Gloria (1980)

Dit was mijn eerste Cassavetes! En die viel nogal tegen...
Gena Rowlands speelt heel erg goed maar er speelt ook een heeeeel irritant jongetje mee, die er overigens een Razzie voor gekregen heeft. Volgens de film is hij zes jaar maar ik weet zeker dat hij al zeker tien was ofzo (IMDB geeft helaas geen uitsluitsel). De score is heel aanwezig, je moet er van houden denk ik. Rare dingen ook in de plot: heeft Gloria nou twee appartementen of gaat ze weer terug naar het eerste en hoe kan dat ongezien als ze overal in de kranten staat? En waar is de kat gebleven? En Gloria is een vriendin van de moeder van het jongetje maar ze weet voor de rest helemaal niets van het jongetje - ook een beetje gek. Aan het einde spreekt ze af met het jongetje in de trein naar Pittsburgh maar als hij daarin zit, is zij er niet en dan gaat hij maar naar een begraafplaats in P. en daar komt zij toevallig ook! Dat geloofde ik dus niet. En de microfoon was zeer zichtbaar in het begin.Maar goed, ik wilde deze film wel toevoegen want de Gloria van 1999 van Lumet is een remake van deze film.

Ook mijn eerste Cassavetes!

Gena Rowlands is fantastisch. Ik vind haar een erg leuke actrice.

Ze speelt iemand met gezonde dosis zelfspot en heeft humor.

Het altijd-op-de-vlucht-verhaal stelt niet zoveel voor en zo'n cliché maffiaverhaaltje zie je tegenwoordig enkel nog in de b-film.

Maar niet getreurd, daar gaat het in deze film niet echt om.

Het gaat om het verhaal van de instant moeder die zich door weer en wind met veel liefde en zorg ontfermt over de wees. Dit zorgt voor ontroerende scènes en de film blijft toch boeiend.

Mooie opnames van New York anno 1980. Het ziet er opvallend aftands en vrij smerig uit.

Een aantal ideeën van deze film zijn 'geleend' voor Léon (plot / idee).

Ik ben het voor een groot deel eens met de punten van kritiek die Renske in haar post opsomt. Veel onwaarschijnlijkheden en vooral in het begin ' een niet te harden jochie '.

Kreeg zowat het idee dat het Cassavettes insteek wel eens kon zijn om zijn kijkers aan den levende lijve te laten ervaren met wat voor een bloedirritant, wijsneuzerig jochie Rowlands werd opgescheept. De wat vreemde band tussen een kinderhatende vrouw en een tegendraads jochie werkte toch heel aanstekelijk. Wat voor een groot deel te danken is aan Rowlands geweldige performance. Niemand die ik liever de voor haar typerende woorden: banana `s of punk uit zie spreken.

Daarnaast is het vooral haar rauwe communiceren met de omgeving wat tot de nodige hilariteit leidt. Al helemaal als het jochie haar na gaat bootsen en Rowlands het joch niet ontmoedigt maar het hier juist in aanmoedigt. Gewoon een zeer amusant en best wel ontroerend verhaal zelfs, dat nooit te zoetsappig wordt dankzij Rowlands rauwe performance van een gangstervrouw die tegen wil en dank in de rol van ( zorgzame ) moeder wordt geduwd en hierin nooit helemaal lijkt te slagen, omdat ze geen prototype moeder is.

John Cassavettes begint steeds meer aan mij te trekken. 4*

Vrij teleurstellende film van Cassavetes en dat heeft veel te maken met dat irritant en bijdehand jongetje. De film zelf blijft teveel ter plaatse trappelen en het enige positieve dat ik eruit haal is de sterke vertolking van Rowlands. Deze film heeft me niet echt verveeld maar lang zal hij ook niet bijblijven. Ik vermoed dat Cassavetes wel betere films op zijn palmares heeft.

Wat ik minder vind aan deze Cassavetes is dat Rowlands geen man heeft om tegen op te boksen. In deze film is haar partner-in-crime een jongetje van 6 en ik vind dat dat niet zo goed heeft uitgepakt. Het jongetje is bovendien ook nog eens vrij irritant en dat haalt een beetje de vaart uit de film.

Ook vind ik dat de twee crime-Cassavetes films wat minder zijn, omdat de stijl van Cassavetes niet zo goed uitpakt met revolvers, geweren en bloed.

Gena Rowlands blijft echter een van de beste actrices ooit en dat maakt een heleboel goed van deze film en zo kom ik uit op een krappe voldoende.

Had to shoot me with a Magnum!

Gloria is het zoveelste bewijs dat Cassavetes geweldige films weet te maken. Ik hoopte vooraf natuurlijk op een goede film, maar Gloria overtrof mijn toch wel redelijke hoge verwachtingen. Dat is in de eerste plaats te danken aan Gena Rowlands, die een geweldige hoofdrol aflevert. Ik vond haar al erg goed in A Woman under the Influence en zelfs nog wel beter in Opening Night, maar hier stijgt ze helemaal naar ongekende hoogte. Ze is een stijlvolle taaie oudere vrouw, die een enorme klasse uitstraalt en haar rol met veel schwung en overtuiging invult.

Het verhaal mag dan misschien redelijk simpel zijn, de invulling geeft er in ieder geval genoeg diepte aan. Gloria wordt in het begin opgezadeld met een vrij irritant jongetje, die volgens de moordenaars van zijn familie een getuige is. Ze vindt zichzelf duidelijk geen moeder en weet nog niet goed wat ze met hem aan moet. Die twijfel komt regelmatig naar voren en maakt Gloria soms wat onvoorspelbaar, maar wel erg geloofwaardig. Het moment waarbij Gloria moet kiezen om de jongen over te dragen, waarbij ze zelf veilig is, maar dat niet doet, is wel zo overtuigend en goed gespeeld dat ik de wanhoop haast zelf voelde. Hierna wordt het ook vaak best spannend.

