The Monuments Men (2014)

Wat 'n tegenvaller. Ik heb de film gisteravond tijdens de Sneak gezien en ik vond het echt heel erg jammer dat het deze film was, achteraf gezien dan.

Namelijk toen de film begon was ik erg verheugd, met de cast en de trailers die ik had gezien was ik nieuwsgierig en het maakte zelfs dat ik de film graag wilde zien, maar geloof me, dat wil je niet

De verwachting was voor mij dat ik een leuke/grappige film te zien zou krijgen met wat actie elementen erin. Het gaat tenslotte om een stel senioren die kunst moeten redden en nergens werd het beeld geschetst dat het om een serieuze film zou gaan. De verwachtingen zouden kunnen reëel zijn.

Maar niets is minder waar, helaas is het een bijzonder platte film geworden. En dan niet qua humor (platte humor) maar in zijn geheel. Zonder teveel te vertellen kan ik in ieder geval zeggen dat het nooit echt grappig, leuk of spannend wordt. Tegen het einde wordt het dan nog een moment spannend omdat de Russen bijna de Amerikanen naderen, maar zelfs daar wordt geen gevolg aan gegeven.

Tijdens de pauze hadden wij zoiets van ''oké, de film moet nog op gang komen, geen probleem, op naar de 2e helft'' maar algauw zou blijken dat die niet veel beter was. De film voelt overbodig aan, op alle fronten, daarnaast ontbreekt het ook maar van enige vorm van spanning en humor. Er zijn scènes zoals: Dat George Clooney en zijn partner een gewonde soldaat naast de weg vinden, deze brengen ze naar een hospik alwaar hij sterft die zo overbodig aanvoelen, alsof ze puur als opvulling zijn bedoeld.

Helaas redden de acteer prestaties deze film ook niet. En dan nog dat verschrikkelijke moraliserende toontje dat met regelmaat wordt aangeslagen, begrijp me niet verkeerd, ik ben op de hoogte van de waarde van de kunst en het belang deze te redden, maar op deze manier...

Een platte, overbodige, tegenvallende film.

George Clooney‘s nieuwste film lijkt op papier alle ingredieenten te bevatten om een goede film te worden, het is echter een nogal saaie eentonige film geworden met hele goede scenes die niet als één geheel aanvoelen. Nadat de film twee maanden werd uitgesteld zou je Clooney misschien nog meer tijd gegeven moeten hebben om de film af te maken, want deze Monuments Men lijkt nog steeds zoekende.

‘The Monuments Men’ Review | Filmtakers

"If you destroy their achievements, their history, it's like they never existed."

Vanochtend in de bios met lage verwachtingen meegepakt en maar beter ook, want echt veel soeps is het helaas niet.

Op zich is het idee leuk en blijkbaar is het - tot op zekere hoogte - gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar het komt gewoonweg niet op gang. 'The Monuments Men' lijkt de balans tussen comedy en drama niet te vinden, dit resulteert zich in komisch bedoelde scènes die nergens grappig worden en dramatische scènes waar de dramatiek ver is te zoeken. De veelal oude knarren lijken er de hele tijd verloren bij te lopen. De verveling komt hier al gauw om de hoek kijken.

De film blijft dan ook opvallend aan de vlakte zonder echt de diepte in te gaan. Het fragmentarische verloop helpt hier niet bij, hierdoor wordt het nooit spannend. Naast het feit dat op momenten het moraliserende toontje weer naar boven komt. Jammer genoeg kan de cast hier geen verandering in brengen, daarvoor zijn hun personages te flets. Daardoor voelde het voor mij aan alsof ik naar een verkapte Disneyfilm zat te kijken, zeker met het sentimentele muziekje dat van tijd tot tijd te horen is.

Al met al een gemiste kans wat mij betreft. Dit gebeuren had zo veel beter in beeld gebracht kunnen worden, m.u.v. het decor, kostuums en rekwisieten die wel in orde zijn.

2,0 Sterren.

