Zwei Leben (2012)

Biberach Film Festival

Won Grand Prize Best Film

Georg Maas (director)

Göteborg Film Festival

Award Category/Recipient(s)

2013 Nominated International Debut Award Georg Maas

Zwei Leben (2012) - Awards - imdb.com

Mooie film die de spanning opbouwt,

maakte me nieuwsgierig hoe de film zou aflopen.

Het thema van de Stasi laat weer zien hoe verschrikkelijk de DDR vroeger te werk ging.

Zeker een aanrader maar verwacht geen actiefilm maar een boeiende film met een

goede rol van Juliane Kohler.

Voor mij zeker een aanrader!!

Een hardhandig drama.

En het is nog waargebeurd ook - dat wil dan zeggen, losjes gebaseerd op wat daarvan als puzzelstukjes bij elkaar te vegen valt. Het Lebensborn programma is in de rest van de bezette landen misschien net iets minder succesvol geweest dan in Noorwegen. Maar daar was het zeker wel een succes, als je de aantallen naleest. Maar wat een verschrikkelijk en navrant plan was dat dan ook eigenlijk. Mijn vader zat er toch niet zo heel ver naast, als hij Duitsers nogal eens de titel 'rotmoffen' gaf. En wat daar dan nog bijkomt is hoe lang in de recente historie de echo van de Nazis nog naklinkt. Verbijsterend. Ik prijs me gelukkig in dat ik geloof ik geen mensen ken die ik in staat acht om op dit soort plannen te komen - tenminste, toch zeker niet als ze enigszins nuchter zijn.

De film, want daar ging het over. Als altijd is het wat moeilijk om een film met een zo sterk verhaal, een zo sterke band in de geschiedenis nog zuiver te beoordelen op de filmische kwaliteiten. Maar het lijkt me boven elke twijfel verheven dat het acteerwerk perfect is - geen valse noot te bekennen. Het gebruik van oude amateur, super-8 achtige beelden werkt goed om de flashbacks, de historie in kader te zetten - maar wat daar wel in mislukt is dat het nogal eens niet echt geloofwaardig is dat die gebeurtenissen ook gefilmd zouden zijn. Als voorbeeld daarbovenop nog, de kritieke onthulling - waar komt die tape dan vandaan? komt wat teveel uit de lucht. Net als de uitleg die daarop volgt misschien wat te makkelijk is.

En de muziek is lelijk. DDR-liftmuziek, wat me zo even in m'n hoofd komt. Maar dat zijn details, het verhaal neemt hier de hoofdrol voor zich, en duldt daarbij weinig ruimte voor de medespelers.

Angstaanjagend, eigenlijk. Dat mensen zich zo gek laten maken door een dood ideaal - want meer dan dat is het niet, de ideologie van een gevallen staat, de eer van mensen, de politiek en de waan van de dag - communisme tegen kapitalisme. Dat is dan verleden tijd, nu die andere nonsens nog. Laten we die ook vergeten. We hebben tenslotte geen vijanden nodig - onze vrienden zijn al werk genoeg.

Futloos met dramatisch cliché eind.

De film vond ik niet bijzonder, hoewel het onderwerp wel boeiend is.

Sommige gebeurtenissen vond ik ook vaag neergezet. Enkele toevalligheden maken het er niet beter op. Wil niet teveel prijs geven, maar de advocaat die op onderzoek gaat vind erg makkelijk van alles.

De man die al jaren met haar getrouwd is, reageert wel heel erg koeltjes, op de ontdekking wie zijn vrouw is.

En het einde is onbevredigend, pfff.

De flashbacks van vroeger zijn wel leuk gedaan, ik sluit me aan bij blurp 194

Krijgt alsnog Nederlandse release:

Vanaf 22 mei 2014 in de bioscoop (Cinéart)

Uitstekende film waarin het verleden van een vrouw, die is opgegroeid in een weeshuis in Oost-Duitsland, haar achtervolgt. De film speelt zich af na de val van de muur en gaat dan ook over de verregaande gevolgen van de tweede wereldoorlog. Een goed verhaal dat onderhoudend wordt gebracht, o.a. door de flashbacks. Tegen het einde zijn er behoorlijk wat plotontwikkelingen die film ook nog spannend maken.

