu gevoel. Eenmaal op de kermis verandert dat volledig. Carnivals hebben altijd iets mystieks en met dit gegeven speelt Hooper enorm, en met succes. Dit gebeurt zelfs al voor het betreden van The Funhouse, die scene in dat freakhouse vond ik een goede fundering op de mysterie die nog komen zal gaan.

Vooral erg sfeervol. Personages zijn niet zo bijzonder maar dat boeit ook niet zoveel. Tempo is vlot, die vage carnival marionetten bezorgden mij toch wel enige rillingen en de film weet met vlagen toch best spannend te worden. De climax is inderdaad wat teleurstellend maar dat weet amper een negatief effect te hebben op de film. Mystiek, mysterieus, sfeervol. Alles wat de horror's uit de jaren 70 en 80 nu nog steeds zo geliefd maakt.

Top film. Heerlijk vermaak met een aantal flinke schrik momenten. Een goed en vlot lopend verhaal die originele en onverwachte wendingen te bieden heeft. Niet al te veel gore, maar de sfeer maakt een hoop goed.

Afgelopen weekend na lange tijd herzien. Het verhaaltje en de killer (zijn acties, zijn uiterlijk) viel tegen maar de sfeer is creepy en dat tilt de film naar een wat hoger niveau.

Geen topper dus, maar wel de moeite waard door het sfeertje.

Opnieuw geen slechte film van Tobe Hooper. In 1981 werden veel slashers als Friday the 13th 2 en The Burning gemaakt waardoor je kan zeggen dat dit toch wel een beetje een buitenbeentje is. De eerste scene is duidelijk een referentie naar Halloween en Psycho. Verder is het eerste 3 kwartier erg saai, mede doordat de (standaard) figuren mij niet konden boeien. Eenmaal in het spookhuis slaat dat helemaal om. De locatie is natuurlijk goed en hetzelfde geld voor de sfeer. Het monster vond ik er best redelijk uitzien.
Alhoewel de film een paar aardige schrikmomenten kent vind ik het jammer dat er totaal geen gore was, iets wat de film in mijn ogen een hoger cijfer had kunnen geven.
Naast invloeden van Halloween, en Psycho zitten er ook een paar in van The Texas Chain Saw Massacre. Bijvoorbeeld die scene waarin die vader ontdekt dat die creep die vrouw heeft vermoord en hij helemaal tekeer gaat tegen onze psychopaat. Dit gebeurt in TCSM (1974) namelijk ook.

3* wordt het uiteindelijk. Had er toch een kleinbeetje meer van verwacht, maar buiten dat is het ook weer niet echt een slechte film.

Wordt dit The Funhouse 3D (2012) - IMDb trouwens een remake???

Leuke horror film. Het speelt zich af in een leuke plek die je niet weet te vervelen. Prettig uitgewerkt en ook de inrichting van het Funhouse ziet er goed uit. Ook die soort van pop achtige figuren zagen er best wel angstig uit. In mijn ogen een toffe en leuke horror classic. Veel beter dan Hooper's andere nasty film "Death Trap". 3,5.

Leuke film van Tobe Hooper.

De film begint met een ode aan John Carpenter's Halloweenmet wat welkom naakt van een debuterende en lieve Elizabeth Berridge, en neemt daarna rustig de tijd om de personages aan ons voor te stellen. Het gedeelte op de kermis duurde wat lang, maar ik vond het eigenlijk wel leuke scènes: wat lachen om rare momenten en wat griezelen met lugubere 'freaks of nature. Als er hier ooit zo'n kermis komt ga ik er maar wat graag heen!

Eenmaal in het spookhuis aangekomen is de aanblik van al die 'enge' monsters erg leuk, en het spookhuis is een fraaie set dat net een doolhof lijkt. Als de horror zich dan aandient worden al die poppen goed gebruikt voor wat schrikmomenten, maar ook voor de eerste moord, een geweldige combinatie van nep en echt. De moordenaar is een redelijke creatie maar niet echt eng, en daarom is het goed dat er een extra dreiging is in de vorm van de vader, die vreemd genoeg nog aardig wat sympathie weet op te wekken.