Er had veel meer ingezeten. Zeker met deze cast. Ze hadden wat mij betreft wat meer op de humor mogen leunen, vond het nu niet echt heel grappig. Daarnaast duurde het ook te lang en kakte het vaak in. Met name het verhaallijn rond Cate Blanchette's karakter voegde amper iets toe. Maar ik heb me alsnog redelijk vermaakt. En de cast is natuurlijk erg leuk. Zou graag meer van Jean Dujardin zien.

3*

Ik heb weinig meegekregen van deze film, dus ik ging al redelijk zonder verwachtingen de film in. Toch denk ik dat een groot aantal mensen wel teleurgesteld zijn in de veronderstelling een soort tweede Inglourious Basterds te hebben verwacht. Dat is the Monuments Men totaal niet. Dit is vooral een warme film die ondanks de setting toch eigenlijk vooral erg ingetogen is. Het is lastig om geen sympathie te krijgen voor dat stelletje goedzakken die gestolen kunst door de Duitsers proberen te achterhalen.

Wel maakt Clooney de fout door een beetje een vlees noch vis film te hebben gemaakt. De humor is af en toe leuk, maar uiteindelijk toch te sporadisch en zo lijdt de dramatische toon onder het luchtige gedeelte en gaat het nooit erg diep. Zo krijg je dus die ingetogen film met af en toe wat inkak momenten, maar wel met een bekende en erg sterke cast die de film ondanks een matig plot met gemak weten te dragen.

3,0*

Het begint allemaal vrij veelbelovend, maar zakt al snel behoorlijk in. De laatste kwart van de film is dan wel weer boeiend.

De cast is goed bij elkaar gezocht en zijn ook echt leuk samen, maar helaas krijgen ze samen niet heel veel tijd. Dat is jammer.

Zoals hiervoor reeds genoemd: er had meer uitgehaald kunnen worden....

Matige film. Aan de ene kant een paar erg sterke scenes, zoals de scene met de landmijn en het diner van de personages die Matt Damon en Cate Blanchett vertegenwoordigen. Maar nog meer scenes kosten erg veel moeite om de aandacht er bij te houden.

Gelukkig kent de film nog een fijne cast, vooral Cate Blanchett stal de rol. Wat ik ook waardeer is de fijne aanpak van regisseur Clooney. Het is waar dat veel dramascenes veel sentiment bevatten, maar het is fijn dat het geen actiefilm à la Ocean's Eleven is geworden. De humor is vaak heel ingetogen, waardoor het verhaal meer centraal staat, en dat pakte wel goed uit.

Toch is het onderwerp gewoon lang niet altijd boeiend, waardoor de film wel in niveau daalt. Niet iedereen zal tevreden de bioscoop uitstappen.

Verrassend leuk. Na bovenal negatieve verhalen gehoord te hebben valt The Monuments Men alles mee. Verwacht geen Ocean's Eleven in de Tweede Wereld Oorlog, maar een rustige vertelling over een stel kunstkenners, waar stukje bij beetje de echte oorlog bij naar binnen sijpelt. En dat de film juist op de punten waar het actierijk had kunnen worden -bij het kasteel en aan het eind met de Russen- dit niet doet, past eigenlijk geheel binnen de sfeer van de film en zijn personages.

3,5*

Na de trailer een paar keer in de bioscoop te hebben gezien, verwachtte ik een leuke comedy met een prima verhaal. Het verhaal is prima. De comedy valt wat tegen. Het is er wel hier en daar, maar het drama element is hoger.

Het is allemaal wat langzaam en het wordt nergens echt spannend. Iets wat je wel mag verwachten van een drama/oorlogs film.

Een prima verhaal, paar erg sterke scenes, maar er had een keuze gemaakt moeten worden tussen comedy en drama. Nu is het net niets en misschien wordt het mede hierdoor nooit echt spannend.

Misschien ben ik met de verkeerde verwachtingen de zaal binnen gestapt, waardoor het voor mij allemaal wat tegenvalt?

Ik snap de critici wel "is het een comedy of drama". Serieus onderwerp met wat grappige momenten.

