Falcon Rising (2014)

"I'm not your regular tourist."

Blijkbaar moet dit de film zijn die Michael Jai White al een tijdje wil maken. De potentie is daarvoor op zich wel aanwezig, maar het komt niet helemaal uit de verf.

Het verhaal is uiteraard zo clichématig als het maar kan zonder enige verrassingen, zelfs de bad guys herken je al gauw. Hier wordt opvallend veel tijd aan besteed, desondanks is het redelijk onderhoudend te noemen. Hierbij werkt Brazilië als setting prima; in ieder geval weer eens wat anders dan een Oostblokland. White zelf zet voor zijn doen een aardige rol neer.

Jammer genoeg is de actie in de eerste helft maar sporadisch aanwezig en als er dan een vechtscène plaatsvindt, is het vrij snel afgelopen. Gelukkig komt er in de tweede helft schot in de zaak en krijg je als kijker een aantal vermakelijke gevechten voorgeschoteld. Ik had alleen wel meer capoeira willen zien in het geheel.

Al met al is 'Falcon Rising' best oké, maar ik heb het gevoel dat niet alles er is uitgehaald. Toch ben ik benieuwd wat er hierna zal komen, omdat er gehint wordt naar een vervolg.

2,5 Sterren.

Als martial arts films fan kom je met 'Falcon Rising' behoorlijk aan je trekken. Een standaard verhaal als decor hebben ze vrijwel allemaal gemeen dus dat maakt niet uit, want de vechtscènes zitten hier verbluffend goed in mekaar. Michael Jai White bewijst met dit optreden dat het acteerwerk hem ook zonder moeite goed afgaat. Na 'Blood and Bone' en 'Black Dynamite' is deze film wederom geslaagd. Ernie Barbarash geeft na Jean-Claude Van Damme een generatie van jongens als Scott Adkins en Michael Jai White de kans, maar deze laatst genoemde zou groter werk zeker aankunnen.

Lekker standaard B formulewerk. Ik heb mindere films gezien met een hoger budget (4,5 miljoen USD) dan deze prent. Mooie settings, een (dom maar) vermakelijk verhaal en prima knokscenes.

Het knokniveau van Blood and Bone (zijn beste (knok)werk) wordt niet bereikt, maar dat mag de pret niet drukken. Gewoon degelijk.

3*

Iets boven gemiddelde actiefilm. De film heeft een standaard verhaal dat puur als kapstok biedt voor de nodige actie. De settings zijn mooi. De actiescenes redelijk, maar niet bijzonder. Het acteerwerk is wat vlakjes. Gewoon niet te veel bij nadenken en kijken. 2.5/3.0

Een dertien in een dozijn film die net even boven de andere uitstijgt...goede choreo met de gevechten en een aardige acteur die ik nog niet kende maar die van mij betreft wat langer mag blijven...hij doet het beter als de gemiddelde Expendables..

Verder een niet al te moeilijk verhaal met wat leuke actie....van mij mag het allemaal wel wat harder.

Omdat het mijn genre niet is kan ik deze film toch nog waarderen omdat hij best leuk wegkijkt.

Uiterst knap begin én slot van een verhaal dat afspeelt in de krottenwijken van Sao Polo.

Een voorspelbaar vlot verhaal over drugs, seks, mensenhandel, geld, luxe, armoede, opmerkelijke gevechten, corruptie bij hoog en laag... Alles wat men maar kan opnoemen in deze misdaadwereld.

De korte flashes uit het traumatische verleden van deze sterk gespierde zwarte John Chapman (Michael Jai White) komen zeer goed over en onderlijnen de acteerkwaliteiten van deze held in wording. Belooft voor de toekomst. Al kunnen we hier niet meer spreken van jeugdig talent.

Door het vlotte acteerwerk en enigszins voorspelbaar, maar erg actievol verloop van de film is me dit verhaal zeker 3,5 punten waard.

Redelijke low budget actiefilm die mooi op locatie is geschoten. White is (i.i.g. voor dit soort werk) een prima acteur, de rest van de cast is wat minder. Daarnaast stoort het dat iedereen (meestal) Engels praat. het ligt er ook enorm dit bovenop dat die agent er ook achter zit.

“When you work with animals you’re bound to get bit”

Dom, dommer, domst. Dat was de eerste gedachte na het zien van deze actie flick. Niettegenstaande dat ik altijd wel te vinden ben voor een stevige knokfilm en ik een fervente fan was van films waar Jean-Claude Van Damme in speelde (en niet enkel omdat het een landgenoot is) en zijn vechttechnieken demonstreerde. Zelfs voor een film met Steven Seagal (in zijn hoogdagen toen hij nog zuurstof genoeg had om rond zijn tegenstander te dwarrelen) zette ik me paraat. Maar “Falcon Rising” was toch maar een schim vergeleken met deze old-skool actiefilms. Zelfs de grimassen die John Chapman (Michael Jai White) trok nadat hij twee overvallers in een shop in de vernieling schopt, is een armtierige imitatie van Van Damme’s of Bruce Lee’s overwinningsgrijns.

