Veronica Mars (2014)

A teenaged private eye. Trust me. I know how dumb that sounds.

Het komt niet vaak voor dat ik me erger aan een film, maar deze begon me toch na een bepaalde tijd op de zenuwen te werken. Ik kon het al vermoeden toen mijn eega eerst enthousiast vertelde dat ze iemand uit "Bones" herkende. En even later iemand uit “Grey’s Anatomy”. Zelf ben ik niet zo’n fervente fan van TV-Series. Ten eerste heb ik er een hekel aan om telkens te moeten wachten op het vervolg. Ten tweede merk je na een tijd dat het echt wel langdradig en uitgemolken wordt omdat het zo'n succesreeks is. En ten derde zijn deze series toch niet gekend voor het betere acteerwerk. Na eventjes door de curriculum van de aanwezige cast te bladeren, kwam ik tot de vaststelling dat de meeste wel een enorme TV-Serie geschiedenis hadden. Niet voor niets dat de hele film van begin af aan een TV-Serie gevoel heeft. Ik had geen idee dat “Veronica Mars” initieel een TV-Serie was (niet moeilijk als je er ook geen interesse voor hebt). Het leek dan ook een ultra-lange aflevering .

Verschillende malen kon ik het niet nalaten om het te vergelijken met “Nancy Drew”. Het leek inderdaad op een tienerverhaal met een pienter meisje, dat het eigenlijk ver kon schoppen als top-advocaat, maar dit toch liever inruilde voor een job als “Private Investigator” in één of ander stad. Het zal wel aan mij liggen, maar zulke mensen zullen tegenwoordig toch wel dun gezaaid zijn. Als ze de clichés opgestapeld zouden hebben en voor de ingang van de filmstudio hadden gedeponeerd, dan was deze film nooit gemaakt geweest, daar ze onmogelijk binnen konden raken. Ik had de ene zucht-moment na de andere en heb na de film me moeten laten insmeren met spierontspannende zalf doordat ik de hele avond met mijn hoofd lag te schudden. Het was alleen wachten op het moment dat er onthuld werd wie het nu uiteindelijk gedaan had en wat de waarschijnlijk verantwoorde motivatie hiervoor was.

Vreselijk veel ongeloofwaardigheden. Was ik politieagent en toevallig in het stadje tewerkgesteld waar deze film werd gemaakt, dan ging ik onmiddellijk een andere job zoeken uit schaamte. Het intellectueel niveau van deze ordehandhavers was van een vreselijk laag niveau. Verschillende aanwijzingen kan Veronica, mits een beetje diep nadenken en navragen, achterhalen. Zaken waarvan ik toch veronderstel dat de autoriteiten dit zouden ontdekken. Veronica ziet plots dingen op foto's en kan via bepaalde personen, die ze juist toevallig kent uit het verleden, iPad gegevens op een USB stickje krijgen. Het leek wel een "Tiny" verhaaltje : “Veronica M. gaat naar de stad en lost een misdaad op”. Natuurlijk was het resultaat dat ze de dikbetaalde baan op haar buik kon schrijven, haar perfecte vriendje verliest omdat die het niet kan verkroppen dat ze speurneusje gaat spelen in haar geboortestad en uiteindelijk ook weer haar ex binnendraait.

Het was wel een verrassing dat James Franco en Jamie Lee Curtis ineens hier verschenen, ondanks dat het nietszeggende rollen waren. Kristen Bell is niet onaardig om naar te kijken en speelt samen met Jason Dohring een overtuigende rol. Geen acteerwerk van de bovenste plank, maar ook weer niet om je aan te ergeren. Het positieve aan haar rol was haar grote mond waarmee ze zich verbaal wel uitermate kon verdedigen. Zeker ten opzichte van die typische domme huppeltrutten die denken dat de evenaar door hun achterwerk loopt en zich dusdanig voordoen alsof de hele wereld aan hun voeten ligt. De momenten waarop ze die op hun plaats zette, eerst verbaal en daarna met een welgemikte vuistslag, was een tof moment.