Ik kwam in het begin wat moeilijk in de film. Halverwege kakte het verhaal in en pas tegen het einde kwam de vaart er weer in.

Nee, geen mustsee, maar vanwege het historisch gehalte gewaardeerd met een 2.

Aardige film, maar er had wel beduidend meer in gezeten. Als oorlogsdrama schiet de film tekort, daarvoor zijn de personages ook veel te oppervlakkig. De cast kent enkele grote namen, maar zij weten de film niet echt naar een hoger niveau te tillen. Toch geeft de film een aardig beeld van de kunstroven in de Tweede Wereldoorlog. Bovendien kijkt het - mede door de humor - best aardig weg.

Bijzonder nietszeggende en suffe film. Dat ik bij het uitlopen van de zaal al niet eens meer wist hoe de personages heette zegt eigenlijk wel genoeg. Ze hebben geen van allen een identiteit. Karakter komt ook nauwelijks uit de verf, en dat is toch wel raar voor zo'n karakteristieke sterrencast. Verder een braaf en burgerlijk uitgewerkt verhaal waarin nauwelijks iets gebeurt, waarin er compleet geen karakterontwikkeling is, en waar de wisselwerking tussen de personages totaal niet uit de verf komt. Elk obstakel in het verhaal heeft ook amper invloed. Pijnlijk om te zien, er gaan twee man dood, maar het zijn allebei edelfiguranten en wat het nu eigenlijk uitmaakt? De emotionele betrokkenheid bij dit verhaal is nihil, en als de grapjes dan ook nog zeer zelden aan komen worden de 2 uur erg plichtmatig.

2*

Wat een verschrikkelijk lange zit, zo'n topcast en dan zo een verschrikkelijk saaie film. Mensen liepen bij bosjes de bioscoop uit, had ik dat ook maar gedaan.

Faalt in alle opzichten; het is niet grappig, spannend of ontroerend en soms vroeg ik me nu echt af wat er getracht werd te bereiken. Die scène met de landmijn bijvoorbeeld, ik zat onderhand met mijn handen voor mijn gezicht. Qua genre mag er gerust worden gecombineerd, dus een groep kunstverzamelaars in de tijden van de Tweede Wereldoorlog had best komisch uit kunnen pakken, maar op deze manier werkt gewoon niet. Eigenlijk is deze cast al een flinke misser; je kunt dit nonchalante groepje totaal niet serieus nemen en ze staan telkens als een stelletje zoutzakken zogenaamd iets voor te stellen in dat groene uniform. Visueel vond ik het ook vrij duf eruit zien; attributen en voertuigen waren geheel in stijl maar vrijwel alles werd nogal saai in beeld gebracht met lelijke belichting en storende fades. Ook de voice-over werkte op mijn zenuwen. Op een gegeven moment staan er twee kerels stil bij een paard waarna er soldaten in de bosjes verstopt blijken te zitten. Die beschieting en de verwonding was wel heel belabberd uitgevoerd. Ook die scène waarin ze arriveren bij het paleis op een hoge berg liet te wensen over; ze lopen voorzichtig met hun geweer omhoog, de camera volgt één van hen zelfs over de schouder, en dan treffen ze heel schraal een paar standbeelden aan. Ook al dat gedoe in die zoutmijnen kon me gestolen worden en het was belachelijk dat er twee gasten aan kwamen rennen met een of ander nieuwtje dat ze hadden gehoord terwijl er helemaal geen reden was voor zulke ophef. Eigenlijk heeft deze 'redding van de cultuur' me geen enkele minuut geboeid. George Clooney mag wel iets minder royaal omgaan met zijn enthousiasme.

Wat een slechte film zeg. Nergens spannend, nergens komedie, nergens interessant, nergens drama, nou ja... de hele film was 1 groot drama. Saai met een hoofdletter S. Dit is wat mij betreft de benchmark voor 2014 waar het gaat om overbodige films.

Verschrikkelijke, nietszeggende film. Elk woord over deze film is er een teveel.

