Kraftidioten (2014)

Heerlijk, bijna een hele bioscoop voor mij en mijn vriendin alleen. Blijkbaar is deze film niet zo populair, wat ik niet begrijp. Leuker dan ik had verwacht. Inderdaad mooie locatie waar het werd gefilmd. Kreeg er een erg winters en warm gevoel bij. Het verhaal was behoorlijk onvoorspelbaar soms. Ik weet niet of je het echt komedie kan noemen, want het was best serieus, maar heb een paar keer moeten grinniken en lachen, zoals met die Fruit Loops.. De acteurs deden het stuk voor stuk goed en voegden iets toe aan het verhaal. Ook goed dat ze echte Servische (Joegoslavische) acteurs hebben gebruikt.

3,5* omdat de bad guys te typisch waren.

Onderkoeld humoristische noorse misdaadfilm, met een behoorlijk hoge (en bloederige) bodycount. Qua plot is het allemaal behoorlijk rechtlijnig en simplistisch, maar de ijzige setting, de maffe personages en de gortdroge humor maken één en ander toch wel de moeite waard. De invloed van de gebroeders Coen is duidelijk te herkennen, net als bij de vorige film van regisseur Hans Petter Moland, En Ganske Snill Mann, ook met hoofdrolspeler Stellan Skarsgard.

Subtiel is het woord.

Ondanks de hoge body count is het aantal expliciet in beeld gebrachte kills verrassend laag, en de actie speelt zich voor een behoorlijk groot deel offscreen af. Daardoor subtiel en onderkoeld, en niet alleen door de besneeuwde landschappen.

Stellan Skarsgard is subliem gecast, past precies in de wat bijzondere rol van wreker/sneeuwruimer. Bruno Ganz is ook erg goed, hoewel het bij mij wat verpestend werkte toen ik 'm herkende - had zijn naam niet op de titelrol zien staan, anders had dat wellicht al eerder de toon gezet. De prijs van een geniale rol spelen, wellicht - je wordt er toch mee geassocieerd.

Een leuke gimmick is de aftiteling, in de Engelse titel al ietwat gespoilerd 'in order of disappearance'.

Deze Scandinavische film is een zeer geslaagde combinatie van actie en komedie. De film kent een prima plot, goed acteerwerk en een zeer mooie setting. De dialogen zijn scherpzinnig en uiterst grappig. Ik heb uiterst genoten van deze burgerwachter, die als eigen rechter de Noorse en Servische gangsters in de Noorse hooggebergte een lesje zal leren om zijn zoon te wreken.

Aardige film waarin een man een oorlog ontketend tussen twee drugsbazen als hij zijn overleden zoon wreekt. Een niet bijster originele wraakfilm. De personages zijn wat oppervlakkig en weten niet te boeien. Vervelend wordt het echter niet, mede door het sfeervolle sneeuwlandschap en de uitbarstingen van geweld.

Kraftidioten is een grappige, onderhoudende en goed uitziende wraakfilm van Noorse bodem. Ik noem het een wraakfilm omdat het nemen van wraak centraal staat in deze film. Ik vind het namelijk een andere soort films dan een doorsnee thriller of actiefilm. Kraftidioten is een van de betere in het genre en bewijst dat de Noren zelden tot nooit een standaard film afleveren (niet zoals Amerikaanse films). De film mag dan geen unieke formule hebben maar weet wel van begin tot eind te vermaken. Nee, veel dingen die langskomen in de film zijn erg herkenbaar en al vele malen eerder gebruikt. De kracht van Kraftidioten ligt in het acteerwerk, komische gehalte van de film en het uitstekende camerawerk.

Stellen Skarsgard speelt goed. Skarsgard is sowieso een man van niveau en bewijst hier wederom waarom hij een van de bekendste Scandinavische acteurs is. Het personage van Skarsgard is clichématig, maar dat maakt het er niet minder leuk op. Nils Dickman volgt keurig de weg van een man die wraak neemt en hem niets in de weg laat staan. Bruno Ganz is altijd een graag geziene gast en speelt hier een leuke bijrol als het personage Papa. Niets bijzonders, maar de aanwezigheid van Ganz alleen al is een plus.

Kraftidioten ziet er strak uit. Alle beelden zien er mooi uit en alles voelt verzorgd aan. Persoonlijk vond ik het shot(s) van een auto op de snelweg die de "metropool" van Oslo binnenrijdt, erg gaaf. Prachtig om overal die sneeuw te zien als een deken over het ruige landschap. Kraftidioten is een lust voor het oog. Het is zeker geen hoogvlieger als je naar de inhoud van de film kijkt, maar weet wel van begin tot eind te interesseren. Actie en komedie die op een fijne manier met elkaar verweven worden... mooi toch?