Duitsland heeft zo zijn geschiedenis en deze film is door historische feiten geïnspireerd. Een genuanceerd, indringend, fijngevoelig, donker en bij tijden spannend psychologisch schulddrama over twee, op het eerste oog verschillende (voormalige) nazi en stasi praktijken die de regisseurs samenbrengt. De identiteit van de hoofdpersoon wordt beetje bij beetje ontmaskerd en op dezelfde wijze stort het harmonieuze familiegeluk ineen. De makers laten klip en klaar zien hoe dictaturen op basis van zogenaamde staatsideologieën manipuleren, controleren en omkopen. "De film gaat verder waar 'Das Leben der Anderen' opgehouden is", las ik ergens.

N.B. Duitse inzenden voor de Oscars 2014, die het (verdiend) tot de shortlist bracht.

Spannende psychologische thriller over een Noorse vrouw met een mysterieus verleden, dat teruggrijpt tot de Tweede Wereldoorlog en de DDR. Haar rustige leven in Noorwegen als (groot)moeder komt in het gedrang wanneer de val van de Berlijnse Muur eindelijk licht doet schijnen op een aantal duistere praktijken uit het verleden.

Regisseur Georg Maas slaagt er uitstekend in om de spanning van lieverlee op te voeren, mede dankzij de fraaie rollen van Juliane Köhler en de schijnbaar onverslijtbare Liv Ullmann.

De film doet qua sfeer wel wat denken aan de Millennium-trilogie naar de boeken van Stieg Larsson.

Knap script dat gaandeweg steeds nieuwe onthullingen en plotwendingen biedt. Hiermee krijgt het familiedrama de grimmige sfeer van een spionagethriller.

Erg goede film!

Plot lijkt moeilijker dan het is.

Goede rol van Kohler en Ullman natuurlijk.

Geweldige rollen van Juliane Köhler en de legendarische Liv Ullmann. Knap opgebouwd drama, mooi gefilmd, spannend en vooral aangrijpend.

Een van de beste films van 2014 tot nu toe. 4*

Dan ga ik dwarsliggen want dit soort onsubtiele 'formulefilms' worden bij wijze van spreken gewoon via het filmhandboek gemaakt. Inclusief vele, terugkerende flashbacks waar de kijker bij de hand wordt genomen. Extreem uitleggerig + armoedig acteerwerk + een hoeveelheid aan clichés maakt het tot een tweederangs TV-film. En dat einde met de auto deed me ook helemaal niets.

Een goede drama/thriller film...

Prima en spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld

(af en toe geruis)...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Uiteindelijk is het wel een mooie film, maar het duurde wel even voordat ik er in kwam. Dat komt omdat het best ingewikkelde verhaal met behulp van flashbacks moest worden duidelijk gemaakt. En daardoor had ik bij de eerste driekwart van de film nog niet helemaal door hoe alles nou in elkaar stak en welke personen nou welke rol hadden. Achteraf als wel duidelijk wordt hoe alles in elkaar steekt, snap ik ook wel waarom het zo moeilijk was. Maar goed, de vorm waarin het gestoken is, is dan wellicht ook het enige zwakke punt in de film. Daardoor is de film lastig te volgen. Maar uiteindelijk is het dus toch wel een mooie film, met een mooi verhaal en sterk geacteerd.

Ik vond het een verrassend goede film. Prima acteerwerk. Goed verhaal.

Dit drama speelt zich af in 1990, kort na de val van de Berlijnse muur. Een jonge Noorse advocaat is van mening dat hij een goede kans maakt om een rechtszaak te winnen tegen de Noorse regering voor schadeloosstelling ten voordele van de kinderen van het Nazi Lebensborn programma. Dit begon in 1935 en had de bedoeling om meer Arische kinderen te produceren voor het Derde Rijk. Het programma werd uitgebreid naar bezette landen waarbij nazi's zou paren met de lokale ongehuwde vrouwen waarbij vele, maar niet alle van de nakomelingen naar Duitsland zouden gebracht worden. Centraal in “Zwei Leben” staat Katrine, die een gelukkig gezin heeft en een goede relatie met haar moeder (een glansrol van Liv Ullmann). Maar ze heeft heel wat meegemaakt dat ze voor zichzelf verbergt. Ze was in wezen haar echte dochter niet maar een Stasi-informant, die werd ondergebracht in Noorwegen voor spionage doeleinden en ze nam de identiteit aan van Katrine Evensen, een van de bovengenoemde "Lebensborn"-kinderen, die uit de DDR wegvluchtte. Dat laatste wordt moeilijker om te verbergen als de advocaat haar ondervraagt.
Een complexe meeslepende dramatische thriller met historische inhoud, voortreffelijk geacteerd. Een pakkende ontknoping zorgt voor het ultieme orgelpunt. Van de regisseurs had ik nog nooit gehoord, maar wat ze hier afleverden was een aangename verrassing. Het sterke verhaal is heel mooi in beeld gebracht. Een aanrader.