The Monuments Men is een opgewekte oorlogsfilm met leuke ideeën, maar vaak net niet leuk genoeg. De film mist gewoon een aantal ingrediënten die de klassiekers van weleer (waardoor de makers zich overduidelijk hebben laten inspireren) juist zo vermakelijk maakten. Wel erg interessant is de geschiedenis achter de werken zelf die hier en daar ter sprake komt: ik was bijvoorbeeld niet bekend met de verhalen achter de roof van wereldberoemde werken als de ‘Brugse Madonna’ van Michelangelo of ‘Het Lam Gods’ van de gebroeders Van Eyck. Als het niet aan het intrigerende onderwerp had gelegen zou ik geen reden kunnen bedenken om The Monuments Men te zien. Of je moet geen genoeg kunnen krijgen van George Clooney.

De film heeft het geluk een cast te hebben waar hij op kan leunen, met allemaal oudere, aandoenlijke mannen, zoals de heerlijke Bill Murray en Jean Dujardin. Dit was in eerste instantie ook de voornaamste reden dat The Monument's Men mij aansprak en het is ook duidelijk geworden dat de film het meer moet hebben van de losse scenes en deze fijne mannen en hun chemie met elkaar, dan het algehele verhaal.

De losse scenes waar wisselend humor en sentiment het voortouw nemen blijven het meeste bij (zoals het prachtige Have Yourself a Merry Little Christmas-momentje.) Het zorgt er helaas ook voor dat het geheel wat slapjes in elkaar zit en af en toe wat saai wordt. Het lukt Clooney niet om te blijven boeien. Het verhaal met Blanchett en Damon tussendoor helpt daar ook niet bij, want dat neemt de vaart in het verhaal constant weg. Nee, de meerwaarde van dat verhaal was er voor mij niet.

Al met al was het leuk voor een keer, maar het was ook niet meer dan leuk.

*3

Ik vond de soundtrack overigens wel erg lekker. Het voelde voor mij niet erg misplaatst aan, omdat de film toch meer lijkt te leunen op de luchtige kant van het verhaal.

Iets wat ik niet snel doe, maar halverwege ermee gestopt. Niets, maar dan ook niets wat mijn aandacht kon vasthouden. Daardoor snapte ik niet wie waar was, wat hij daar deed en met welke bedoeling. Jammer.

“If you destroy their history, you destroy their achievements and it's as if they never existed.”

“The monuments men” is uiteindelijk een vreselijk saaie film. Godzijdank dat er tijdens de 2de wereldoorlog wel nog personen waren die inzaten met het cultureel erfgoed en met een onzelfzuchtige inzet naar de slagvelden in Nazi-Duitsland trokken om deze buitgemaakte kunstwerken te recupereren. Het is een op waar gebeurde feiten gebaseerd verhaal, maar om er nu een film over te maken is iets waar ik toch vraagtekens bij plaats. In “The Guns of Navarone” werd er een commando samengesteld om die verrekte reusachtige kanonnen te vernietigen. In "Saving Private Ryan" kreeg een groepje de opdracht om een zekere Ryan (nogal logisch) te zoeken wiens broers al gesneuveld waren aan het front. In “The Monuments Men” offeren zich enkele op oudere leeftijd zijnde kunstkenners op, om de gestolen kunstwerken terug te vinden. Ze hadden het evengoed “Saving a Private Collection” kunnen noemen. Alleen is het niet allemaal zo heroïsch en spannend. Je zou toch kunnen verwachten met zo’n cast en een origineel verhaal uit de 2de Wereldoorlog, dat dit een meesterwerk zou zijn. Het werd echter niet een kunstwerk van het niveau dat ze gingen redden.