De film is niet super bloederig maar tegen het eind wel lekker spectaculair. Het wordt a la Hooper op het einde wat erg hysterisch, maar niet zo vermoeiend als Chainsaw. De snelle montage was leuk en werkte erg desoriënterend en Berridge kan lekker schreeuwen. De acteerprestaties zijn over het algemeen oké en de kermissetting voelde erg authentiek.

Het laatste shot van de film met die lach erbij was een mooie afsluiter van een traag op gang komende maar leuke horror. En oh ja, houdt je vervelende jonge broertje toch maar te vriend

Bloedeloos begin.

Een leuke griezelfilm van de hand van de beroemde horrorregisseur Tobe Hooper. Het verhaaltje heeft weinig om het lijf, maar is sfeervol en doeltreffend. De goede make-up van de geniale Rick Baker rondt het af naar een verdiende voldoende. Maar met name het begin zonder bloed is sterk en uiterst sfeervol. Het biedt tevens een uitstekende opbouw naar een verder voorspelbaar maar wel werkend vervolg.

Goed.

Gisteravond deze film met veel plezier opgezet, om vervolgens na 20 minuten in slaap te vallen. Vanochtend ontwaakt met knallende hoofdpijn, maar ik moest en zou deze film afkijken. En dat heb ik geweten. Hoofdpijn x10. Wat een schreeuwerige chaos zeg! En die muziek was ook vaak té opdringerig aanwezig voor mij.

Maar ondanks dat minpuntje is het wel een toffe film. Goede sfeer, echt onheilspellend en donker, terwijl ik op sommige momenten niet wist of ik het nou creepy of grappig moest vinden. Of allebei. Een ding was zeker: Het bleef boeiend en mysterieus.

De personages hadden niet veel om het lijf, net als het verhaal zelf, maar dat stoorde mij niet. Ik werd meegezogen alsof ik er zelf deel van uitmaakte. Soms zat ik flabbergasted te kijken met een blik in mijn ogen van: 'Waar zit ik nou in godsnaam naar te kijken?' Alsof ik in een van de karretjes zat en de bizarre en absurde toestanden van een afstandje bekeek, zo voelde het.

Met het volume op zacht is deze film prima te doen. Einde vond ik redelijk, jammer dat het zo verschrikkelijk over the top was en het zich zo lang trok. Die akelige lach daarna vond ik dan wél weer sterk.

Leuk om eens gezien te hebben, dit blijft nog wel even hangen.

The funhouse begint al meteen met een goed sfeertje op een kermis in een dorpje in de USA. Er is een spookhuis en 4 mensen willen overnachten in het spookhuis.Daarna zijn ze getuige van een moord door iemand met frankensteinmasker: en dan beginnen de problemen. Deze film is vooral door de sfeer redelijk goed te pruimen, de special effects vond ik wel wat matig maar uiteindelijk toch wel mee vermaakt.

Af en toe erg sfeervol en de rip-off in het begin bleek gelukkig geen rip-off te zijn, maar een leuke verwijzing. De sfeer zit er verder goed in en zo'n carnival heeft altijd wel iets creepy's.

Toch mist de film een belangrijk element. Dat is namelijk een angstaanjagend monster of bad guy. De gehandicapte en onder de duim gehouden freakshow doet eerder aan Sloth(the Goonies) denken dan aan een eng film monster dat bij mij de nekharen overeind kan krijgen. Hierdoor weet de fijne spanningsboog niet naar een bloedstollende climax te werken en dooft het eigenlijk als een nachtkaars uit.

2,5*

Charmante horror van toen met een dubbele knipoog of buiging af in de opening. Leuk. De rest van de eerste helft staat eigenlijk volledig in het teken van sfeersnuiven op de kermis en een, laten we zeggen, amoureus onderonsje die het geweld gang trekt. Ik kon daar wel om lachen. Daarna heeft Hooper ook best wat leuke dingetjes in petto.

