O Drakos (1956)

Film die beschouwd wordt als een van de beste uit de Griekse cinema. Ik heb nog maar weinig Griekse films gezien, maar dit is wel een bijzondere film. Een noir setting maar dan in Athene. Niet dat je veel van de stad ziet- meer dan de helft van de film speelt zich af in een of ander donker rovershol, waar veel gezopen en gedanst wordt. Dat levert mooie scenes op met aanstekelijke muziek en soepel bewegende danseresjes, maar ook een constante dreiging van geweld.

Een hallucinante ervaring voor de keurige bankklerk, die gaandeweg steeds meer uit zijn schulp kruipt en de gedaante van zijn beruchte dubbelganger steeds meer overneemt. Muziek is gedurende de hele film opvallend aanwezig, op een positieve manier. Iliopoulos is geknipt voor de rol als tragische anti-held. Margarita Papageorgiou is misschien niet de beste actrice allertijden maar een knappe verschijning.

Dit lees ik pas na de film gezien te hebben, maar niettemin interessant. En deze vrij obscure film speelt blijkbaar ook een rol in een roman van de Amerikaanse auteur Jonathan Franzen ("Freedom").

Ik sluit me daarnaast aan bij de kritiek van Flavio hierboven. Ik geef wel een halfje minder, omdat de film soms iets te knullig overkomt qua acteerwerk en montage. Naarmate het verhaal vordert wordt dit beter, maar dat kan ook te maken hebben met de steeds nadrukkelijkere aanwezigheid van de film noir-sfeer, die zoals gezegd vaak letterlijk donker is. Behoorlijk intrigerend, zeker in combinatie met de passende muziek van Manos Hadjidakis.

Het verhaal lijkt veel symboliek te hebben, die ik niet altijd even goed mee kreeg. Hoewel zoiets als de criminele verkoop van een Griekse tempel aan Amerikaanse zakenlui ongetwijfeld doelt op uitverkoop van de Griekse cultuur en politiek aan de dominante VS destijds. De filmmaker zegt zelf dat die symboliek veel te maken had met toenmalige censuur.

Op zichzelf een vrij flauwe comedy of errors, maar door de donkere en heel, heel Griekse sfeer toch wel weer bijzonder on eens te zien. Met name het laatste half uur.

In december zag ik Koundoros' Magiki Polis (1954), en net als die is ook deze oude Griek het aankijken zeker waard. Verder kan ik me redelijk bij Flavio voegen hierboven.

Komt in november uit op blu ray bij Radiance

Bijzondere film met beel scenes waarin het verhaal van een opgejaagde man vooral met visuele middelken wordt verteld. Als hij onderduikt in een nachtclub dpelen ook muziek en dans een grote rol, wat deze film tot een heerlijk kijkspel maakt. Daar neemt ook het plot een onverwachte wending.

Heb het idee dat er ook een politieke boodschap onder het verhaal schuilgaat, maar dat wist ik niet te plaatsen. Heb me desondanks erg goed vermaakt met deze Griekse parel.

4*