Ik had beter eerst andere opinies hierover gelezen, dan was ik tot de ontdekking gekomen dat dit een spin-off is van een televisieserie. Het is dus maar een doodgewone detective in de trend van “Columbus”, maar dan met acteurs die meer voldoen aan het ideale schoonheidsbeeld en die geen sigaren roken. Dat viel trouwens op dat het een redelijk drank,drugs en seks vrije film was. Totaal het tegenovergestelde van "The Wolf of Wall Street".

1,5*

Gewoon een langere aflevering van de serie, zo moet je het zien. Had het niet anders gewild, al is het eigenlijk gewoon fanservice. De film is goed te begrijpen als je de serie niet kent, al mis je wel heel veel meta-humor dan, zou ik niet weten of dit überhaupt wel leuk is voor een niet-"marshmellow". Leuk verhaal, weer vol met de gebruikelijke, overdramatische Marsmomenten, met de nodige humor op de voice-over. Zoals het hoort dus. Een aantal bekende, plus een aantal nieuwe. James Franco die even zichzelf komt spelen.

Verder tsjah, echt iets toevoegen aan de serie doet het niet en natuurlijk wordt er ruimte overgelaten voor een mogelijkheid tot serie of een 2e film. Achja, leuk tussendoortje.

Nooit van de serie gehoord, zonder voorkennis de film in gevallen. Dat blijkt een wat vreemd geval, vooral in het begin is de timing wat erg aan de slome kant en is er nogal wat uit te leggen. Maar de tweede helft is wel wat vlotter en spannender. Wat ik op zich wel opvallend vind is dat ik er niet echt een tv-film achtig gevoel bij kreeg.

Best aardig gespeeld, het verhaal had wellicht wat opgeleukt kunnen worden. Maar het meeste kwaad doet vooral de timing van de eerste helft, daar wordt de spanningsboog wat raar van.

Veronica Mars is alles wat een Marshmallow zich kan wensen en zoveel meer. De humor laat haar personage weer herleven, de cameo’s zorgen voor heerlijk nostalgische momenten, en de case zorgt voor de nodige spanning. Waar het voor de ‘leek’ (lees: geen kijker van de serie) soms wat snel kan gaan wat betreft informatie, zullen ook zij gewoon kunnen genieten van de film. Of je bent opgegroeid met deze blonde tiener of niet, het is heerlijk om haar (weer) aan het werk te zien in Neptune: Ahoy!

Recensie Veronica Mars

We used to be friends

a long time ago

We used to be friends

Ja, jeugdsentiment (nou ja...) heb ik zeker wel bij die knijter van de Dandy Warhols maar dan weer niet bij Veronica Mars, want die serie is destijds helemaal langs me heen gegaan. Eigenlijk was de enige reden om deze film dan wel te kijken mevrouw Bell die in de diverse Amerikaanse talkshows, en dan vooral die van Craig Ferguson, mijn hart heeft gestolen met haar scherpe tong, sympathieke uitstraling en ravissante uiterlijk (in die volgorde uiteraard).

Deze complete afwezigheid van enige kennis over het karakter Veronica Mars blijkt al snel een vervelende lacune te zijn. De film is gelardeerd met bekenden uit de serie (haar vader, een oud vriendje, klasgenoten etcetera) die mij dus niets zeggen. Dat terwijl denk ik het leukste aan deze reboot juist is om juist die oude bekenden weer eens terug te zien. Voor mij een gevalletje jammer maar helaas.

Zeker ook omdat het detective-verhaaltje eigenlijk geen fluit voorstelt: er is iemand dood en via een aantal clues worden redelijk snel en onomwonden wat verdachten aangewezen en dat was het dan wel weer. De finale moet nog iets van spanning uitstralen maar buiten 1 schrikmoment valt dat ook wel tegen. De romantische verwikkelingen nemen dan ook vaak de overhand en veel beter wordt het daar niet van.

