Diplomatie (2014)

Vanaf 24 april in de bioscoop (Lumière)

Teaser (YouTube)

Aanvankelijk dacht ik dat deze film wel wat kort zou zijn, amper 80 minuten, om het verhaal te vertellen.

Maar als je dan de film bekijkt en het eigenlijk niets meer is dan de dialogen tussen de 2 'onderhandelaars' dan is de lengte meer dan voldoende, anders vrees ik dat de prent zou gaan vervelen.

Nu is dat zeker niet het geval, en is de film wel interessant.

Ik kende dit verhaal trouwens wel een beetje, uit de vele documentaires die er al zijn gemaakt over Parijs, zijn bezetting en de bevrijding.

Deze film voegt dus weer iets extra's toe aan mijn kennis daarvan.

Van mij krijgt deze prent ruim voldoende.

Een interessant verhaal heeft de film, duurt niet zo lang maar dat hoeft ook niet.

Bleef erg vermakelijk/boeiend ondanks dat de meeste tijd zich in 1 en dezelfde ruimte afspeelt.

Een matige dramafilm...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Volgens mij een waargebeurd verhaal...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

In het begin vond ik het twijfelachtig...

Maar het verhaal bleef toch wel interessant die door 2 man hoog werd gehouden.

maar ik miste toch wat beelden van het oprukende leger.

Dat had de spanning naar een hoger niveau getild.

3 1/2 ster

Volgens mij werden er geen nieuwe perspectieven geopend en ik miste vooral de spanning in dit psychologische schaakspel (om macht), dat op historische gebeurtenissen gebaseerd was. De toneelmatige film, die zich voor het merendeel afspeelde in één enkele hotelkamer, moest het dan ook helemaal hebben van de twee verbaal indrukwekkend acterende hoofdrolspelers.

Naar een toneelstuk en aldus een opportuniteit voor twee cracks als André Dusollier en Niels Arestrup om hun klasse te demonstreren in een film die nagenoeg volledig gedragen wordt door prachtig dialoogwerk.

Zekerlijk interessant om uiteindelijk toch na te gaan hoe de verwoesting van Parijs toch ei zo na een feit was.

De film toont nog enkele actiescènes en ook wat archiefmateriaal maar de meeste voldoening is in het spel van de twee hoofdpersonages te zoeken.

Een passend slot was niet in te denken zonder het onvermijdelijke en mooie "J'ai deux Amours"...

Deze lag in de bib en me er eens aan gewaagd. De titel en de cover spraken me niet zo aan ('k vreesde dat het een saaie film ging zijn), maar de film viel beter mee dan gedacht. Mede door de relatief korte speelduur, was het geen lange zit. En ondanks dat de film zich grotendeels maar op één locatie afspeelde, stoorde dit ook niet.

De cast deed het ook prima.

Ondanks dat "k maar lage verwachtingen had, vond 'k het toch eens interessant om gezien te hebben. Verwacht zeker geen actie volle film en dan zit je wel goed.

Goeie film over een Duitse generaal die van Hitler de opdracht krijgt Parijs op te blazen zodra de geallieerden in aantocht zijn. Duidelijk gebaseerd op een toneelstuk (de film speelt zich voornamelijk in een hotelkamer af tijdens één nacht). Maar mede door de korte lengte blijft het onderhoudend. Een potje verbaal pokeren met een hoge inzet waarbij de twee hoofdrolspelers het meer dan prima doen.

Prima praatfilm die gedreven wordt door het uitstekende spel van de twee heren. Qua thema (spanningsveld tussen de loyaliteit van een militair en de morele verwerpelijkheid van de orders) niet heel opzienbarend. Desalniettemin toch een interessant stukje geschiedenis dat voldoende voer voor deze film biedt.

Prima film. Filmisch is er weinig interessants te zien met degelijke regie op vrijwel volledig één locatie. Maar de film duurt ook geen seconde te lang en weet constant te boeien, mede door de twee mooie acteurs die overtuigend hun rollen brengen. Psychologisch soms best interessant in een film die veel zwaarder aanvoelt dan de 80 minuten doen vermoeden. Geen idee in hoeverre dit waarheid is, maar het is wel een interessante invulling en met wat achtergrondinformatie daarna leer je wat bij. 3,5*.

Meer een praatfilm. Daarvoor vond ik het wel iets te lang duren. Wel leuk om deze historische gebeurtenis verfilmd te zien want ik wist niet dat dit gebeurd was eerlijk gezegd. Het zou wat zijn geweest moest Parijs compleet vernietigd zijn. Zeker het Louvre, wat toch één van de belangrijkste plaatsen voor kunst is en ongetwijfeld vele miljarden waard is. Echter is het niet het geld dat telt maar de cultuur en de geschiedenis van de vele werken. Onderhoudende film dus maar niet meer dan dat.

In 1951 publiceerde voormalig Naziofficier Dietrich von Choltitz het boek ‘Brennt Paris?’ waarin hij het negeren van een direct bevel van te negeren verdedigde. Dit historische drama is een reconstructie van de nacht van 24 op 25 augustus 1944 waarin Generaal von Choltitz [Niels Arestrup] bevel krijgt om op één na alle bruggen over de Seine op te blazen en alle bezienswaardigheden van Parijs (waaronder Notre Dame, Musée du Louvre, l’Arc de Triomphe en alle parken) te verwoesten en de stad met slechts 2000 soldaten met hand en tand te verdedigen om de opmars van de Geallieerden te stoppen. Daarin is een sleutelrol weggelegd voor de Zweedse diplomaat Raoul Nordling [André Dussolier]. Dat de uitkomst vaststaat is een manco, maar het scenario (een bewerking van het gelijknamige toneelstuk van Cyril Gely) toont op aannemelijke wijze hoe en waarom de loyale, gezagsgetrouwe soldaat Von Choltitz tot zijn besluit kwam. Arestrup en Dussollier zijn uitstekend in de hoofdrollen.