The Monuments Men (2014)

Wat dit viel tegen, hak op de tak, geen spanningsboog, behalve de Madonna vind een storende muziekjes, het leek wel Stripes 2, saaaaaaii

Veredelde Indiana Jones met wel heel erg veel 'toevalligheden'.

bah wat heb ik me verveeld in de bios... in de pauze weggegaan. een natuurfilm is nog spannender

De film heeft het geluk een cast te hebben waar hij op kan leunen, met allemaal oudere, aandoenlijke mannen, zoals de heerlijke Bill Murray en Jean Dujardin. Dit was in eerste instantie ook de voornaamste reden dat The Monument's Men mij aansprak en het is ook duidelijk geworden dat de film het meer moet hebben van de losse scenes en deze fijne mannen en hun chemie met elkaar, dan het algehele verhaal.

De losse scenes waar wisselend humor en sentiment het voortouw nemen blijven het meeste bij (zoals het prachtige Have Yourself a Merry Little Christmas-momentje.) Het zorgt er helaas ook voor dat het geheel wat slapjes in elkaar zit en af en toe wat saai wordt. Het lukt Clooney niet om te blijven boeien. Het verhaal met Blanchett en Damon tussendoor helpt daar ook niet bij, want dat neemt de vaart in het verhaal constant weg. Nee, de meerwaarde van dat verhaal was er voor mij niet.

Al met al was het leuk voor een keer, maar het was ook niet meer dan leuk.

*3

Ik vond de soundtrack overigens wel erg lekker. Het voelde voor mij niet erg misplaatst aan, omdat de film toch meer lijkt te leunen op de luchtige kant van het verhaal.

Een gemiste kans als je een film maakt met talent zoals hier! Een prachtige cast, prachtige cinematography, een prachtige soundtrack, geweldige komische chemie tussen de acteurs ... Maar qua verhaal voelt het allemaal een beetje slapjes! Dialoog zit nog redelijk goed in mekaar alleen begint het verhaal een beetje saai aan te voelen! Toch geef ik een 3,0* ... Het had echt de kans om een HELE goede film te worden, alleen had ik (op een paar momenten na) ook niet echt het gevoel dat de hoofdpersonages echt in enig gevaar verkeerden, wat ik wel had gewardeerd in deze prachtige sets en locaties! Qua humor zat de film ook wel goed in mekaar ... Geen echt hoogvlieger, maar toch zeker eens leuk om gezien te hebben!

Erg saaie film, kon het maar met moeite volhouden om hem af te kijken.

Teleurstellend. De acteurs komen ook echt belabberd over in de film. het lijkt wel of ze er allemaal weinig zin in hebben.

Jammer.

2

OEI mensen, dit is erg!

Vrijwel iedereen heeft wel iets op deze film aan te merken en de film staat vanavond als toetje op het menu.....

Dus nu kunnen we 2 dingen doen en de eerste is, dat we gewoon gaan kijken en de tweede is, dat het een andere film wordt, desnoods op de thuisbios want er liggen nog genoeg films op de plank die gezien moeten worden.

Heb je zo'n cast en een mooi onderwerp. maak je er zo'n flutfilm van.Dat ze in het begin Oost en west omdraaien ( Engeland Vanuit het oosten en de Russen vanuit het westen) zegt al genoeg. Het zuiden hadden ze wel goed.

Enige die nog een beetje te pruimen was, was Cate Blanchet maar ja zoals een Franse chef van een rol behang nog wat verteerbaars weet te maken kan zij een staande kapstok spelen en waarschijnlijk nog het meest boeiend in de film zijn. Laat ik eens gul zijn: een klein 2tje.

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Stemmen

jammer jammer jammer, vanaf de scene in brugge ...gaat het helemaal mis

Zo naar uitgekeken maar na 40 minuten uitgezet, kon m'n aandacht er niet bijhouden wat een saaie film. Misschien volgende week verder kijken maar vrees van niet

Uitstekende film met een paar erg mooie momenten en een gepast vleugje humor. Ik heb me geen seconde verveeld. Aan de mensen die deze film saai vonden: wat hadden jullie verwacht van een film over een groep mannen die kunstwerken opzoekt? Uiteraard krijg je dan weinig actie.

Je vertaalt het niet goed. West is westwaarts en east is oostwaarts. Er wordt immers ook niet gesproken over south maar over north (noordwaarts).

Wat een oersaaie film was me dat. Moeten vechten om het helemaal uit te klijken en dan op het laatst met z'n allen zeggen, pfffffffffff, 2 uur verloren tijd.

