Animal (2014)

"I thought this was gonna be fun for everybody."

Meer gekeken vanwege Elizabeth Gillies, jammer genoeg is zij meteen het enige lichtpuntje in deze film.

Het gegeven is erg clichématig; wederom wat jongeren die gaan kamperen en te maken krijgen met een vaag roofdier. Ware het niet dat dit al gauw verandert in een kopie van Feast (2005). Alleen wordt het niveau van de laatstgenoemde film nergens gehaald.

Wat dat betreft gebeurt er gewoonweg te weinig. Het gebrek aan een degelijke spanningsopbouw speelt 'Animal' dan ook te parten. Hierbij helpt het ondermaatse acteerwerk niet echt. Om het vooral maar niet te hebben over hoe slecht het roofdier in beeld wordt gebracht. Het trekt allemaal op niets en schurkt zelfs tegen het saaie aan.

Al met al eentje om over te slaan of 'Feast' opzetten als je dit concept beter uitgewerkt wil zien.

1,5 Sterren.

Degelijkheid.

Simmons is een volbloed genreman. Veel originaliteit bieden zijn films niet, die verwachting kan je dan ook maar beter thuislaten. Animal is een volbloed creature flick en doet weinig om zich daarin echt te onderscheiden.

Anderzijds is het ook geen verkeerde film. Acteerwerk is redelijk oké voor dit type film, personages zijn ook niet zo vervelend als doorgaans het geval. Qua opbouw is het braaf en kleurt het binnen de lijntjes. De film draaft dan ook braaf door alle clichés.

Creature zelf valt wat tegen, wat jammer is voor de spanning. Niet al te best in beeld gebracht en qua design ook maar redelijk matig. Gelukkig is het vaak donker genoeg, zodat het nooit echt gaat storen. Het is in ieder geval wél dreigend, waardoor er nog enige druk op de ketel zit.

Filler voor de echt horrorliefhebber dus een aardige aanvuller, maar hoger weet de film niet te mikken.

2.5*

Chiller Films levert weer een horror/slasher film van een behoorlijk niveau. Verwacht je niet aan iets uitzonderlijks en origineel. Het uiteindelijk verhaal, de setting en afloop van “Animal” is al oneindig keren gebruikt en zal er niet voor zorgen dat de doorgewinterde horrorfanaat zijn wenkbrauwen zal optrekken. De titel alleen al wijst op een totaal gebrek aan inspiratie en klinkt redelijk saai in de oren. Het dekt dan wel de lading en van meet af aan weet je al waar je je aan kan verwachten. Een bloeddorstig beest dat zich verbazend snel verplaatst door het bos en zoals verwacht meerdere slachtoffers maakt. Als je niet echt een liefhebber bent van zulke films en niet echt tegen gore taferelen kunt, dan mag je op beide oren slapen, want dat is totaal niet aanwezig in deze film. Misschien komt dit doordat Drew Barrymore de “Executive Producer” was van deze film en er voor gezorgd heeft dat de ruwe kantjes werden afgevlakt.

Verwacht je aan een heleboel clichés zoals je ze wel vaker tegenkomt in dit soort films. Weeral een groep mensen die van plan waren om een uitgelaten en ontspannen recreatieve bezigheid uit te oefenen en dan toevallig weer komen vast te zitten, om dan uiteindelijk opgejaagd te worden door een onbekend wezen. Het groepje is natuurlijk ook een verzameling van kleurrijke figuren met elk hun kwaliteiten en gebreken. Ook kan je je verwachten aan een slecht startende auto, het opsplitsen (altijd een slecht idee) van de groep, struikelende mensen met de nodige rampzalige gevolgen, een slechterik die alleen uit eigenbelang handelt en voor de rest domme beslissingen.

Het groepje mensen dat zich in deze bossen begeven is een bende tieners waarbij Jeff (Parker Young) en Alissa (Keke Palmer) , broer en zus, de eigenlijke bedenkers zijn van deze onderneming. Toen ze jonger waren, kwamen ze geregeld naar dit woud. Nu dit woud dreigt te verdwijnen, komen ze nog eenmaal hierheen om samen met hun vrienden een trektocht te maken. De anderen zijn Matt (Jeremy Sumpter) de vriend van Alissa, Mandy (Elizabeth Gilles) de vriendin van Jeff en Sean (Paul Icano) een gemeenschappelijke vriend veronderstel ik. Vanzelfsprekend is het weer een samenraapsel van de altijd terugkerende archetypes : Jeff is de knappe,stoere bink met een knappe,wulpse vriendin Mandy, die de hele film rondloopt met een ver openhangend houthakkershemd waardoor haar natuurlijke uitstulpingen de hele film door te bewonderen zijn. Niet dat ik er iets op tegen heb, maar ik vond het een beetje overdreven. Niet voor niets dat het op vlees belust wezen achter hun aanging. Alissa is het leuk uitziende zusje dat waarschijnlijk wat snuggerder is dan haar broer en zich ontpopt als de initiatiefnemer om hun uit de benarde situatie te redden. Matt is dan het intellectuele en sportieve vriendje met een verregaande opofferingsdrang. En Sean is het kneusje van de groep die meer inzit over zijn kapsel en zich waarschijnlijk ingesmeerd heeft met huidbeschermende zalfjes om geen uitslag te krijgen van een of andere bosplant. Een typisch homo-typetje dat met een paniekerig schriel gilletje het op een lopen zet of in een poging om stoer over te komen, kwelend schreeuwt “Eat this, bitch …”