Naast een prima karakterontwikkeling, is de regie ook erg goed. Cassavetes zorgt ervoor dat alles knap in beeld wordt gebracht en weet er vanaf het begin goed de sfeer in te brengen, door te openen met een fraai gesitueerd nachtelijk New York. Naast een serieuze ondertoon, zijn er ook genoeg luchtige momenten, die voor veel leuke momenten zorgen. Vooral de soms erg botte manier van praten, waarop Gloria haar omgeving toespreekt, is soms best hilarisch. Dat levert daarnaast een aantal erg leuke oneliners op.

Het moge duidelijk zijn, dat ik erg heb genoten van deze Gloria. Qua stijl past het allemaal erg goed tussen de andere films van Cassavetes. Het is een soms wat trage misdaadthriller, die niet focust op actie, maar op de karakterontwikkeling tussen twee nogal erg verschillende personages. Op sommige momenten deed Gloria mij trouwens erg denken aan Léon van Luc Besson. Het kan bijna niet anders of hij moet deze film gezien hebben, voordat hij zijn meesterwerk maakte.

Kortom een geweldige film dit, die zeker een groter publiek verdient.

4,5*

Gena Rowlands is weer van de partij maar deze "Gloria" is niet op het niveau van wat we van Cassavetes mogen verwachten en gewoon zijn.

De story beloofde wel iets maar houdt uiteindelijk niets bijzonders in, behoorlijk ongeloofwaardig ook, met clichématige toestandjes en ik kan me geen zesjarige voorstellen zoals die Phil.

Matig dus.

You're my whole family!

Ja ook op Arte opgenomen.. al enkele maanden geleden. Het is erg zeldzaam dat deze film op TV komt. Vond het een beklijvende film met sterk acteerspel van Rowlands. De film heeft net voldoende intensiteit om de kijker aan het scherm te houden. Schippert ergens tussen drama en gangsterfilm, maar Cassavetes zorgt ervoor dat de broze relatie tussen de vrouw Gloria en het kind wiens ouders door de mafia is omgebracht, blijft centraal staan. Rowlands draagt de film van begin tot eind en komt naar voor als een pittige dame die haar mannetje kan staan.

Cassavetes is ook een mooifilmer. De straatscènes van het New York eind jaren '70 zijn prachtig om zien, waardoor dit ook als tijdsdocument kan tellen. Zeer goede film, ideaal als startpunt om het werk van Cassavetes te verkennen.

Goeie film waarin een jongetje wordt meegenomen door een vrouw als zijn familie bedreigd wordt door de maffia. Het plot doet er verder niet al te veel toe, want het is vooral de relatie die ontstaat tussen de vrouw en de jongen die hier centraal staat. En alhoewel soms een beetje langdradig, levert dit een aantal prima scenes op. Een goeie rol van Gena Rowlands, en een mooie, beladen soundtrack van Bill Conti.

Cassavetes kan echt niets fout doen bij mij blijkbaar. Ik hoorde nogal eens dat dit een mindere zou moeten zijn. Volstrekte nonsens, Dit is volbloed Cassavetes. En hij is gewoon in topvorm hier. Geldt ook voor Rowlands. En dat het werkt komt door de regie die constant speelt met de vorm.

Gloria was bedoeld als een commercieel script dat Cassavetes kon verkopen. En dan kon iemand anders de film regisseren. Rowlands belande in de rol en wilde dat Cassavetes de film zou maken en zo geschiedde. En dan krijg je een eigenzinnige regisseur die zijn eigen pulpy scrpt verfilmd terwijl dat nooit de bedoeling was. En dan doet de film dat erg afwijkend. In de regie ligt de nadruk vaak niet op de actie, maar op de interactie tussen Gloria en de jongen en de omgeving. Het gecaste kind is nooit echt schattig. De verhouding tussen Gloria en het kind blijft schuren, zelfs in de dialogen. De film is een ook nog eens een schitterende New York-film en heeft een prachtige soundtrack die vaak door lijkt te hebben wat Cassavetes doet. Het einde wordt er in een klap ambivalent door (iemand opgevallen dat als de jongen op het station is het beeld gespiegeld staat )en dat staat bijna symbool voor de hele film. Wat als je een pulpy script heel dwars regisseert en je hebt een wereldwonder van een actrice als Gena Rowlands in de hoofdrol. Dan krijg je dus iets prachtigs.

Was te zien in Kino door het overlijden van Rowlands. En een Cassavetes die ik nog niet zag, daar moet ik natuurlijk naar toe.

Gloria is een degelijke film, maar voorlopig de minste wat ik van Cassavetes gezien heb. Niet dat dat een schande is, want over het algemeen scoren zijn films wel goed bij bij, maar dit voelt iets te doorsnee aan.

Zoals ik van Cassavetes gewend ben, is het erg mooi gefilmd en weet hij de '70 sfeer van New York sterk over te brengen. Gena Rowlands speelt ook erg goed, maar het verhaal is weinig bijzonders waarbij zij zich moet ontfermen over een jongetje wiens familie werd vermoord door de maffia. Het verloop is best voorspelbaar waarbij Gloria en het jongetje steeds bij elkaar terugkomen, ondanks dat ze elkaar niet kunnen uitstaan. Ergens krijgt ze toch een verantwoordelijkheidsgevoel voor het jongetje terwijl ze absoluut geen moederfiguur is.

3*