Stung (2015)

Jammer.

Hier had ik meer van verwacht en had ook zeker meer ingezeten. Aantal gore-stukjes zijn best leuk en de fx zijn opzicht ook prima, maar daarbuiten om verliest de film zich iets te vaak in oninteressant geneuzel inclusief mislukte zetten op gebied van spanning opwekken en een rare poging tot romance. Verder voelt de toon een beetje off, komedie-element is niet aanwezig genoeg om echt leuk te zijn maar het is ook niet zo serieus dat het enigszins spannend of eng weet te zijn, nu hangt het er een beetje vervelend tussenin. Dat de soundtracks niet helemaal aansluiten bij de belevenis en de cast niet altijd on point is, helpt ook niet echt mee.

Einde vond ik daarentegen nog wel oke, vrij standaard eindspul voor een eventuele sequel, maar vond het wel wat hebben die koeien opeens

2,5*

Ironisch getinte horror. Zeker geen komedie.

Niet heel spannend en niet heel top, maar absoluut kijkbaar. Goede setting.

De dialogen zijn meestal niet erg boeiend en de actie is meestal niet erg overtuigend. Desondanks kent de film nauwelijks inzakmomenten.

Op een bepaald moment schakelt de film heen en weer tussen twee actiescenes die gelijktijdig, maar wel op verschillende locaties, plaatsvinden. Op het moment suprême in de ene scene, schakelt de film terug naar de andere scene. En vice versa. Het is het cliffhanger-idee zoals we dat van de tv kennen, maar dan midden in de film. Het trucje houdt de vaart er in. Best ok.

Het acteerwerk valt reuze mee. Is hier en daar zelfs wel acceptabel te noemen.

De visuele effecten zijn in orde. De geluidseffecten zijn dat ook.

Oh, God, help him! I think something bit him!

You're a doctor! Help him!

I'm a gynecologist for Christ's sake!

Ik had een goed gevoel over deze film en het was trouwens al sinds “Big Ass Spider” geleden dat ik nog eens een dergelijk ouderwetse reuzeninsecten film had gezien met flink uit de kluiten gewassen ongedierte die massaal oprukken en een ware ravage aanrichten onder de aanwezige menigte. Dat het een combinatie zou zijn van horror, komedie en romantiek zorgde al voor een beetje wantrouwen. Uiteindelijk sloeg deze film de bal mis als het over de eerste twee genres gaat. En het laatste genre voelde een beetje geforceerd aan. Over de hele lijn was het niet echt komisch. En eng of spannend was het omzeggens nergens. Ik verwachtte wel een soortement B-film, met niet zo’n indrukwekkende CGI, maar vond het eigenlijk redelijk teleurstellend.

We maken kennis met Paul (Matt O’Leary) en Julia (Jessica Cook), een stel vrienden/collega’s (niet direct echt duidelijk) die op weg zijn naar een tuinfeest die georganiseerd wordt door een zekere Mevrouw Perch ter ere van haar overleden man. De twee zorgen voor de catering. Algauw wordt dit aangenaam feestje grondig verstoord door reusachtige wespen/horzels/bijen (Geen flauw idee welke soort het was, maar ze steken allemaal) die deze proporties hebben verkregen doordat met groeihormonen geprepareerd mest de grond ingesijpeld is, recht in een wespen/horzel/bijennest.

Vooreerst moet ik wel toegeven dat men niet al te lang moet wachten voordat de poppen aan het dansen zijn en het slijm, schuimbekkende gasten en zich ontpoppende gigantische exemplaren op het scherm verschijnen. Juist zoals bij “Big Ass Spider” zien de ongediertes er realistisch uit wanneer ze nog een normale grootte hebben. Maar het moment dat ze onwezenlijke proporties aannemen ziet het eruit alsof ze rechtstreeks uit een “Dr. Who” aflevering uit de jaren 70 komen. En vooral de scene op het einde is niet om aan te zien. Zelfs het fenomeen dat op een bepaald moment verscheen bij de zoon van de gastvrouw, en dat me deed denken aan “Total Recall” uit 1990 waarbij een lelijk klein mannetje vergroeid was aan de buik van een van de personages, vond ik niet bijster geslaagd te noemen. Maar toegegeven, de hoeveelheid gore was niet onaardig en op sommige momenten hoogst entertainend.

Maar toch was er veel wat me stoorde. De transformatie nadat er iemand gestoken werd, naar het reusachtige insect was opzienbarend snel (maar zorgde dan wel voor de gepaste vaart). Het romantische gedeelte voelde echt misplaatst aan. Als ik me in deze situatie zou bevinden, dan was dit wel echt het laatste waarover ik me zou zorgen maken. De manier waarop Paul van onbetrouwbare horecahulp uitgroeit tot een regelrecht held, is ook niet bijster origineel. En de manier waarop het eindigt in de ziekenwagen was waarschijnlijk een metaforische verwijzing naar de filmtitel. Het grappige ontging me volledig (juist zoals de mop over de bijen) maar misschien heb ik een verkeerd gevoel voor humor.