Voor mij een ééntje

Wat betreft het talent wat in deze film "rondhuppelt", had het misschien beter gekund.

De oorlogsfilms van tegenwoordig halen het lang niet bij voorbeelden als "Apocalyps now" en "The deer hunter"

Maar om nu te zeggen; het is slecht? Neen, dat absoluut niet!

De film heeft niet veel actie maar wel een mooi en goed lopend verhaal. Het speelt zich namelijk af voornamelijk achter de frontlinies en niet zoals je mogelijk uit de omschrijving zou kunnen halen voor de bevrijdingstroepen uit, in bezet gebied.

een hele goede cast,een verhaal/thema waar je iets mee kan doen.

maar helaas,hij is wel te pruimen hoor maar had er veel meer van verwacht.

heb me niet verveeld,nee zeker niet.

maar er had veel meer in kunnen zitten.

sommige dingen waren zelf leerzaam,wat ik niet wist van ww2.

denk als je een liefhebber bent van films over ww2 dat het geen straf voor je is om 'm te kijken.

Behoorlijk saaie film

Ouch, moest ik het gedrocht een stukje terugkijken, maar je hebt gelijk.

Iets wat ik niet snel doe, maar halverwege ermee gestopt. Niets, maar dan ook niets wat mijn aandacht kon vasthouden. Daardoor snapte ik niet wie waar was, wat hij daar deed en met welke bedoeling. Jammer.

“If you destroy their history, you destroy their achievements and it's as if they never existed.”

“The monuments men” is uiteindelijk een vreselijk saaie film. Godzijdank dat er tijdens de 2de wereldoorlog wel nog personen waren die inzaten met het cultureel erfgoed en met een onzelfzuchtige inzet naar de slagvelden in Nazi-Duitsland trokken om deze buitgemaakte kunstwerken te recupereren. Het is een op waar gebeurde feiten gebaseerd verhaal, maar om er nu een film over te maken is iets waar ik toch vraagtekens bij plaats. In “The Guns of Navarone” werd er een commando samengesteld om die verrekte reusachtige kanonnen te vernietigen. In "Saving Private Ryan" kreeg een groepje de opdracht om een zekere Ryan (nogal logisch) te zoeken wiens broers al gesneuveld waren aan het front. In “The Monuments Men” offeren zich enkele op oudere leeftijd zijnde kunstkenners op, om de gestolen kunstwerken terug te vinden. Ze hadden het evengoed “Saving a Private Collection” kunnen noemen. Alleen is het niet allemaal zo heroïsch en spannend. Je zou toch kunnen verwachten met zo’n cast en een origineel verhaal uit de 2de Wereldoorlog, dat dit een meesterwerk zou zijn. Het werd echter niet een kunstwerk van het niveau dat ze gingen redden.

George Clooney heeft aan deze film meegeschreven, heeft het geregisseerd en speelt natuurlijk ook de hoofdrol als Frank Stokes, een kunstkenner op leeftijd, die een groep van 8 andere kunsthistorici,architecten en professoren rond zich schaart om in het verre Europa de verloren gewaande kunst te vinden. Het is tevens een race tegen de klok sinds de Russen ook uit zijn om deze kunstwerken in hun bezit te krijgen. Voor de Russen is het een soort terugbetaling van het geleden verlies, terwijl “The Monuments Men” het nobele doel hebben om deze kunstwerken aan de oorspronkelijke eigenaars terug te bezorgen. De overige leden van het commando bestaan uit de 3 Amerikaanse grijsaards Richard Campbell (Bill Murray), Walter Garfield (John Goodman) en Preston Savitz (Bob Balaban), de Brit Donald Jeffries (Hugh Bonneville) die blijkbaar iets goed heeft te maken, de Fransman Jean Claude Clermont (Jean Dujardin) in ballingschap en dan nog James Granger (Matt Damon) and Sam Epstein (Dimitri Leonidas).

Clooney ziet er weer uit als de perfecte schoonzoon en gedraagt zich als vanouds als een charmante Holywoodster. Ik ben steeds verbaasd over het feit dat ongeacht wat Mr. Clooney ook doet, zijn kapsel er steeds onberispelijk en piekfijn verzorgd uitziet. Het leek wel of er in dit tot puinhopen herschapen Duitsland, er toch nog ergens op de hoek een gerenommeerde kapper ongeschonden uit de strijd is gekomen, om hem eventjes onder handen te nemen. Voor de rest lijkt het wel een “Ocean’s Eleven” in soldatenplunje. Zelfs de conversaties met Damon lijken wel een duplicaat uit “Ocean’s Eleven” : zo’n gemoedelijk, toonloos en droog informeel gesprekje tussen twee boezemvrienden. Dezelfde routine.