Onthutsend verhaal, in de nasleep van WO II, over infiltreren van DDR-spionnen in Noorwegen.

Sterke film die ons ook iets leert over de Lebensborn-kinderen, ook al weer een aspect van de Nazi-waanzin.

Uitermate interessant stuk geschiedenis, aangrijpend gemaakt omdat het ingeplant is binnen een groep gelukkige mensen, die vele jaren na het beëindigen van de oorlog, nog in een ware dramatische , chaotische en pijnlijke familiale ervaring stappen.

Zeer goede opbouw, keurig gebruik makend van flashbacks, prima vertolkingen en de aandacht opeisend tot het einde.

Geboeid gekeken en voor wie nog verder willen spitten in WO II en wat er op volgede, een aanrader.

Wat een uppercut van een film, zeg.
Moker na moker wordt hier uitgedeeld. Het is dan ook heel passend dat de mama, die het uiteraard het hardst te verduren krijgt, gewoonweg met stomheid geslagen is. Nu zijn de vertolkingen van de drie centrale figuren wel allemaal ijzersterk. Zeker de hoofdrolspeelster: aangeboren of aangeleerde hardheid, zelfverzekerdheid van handelen, maar ook de twijfels naar haar familie toe, speelde ze perfect. Bijna zonder emoties te tonen, zag je haar veranderen in een emotioneel wrak Heel erg sterk.

Ik vind ook dat het verhaal slim en sterk verteld wordt. Dit is heel goed uitgekiend. Vooral de wat bijna ouderwetse techniek om lookalikes te casten voor de flashbacks, werkte héél, heel goed en ook de textuur van die beelden werkte perfect.

Ergens heeft deze film (op veel punten toch) wel een vijf in zich, maar omdat men er waar gebeurde feiten bij betrok zag men zich genoodzaakt om er een begrijpelijk, maar toch wat knullig en abrupt einde aan te breien.

Jammer dat ze deze niet wat vaker programmeren. Goede avondvulling voor Canvas of NPO.

Wanneer een ambitieuze Noorse advocaat Sven Solbach [Ken Duken] aankondigt de Noorse staat te willen aanklagen wegens collaboratie met de Nazi’s, zoekt hij contact met Ase Evensen [Live Ullmann], die in de oorlog een affaire had met een Duitse soldaat en het kind dat voortkwam moest afstaan aan het Lebensborn-programma dat bedoeld was om onwettige Arische kinderen onder te brengen bij ‘raszuivere families’ in Duitsland. Ases dochter Katrine [Juliane Köhler] onderneemt achter haar rug echter stappen om dat onderzoek te saboteren om een duister geheim te bewaren. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Hannelore Hippe die meewerkte aan het scenario. Het eerste half uur is wellicht wat moeilijk te volgen, maar wanneer geleidelijk duidelijk wordt wat Katrines motieven zijn verandert dit van een familiedrama in een spannende thriller. Köhlers gemanierde vertolking is een klein smetje op een boeiend relaas over een onderbelicht, relevant hoofdstuk uit de Europese geschiedenis van de 20e eeuw.

Dat de Stasi bikkelhard en meedogenloos was, wisten we al uit geschiedenislessen of een aantal steengoede films over dat regime. Deze film doet daar niet voor onder en is schrijnend. Wanneer de bom valt, vallen de puzzelstukjes in elkaar. Tijdens het eerste gedeelte was het wat zoeken en gissen waar het allemaal over ging.

Een interessant, maar hallucinant verhaal dat zijn oorsprong kende bij de nazi's, maar bij de stasi zijn navolging kende. Complottheorieën en samenzweringen die het liefst in de doofpot werden gestopt, ten goede van het rijk. Prima acteerwerk inderdaad, knappe vertelstructuur en ondanks het loodzware thema niet melig of sentimenteel.

Een mooi aangrijpend drama ..

deze film pakte me gelijk vanaf het begin al en tot het einde goed

3,5 ***