De attracties en bijbehorende geluiden (vooral dat schaterende wijf, ja) van The Funhouse masseren merg en been, de scène met de ventilator is vermeldenswaardig en de freak is misschien niet zozeer memorabel, maar toch zeker afdoende om dit aan de praat te houden. Het droge einde dat uitmondt in een mooi long shot is een fijne toegift.

Niet echt veel fun in dit huis, maar wel voor mij als kijker. Geinige film van Hooper, al blijft The Texas Chainsaw Massacre 2 mijn favoriete film van hem. Weinig mis met deze 'Funhouse', die een lekker creepy voorproefje geeft in de Freakhouse, voordat de échte rit begint. Echt eng vond ik het niet worden, al kent de film een enkele spannende scéne. Sfeervol en vermakelijk is het geheel wel. Voldoende.

Tobe Hooper, die magistraal werk leverde met "The Texas Chainsaw Massacre", bracht met “The Funhouse” zeker ook een geslaagde slasher. Twee jonge koppeltjes gaan naar een pretpark en bezoeken het spookhuis, waar een man met een Frankenstein-masker de wagentjes bedient die de tent binnenrijden. Ze besluiten er voor de fun de nacht door te brengen, maar zijn getuige van een moord. En het ergste is dat de moordenaar hen heeft opgemerkt.
De film is creepy vanwege de kleurrijke, lugubere omgeving en de sfeer. Eerst zijn er speelse griezelige momenten in het spookhuis, maar dan wordt het bloederige ernst. Ook hier is het cinematografisch dik in orde. Er zijn een aantal camerastanden die zeer innovatief zijn uitgedacht op het juiste moment. (bvb het dode lichaam van Richie in het rijdende wagentje van de spooktent). Naast de zorgvuldig opgebouwde sfeer zijn er enkele geslaagde schrikeffecten. De tieners acteren best geloofwaardig.
De moeite waard voor fans van horror en slashers uit de jaren 70 en 80.
In de UK is er van Arrow een mooie Blu-Ray uit met heel goed beeld en geluid, en gelukkig met Engelse ondertitels.
Ik vond deze film stukken beter dan "Poltergeist".

Een rondtrekkende carnival, een ideale locatie voor een spannend horrorverhaal. Al veel vaker is er gekozen voor deze freaks, en veel fantasie is er niet voor nodig om ze als kwaadaardige moordenaars voor te stellen. De attracties zijn leuk, maar het ten toonstellen van een tweekoppige koe en een baby op sterk water doet al vermoeden dat er ergens een steekje los zit. Ik heb serieus geen idee of dat het in het echt ook zo ver gaat in die 'shows', maar in dat geval zou ik er maar al te graag heen willen. Maar dan wel bewapend, voor het geval dat.

Twee stelletjes overnachten stiekem in The Funhouse, een spookhuis, en vallen ten prooi aan een familie freaks. Het hele pretparksfeertje is leuk en verveeld geen moment. De carnival-mensen hoeven niet eens een masker op om angstaanjagend over te komen. Toch heeft de allerlelijkste van het stel een Frankenstein-masker op. Dat Hooper wat met maskers heeft is inmiddels duidelijk. Ook te zien aan de leuke ode naar twee horrorclassics in de opening.

Wanneer de tieners, die het best aardig doen, worden betrapt begint de zoektocht. Best spannend soms met hier en daar een uitstekend shot. De grootste freak ziet er best cool uit, maar huiveringwekkend wordt ie niet. De moorden waren niet zo bijzonder en erg jammer dat de bodycount extreem laag is. Aardige film die het vooral qua sfeer goed doet.

