• 15.747 nieuwsartikelen
  • 177.969 films
  • 12.204 series
  • 33.972 seizoenen
  • 646.997 acteurs
  • 198.990 gebruikers
  • 9.371.024 stemmen
Avatar
 
banner banner

Apollon: Una Fabbrica Occupata (1969)

Documentaire | 76 minuten
-
Nog geen stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 76 minuten

Alternatieve titel: Apollon: An Unoccupied Factory

Oorsprong: Italië

Geregisseerd door: Ugo Gregoretti

Met onder meer: Gian Maria Volonté

IMDb beoordeling: 6,9 (14)

Gesproken taal: Italiaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Apollon: Una Fabbrica Occupata

In deze Italiaanse documentaire gaat het over de staking van drukkers in juni 1968 en hoe ze door een krachttoer de drukkerij Apollon konden bezetten. Om hun zaak te verdedigen hebben de arbeiders zelf het filmpje op 16mm opgenomen, gedeeltelijk in nagespeelde reconstructie. Het is een wedersamenstelling van authentieke situaties en een voorbeeld van een film als sociaal strijdmiddel.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Narrator (stemrol)

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:

Hij bestaat niet meer : de Apollon drukkerij...wereldhistorische ironie: deze zwaarbevochten vakbondsoverwinning was er eentje van Pyrrhus, men had tijd en geld beter kunnen steken in omscholing van de arbeiders.

Film die door geleerden wordt beschouwd als eerste voorbeeld van docufiction/ faction in de Italiaanse cinema, geregisseerd door Gregoretti die jullie ook kennen van ROGOPAG en les plus belles escroqueries du monde, zij het niet meteen de meest memorabele segmenten uit die omnibi. Zoals zoveel geengageerde intellectuelen uit die roerige periode volgde hij de Apollon staking op de voet, en besloot de daad bij het woord te voegen: met hulp van enkele soortgenoten knutselde hij bijna ter plekke de film in mekaar, die in een week werd opgenomen.

Een collectief project van arbeiders en intellectuelen, die laatsten ook vertegenwoordigd door Zavattini ( die jullie kennen als schrijver van ladri di biciclette...) wiens ideeen over zgn. democratische cinema hier in de praktijk moesten worden gebracht, en Gianmaria Volonté ( die jullie ook kennen van a fistful of dollars en a few dollars more...), die hier optreedt als voice- over.

Dit alles natuurlijk georganiseerd door de PCI en bijbehorende vakbond, want wat begon als een wilde staking om een drukkerij open te houden moest het startpunt worden van een algehele Revolutie.

Faction zei ik: we zien in feite vooral reconstructies, beginnend in 60 met een braaf drukkerijtje waarin de baas nog wordt beschouwd als een weldoende vader, dit verandert echter als blijkt dat de goede man uit de pensioenkas jatte. Een aantal onruststokers- de beruchte revolutionaire avantgarde- onder het personeel dat al langer bezig was met opruiende aciviteiten, zag zijn kans schoon en hitste de rest op tot totale revolutionaire actie.

De lont in het kruitvat bleek de aanstaande en abrupte sluiting van de drukkerij te zijn, aangekondigd door de nieuwe chef : niet een duidelijk afgetekend individu, maar een onderdeel van het anonieme en mondiale wereldkapitaal: een consortium dat de grond waarop de fabriek staat wil omvormen tot een vastgoedproject.

Dat leidt tot - na het mislukken van onderhandelingen- de wilde staking, die echter al snel door de PCI en relletjesintellectuelen wordt omgevormd tot een brandpunt van revolutionaire strijd, met navolging in het hele land.

Docufiction zei ik: de arbeijers spelen- overdubd dat wel- op locatie zichzelf, terwijl de bazen worden vertolkt door PCI bonzen en intellectuelen ! Ik weet niet of iemand van de betrokkenen de wereldhistorische ironie daarvan inzag. Voor een film die in een week werd gedraaid- in zwartwit natuurlijk- komt hij zeker coherent en doordacht over, maar meer dan een kunstwerk is dit anno nu een puur tijdsdocument, dat lijkt me duidelijk. Eerder voer voor soosjologen of historici dan film buffs, al is het wel een goed voorbeeld van de zgn. militante cinema uit die tijd.

Dit alles begeleid door een experimentele free jazz score, de arbeijers hadden waarschijnlijk liever schlagers gehoord !

Hij valt te bekijken dankzij de DVD een paar jaar terug uitgebracht door de COOP.