Eigenlijk is er gewoon niet zo veel aan voor de (nieuwe) kijker, Kristen Bell of niet. 1,5*.

What's 180 days to us? Our story is epic

Ik heb altijd een speciaal gevoel overgehouden aan de Veronica Mars serie. Het was de allereerste serie die ik eigenlijk echt op mezelf ben beginnen volgen en het was meteen liefde op het eerste gezicht. De reeks liep uiteindelijk voor 3 seizoenen (waarvan de eerste twee niets minder dan geniaal waren) en werd nadien genadeloos gecanceld. Ik weet nog dat ik enorm pissig was rond het feit dat we nooit gingen zien hoe het verhaal nu verder ging gaan, temeer omdat je via een gelekte seizoen 4 trailer een blik had kunnen werpen in wat nog had kunnen zijn. Je kunt je dan ook wel voorstellen hoe blij ik was toen bleek dat de langverwachte film er dan uiteindelijk toch ging komen.

Al wou ik de film in de opperste omstandigheden zien en had ik ervoor gekozen om de gehele reeks nog eens aan herziening te onderwerpen. Met een positieve uitkomst, want de eerste twee seizoenen bleven stevig overeind en zelfs het derde seizoen bleek beter te zijn dan in mijn herinnering. Het valt dan ook op dat de film voor een gelimiteerd publiek gemaakt is. Er wordt wel een poging gedaan om aan de hand van wat flashbacks en een voice-over de kijker wat wegwijs te maken in de wereld van Mars Investigations, maar je gaat een hele hoop missen wanneer je niet bekend bent met de personages. En het doet me toch erg veel plezier om de cast te zien terugkeren. Want echt praktisch iedereen staat terug paraat zo'n 7 jaar na de laatste aflevering. Dat de kern zoals Kristen Bell, Jason Dohring, Enrico Colantoni en Percy Daggs III gingen terugkeren was wel te verwachten, maar zelfs Brandon Hillock (Sacks) en Amanda Noret (Madison) hebben hun 5 minutes of fame.

Ik had vooraf wel mijn twijfels over het verhaal. De serie was op zijn best in een plot dat werd verspreid over een heel seizoen en nu zou Rob Thomas het moeten doen met iets meer dan de speelduur van twee afleveringen. En hoewel het plot niet het niveau haalt van de eerste twee seizoenen, ben ik hier toch aangenaam door verrast. Vooral omdat ik eindelijk de voldoening heb gekregen om Veronica en Logan met elkaar te zien eindigen. Niets tegen Piz, was op zich een leuk personage, maar de serie kon toch niet eindigen zonder LoVe? De chemie is nog altijd nadrukkelijk aanwezig en de film heeft zelfs één van mijn favoriete momenten uit het Mars universum, namelijk de knokpartij tijdens de reünie. Nu ben ik altijd wel fan van het uitwisselen van wat vuisten, maar de combinatie van Logan, Piz, Weevil, Dick en Wallace die allemaal voor elkaar in de bres springen... Fantastisch moment, zeker wanneer Veronica niet lang daarna Madison nog even op haar plaats zet.

Hier en daar laat Thomas zich wel teveel leiden door zoveel mogelijk personages van vroeger erin te steken. Zo vond ik de scène waar Celeste Kane (zou zij echt zomaar verkeerd rijden in Neptune?) Weevil per ongeluk neerschiet nogal geforceerd. Langs de andere kant geeft het wel een interessante wending aan het leven van Weevil die nu undercover lijkt te gaan voor Veronica. De film laat nog wat ruimte over voor een sequel, maar of dat effectief in filmvorm moet? Buffy gaat ook verder in comicvorm en het eerste boek van Veronica Mars (The Thousand Dollar Tan Line) is ondertussen ook al uitgebracht dus misschien moet Thomas deze weg maar verder op gaan. De acteurs worden er niet jonger op, zeker Enrico Colantoni vond ik pijnlijk verouderd, en hiermee moet je ook geen rekening houden met het budget.