Vreselijke beginjaren 80 pulp horror/thriller die waarschijnlijk alleen is weggelegd voor de pulpliefhebbers. Deze film heb ik waarschijnlijk ergens in de jaren 80 gezien en daarna compleet vergeten. Nu ik hem opnieuw gezien heb kan ik wel begrijpen waarom want ik vond er werkelijk geen ene moer aan. Het eerste uur is enorm langdradig en daarin gebeurt ook werkelijk niets. Pas in het laatste half uurtje komt de film een beetje opgang en wordt het nog enigszins boeiend, maar verwacht er niet al te veel van. De freak waar het een beetje omdraait in de film stelt niets voor en ik vond hem meer lachwekkend dan eng. Natuurlijk is de film wel ruim 30 jaar na dato enorm gedateerd en was het in de jaren 80 waarschijnlijk wat enger. De cast stelt eerlijk gezegd ook weinig voor en alleen Elizabeth Berridge (inclusief theezakjes) doet het nog een beetje aardig. Al met al best zonde dat ik deze film weer eens bekeken heb want destijds vond ik het waarschijnlijk al "wasted time" en dit keer weer.

Tussen de eerste twee Texas Chainsaw Massacre films in maakte Tobe Hooper onder andere The Funhouse, een film die op veel vlakken erg lijkt op zijn grote succes. Maar de film opent eerst als hommage aan twee andere welbekende horrorfilms, Halloween en Psycho. Wellicht ook meteen het leukste deel van de hele film, want na de opening gebeurt er een uur lang helemaal niets. We mogen kijken naar vier inwisselbare tieners, die op de kermis rondlopen en allerlei attracties bezoeken. En we zien ze die attracties bezoeken. En nog eentje. En nog eentje. Oh, en nog eentje dan maar. Ondertussen loopt het kleine broertje van de hoofdrolspeelster ook ergens op de kermis rond, maar dat uitstapje van het plot wordt al helemaal niets mee gedaan. En pas na 60 minuten durft de film pas de eerste stappen te zetten en gaat er daadwerkelijk iets gebeuren.

Met tergend lange shots van karakters die zich heel langzaam voortbewegen in het donker probeert Hooper schijnbaar spanning op te wekken, maar het wekt vooral slaap op. Gelukkig komt er af en toe nog wel een toffe scène voorbij, als het moment dat drie van de jongeren het lichaam van hun vriend in een karretje voorbij zien komen, maar het merendeel werkt niet; tegenover elk amusant moment of shot staan vijf oervervelende minuten. Gelukkig gaat de film aan het einde nog een beetje leven, maar verder is The Funhouse vooral een matige en nogal saaie variant op Hooper' eigen Texas Chainsaw. Met een paar tieners, een onderdanig monster dat zich verbergt achter een masker en Kevin Conway in de rol van Jim Siedow als familielid met de touwtjes in handen. En hoewel veel minder dan de Chainsaw films van Hooper, The Funhouse is zeker niet het slechtste wat deze man op het doek heeft laten projecteren.

Vooruit, een hele kleine 2,5 sterren.

De meester! In de jaren 0 heeft hij nog niets neer weten te zetten, maar zijn stempel op de jaren 70 en 80 is altijd stevig gedrukt. Ook ná zijn grootste succes. Funhouse laat perfect zien wat hem zo goed maakt(e). Met zijn geduldige opbouw en oog voor detail, weet hij het spookhuis tot leven te laten komen. Vergelijkbaar met de wijze waarop hij het TCM huis tot een hoogtepunt in de horror historie bracht. Al is dit een stuk dynamischer en daarmee meer passend bij de locatie. Geen spectaculaire effecten, maar goed verzorgd is het absoluut. Machtig mooi moment wanneer dat Frankenstein masker afgaat

Ik ben dol op kermis. Ik bedoel dan niet de kermis van nu. Ik bedoel niet de kermis van gekmakend geschetter, blinkende neonverlichting en snelle kicks. Ik bedoel daarmee de ouderwetse landelijke boerenkermis die de achtergrond vormt in deze film. Een fantastisch decor, zo’n kermis. Een kermis waar schimmige figuren schimmige waren aanprijzen. Een kermis waar je je kunt vergapen aan een tweekoppige koe of aan een afzichtelijke embryo met minieme humanoïde trekjes. Een kermis waar de waarzegster dieper in de fles kijkt dan in de glazen bol. Een kermis waar derderangs strippers hun kunsten vertonen in een tweederangs tent voor een publiek van dronken en schreeuwerig dorpsvolk, terwijl de gluurders van het dorp aan de achterkant van de tent door zelfgemaakte scheuren in het tentdoek watertandend meegluren. En natuurlijk een kermis waarin een ouderwets spookhuis het sferische centrum is en in deze film heel toepasselijk de aanstichter van de horror.

