Ruin (2013)

Hele mooie film van Cody en Courtin-Wilson. Vooral de pogingen om visueel veel te doen waardeer ik enorm van de vooral documentaire makers. Ook al zijn de pogingen niet altijd succesvol, esthetisch gezien heeft het wel een hoge esthetische waarde. Dan zie ik de overmatige out-of-focus-ness wel door de vingers. De Cambodiaanse cultuur is effectief gevangen en was persoonlijk verrast door de sublieme performance van circusartieste Sang Malen.

De storyline van twee verschoppelingen van de Cambodiaanse maatschappij die troost vinden bij elkaar is natuurlijk ideaal om zowel de aantrekking als afstoting te tonen van Cambodia. De film is eigenlijk illustratief voor de positiviteit van de Cambodiaan, ondanks dat er alle reden is voor pessimisme is zij optimistisch. Vooral de scene in de hotelkamer springt eruit. Door het veelvuldig gebruik maken van dicht-op-de-huid cinematografie wordt het karakterelement van de film nog eens onderstreept. Intimiteit.

Ook erg leuk om te horen dat Cody en Courtin-Wilson gratis screenings hebben georganiseerd in Cambodia omdat veel mensen in het land niet het geld hebben om een screening bij te wonen. Raar maar waar. Maar ook deze geste is weer illustratief voor de film dat Ruin is.

Ookal kan ik me de bedoelingen bij deze film best voorstellen en waarderen (gratis screenings), de film raakte me niet. Ik kan me niet voorstellen dat zo'n film echt makkelijk te verteren is voor de gemiddelde Cambodjaan, maar goed. Het gebruik van het industrial geluid (of noem hier een passende muziekstroming) vond ik soms best aardig, maar overwegend irritant. De relatie van het geluid met het land was er niet voor mij. Voorzover het een artistieke uiting was, ervaarde ik het ook als hinderlijk. Het kan ook aan mijn kater die dag (laatste zaterdag IFFR) hebben gelegen, maar het kwam gewoon niet aan. De drukte van geluid en beeld was me gewoon te veel van het goede. Het kwam me me TE artyfarty over. Volgens mij werd de Cambodjaanse cultuur dus niet "gevangen" maar eerder weggedrukt door het bombastische (beelde maar vooral) geluid... al kon ik de dromen/ visioenen nabij de floating villages wel waarderen.

Vooral stilistisch echt veel te fraai om lager te zetten. Deze nogal door Grandieux beïnvloede film. Er wordt nogal uitgepakt met veel beelden met donkere schoonheid en een fraaie geluidsband. Inhoudelijk heeft het namelijk erg weinig om het lijf. Een verhaal dat al vele malen beter verteld is en regelmatig een vermoeiende opeenstapeling van ellende is.

Maar omdat het toch ook meer een stijlding is: 3.5*