George Clooney heeft aan deze film meegeschreven, heeft het geregisseerd en speelt natuurlijk ook de hoofdrol als Frank Stokes, een kunstkenner op leeftijd, die een groep van 8 andere kunsthistorici,architecten en professoren rond zich schaart om in het verre Europa de verloren gewaande kunst te vinden. Het is tevens een race tegen de klok sinds de Russen ook uit zijn om deze kunstwerken in hun bezit te krijgen. Voor de Russen is het een soort terugbetaling van het geleden verlies, terwijl “The Monuments Men” het nobele doel hebben om deze kunstwerken aan de oorspronkelijke eigenaars terug te bezorgen. De overige leden van het commando bestaan uit de 3 Amerikaanse grijsaards Richard Campbell (Bill Murray), Walter Garfield (John Goodman) en Preston Savitz (Bob Balaban), de Brit Donald Jeffries (Hugh Bonneville) die blijkbaar iets goed heeft te maken, de Fransman Jean Claude Clermont (Jean Dujardin) in ballingschap en dan nog James Granger (Matt Damon) and Sam Epstein (Dimitri Leonidas).

Clooney ziet er weer uit als de perfecte schoonzoon en gedraagt zich als vanouds als een charmante Holywoodster. Ik ben steeds verbaasd over het feit dat ongeacht wat Mr. Clooney ook doet, zijn kapsel er steeds onberispelijk en piekfijn verzorgd uitziet. Het leek wel of er in dit tot puinhopen herschapen Duitsland, er toch nog ergens op de hoek een gerenommeerde kapper ongeschonden uit de strijd is gekomen, om hem eventjes onder handen te nemen. Voor de rest lijkt het wel een “Ocean’s Eleven” in soldatenplunje. Zelfs de conversaties met Damon lijken wel een duplicaat uit “Ocean’s Eleven” : zo’n gemoedelijk, toonloos en droog informeel gesprekje tussen twee boezemvrienden. Dezelfde routine.

Matt Damon speelt weer de goedlachse charmeur die zich tracht te redden met zijn erbarmelijk slecht Frans (Om eerlijk te zijn verstond ik er bijna niks van) onderweg naar Parijs, waar hij de Parisienne Claire Simone (Cate Blanchett) zal ontmoeten. Claire is de conservatrice van het Jeu de Paume, een voormalig kunstmuseum dat een opslagplaats werd van gestolen kunstwerken, en kan eventueel de bestemmingen aanduiden waar de Nazi’s hun buit hebben verstopt. Claire is echter een ouderwets uitziende jonge vrouw (een echte Franse seut) die koppig weigert te helpen uit angst dat de kunstwerken in Amerikaanse handen zou verdwijnen. Dat bij deze frigide tante op een bepaalde moment de hormonen beginnen op te spelen en Damon probeert aan te moedigen om de tijdens de oorlog ontstane spinnenwebben weg te werken, nadat ze wel zo vriendelijk was om te polsen of hij een “Goede huisvader” was, vond ik een nutteloos en nietszeggend opvulsel wat totaal niks bijdroeg aan de rest van het verhaal.

De meest genietbare vertolkingen werden verzorgd door het komische trio van de hele bende : Murray,Goodman en Balaban. Alhoewel hun inspanningen spijtig genoeg de meubels niet konden redden. Murray liep er weer bij alsof het hem allemaal niks kon schelen. De gekende droge humor werd eventjes onderbroken voor één van de ontroerendste momenten : het afspelen van een ontvangen vinylplaat met een kerstboodschap van zijn dochter en kleinkinderen. Een intiem moment tussen alle oorlogsellende. Goodman was weer de lamme goedzak waarvan je elk moment verwacht dat hij een daverende bulderlach laat horen, maar die ook zijn triest moment heeft wanneer hij samen met Clermont terechtkomt in een spervuur tussen de twee strijdende partijen. Balaban is dan weer een opvliegend opdondertje die één grote wens heeft als ze naar Europa trekken n.l. de mogelijkheid krijgen om er eentje af te knallen.