Het is een magnifiek decor, dat in de film heel aandachtig en zonder veel haast wordt geïntroduceerd. Een groot deel van de film bestaat uit stom geslenter van de personages over de kermis, maar is tegelijkertijd een onderdompeling in deze vreemde wereld. Er gebeurt niet veel meer, dan dat de filmpersonages zich zichtbaar verbazen, vermaken en zich bewust worden van de scheiding tussen de wereld van de kermis en hun eigen dagelijkse bestaan. Prettig kabbelend gaat het voort. Met horror heeft het niet veel te maken. Wel met sfeerschepping. Onbehagen en een naar voorgevoel steken de kop op. En hoewel niet heel spannend en langzaam voortkabbelend zonder veel ontwikkeling in het verhaal, vond ik het een aangenaam stuk film. Er gebeurt weliswaar weinig noemenswaardigs, maar de atmosferische beleving is groots.

Uiteraard duurt de sfeervolle slenterpartij niet eeuwig. Na een tijdje gaat het verhaal in een hogere versnelling. Er gebeuren zaken die het daglicht niet kunnen verdragen en de horror doet zijn intrede.

Het gebeurt allemaal in het spookhuis natuurlijk. Zoals het hoort. De duistere setting van het spookhuis levert enkele fijne kills, helaas wat voorspelbare jump scares en een smerig creatuur op. Best ok allemaal. De kills zijn het leukst. Het creatuur valt in beginsel een beetje tegen, want is overdreven vunzig en achterlijk op een theatrale manier. Niet heel indrukwekkend, maar na een gewenningsperiode wordt ie verrassenderwijs toch wel leuker en leuker.

De kermissfeer die zo goed en indringend wordt weergegeven tot halverwege de film is bij de komst van de horror bijna geheel verdwenen. Dat is jammer, maar de horror die in het tweede deel van de film de sfeer wegduwt, is het aankijken zeker waard en spannend genoeg. Een goeie ruil dus.

Leuk dit.

Klassiek, voorspelbaar, maar toch goed. Niet zoveel toe te voegen aan Collins zijn betoog. The Funhouse verdient het zeker om gezien te zijn. De introscène zet al onmiddellijk de toon, wat volgt is pure sfeer. De kermis wordt getransformeerd van een leuke attractie naar een lugubere omgeving. De freaky koeien, de misvormde foetus , de waarzegster en uiteindelijk het knap ontworpen monster (Rick Baker) dompelen zowel jongeren als de filmliefhebber onder in horror. De laatste twintig minuten is het schreeuwen, moorden en griezelen... Wel knap hoe het allemaal beetje bij beetje opgebouwd wordt. Dikke 3*

Heel traag allemaal, na 1u10min had ik nog steeds weinig boeiends gezien n beleefd, irriterende karakters ook. Met de setting kon nochtans iets vet gecreëerd worden, maar deze film vertikt het om te klimmen doorheen de tijd en voelt als een langdurige flatliner, met hier en daar een stuiptrekking. Misschien dat ik dit als kind nog kon appreciëren, maar nu kan ik hier werkelijk niets mee. Zwak!

Oude Hooper.

Heb er niet zo heel veel mee, vind Hooper als regisseur niet meteen veel toevoegen. Maar deze film leek me wel een keertje grappig, zeker als soort van voorloper op de recente "extreme haunts" hype. Achteraf gezien kan je je daar best niet teveel aan spiegelen.