3,5*

Fijne genre overstijgende film met wraak, humor en misdaad in een sneeuwwit decor. Het blijft allemaal vlak met een toch wel eenvoudig thema als wraak maar de film is zeer genietbaar. Leuke cast ook.

Lijkt wel een kruising tussen Fargo en Payback. Een voorbeeldige burger gaat een misdaadsyndicaat te lijf nadat zijn enige zoon sterft door een overdosis drugs. Dit gaat zoals verwacht gepaard met een flinke dosis geweld waarbij de lijken zich aan sneltempo opstapelen. Heb het toch wel moeilijk om dit een komedie te noemen (wat voor mij films zijn waar humor dominerend is), ik vond het een misdaadfilm pur sang met een streep pekzwarte humor.

Ik snap wel waar de humor zit, maar dit is niet meer dan de finishing touch van de regisseur, het kleine extraatje dat hij aan zijn film geeft. Een regisseur (en zijn cinematograaf) die trouwens goed weet hoe hij de mooie winterse landschappen in beeld moet brengen. Ik heb hier veel goeds gezien : Skarsgaard was een oppervlakkig personage, meer dan moorden doet hij hier niet en er worden hem weinig karaktereigenschappen toegekend. De gangsterbaas vond ik wel goed neergezet en de hele situatie begon steeds absurder te worden. Een dikke aanrader wat mij betreft maar ik ben dan ook verlekkerd op dit soort films.

Ik hou wel van "wraak" films zoals "Taken"

Het lijkt een beetje op het verhaal van "Harry Brown" alleen vond ik Harry Brown wel beter / fijner om naar te kijken. Een vleugje Quentin Tarantino erbij in (de bloedspatters

Vond het niet echt spannend. Zou em geen 2e keer weer kijken. Misschien ligt aan de taal die gesproken wordt maar ook aan de verfilming. Zou het een 6,5 geven maar dat wil niet en een 7.0 vindt ik net te hoog

Heerlijk misdaadfilm met wat droge humor. De opbouw is zeer goed en de film heeft een lekker tempo. Skarsgard speelt wat statisch, maar dat is passend bij zijn rol. Ganz steelt de show en zorgt voor de dikke knipoog. De soundtrack is wat dromerig maar mixt wel goed met het prima tempo. Verder bevat de film een aantal geweldadige scenes. De Engelstalige titel is goed gevonden en perfect passend bij de mini overlijdensberichtjes tijdens de film en de daaraan gekoppelde aftiteling, geweldig. Toppertje. 4.0

Heerlijke film met goede zwarte humor en een goede hoofdrol van Skarsgård. De scene waarin Nils achter de eerste persoon die hij linkt aan zijn zoon aangaat is hilarisch. De prachtige setting mag er ook zijn en de climax zie je al wel even aankomen, maar is wel leuk. wat er ineens met z'n vrouw gebeurt is me niet helemaal duidelijk overigens.

Prima film !! Kijkt lekker Weg.

Niet echt een super film maar toch zeker de moeite waard.

( mooie winterbeelden van de Jotunheimen )

Burger van het Jaar neemt het recht in eigen hand. Droogkløterig en zwart, hagelwit en rood, wraak en een bodycount die Moland erg leuk weergeeft met die kruisjes. Hier en daar een misverstandje om er nog een grotere bende van te maken, gangsterhollen vol wansmaak en een onderkoelde Skarsgård die los gaat. Ganz zal zich wel hebben vermaakt met zijn rol als typische oude baas. De lokale Graaf komt minder uit de verf. Net iets teveel aansteller, al heeft hij een straffe rechtse directe in huis. Er hadden er nog wel een paar in het kippengaas gerold mogen worden, de film krijgt het gaandeweg toch ietwat moeilijker. Iets bondiger was beter wellicht, maar de sneeuwploeg maakt veel goed.

Wraakfilm die het niet moet hebben van karakterontwikkeling, plot of spanning want die ontbreken eigenlijk volledig. Zwarte humor en het Noorse landschap met veel sneeuw weten de film dan nog net te redden.

Film stevent af op een echte wraakthriller, maar langzamerhand neemt de humor de bovenhand, ondanks de vele "kruisjes".

Alzo leek het me mij meer een parodie op het maffia- en oog-om-oog, tand-om-tand-genre.

Puike regie en vlotte verhaallijn leidt m.i. naar een genietbare film waar geen zwaarwichtigheid of pure ernst moet achter gezocht.

