menu

Thrilling (1965)

mijn stem
geen stemmen

Italië
Komedie / Thriller
117 minuten

geregisseerd door Carlo Lizzani, Gian Luigi Polidoro en Ettore Scola
met Alberto Sordi, Nino Manfredi en Walter Chiari

Een film die bestaat uit drie verhalen. In "Il Vittimista" is een onderwijzer (Manfredi) ervan overtuigd dat zijn vrouw vreemdgaat. Zijn psycholoog vertelt hem echter dat hij zijn vrouw niet vertrouwt omdat hij zelf een minnares heeft. Hij maakt het uit met haar en vertelt het aan zijn vrouw. In "Sadik" wordt een zakenman (Chiari) op zijn huwelijksdag, gedwongen zich te verkleden als de favoriete stripheld van zijn lelijke vrouw. In "L'Autostrada del Sole" volgt een automobilist (Sordi) de bestuurder die zijn auto beschadigd heeft. Hij overnacht in een afgelegen hotel, waarvan hij denkt dat de bestuurder daar zit.

zoeken in:
Hij bestaat niet meer : Carlo Lizzani...gelukkig bestaan er nog wel mensen die zijn films toevoegen. Zulke mensen zijn ons dierbaar en hebben wij lief...
Het betreft hier een standaard episodenkomedie/ omnibus all'Italiana uit die tijd, waaraan behalve Lizzani ook een nog gekendere naam- althans nu- als Scola meewerkte, derde in de bond was de tamelijke nobody Polidoro die hier dan ook het kortste segment verzorgt.
Het gememoreerde eerste deel il vittimista is van Scola, schreef het met Maccari. Bijna een volwaardige film van 50 minuten met Manfredi in een soort Tognazzirol- als u begrijpt wat ik bedoel- als de leraar die denkt dat zijn Teutoonse vrouw Stewart hem wil vermoorden ( en niet dat ze vreemdgaat ) . Het is natuurlijk weer een satire op machismo : Manfredi doet het intussen zelf zonder gewetensbezwaren met Konopka en is een volstrekt onuitstaanbaar sujet. Speelt ook weer eens aan het strand en is gelardeerd met italopopdeuntjes uit die tijd waaronder ciao ciao, waarin wij een cover van Downtown van Petula Clarke ontwaren. Een toepasselijk nummer voor Manfredi, die hier het zijne krijgt.
Het tweede deel van Polidoro werd ook geschreven door Maccari, het kortste ook van amper een kwartier. Het is gedeeltelijk in fumetto stijl met textballonetjes, als eerbetoon aan fumettoheld Sadik. Die hier een antiheld is in de gedaante van Walter Chiari. Ik zou zijn vrouw- hoewel we geen redenen hebben om aan de objectiviteit van de toevoeging te twijfelen- Dorian Gray toch niet bepaald lelijk noemen. Erg lui, dat wel. Ook zij krijgt hier het hare...
Het derde deel van Lizzani is heel erg weinig Lizzani- maakte ook weinig van dit soort episodenfilmpjes- en vooral heel erg Sordi, geschreven door zijn vaste compaan Sonego. Sordi weer in een trademark rol als het vleesgeworden kleinburgerdom, die lijkt te eindigen in een last motel to the left . Dit motelletje wordt namelijk gerund door een disfunctionele familie van deranged serial killers, onder wie we Nicoletta Machiavelli aantreffen, door Sordi begluurd per sleutelgat. Helaas zien we weinig. Verder een cameo voor Koscina. We verwachten dat Sordi hier ook het zijne zal krijgen, dat blijkt niet zo te zijn in een wat teleurstellende finale die de episode van dik 50 minuten plots afraffelt. Wel de beste van de 3.
Een van de laatste z-w episodenfilms waarschijnlijk, slechts de moeite voor de genreliefhebbers en de Sordi/ Manfredi/ Scola completisten.
Score van Nicolai en Morricone, op niveau dus.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:30 uur

geplaatst: vandaag om 22:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.