Want dit is echt pure 80s kitsch. Niks extreme haunts, wel een klassieke spookrit attractie, met wat lampjes en brak geanimeerde poppen. En dat is eigenlijk ook maar bijzaak, want uiteindelijk gaat het om een gemuteerde en z'n hillbilly papa die de boel uitbaten.

De effecten zijn echt enorm slecht, acteerwerk is ondermaats, personages zijn vervelend en de kills echt wel mager. Rest een redelijk intro op de kermis, maar da's dan net het stuk waar je eigenlijk niet voor gaat zitten bij een film als deze. Hooper maakt er echt een potje van, duurt gelukkig niet te lang maar het laatste half uur begon toch aardig te slepen.

Voor de echte liever van het 80s werk, de rest ka het gerust bij de recente films houden.

1.5*

Een deel van de reden dat kermissen de perfecte setting zijn voor horrorfilm is doordat deze ook werken met snelle schrik en tegelijkertijd je plezier laten hebben. Deze film heeft een indrukwekkende set omdat regisseur Tobe Hooper tijdens het filmen een echt carnaval tot zijn beschikking had. Zo met de locatie, als een tiener-kwartet besluit om de nacht door te brengen in het spookhuis van een kermis, zit het zeker goed. Met de slasher-trend op volle kracht, past deze film verder geheel binnen de formule-richtlijnen van dat slasher-genre. De personages zijn bekende standaard slachtoffers. Je weet aan het begin al wie uiteindelijk de Final Girl gaat worden. Leuk was de opening met de humoristische knipoog naar 'Psycho' (en heel wat meer vrouwelijk naakt) en er was een hommage een Universal monster. Wel was er maar weinig bloed en de moorden zelf waren buiten beeld. Toch waren de monster-speciale effecten wel goed gedaan. Dit was dan ook niemand minder dan Rick Baker, die ook aan An American Werewolf In London heeft gewerkt. Opmerking daarbij is dat de tweekoppige koe die is te zien geen SFX was. Van alle films die begin jaren tachtig probeerden mee te meeliften op de slasher-rage was deze zo slecht nog niet. De decors en verlichting in de film zijn erg goed. Deze film is verder zeer degelijk gemaakt en had een sfeer die me wat deed denken aan die van de oudere horrorfilms uit de jaren '50. Ja hier had ik zeker een vermakelijke tijd mee!

Raar dat de effecten hier redelijk wat negatief commentaar krijgen, maar zo slecht waren die überhaupt niet. Ja, de kills zagen er redelijk braafjes uit, sommigen zelfs buiten beeld, maar het uitzicht van het monster en vooral de dieren met afwijkingen was toch goed gedaan. Ook bijvoorbeeld het gedrocht in het omhulsel zag er best akelig uit. Het grote pluspunt van de film is wel de setting natuurlijk. Er valt heel wat te beleven op de kermis en het wordt allemaal vlot en boeiend naar de kijker gebracht. Je wordt helemaal ingedompeld in de wereld van attracties die hoogte en snelheid garanderen, een spookhuis vol griezeligheden, engerds die ronddwalen, een nare waarzegster...zelfs een striptent Voldoende entertainment zou ik zeggen. Het verhaal stelt niet zoveel voor, maar dat weet je ook wel met dit soort slashers. De film weet op gebied van personages en spanning nergens te verrassen, maar als geheel voldoende onderhoudend. 6/10