Verwacht je niet aan actierijke oorlogstaferelen want de kunst-redders volgen tijdens de hele film de oprukkende strijdkrachten en arriveren telkens in historisch bekende locaties nadat de Duitsers en geallieerden al zijn vertrokken. Er zijn ontelbare films gemaakt over de gruwelen uit de 2de Wereldoorlog, maar dit verhaal was mij toch onbekend. Dat maakte het dan al in ieder geval interessant om eens naar te kijken. Het feit dat er ook 2 Belgische steden in voorkomen waar waardevolle kunstwerken werden geroofd, is ook iets dat mijn nieuwsgierigheid opwekte. De soms wel amusante dialogen en grappige momenten worden afgewisseld met ontroerende momenten en ook wel een paar moraliserende en melige momenten. Maar over het algemeen was het maar een slappe bedoening. Inhoudelijk is het dan ook niet echt een episch verhaal : groepje oudere mannen hollen heen en weer door Duitsland op zoek naar schilderijen en beeldhouwwerken. Dat ze er al een 2 uur durende film over hebben kunnen maken, is op zich al een prestatie.

2*

Best oké.

Zo'n lekker gezapig filmpje, met een grote sterrencast die goed op de hoogte zijn van Clooney's intenties. Minder hip en vlot dan een Ocean's film, maar de vergelijking is toch al snel gemaakt, en niet geheel onterecht.

Voor spanning, groot drama of dijenkletsers hoef je niet te kijken, wel voor een aangenaam, kalm en warm sfeertje. Hoewel er uiteindelijk toch twee leden het onderspit delven is het toch vooral een niets-aan-de-hand filmpje. Je mag dat best saai vinden, ik vind het wel passen bij Clooney en gevolg.

Film oogt verder verzorgd, maar tegelijkertijd toch ook iets te oud. Begrijp dat dat er een beetje bijhoort, maar vond het niet zo'n geslaagde keuze. Ook de soundtrack is wat aan de dode kant. Rest een aardig uitgangspunt, geen oninteressante vraag rond kunst en gepast acteertalent dat zonder al te veel moeite te doen toch een aantal leuke personages op het scherm tovert, en net daarom best charmant overkomt.

3.0*

Matig, vooral door het nogal manke script. Het geheel is rommelig, de scènes voelen allemaal als los zand en fragmentarisch aan en de hele toon van de film is het net niet. Het is te luchtig om echt drama te zijn (en die luchtige toon past helemaal niet) maar het is niet ver genoeg doorgevoerd om echt een komedie te zijn. Heel veel scènes voelen ook overbodig aan en het verteltempo is ook langs niet altijd consistent en goed. Verder is het geheel aardig gefilmd, maar nergens wordt het bijzonder.

De muziek is wel mooi, de ideeën over kunst ook, Clooney is altijd fijn, er is echt te zien dat er budget was met veel massascènes (die toch helemaal niet nodig waren voor zulk een film als deze) en sommige losse scènes werken echt wel. Het is dus een film van momenten, alleen zijn die er te weinig. 2,0*.

Oubollige, matte oorlogsfilm van regisseur George Clooney, die zichzelf ook één van de hoofdrollen geeft. Hij heeft een indrukwekkende cast om zich heen verzameld, maar men bakt er over het algemeen weinig van. Het is allemaal erg sloom en oude-jongens-krentenbrood. Het versplinterde script helpt tegelijkertijd ook niet; vooral een vaag subplot met Matt Damon en Cate Blanchett vertraagt de boel nog meer. Een paar goede scenes, maar de film als geheel is futloos en weinig boeiend. Jammer, want het onderwerp heeft natuurlijk potentie genoeg.

Wat een beroerd filmweekend heb ik zeg. Eerst het dodelijk saaie Jack Ryan: Shadow Recruit gezien en nu weer deze vreselijke film. Gortdroog, doodsaai en veel te lang. Hier werd ik niet vrolijk van. Als je de cast bekijkt en het plot leest, dan denk je dat het misschien iets flitsends zou kunnen worden, zoals eventueel een Ocean's Eleven achtige film in de Tweede Wereldoorlog, maar dat is het helaas niet geworden. De film neemt zichzelf veel te serieus en komt ook pas tegen het einde een beetje op gang. Maar toen was het al te laat en zat ik elke minuut van de tijd op de klok te kijken wanneer dit voorbij was. Toch jammer, want het acteerwerk, het camerawerk en de soundtrack vond ik prima. Maar als het kijkplezier onder het nulpunt ligt, dan heb je daar helemaal niks aan.