Uiteindelijk is deze horror/slasher helemaal niet slecht, ondanks dat het alle reeds betreden paadjes bewandelt uit dit genre. Je ziet al van ver aankomen hoe het gaat aflopen. Maar het is niet onaardig in beeld gebracht en laat gelukkig het “found footage” principe achterwege. Dus geen vervelende slingerende beelden waar je ellendig zeeziek van wordt. Het oogt allemaal spannend en dreigend, en is degelijk gemonteerd tot een flitsend snel geheel waardoor je je geen seconde verveelt. En ondanks het feit dat het grotendeels ’s nachts afspeelt, is de beeldkwaliteit toch nog aanvaardbaar. Op gebied van productie is het dus geslaagd.

Het enigste wat deze film tekort komt is originaliteit. Er is niks nieuws te ontdekken in deze film. Zelfs niet als het groepje terechtkomt in de houten blokhut die omgebouwd is naar een versterkte burcht en waar zich nog 3 personen, waar we een glimp van zagen in de aanvang van de film, schuilhouden. Deze personen zorgen dan wel voor de cruciale ontwikkeling, maar zorgen ook niet voor een originele wending. Ik las ergens dat dit eigenlijk een soort “Feast” is, maar dan gesitueerd in een bos. Zelf heb ik deze laatste nog nooit gezien, maar als ik afga op de cover van deze film, dan weet ik wel waar deze filmmakers hun inspiratie hebben gehaald. Ondanks dat het monster er soms uitzag als een rondlopende verklede vent, waren de close-up opnames geslaagd en angstaanjagend. Toegegeven, het is niet een “Predator” of “Mother” uit “Alien”, maar het zag er in ieder geval beter uit dan de teddybeer op steroïden uit “Evidence”. Vooral de indrukwekkende rij scherpe tanden zien er realistisch uit en zijn duidelijk bedoeld om een slachtoffer op een snelle manier in reepjes te scheuren.

Er waren ook enkele onlogische zaken. Het feit dat enkele simpele planken en snel tegen ramen geschoven kasten of deuren het monster kunnen buitenhouden was een beetje absurd. En waarom niet meer gebruik maken van het spuitbusje dat effectief bleek te zijn ? Ook een spijtige zaak was het ontbreken van enige uitleg over de oorsprong van het monster. Was het buitenaards ? Was het ontstaan door een chemische substantie ? Een militair project dat misgelopen is ? Er is geen enkele verklaring hierover. Niet dat dat noodzakelijk is. Maar het zou wel een interessante toevoeging zijn.

Conclusie : een typische monster-film met een vernuftig uitgeschreven script die toch zorgt voor een verrassende wending of twee. Het is tevens geregisseerd door Brett Simmons die in het verleden ook “The Monkey’s Paw” voor zijn rekening nam. Een film voor de liefhebbers van dit genre en zeker de moeite waard om eens te bekijken.

3*

niet alleen de animal in deze film maar ook de film is een gedrocht.

dit is echt flut.

voegt dit ook maar enigzins iets toe aan het horror genre?

nee,gewoon nee.

slecht.

Smerig.

Goed is de film absoluut niet, maar zo slecht als hij momenteel beoordeeld is vind ik hem absoluut niet. Het beest is wat bijzonder, maar lekker smerig en de gore mocht soms ook best aanwezig zijn. Ook grappig dat 2 oude Nickelodeon actrices hierin meespeelde.

De spanning was inderdaad niet echt aanwezig en is het verhaal allesbehalve origineel. Een echte vernieuwing is deze film dus niet. Het beest zelf was lekker smerig maar duidelijk niet al te best vormgegeven. De kills mochten wel aanwezig zijn.

Filmpje dat lekker kort duurt en weet te boeien. Er gebeurd genoeg om je geboeid te houden, maar wegens gebrek aan spanning en een beetje een origineel verhaal toch maar 2,5* gegeven.

Een groepje mensen komt gevangen te zitten in een huis en kan geen kant op. Ze worden doorlopend aangevallen, maar ook van binnenuit groeien de spanningen...Dit is voor de duidelijkheid dus niet het plot van deze film maar van Night of the Living Dead (1968) Echter vervang de zombies voor een monster met vlijmscherpe tanden en je weet waar ze de inspiratie vandaan halen...Veder zijn alle dingen die je in andere films hebt gezien; vrienden die het bos ingaan, stranden in een hutje en het gebruikelijke gekibbel over wat het beste is om te doen. Er is bloed maar niet goed in beeld. Het creature-feature ontwerp was wel behoorlijk gaaf, het zijn praktische effecten en Keke Palmer levert een goede prestatie, het is kijkbaar maar het is niet genoeg om het clichématige verhaal hoger te waarderen. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring a rapper)