Een lange ode aan de klassieken van de horror en dan in hoofdzaak de Universal horror van de jaren ‘30 en ‘40. Het start met een giallo/slasher pov van een moordenaar. Daarna gaat het over naar een parodie op de douchescene van Hitchcock: erg leuk al is het natuurlijk niet zo briljant uitgevoerd als in het originele meesterwerk (en dat is geen verwijt). Vervolgens krijgen we ook posters te zien van de iconische Universal monsters: Frankenstein, The Wolfman en Dracula. Zal nadien een link vormen met het kermismonster dat wel op een kruising van deze 3 lijkt. Last but not least. De ouders van Elizabeth Berridge bekijken The Bride of Frankenstein van James Whale op hun tv. Zoals vaak met van die toevallige scenes zal het nadien blijken te gaan om een predictieve scene. Elizabeth Berridge zal zich als laatste overlevende geconfronteerd zien met het seksueel gefrustreerde kermismonster (onder het Frankenstein masker), en zij zal de rol van de spreekwoordelijke bruid vervullen. Niet toevallig wordt in de loop van de film duidelijk dat Berridge nog maagd is en maakt haar vriendin hierover grapjes. Verder in de film is er een scène waarin het kermismonster door het nauwe gangetje hobbelt onder glorierijke schaduwrijke expressionistische belichting: een rechtstreekse hommage aan de Frankenstein van James Whale. Laten we ook niet vergeten dat Freaks van Tod Browning evenmin ver weg is met de aanwezigheid van allerlei freaks (fysiek en/of mentaal) op de kermis.

Ondanks al deze referenties is de film meer dan de som hiervan. Voor mij is het een origineel werk met in gelijke mate horror- en funwaarde. Prachtige settings en creepy sfeer.

Regisseur Tobe Hooper is erin geslaagd een goede naam voor zichzelf te maken binnen het horrorgenre. The Funhouse vormt daarbinnen een redelijke kandidaat, maar niettemin is het verouderd en voorspelbaar. Het meest aantrekkelijke element van het geheel is de achtergrond. Het gegeven van een aantal tieners die zich een weg moeten banen door een horrorkermis klinkt veelbelovend, echter vangt Hooper er niet al te veel mee aan. Zeker de uiteindelijke hoeveelheid aan horror binnen het concept valt sterk tegen. Zo blijkt het uiteindelijk enkel te gaan om papa en zijn gemuteerde zoon. De effecten binnen The Funhouse vallen tegen en het gebrek aan goed opgebouwde spanningsbogen is een behoorlijk gemis, maar gelukkig ligt het tempo hoog en creërt Hooper meerdere geslaagde sfeerzettingen van de spookhuisattractie. Het is een best vermakelijke griezelfilm geworden, maar Hooper had zich er goed aan gedaan meer uit te halen qua horror en wat creatiever om te springen met de inhoud zelf.

Deze classic eighties horror film.

Heeft wel een wat lange opbouw, maar naar de climax wordt de film wel beter en spannender en bij vlagen iets griezelig.

De cast speelt prima in deze film.

Ook de film muziek is goed.

Een echte classic spookhuis film.

Herzien op 4K van ScreamFactory met DolbyVision, waardoor de kleuren en lampjes van de attracties helemaal tot hun recht komen, prachtig. Een section 2 video nasty die destijds was gebanned in de UK, al vallen de gore scenes reuze mee.

Film opent met een ode aan Carpenter’s Halloween en Hitchcock’s Psycho. Het komt daarna wat traag op gang en begint eigelijk pas als de vier tieners op het rondtrekkend carnaval arriveren. De sfeer daar is geweldig met de verlichting van alle attracties en vanuit alle richtingen hoor je de creepy carnaval barkers mensen lokken. Zo is er een freaks-of-nature show waar de barker steeds ‘Alive Alive Alive, they are alive’ omroept en bij het spookhuis ‘Who will dare to face the challenge of the Funhouse? Who is mad enough to enter that world of darkness?’. Er loopt ook een freaky klein oud vrouwtje rond die mensen volgt en steeds ‘praise to god’ predikt. Ook de carnival marionetten zijn best creepy met hun bewegingen en geluiden. De finale speelt zich s’nachts in het spookhuis af, waar de vier tieners stiekem na sluitingstijd achterblijven. Het schepsel was eerder lachwekkend dan eng, maar toch blijf ik dit een fijn filmpje vinden van Toby Hooper.

Redelijke film waarin twee jonge stelletjes op een dubbel afspraakje naar de kermis gaan. Een simpele opzet, maar wel met een uitstekende setting. Het ziet er dan ook allemaal best sfeervol uit op een goedkope, groezelige manier. Geen verkeerde slasher dit.