Matt Damon speelt weer de goedlachse charmeur die zich tracht te redden met zijn erbarmelijk slecht Frans (Om eerlijk te zijn verstond ik er bijna niks van) onderweg naar Parijs, waar hij de Parisienne Claire Simone (Cate Blanchett) zal ontmoeten. Claire is de conservatrice van het Jeu de Paume, een voormalig kunstmuseum dat een opslagplaats werd van gestolen kunstwerken, en kan eventueel de bestemmingen aanduiden waar de Nazi’s hun buit hebben verstopt. Claire is echter een ouderwets uitziende jonge vrouw (een echte Franse seut) die koppig weigert te helpen uit angst dat de kunstwerken in Amerikaanse handen zou verdwijnen. Dat bij deze frigide tante op een bepaalde moment de hormonen beginnen op te spelen en Damon probeert aan te moedigen om de tijdens de oorlog ontstane spinnenwebben weg te werken, nadat ze wel zo vriendelijk was om te polsen of hij een “Goede huisvader” was, vond ik een nutteloos en nietszeggend opvulsel wat totaal niks bijdroeg aan de rest van het verhaal.

De meest genietbare vertolkingen werden verzorgd door het komische trio van de hele bende : Murray,Goodman en Balaban. Alhoewel hun inspanningen spijtig genoeg de meubels niet konden redden. Murray liep er weer bij alsof het hem allemaal niks kon schelen. De gekende droge humor werd eventjes onderbroken voor één van de ontroerendste momenten : het afspelen van een ontvangen vinylplaat met een kerstboodschap van zijn dochter en kleinkinderen. Een intiem moment tussen alle oorlogsellende. Goodman was weer de lamme goedzak waarvan je elk moment verwacht dat hij een daverende bulderlach laat horen, maar die ook zijn triest moment heeft wanneer hij samen met Clermont terechtkomt in een spervuur tussen de twee strijdende partijen. Balaban is dan weer een opvliegend opdondertje die één grote wens heeft als ze naar Europa trekken n.l. de mogelijkheid krijgen om er eentje af te knallen.

Verwacht je niet aan actierijke oorlogstaferelen want de kunst-redders volgen tijdens de hele film de oprukkende strijdkrachten en arriveren telkens in historisch bekende locaties nadat de Duitsers en geallieerden al zijn vertrokken. Er zijn ontelbare films gemaakt over de gruwelen uit de 2de Wereldoorlog, maar dit verhaal was mij toch onbekend. Dat maakte het dan al in ieder geval interessant om eens naar te kijken. Het feit dat er ook 2 Belgische steden in voorkomen waar waardevolle kunstwerken werden geroofd, is ook iets dat mijn nieuwsgierigheid opwekte. De soms wel amusante dialogen en grappige momenten worden afgewisseld met ontroerende momenten en ook wel een paar moraliserende en melige momenten. Maar over het algemeen was het maar een slappe bedoening. Inhoudelijk is het dan ook niet echt een episch verhaal : groepje oudere mannen hollen heen en weer door Duitsland op zoek naar schilderijen en beeldhouwwerken. Dat ze er al een 2 uur durende film over hebben kunnen maken, is op zich al een prestatie.

2*

Zoals zo vaak. Als er veel reclame voor een film gemaakt wordt.... dan weet je vaak al dat het een tegenvaller wordt.

ok, waar gebeurd verhaal, maar als film voor het grote publiek weinig interessant. Gebrek aan diepgang qua rollen en weinig spanning.

Deze film heeft werkelijk niets, maar dan ook helemaal niets om het lijf. Een flut verhaal met acteurs die er duidelijk geen zin in hebben. Ridicuul acteerwerk in al zijn facetten. Herr Stahl spreekt Duits, krijgt in het Engels antwoord en zijn secretaresse reageert in het Frans.

Ik moest even aan Herr Flick denken in '‘Allo ‘'Allo maar die vind ik een stuk geloofwaardiger overkomen.

Een beetje te zoetsappig, viel mij wat tegen.

Best oké.

Zo'n lekker gezapig filmpje, met een grote sterrencast die goed op de hoogte zijn van Clooney's intenties. Minder hip en vlot dan een Ocean's film, maar de vergelijking is toch al snel gemaakt, en niet geheel onterecht.