1*

Matig film. 2 uur kijken naar het zoeken naar kunstschatten. Een paar zielige momenten; een niet beantwoorde liefde; een paar scenes waarin de hoofdrolspelers even een statement moeten maken; sentimenteel gedoe. Jammer dat met zo'n cast niet wat beters is te maken. Wellicht leent het onderwerp zich er ook niet voor.

Met zo'n sterrencast verwacht je heel wat. Helaas kom je bedrogen uit. De start belooft nog heel wat, maar als je denkt dat het avontuur begint, zakt de film weg. Het verhaal wordt traag verteld en mist enige spanning. De acteurs doen het uiteraard goed, met name Balaban is sterk. Hier en daar zitten er wat aardige scenes in, maar die kunnen de film niet redden. De beelden daarentegen zijn mooi gemaakt. Tegenvaller. 1.5/2.0

De ene landing in Normandië is de andere niet. Ze staan daar op strand met ontzag te kijken naar de restanten van de invasie, zich ongetwijfeld realiserend wat zich daar zoal heeft afgespeeld, maar m'n kop eraf als Clooney niet besmuikt heeft staan grinniken tijdens het opnemen van die scène.

Kunst in plaats van soldaat Ryan dus, Clooney graait links en rechts wat in de (film)geschiedenis en lijkt terug te pakken op een tijd dat oorlogsfilms luchtig en avontuurlijk voor de dag durfden te komen. De cast en muziek hinten ook duidelijk in die richting, maar erg consequent voert hij dat niet door.

Het ongedwongen karakter van de film moet te vaak plaats maken voor meer plechtige scènes. Met het scenario is het al een beetje hink-stap-springen, maar vooral die wisselende toon doet het bij tijd en wijle de das om. Zo mag je lachen wanneer Bill Murray in de stoel van een Duitse tandarts ligt.

Maar als even later een bak met wat ooit delen van tanden waren, wordt gevonden, vergaat je dat weer. Clooney weet daar maar geen organisch geheel van te maken. Het werkt het beste als het mild grappig en kalm dobbert met af en toe een opleving, zoals in het boerderijtje en rondom de landmijn.

Ik had sterk het gevoel dat de film niet het maximale eruit heeft gehaald en zo te lezen aan de reacties zijn velen het daarmee eens. Ondanks de prima cast schiet de film tekort en word het nergens zo grappig, meeslepend of episch zoals je misschien verwacht. Vond het een nogal omsamenhangend geheel, en het is zonde want het verhaal op zich is heel interessant. Heb het gevoel dat ze ook te weinig op de personages zijn ingegaan waardoor je nergens echt meeleeft.

2,5*

5/10 (IMDB)

"You can wipe out an entire generation, you can burn their homes to the ground and somehow they'll still find their way back. But if you destroy their history, you destroy their achievements and it's as if they never existed. That's what Hitler wants and that's exactly what we are fighting for."

Erg goede film. Snap de lage waarderingen totaal niet, juist weer een goede film voor een keer.

Erg sterke cast. Eigenlijk de beste rol van Clooney die ik tot nog toe heb gezien. Bill Murray is toch wel mijn favoriete comedy-acteur. Vond de chemie tussen de aceurs goed, veel beter dan in bijvoorbeeld The Expendables.

Goed verhaal, gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Erg goed inelkaar gezet.

Vond het eer zeer vermakelijke film om na te kijken. Wel is het apart hu komische momenten worden afgewisseld met nogal dramatische, alsof ze later toch bedachten; Het is wel een oorlogsfilm. Maar ik vond het geslaagd.

Goede soundtrack ook.

Wow, zelden zo'n slechte oorlogsfilm gezien. Het is dan ook geen oorlogsfilm, maar wat het wel is, geen idee! Wat een drama.