De blikken die Stellan en Bruno in de slotscène uitwisselen zeggen genoeg.

Heerlijke misdaadfilm met precies de goede dosis (zwarte) humor. Die namen van de gangsters en het personage van Papa Het verslapt allemaal geen moment en op de koop toe zijn er enkele prachtige shots. Doet inderdaad wat aan de Coen-broertjes denken en dat pakt gelukkig goed uit.

De film begint wat flauwtjes. De humor is eerst in het geheel niet aanwezig. Het lijkt dan een slap drama.Het plot is vrij gewoontjes. De beelden maken een hoop goed. Als vervolgens de absurde humor de kop op steekt wordt de film wat mij betreft steeds sterker. Ik kon de knipoogjes naar Japanse cinema/ Tarantino/ Fargo wel waarderen. De slotscene maakt het mooi af! Heerlijk absurd. Ik zat de hele film al te wachten op het moment dat de sneeuwploeg er één zou vermorzelen...en jawel.

Prima wraakfilm die een perfecte balans heeft tussen actie en verhaalopbouw. Daarbij wordt het allemaal vlot en luchtig aan de kijker gebracht. Na ieder sterfgeval krijg je een kruisje te zien. Leuk gevonden. Mooi shots overigens van het landschap en de cast is zonder meer degelijk. 7/10

Feitelijk een eenvoudige wraakfilm, maar opgeleukt met enkele orginele vondsten en daardoor erg prettig om te zien. Jammer dat de twee bekende acteurs wat te veel op hun plichtmatige routine drijven(de bad guy van dienst was een stuk pittiger), maar al met al genieten geblazen voor wie een bloederig stootje kan hebben.

Leuke wraakfilm. Leuke humor. Tis weer eens wat anders dan die typische amerikaanse films.

Atypische wraakfilm met de nodige droge humor. De setting in Scandinavië is zeer passend en de humor werkt best. Van genoten!

Onderhoudend en vermakelijk, maar de combinatie van achteloos grof geweld en bizarre humor (de ene politieman die zijn met braaksel besmeurde mond afveegt aan het uniform van de andere, de Aziatische vrouw die na de begrafenis van haar man meteen met haar rolkoffertje dwars door de sneeuw de reis naar haar geboorteland aanvaardt, de bendeleider die met zijn ex-vrouw ruziët over Froot Loops, het gezicht van de "Chinese" huurmoordenaar wanneer hij de afmetingen ziet van de hotelkamer die Nils Dickman voor hem gehuurd heeft, en de manier waarop de laatste dode aan zijn eind komt) heb ik onderhand iets te vaak gezien. Een erg simpel plot, maar Skarsgard was weer uitmuntend en Bruno Ganz idem (voor mij al sinds de jaren 70 een held); de ware openbaring was echter Pål Sverre Hagen, die ik nog niet zo lang geleden als innemende reisgezel van Reinout Schouten van Aschat in Beyond sleep zag maar die hier nu weer een uiterst onaangename (maar bij vlagen ook hilarische) gangsterbaas neerzet. Toch wel leuk allemaal.

Heerlijk filmpje weer van Moland.

Een wraakfilmpje... wie denkt er dan op het heden niet als eerst aan Jean Claude van Damme, Steven Seagal of de uit de kluit gewassen Canon-films van de jaren 80... en toch weet het thema maar niet uit te sterven... mits je de potentie erin houdt.

Allereerst Stellan Skarsgard... dit is een van zijn beste rollen. Ik zie hem ook liever in Scandinavische films dan in Engelstalige films. Hier speelt hij een verbitterde vader die kampt met de dood van zijn zoon. Een overdosis? Of zit er meer achter. Een arrogante dokter wil er niks over uit laten want die geloofd dit soort zaken wel eens een keer... dus gaat Nils het heft maar in eigen handen nemen.

En met een jachtgeweer, kippengaas, zijn sneeuwschuifmobiel en diverse andere middelen betreed hij de onderwereld van het besneeuwde ijskoude noorden van Noorwegen. Ja, geen Oslo... Zijn woede is zo hevig dat het moorden voor hem wel erg koek en ei is geworden. Maar natuurlijk blijft dit niet ongemerkt en komt de politie nu wel bijvoorbeeld in actie... en de vader van het eerste lijk. De beruchte Geir.

En zo nemen we ook meteen een kijk in het leven van deze rijke, cynische, sadistische Geir. Midden in een scheiding en het gedoe rond zijn ex en zoon. Deze zweert wraak en tussen de tijd dat hij zijn zoon naar school brengt, cornflakes met hem eet en die dingen is hij bereid voor een moord.