Voor spanning, groot drama of dijenkletsers hoef je niet te kijken, wel voor een aangenaam, kalm en warm sfeertje. Hoewel er uiteindelijk toch twee leden het onderspit delven is het toch vooral een niets-aan-de-hand filmpje. Je mag dat best saai vinden, ik vind het wel passen bij Clooney en gevolg.

Film oogt verder verzorgd, maar tegelijkertijd toch ook iets te oud. Begrijp dat dat er een beetje bijhoort, maar vond het niet zo'n geslaagde keuze. Ook de soundtrack is wat aan de dode kant. Rest een aardig uitgangspunt, geen oninteressante vraag rond kunst en gepast acteertalent dat zonder al te veel moeite te doen toch een aantal leuke personages op het scherm tovert, en net daarom best charmant overkomt.

3.0*

Typisch Clooney en dat is iets wat ik wel kan waarderen. The Monuments Men is absoluut geen film voor iedereen wat ik zeker begrijp. Voorheen had ik me al eens verdiept in water met bepaalde kunst voorwerken is gebeurd tijdens de 2e wereld oorlog. Veel Nederlandse schilderijeren(onder andere de Nachwacht) werden destijds in de mergel grotten van Limburg ondergebracht om uit de handen van de Nazi's te blijven. Zeker de moeite waard om te bezoeken trouwens alhoewel je sind een paar jaar bepaalde delen niet meer kan bezoeken in verband met instortings gevaar. Nipte 3.5*

Matig, vooral door het nogal manke script. Het geheel is rommelig, de scènes voelen allemaal als los zand en fragmentarisch aan en de hele toon van de film is het net niet. Het is te luchtig om echt drama te zijn (en die luchtige toon past helemaal niet) maar het is niet ver genoeg doorgevoerd om echt een komedie te zijn. Heel veel scènes voelen ook overbodig aan en het verteltempo is ook langs niet altijd consistent en goed. Verder is het geheel aardig gefilmd, maar nergens wordt het bijzonder.

De muziek is wel mooi, de ideeën over kunst ook, Clooney is altijd fijn, er is echt te zien dat er budget was met veel massascènes (die toch helemaal niet nodig waren voor zulk een film als deze) en sommige losse scènes werken echt wel. Het is dus een film van momenten, alleen zijn die er te weinig. 2,0*.

Oubollige, matte oorlogsfilm van regisseur George Clooney, die zichzelf ook één van de hoofdrollen geeft. Hij heeft een indrukwekkende cast om zich heen verzameld, maar men bakt er over het algemeen weinig van. Het is allemaal erg sloom en oude-jongens-krentenbrood. Het versplinterde script helpt tegelijkertijd ook niet; vooral een vaag subplot met Matt Damon en Cate Blanchett vertraagt de boel nog meer. Een paar goede scenes, maar de film als geheel is futloos en weinig boeiend. Jammer, want het onderwerp heeft natuurlijk potentie genoeg.

Wat een beroerd filmweekend heb ik zeg. Eerst het dodelijk saaie Jack Ryan: Shadow Recruit gezien en nu weer deze vreselijke film. Gortdroog, doodsaai en veel te lang. Hier werd ik niet vrolijk van. Als je de cast bekijkt en het plot leest, dan denk je dat het misschien iets flitsends zou kunnen worden, zoals eventueel een Ocean's Eleven achtige film in de Tweede Wereldoorlog, maar dat is het helaas niet geworden. De film neemt zichzelf veel te serieus en komt ook pas tegen het einde een beetje op gang. Maar toen was het al te laat en zat ik elke minuut van de tijd op de klok te kijken wanneer dit voorbij was. Toch jammer, want het acteerwerk, het camerawerk en de soundtrack vond ik prima. Maar als het kijkplezier onder het nulpunt ligt, dan heb je daar helemaal niks aan.

1*

Het hangt als los zand aan elkaar en het wordt nergens boeiend, spannend of leuk. Het voelde als een ontzettend lange zit.

Erg zonde, want met het verhaal had zoveel meer gedaan kunnen worden. Helemaal met zo'n cast...

Matig film. 2 uur kijken naar het zoeken naar kunstschatten. Een paar zielige momenten; een niet beantwoorde liefde; een paar scenes waarin de hoofdrolspelers even een statement moeten maken; sentimenteel gedoe. Jammer dat met zo'n cast niet wat beters is te maken. Wellicht leent het onderwerp zich er ook niet voor.