De film heeft ergens wel zijn minpunten, maar dat neemt niet weg dat ik me eigenlijk enorm hard heb geamuseerd. Nagenoeg de gehele cast keert terug (enkel Teddy Dunn ontbreekt, maar die is ondertussen een advocaat geworden dus dit was misschien niet de beste carrière move) en we krijgen zelfs die fenomenale openingstrack van de Dandy Warhols terug te horen. Nu lijkt het echt wel over te zijn, maar het is een waardiger afscheid dan seizoen 3.

4*

Kristen Bell bovenaan bij de credits; dan zijn de verwachtingen vooraf niet al te hoog gespannen. Dat is aardig uitgekomen. Ik ken de serie niet, maar krijg na het zien van deze speelfilmversie niet het idee dat ik daarmee veel gemist heb.

Het is grotendeels een rustig voortkabbelend verhaal, dat naar het einde tot nog een beetje spannend probeert te worden. Gezien de inhoud neemt de film zichzelf veel te serieus. Een flinke scheut humor hier en daar zou het verhaal ten goede gekomen zijn.

En Kristen Bell? Tja… dat is Kristen Bell, die sinds de laatste keer dat ik haar gezien heb aardig uitgedijd lijkt.

Eigenlijk moet je de serie gezien hebben om alle achtergronden in deze speelfilm correct in te schatten. Al worden ze in het begin van de film oook nog eens sec meegegeven. Volgens mij is dit dan ook de reden waarom deze met crowfunding gemaakte film serieus flopte. Al kan het ook liggen aan het storende feit dat bij elk telefoongerinkel de afzender op een pictogrammetje werd bekendgemaakt .... Verfilming van een serie benaderd helaas bijne nooit het origineel en dat is ook hier het geval, al is Kristen Bell mooi om naar te kijken. Tienerseries, ze moeten er zijn. Maar voor mij slechts 2*

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Goed acteerwerk...

Redelijk acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top film...

De serie is mij onbekend en ik wou dat deze film het ook was gebleven want heb er helemaal niets aan gehad.

Komt me totaal onnatuurlijk over, gemaakt en geforceerd met onmogelijke dialogen. Aldus kon ook het acteerwerk niet overtuigen. De poging om het wat spannend te houden, komt te laat en verbetert het niveau amper.

Veronica Mars ontstond door crowdfunding. Binnen de kortste keren was 5 miljoen dollar beschikbaar en kon de productie van start gaan. Gezien de ontstaansgeschiedenis heeft men ervoor gewaakt om met het oog op de serie geen stijlbreuken toe te passen of met veranderingen van personages te komen. Dat zouden de fans en financierders natuurlijk niet op prijs hebben gesteld.

Ik had het wel op prijs gesteld. Veronica Mars is geen soevereine bioscoopfilm, maar is een film die teruggrijpt op een voorraad karakters en een voorraad citaten en verwijzingen uit de serie. Hierdoor heb je steeds het gevoel iets te missen. Tenminste, als je geen ingewijde in de serie bent (zoals ik).

Toch kijkt de film wel leuk weg. De dialogen zijn tot op zekere hoogte grappig en lekker spits. Tot op zekere hoogte, want op den duur wekt het bombardement met al die spitsvondige oneliners wel wat vermoeidheid op. De personages zijn simpel uitgewerkt maar bezitten wel een frisse présence. De film straalt een vrolijke energie uit. Tot zover gaat het allemaal nog wel.

De handeling boeit daarentegen een stuk minder. De film is niet spannend. Het verhaal is nogal gemakzuchtig in elkaar gezet. De sporen en aanwijzingen die de briljante detective Veronica Mars volgt, liggen wel heel erg voor het oprapen. Met het deductievermogen van Veronica blijkt vervolgens ook niets mis te zijn. Binnen de kortste keren is de misdaad opgelost. Einde film.

Ik vond er niet veel aan. Ik denk dat je fan moet zijn om deze film goed te kunnen waarderen