Al bij al een simpel, kort verhaal met enkele gebreken, met vooral een mislukte voorstelling van de ambetante insecten en een gebrek aan humor en spanning. Ik zal nog steeds een gesuikerd drankje nuttigen op een terras zonder direct in paniek weg te rennen bij het zien van enkele nieuwsgierige wespen.

1*

Matig,maar net aan niet rampzalig.

Kreeg wel heimwee maar de killer bees ramp films van de jaren 80 en 90,

Dat waren gewoon zwermen,en het leek echt ( volgens was dat het ook)

Op een paar komische ( voornamelijk gore vermaak) momenten.stelt de film weinig voor.

Was erg verbaasd dat L hendriksen hier aan te treffen.geld gebrek? Of geen rollen meer aangeboden ?

Maat dus,,niet zo best.als je op de humor mikt,( wat de film zeker doet) moet je wel met wat meer aankomen.

Een IFC Midnight release, wat vaak betekent dat het budget wat lager is en dat de kwaliteit van de prent wel eens kan variëren. Het acteerwerk is niet geweldig, maar echt heel storend kan het niet worden. Na een goede 30/40 minuten heeft men namelijk [spoilerbijna iedereen in een gigantisch wespennest veranderd]. Henriksen is het meest bekende gezicht, maar weet er niet uit te springen. Ik kreeg een beetje de indruk dat hij zijn rol een beetje in de auto-pilot speelde. De special fx zien er dan nog best ok uit. Vooral de momenten waarbij mensen onscreen in wespen veranderen zien er vermakelijk en nog best goed uit.
Daarna gaat men echter wat over-the-top en vooral de laatste helft van de film doet qua fx dan weer wat denken aan van die SyFy Channel films.
Hier en daar nog wel vermakelijke kaas, maar door het gebrek aan variërende sets en het weinige aantal personages, enz. weet deze film gewoon niet altijd even boeiend te blijven.

Leuk hoor.

Had eigenlijk gewoon een killer wasp film verwacht. Een iets serieuzere aangelegenheid met zoemende beestjes. Dat was dit niet echt, maar moet zeggen dat het juist een positieve verrassing was. Ik hou wel van creature flicks en Diez gaat er vol voor.

Écht komisch is de film niet, wel tongue in cheek en lichtelijk over the top. Deed me daarom zelfs een beetje aan Slither denken, al was die film nog net iets sterker. In ieder geval kent Diez de clichés en heeft hij ook geen probleem om ze boven tafel te halen. Maar altijd op zo'n manier dat het zelfbewust en grappig oogt.

Effecten zijn wisselend. De CG is niet altijd even sterk, ook de praktische effecten ogen soms iets te fake. Maar dat komt allicht omdat er rijkelijk mee rondgestrooid wordt, gezien het budget krijg je dan wel wat kwalitatieve compromissen. Gelukkig zijn er momenten dat de effecten (en daarmee de gore) wél goed werken, enkel het einde valt écht uit de toon (met de vliegende/brandende wesp op de auto.

Acteerwerk was best aardig, visueel verder ook érg verzorgd en hoewel de soundtrack af en toe was lomp was (wanneer er bestaande nummertjes gebruikt warden) is de muziek verder best oké. Zelfs het optreden van Henriksen viel me mee, da's de laatste Jaren ook niet echt meer voorgekomen geloof ik.

Mnee, weinig mis mee, voor de liefhebber. Niet meteen het beste wat het genre te bieden heeft, maar meer dan lollig en vermakelijk genoeg.

3.5*

Vaker een miss dan een hit, dit soort animal invasion filmpjes. Dat is vaak te danken aan het feit dat het scenario niet spannend genoeg is, en dat de special effects hopeloos falen. Diez doet best een knappe poging, maar gaat onderuit door de mislukte poging om komedie toe te voegen. Behalve dat is wederom het scenario niet leuk genoeg.

Hoofdrolspelers O'Leary en Cook zijn niet echt leuk en van onderlinge chemie is ook geen sprake. Ondanks enkele pogingen wordt het nooit echt lachen waardoor je toch een beetje uit het moment wordt gehaald. De locatie is aardig, al had het feest wel wat uitbundiger gemogen. Stung haalde zijn inspiratie bij een echt feestje waarbij schrijver Aresty aanwezig was en het daar stikte van de wespen. Helaas voor de feestgangers raken ze hier zo uit de kluiten gewassen dat zelfs een busje HG niet meer helpt.

De wespen en haar special effects zijn de sterren van deze film. In kleine variant geloofwaardig genoeg, in reuzen-variant ongeloofwaardig, maar overtuigend. De special effects zijn echt niet slecht, verbazingwekkend goed zelfs voor een film die best slecht scoort. Vooral de transformaties zijn lekker smerig en de film bevat een aantal kills waar een low-budget filmpje trots op mag zijn.

Helaas neigt de film veel meer naar actie en komedie met daartussen in een moeizaam verhaaltje over de liefde tussen Paul en Julia. Eng of spannend is het nooit. Lance Henriksen hebben ze ook weer even afgestoft, want we hebben hier immers te maken met een redelijk matige B-film. De CGI was op het einde op zijn slechtst, al waren de nieuwe creaties wel een geinige afsluiter. Dat hoop ik althans.