En zo krijgen we een erg fijne, zwartgallige mozaïkfilm voorgeschoteld met alles erop en eraan: Servische gangsters, galgenhumor, drama, en fraai geschoten actiescene's. Je komt als liefhebber niet te kort. Ook die "Chinees" was erg droog.

Ik heb genoten!

4,5*

Kraftidioten heeft een mooie stijl en is een vlotte film. Er hangt een heerlijk sfeertje wat doet denken aan Fargo en ander werk van de geboeders Coen. Vuistslagen die je niet verwacht, excentrieke personages en een mooi stuk onderhuidse spanning.

Maar als de aftiteling begint lijkt het alsof de makers niet precies wisten hoe ze het verhaal moesten afronden. Je blijft met veel vragen en losse eindjes zitten en dat haalt de film wel onderuit. Had makkelijk 4 sterren kunnen zijn.

3 sterren

Best wel een vermakelijk wraakfilmpje van Noorse makelij waarbij Moland toch duidelijk naar de Amerikaanse cinema heeft gelonkt om zijn scenario en plot te ontwikkelen. Films in uitgestrekte sneeuwlandschappen zijn niet zo alledaags in de filmwereld en net als bvb Wind River of Fargo voegt deze locatie steeds wel iets toe. Enerzijds de pracht van de natuur, maar ook anderzijds de leegte en eenzaamheid van de weinige bewoners.

Veel geweld in deze film met veel bloedvergieten. Fijn wel om elke dode te omlijsten met een aftiteling “in memoriam”. Maar humoristisch zou ik de film alvast niet omschrijven behoudens de voorspelbare vergissingen in het benoemen van nationaliteiten (een Japanner voor een Chinees of een Serviër voor een Albanees). Oja, de relatieproblemen tussen clanbaas Greven en Marit waren ook wel amusant. Het leuke aan het plot is ook dat naast de issues tussen vader Nils en de lokale maffia er ook een derde partij in de pot komt roeren met name de Servische maffia. Het houdt de vaart in de film en deed me de ogen sluiten voor de toch wel simpele kills van de toch wel vaak niet al te snuggere criminelen.

Skarsgard deed het uitstekend en ook altijd wel leuk om Bruno Ganz aan het werk te zien. Geslaagde film!

Sneeuwschuiver Nils Dickman [Stellan Skarsgård] heeft net een onderscheiding gekregen voor zijn belangrijke werk wanneer zijn zoon het slachtoffer wordt van een liquidatie. Dat laat Nils niet op zich zitten hij besluit de dader op te sporen en bloedwraak te nemen. Maar daardoor raakt hij verstrikt in de strijd tussen maffiabazen ‘Papa’ Popovic [Bruno Ganz] en Ole ‘Greven’ Forsby [Pål Sverre Hagen] voor wie vergelding pas lijkt te stoppen als de laatste man is gevallen. Een wat vreemd basisgegeven voor een komedie en de opeenstapeling van bloederige afrekeningen begint al snel wat afstompend te werken, maar met name Hagen en Ganz melken de komedie tot het uiterste in deze bizarre, maar toch vermakelijke, gitzwarte misdaadkomedie met een waanzinnig slotakkoord.

Komedie?

Misschien een hele donkere versie dan, want donker is deze film zeker. Echter is het ook erg serieus te noemen, iets dat de poster dus totaal niet doet beloven op MovieMeter. Vooraf denk je vooral een bloederige, donkere film te kijken, maar in plaats daarvan krijg je vooral een trage film die graag als resultaat erg goed wilt zijn.

Skarsgård lijkt in ieder geval gemaakt te zijn voor zijn rol, en is daarom ook een logische keuze voor deze film. Dat maakt hem ook direct wat minder interessant om naar te kijken en ondanks dat er pogingen worden gedaan om zijn personage uit te diepen wil het maar niet interessant worden. Ik vind hem vooral te regulier, te vlot eigenlijk. Gewoon veel te "typisch".

De vele onderwerpen die de film aanraakt moeten voor het goede doel gedaan zijn, maar vertragen enkel en alleen het tempo waardoor het ontzettend moeilijk is om de aandacht erbij te houden. Buiten de grote hoeveelheid onzin en zware onderwerpen is de film namelijk een zeer simplistisch wraakverhaal, die vervolgens de wraak niet in beeld durft te brengen.

