Chilling Visions: 5 Senses of Fear (2013)

Geen top regisseurs maar ik ben wel een potje benieuwd

Tegenvallertje. Ik heb altijd wel zin in dit soort anthology horrorfilms die bestaan uit meerdere korte filmpjes. Daarnaast sprak het idee van de verschillende zintuigen me aan. Het wordt helaas nergens echt eng, leek op sommige momenten wel "kinderhorror" (zal me niks verbazen als deze film voor 12 jaar en ouder is). Horror/comedy voerde me ook iets te vaak de boventoon. Positief vond ik wel dat de filmpjes op één of andere manier met elkaar te maken hebben (in tegenstelling tot andere anthology horrorfilms).

Ga deze film toch een kansje geven

Ik heb me toch nog wel vermaakt bij deze 5 korte filmpjes, al moet ik wel zeggen dat ik het laatste toch het minst vond. Maar even voor de duidelijkheid, het is natuurlijk geen topper. Gewoon om even tussendoor te kijken, ach ik heb me er iig niet bij verveeld.

De filmpjes zijn, buiten de laatste, leuk gevonden en zorgen voor voldoende vermaak.

Zo is het eerste filmpje heel leuk rond een parfum. Het tweede filmpje met de ogen zou zomaar kunnen dienst doen voor een film van een anderhalf uur mits wat uitwerking en spanning. De derde is ook voldoende vermakelijk rond een blind jongetje die een psychopaat ontmoet. Het vierde filmpje is iets bizars en had iets meer verhaal mogen zijn. Het laatste filmpje is helemaal niks. Vooral spanning wordt er iedere keer wel gemist. Toch een 6/10

Matig dit....sommige filmpjes zijn inderdaad leuk gevonden maar helaas blijft het heel erg tam...ook kwa acteerwerk laat het wat te wensen over.

Tja dit hadden leuke filmpjes geweest anno de jaren 80/90 maar in deze tijd zijn we toch al wat anders gewend.

Lekker links laten liggen deze

Zoals hierboven al vaker aangegeven: matig. Daarentegen heb ik me er wel mee geamuseerd en een zesje is het toch wel waard. Voor mij is het tweede verhaal 'see', de zwakste. Alle 5 de verhalen worden maar summier uitgewerkt waardoor er weinig spanning te bekennen is. Toch leuk om eens gezien te hebben.

Zelf een behoorlijke fan als diverse regiseurs zich mogen uitleven in korte horror filmpjes die uiteindelijk een geheel vormen , of los staan , maar meestal is er wel een link in het geheel .

Dus ook deze geef ik een voldoende , want er word behoorlijk wat horro fantasie gebruikt .

Natuurlijk ( en dat is ook bijna onmogelijk ) zijn ze niet alle even sterk .

Maat door dat ze kort duren mag dat de pret niet drukken .

Spannend zou ik het niet willen noemen ( toch wel een gemis bij horror ) maar creatief is het zeker .

Een goede 3* .

Ben wel fan van dit soort bundels van kortverhalen. Het is niet wow, maar kijkt toch lekker weg. Vaak heb je er minstens 1 echt goeie en ook echt slechte tussen.

Score per verhaal(the):

Smell 3.5*

See 3.5*

Touch 2*

Taste 2.5*

Listen 2.5*

Laat ik het dus bij een 6/10 houden.

Ja ik hou ervan; de binnen de horror veel voorkomende Anthologie-films. Deze is van het tv-kanaal Chiller, en is net zoiets als zeg maar een Netflix-Original. Ditmaal zijn het 5 verhalen die gebaseerd zijn op de 5 zintuigen, en waarin eveneens een magere link is met het mysterieuze bedrijf Watershed.

Het begint met Smell van Nick Everhart over een man die stinkt naar mislukking en de kans krijgt om de zaken om te draaien met een mysterieuze parfum. Uiteraard krijgen de omstandigheden een vervelende draai. Makkelijk bekend verhaaltje maar de gebruikte effecten zijn goed gedaan. De regisseur heeft ervaring opgedaan met film voor The Asylum en SyFy maar ontgroeit dat hier ook nergens.

Daarna is See van Miko Hughes aan de beurt. Een optometrist (iemand die ogen onderzoekt) steelt vloeistof bij patiënten en door middel van dat extract kan hij herinneringen zien. Een van zijn favorieten is een vrouw met een vriendje met losse handjes. De geboden hulp...heeft echter niet het beoogde resultaat. Regiedebuut van het creepy jongetje uit Pet Sematary maar is verder op geen enkele manier heel opmerkelijk. Het heeft een paar leuke effecten, maar is helemaal niet schokkend.

Door met Touch van de enige vrouwelijke regisseur Emily Hagins. Na een auto-ongeluk waarbij de ouders zwaargewond zijn geraakt, moet een blinde jongen hulp gaan zoeken en geraakt bij een paar gebouwen in het bos. Hier krijgt een verbinding tussen de segmenten vorm, Travis, de beledigende vriend, uit het tweede segment verschijnt en we zien eveneens een bord met Watershed. Ondanks enkele aardige elementen is het de gebrekkige killer en het daarbij komende einde, wat dit segment niet sterk maakt!

Vierde segment is Taste van Eric England. Opzettelijk mysterieus van aard; een jongeman wordt voor een sollicitatiegesprek naar een kantoorgebouw van Watershed Company gebracht. Je ziet hier ook een paar bekende gezichten, Miss Margaret (segment 1) en Dr. Tom(segment 2) en er is een connectie met segment 5. Dit filmpje zat het beste in elkaar; het bouwt interesse op en levert een fijne bloederige climax. Ondanks het weinig met smaak te maken had was het erg prettig! Kwestie van ...

Laatste is Listen van Jesse Holland en Andy Mitton. Dit is een soort found footage aanhangsel voor segment 4. Wat gebeurt er als je een gekke dokter die experimenteert met een muziekstuk dat mensen doodt, kruist met een twee jongens en een meisje die jaren later de opgenomen beelden vinden en deze oppoetsen om op sociale media te zetten. Jammer want dit segment had de sterkste kunnen zijn als de gevonden beelden-gimmick achterwege waren gelaten. Schokkende beelden, zogenaamde obscure shots, veel blabla, en geluid dat soms werd verwijdert, doen dit het echt geen goed. Een geweldig concept, alleen een verkeerde uitvoering.

Doordat niet elke regisseur even sterk materiaal op hun naam had staan, was ik aangenaam verrast dat alle shorts nog best aardig goed waren. Alhoewel dit zeker niet de beste anthologie-film is, is het wel goed het bekijken waard.

De eerste 4 filmpjes waren allemaal prima bedacht, maar de laatste had van mij niet gehoeven.