Qua voorspelbaarheid spant deze film ook al de kroon. Falcon (de bijnaam van John Chapman) is een aan PTSD lijdende ex-marinier die klaarblijkelijk geen greintje levensvreugde meer bezit. Als resultaat zit hij thuis in zijn sjofele zetel een partijtje Russische roulette te spelen en liters sterke drank te consumeren. Totdat blijkt dat zijn zuster Cindy (Laila Ali, dochter van de befaamde bokslegende), een soort Moeder Theresa die helpt in de favela’s in Rio, voor dood word achtergelaten. Natuurlijk heeft Falcon de wonderbaarlijke kracht om zijn drankprobleem en zelfmoordneigingen opzij te zetten en zich ligna recta te begeven naar Brazilië. Aldaar aangekomen stort hij zich direct op de zoektocht naar de verantwoordelijken en loopt hij zowel nietszeggende lokale boefjes als drugsbendes tegen het lijf. Zelfs de beruchte Yakuza zitten er voor iets tussen. En ja hoor, er zijn ook weer eens enkele corrupte agenten.

Ik besef ook wel dat dit type films niet bepaald uitblinken in het verzinnen van een geloofwaardige en boeiende verhaallijn. Maar de onzinnigheden waren hier toch wel massaal aanwezig. Zo vond ik het toch wel lachwekkend dat er toch nog eventjes gecheckt werd of iemand nog een teken van leven geeft, nadat er een kogel door zijn hoofd werd gejaagd. Ik vraag me nog altijd af hoe John erin geslaagd is om op tijd in de koffer van een auto te kruipen. En als hij de boel op stelten zet in een door de Yakuza gemanaged bordeel, roepen die alle hens aan dek. Er komen dan ook zo maar eventjes 4 man opdagen om de klus te klaren.

De nadruk ligt hier natuurlijk op de vechtscenes (wat een verrassing) waarbij je een demonstratie krijgt van allerhande technieken uit verschillende vechtsporten. Spijtig genoeg zijn er niet echt overdreven veel van deze scenes. Tevens waren het precies schijngevechten of demonstraties. Het leek soms wel alsof ze bang hadden om elkaar te raken. Ook het verloop van John’s Braziliaans avontuur is gelijkaardig aan dat van een PC-game zoals bijvoorbeeld “Mortal Combat”. Een standaard verloop waarbij hij zich doorheen verschillende levels moet opwerken. Van de plaatselijke punks tot aan de getatoeëerde leider (die niet simpelweg te verslaan is).

De acteerprestaties waren ook niet bepaald indrukwekkend. Alleen Michael Jai White’s torso maakte indruk. Laila Ali is door afkomst berucht, maar kreeg hier niet de kans om zich als actrice te bewijzen (niet moeilijk als je grotendeels in coma ligt). Masashi Odate zijn tatoeage was adembenemend en zijn samoerai zwaard was zonder twijfel vlijmscherp, maar uiteindelijk leek die Hirimoto toch maar een onhandige oen. Zeker zijn lidmaatschap bij de Yakuza gekocht. De enige vermeldenswaardige, en dat vanwege zijn charismatische verschijning en uitgesproken karakterkop, was Neal McDonough. “Falcon rising” ontgoocheld dus eigenlijk op meerdere vlakken. Ondermaats acteren, een beperkt aantal tegenvallende knokpartijen en een simplistisch script. Zelfs het einde van de film is een fiasco en totaal ongeloofwaardig (bij de inlichtingendienst gaan werken met een hospitalisatieverzekering als verloning), maar wel een joekel van een cliffhanger om er wat vervolgfilms aan te breien. Hopelijk heeft de scriptschrijver dan wat meer originele ideeën.

1.5*

Matige film over een ex-marinier die er achter probeert te komen wie zijn zus bijna vermoord heeft. Een dun verhaaltje met slappe personages. De sloppenwijken van Sao Paulo vormen een prima decor. Een aantal goeie, en behoorlijk atletische actiescenes. Maar daar zijn er simpelweg te weinig van voor een actieflm als deze. Ondanks dat Michael Jai White genoeg charisma bevat als de actieheld, slechts 2.5 sterren.

Langdradig, ongeloofwaardig, slechte vechtacties, acteren vergeten ze, vooral die politieagente. Mooiste vond ik het gevecht met de drugsdealer, op leven en dood en als vrienden uit elkaar......

potjandikkie ik heb de film uit moeten zetten. twee sterren omdat het genre me bekoort. tips voor regisseur:

- gebruik taal van het land (portugees)

- minder cliches

- puurder en rauwer maken