Gekijôban Naruto Shippûden: Hi no Ishi o Tsugu Mono (2009)

Zowaar het beste dat de Shippuden filmreeks tot nu toe te bieden heeft

Een kleine anderhalve week geleden had ik me nog eens gewaagd aan een Naruto film. Ik ben een groot fan van de serie maar de eerste Shippuden film viel me eigenlijk dik tegen. Jammer genoeg was de tweede film niet echt van een veel hoger niveau en ik begon te twijfelen of ik de filmreeks wel helemaal ging uitzien. Het was echter mooi weer vandaag en ik besloot om me in de tuin te zetten met een filmpje. De keuze viel op Inheritors of the Will of Fire.

En dat is me eigenlijk goed bevallen. Ik ben vooral aangenaam verrast door het niveau van het plot. De films hebben praktisch altijd een uitgekauwd verhaal rond het beschermen van één of ander belangrijk persoon, iets wat vaak resulteert in een herhaling van scènes uit de serie, maar dit derde deel gaat een andere weg op. De dreiging van de Fourth Great Ninja War is sowieso al een uitstekende kapstok maar er wordt ook iets meer van de sluier opgelicht rond het verleden van Kakashi. Erg tof in ieder geval maar het is vooral qua gebruik van personages dat de film met kop en schouders boven zijn voorgangers uitsteekt. Werkelijk iedereen komt er aan te pas en niemand wordt gedegradeerd tot een nietszeggende bijrol. De film kent genoeg actiescènes die garant staan voor wat leuke battles en het is altijd fijn om de gehele Chunin bende in actie te zien. Vooral omdat er een aantal unieke scènes aan te pas komen zoals een gevecht tussen Naruto en Gaara of Neji en Lee die met Front Lotus: Eight Trigrams Palms Heavenly Spin op de proppen komen. Het hele plot rond Hiruko is interessant genoeg om de speelduur vol te maken, al blijft het probleem bij dit soort films dat ze er bijlange na niet zoveel diepgang als in de serie in kunnen steken, waardoor de film nergens verveelt. Ik heb het in ieder geval al wel eens anders geweten bij Naruto films.

Wat direct opvalt is dat er hier amper CGI aan is toegevoegd en dat is een groot pluspunt want in de vorige films vloekte dat serieus met de tekenstijl. Langs de andere kant is dat pluspunt wel een mes dat langs twee kanten snijdt want hierdoor is de animatiestijl niet bijzonder veel beter dan de gewone animatiereeks en van een bioscoopfilm als deze verwacht ik echt wel meer. Naruto bestond indertijd juist 10 jaar (al werd de anime pas in 2002 gecreëerd) maar op gebied van animatie zijn ze niet veel van niveau verandert. De stemmencast blijft natuurlijk ook hetzelfde dus dat is sowieso al een meerwaarde.

Leuk dat ze wat voortbouwen op een aantal scènes uit de serie (Asuma met de King bijvoorbeeld) maar wat me vooral aansprak was dat deze Naruto film voor een keer eens geen lelijke CGI heeft die vloekt met de gewone animatie maar bovenal een degelijk plot heeft met genoeg aandacht voor de overige characters. Meer van dit alstublieft.

Dikke 3.5*