Matar a un Hombre (2014)

Je weet al waar het naartoe gaat als je het plot en de titel leest. Toch verrast de film, die is opgenomen in een oorspronkelijk en realistisch ogende setting. Een simpele film, gebaseerd op een krantenbericht, die het publiek zou moeten doen nadenken: is het doden na aangedaan onrecht zo simpel. Tijdens de q and a @iffr bleek de regisseur deze bedoeling te hebben met de film.

Prima straight forward film zonder zijplotjes die geen seconde verveelt. Een paar scènes zijn behoorlijk spannend, mede omdat er geen muziek onder hangt, zoals wanneer Jorge de man uit z'n huis lokt. Goed acteerwerk, enkele mooie lange shots erin, visueel verzorgd, ik heb er weinig op aan te merken.

Van de regisseur begreep ik dat hij de kijker op een gegeven moment de sympathie voor Jorge wilde laten verliezen maar ik heb dat niet zo ervaren. De moord is weliswaar meer kwalijk dan wat hem overkomen is maar omdat hij vrij impulsief handelde (niet goed nadenkend over het wegwerken van het lijk) en het niet durfde om hem face to face dood te maken (wat veel makkelijker zou zijn omdat hij een geweer heeft, nu doet hij het heel omslachtig) toont het aan dat hij er veel moeite mee heeft en niet rücksichtsloos is. Bovendien geeft hij zichzelf aan.

Ik kan er ergens wel begrip voor opbrengen, je zoon bijna vermoord, je dochter aangerand en na de vrijlating gaat hij weer door. Het gaat dan ook vooral om hoe ver je kunt gaan om je eigen gezin te beschermen (en niet om bijvoorbeeld platte wraak). Goede low-budget film waarbij je niet merkt dat het met low budget is gemaakt.

Redelijke film waarin een man en zijn familie geterroriseerd worden door een buurtgenoot. Een zeer realistisch ogend geheel (lange takes en geen muziek), dat ook wel tot denken aan zet. Maar ook door deze filmstijl ook wat afstandelijk en nogal traag (ondanks de korte lengte).

Goed ingetogen drama

Regisseur Alejandro Fernández Almendras had duidelijk een doel voor ogen, dat hij hiermee heeft kunnen verwezenlijken. Het ganse proces van een man die tot het uiterste wordt gedreven om een moord te plegen en de gevolgen daarvan worden op een goede en realistisch ogende manier gebracht.

Alles wordt overtuigend gebracht, waardoor het niet opvalt dat dit een low-budget film is, het bij momenten zelfs best wel spannend is (denk maar aan de scène waarin Jorge zijn rivaal uit z'n huis lokt en ontvoerd. ) en ook op visueel vlak is deze film fraai. Er wordt mooi met licht gespeeld, de straatverlichting met een gelig/oranjeachtig effect is daar een mooi voorbeeld van en geeft gelijk veel sfeer met zich mee. Dat viel me eerder ook al op in enkele scènes in Le Gamin au Vélo uit 2011.

Sterke film, met lang uitgesponnen shots, die de gemoedsgesteltenis, inzonderheid van hoofdacteur Daniel Candia, moeten doen uitkomen, maar ook met een paar expressieve scènes, evenwel zelden met close-ups.

Het plotse en toch wel verrassend slot wijst naar de problematiek om het recht al dan niet in eigen hand te nemen.

Redelijk dramafilm...

Goed verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Kan spuit niet tegen...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Schokkende camerabeweging....

Redelijk achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Degelijke rechttoe rechtaan film, maar met teveel mankementen.

De premisse in in ieder geval interessant. Huisvader Jorge wordt stapsgewijs tot op het randje van de waanzin gedreven door één of ander louche figuur dat bepaald niet het beste voor lijkt te hebben met de familie. Na tevergeefse pogingen om de schavuit voor het gerecht te slepen, besluit vaderlief het heft in eigen handen te nemen.

Maar helaas; hoewel de uitwerking ervan positieve facetten heeft, gaat het met té veel kanttekeningen gepaard. Alles voelt vooral nogal gratuit en nietszeggend aan, en audiovisueel wordt er niet voldoende gecompenseerd naar mijn opinie. Ook het nogal indolente Jorge personage weet niet te aarden; stoïcijns ondergaat hij alles wat over hem heen komt, nergens wist hij me bij de strot te grijpen met zijn lamlendige performance.

De film doet beslist niet alles verkeerd, en de 'zonder opsmuk' aanpak begrijp ik wel, maar heeft in casu als gevolg dat de film wat als een dooie mus aanvoelt, en inderdaad teveel aan de oppervlakte bleef dwalen. Kleine 2,5*.