Wel zijn de plaatjes erg mooi en wordt het landschap uitstekend gebruikt. De sfeer kan op deze manier al snel losbranden en de moorden zelf zijn best lollig te noemen. Het concept waarbij de meesten met apparatuur worden omgebracht is ook leuk, maar niet het centrale punt waar de film voor wenst te gaan.

Ik vond het vooral vermoeiend om deze 2 uur uit te zitten. Er zitten sfeervolle stukken tussen, maar de zeer serieuze toon gecombineerd met donkere humor en vervelende types gaan absoluut niet samen. Moeizaam, traag en intens oninteressant, deze film weet niet veel te raken wat ik leuk zou vinden. Dit is een film die een bepaald publiek aanspreekt, waar ik absoluut niet tot toe behoor. Sorry.

Tarantino humor.....dus wat mij betreft overschat.

Masterpiece: humor, spanning, drama, misdaad... van alles wat. En dat met een behoorlijke dikke cast. Ook leuk om Bruno Ganz nog eens te zien. Minpunt voor de voorspelbaarheid maar dat mocht de pret totaal niet drukken. De erg goede grappen voerden voor mij de boventoon. Scandinavische topper!

wordt beschreven als genre actie/komedie

het is toch meer misdaad en weinig komedie

op zich geen onaardige film.

vindt vooral de hoofdrolspeler Stellan Skarsgård uitstekend spelen

heb hem vaker zien spelen in vooral Nordic films

aardig om gezien te hebben, geen klapper,zeg maar vermakelijk.

Tof.

Het is dat ik de Hollywoodversie met Liam Neeson al gezien heb, of ik had aangenamer verrast geweest. Of alleszins meer verrast. De remake is eigenlijk ook goed en qua toon nagenoeg gelijkwaardig aan deze droge misdaadkomedie. Typisch Scandinavisch: toffe setting, geslaagde personages en heerlijk droog qua humor. Het acteerwerk is over de ganse lijn uitstekend. Ik mis enkel een écht hoogtepunt. De film blijft gedurende de hele speelduur eenzelfde tempo volgen. Dat heeft wel iets, maar een échte punch of zo is er niet.

3

Verrassend ijzersterke film. Ik ging er blanco in.

Natuurlijk, zoals zo vaak bij Scandinavische films, is de beeldvorming van de natuur een hoogtepunt. En daarmee ook vaak de bijbehorende sfeer en setting. Al dat sneeuw, en de schuiver die het cinematografisch prachtig verplaatst. Kloppende soundtrack erbij.
Ander punt wat de film voor mij erg sterk maakt zijn de ontelbare gortdroge scenes en momenten. En dan zeker niet droog op de Amerikaanse of Britse manier, maar vaak op de onderkoelde manier. Het is echt een gave om in een grotendeels tamelijk serieuze misdaadsetting zulke momenten (semi-)passend te kunnen plaatsen. Ik betrapte mezelf vaak op een onevenredig harde lach. Echt van die momenten genoten.

Het verhaal is eigenlijk een eenvoudige wraakfilm, waar ik echt niet van hou. De verpakking is echter best anders en dat maakt het behapbaar. De treurigheid in zijn geheel neemt nog een toontje drama mee wat wonderwel ook nog lijkt te passen. Enkele karakters zijn eigenlijk net wat over de top, inclusief het gedrag van de hoofdrolspeler, maar op een of andere manier past het. De gedragenheid en sluimerende, onderhuidse spanning delen daar aan mee. Hoe het allemaal naar elkaar samenloopt kun je zoals spitsvondig als lomp noemen. De shootout is wellicht wat overdreven binnen de toon van de rest, maar vooruit.

Intrigerend en wonderlijk prentje, dus eigenlijk. Prachtig creatief vormgegeven aftiteling ook, nooit eerder gezien. (8,5)

Btw totaal terzijde: ik zie meer mensen mopperen "dat dit geen komedie is". Het staat dan ook genoemd als subgenre en is inderdaad zeker niet de hoofdmoot. Maar; er zijn werkelijk ontelbare films die betiteld staan als komedie, maar uiteindelijk vooral een drama worden met dik moraal. Dát vind ik pas ergerlijk.

Schitterend voorbeeld van een zwarte tragi-komedie, zoals ze dat alleen in Scandinavië kunnen maken. Wat begint met de dood van een zoon ontaardt in een tumultueuze escalatie tussen verschillende groepen. De humor is briljant gevonden, bijv. de kist van de zoon van papa die wordt ingeladen.. Hagen als neurotisch getraumatiseerde baas speelt ook voortreffelijk. En Bruno Ganz, wat kon die man acteren.