The Baby of Mâcon (1993)

Deze controversiële film van Peter Greenaway werd een regelrechte flop, maar is desondanks goed te pruimen. Het is één groot toneelstuk en dat wordt regelmatig expliciet aangehaald. Kenmerkend zijn de wijde shots en dat geeft een wat authentieke uitstraling. De acteurs Ormond en Ralph Fiennes stelen de show met hun gewaagde rollen. Het einde is best heftig te noemen en hoewel niet overduidelijk in beeld gebracht, is het vrij onaangenaam. De film is vrij traag en duurt naar mijn mening net iets te lang. Desondanks is The Baby of Mâcon een bijzondere film die voor liefhebbers van kunstfilms zeker het bekijken waard is.

Toch behoorlijk sterke Greenaway in de gebruikelijke overdadige decors.

Toneelstuk uitgevoerd voor publiek en een enkele maal duiken we de coulissen in of horen we de acteurs met elkaar spreken en het theater zelf en het publiek is al net zo bont als het toneeldecor dat ook groter is dan ooit in een theater zou passen.

Verhaal zelf gaat over een maagdelijke geboorte zo'n 1600 jaar na Christus en dit kind worden ook magische krachten toegedicht waardoor de moeder in conflict komt met de kerk.

Toen ik wat aan het scrollen was voor een film kwam ik deze tegen. Via internet zag ik dat deze film een nominatie had voor de lijst van 366 Weird Movies. Waarbij er ook de opmerking stond dat eigenlijk bijna elke film van regisseur Peter Greenaway wel een nominatie verdiende maar dat deze film al zijn andere films toegankelijk maakte. Kortom eentje die ik graag wilde zien of het nu een zware kluif of fantastische film zal worden! Het werd erg genieten van deze hyper-gestileerd en weelderige op een toneelproductie lijkende film met een over-de-top barokke uiterlijke verschijningsvorm. En van de regisseur wil ik nu zeker meer zien!

Het verhaal is dat van de schepping en het martelaarschap van een kind-heilige in de bisschopsstad Macon, rond 1650. Het kind wordt uitgebuit, eerst door zijn zuster in haar poging de Maagd Maria te verpersoonlijken, daarna door de kerk om waardevolle relikwieën veilig te stellen. De onschuld van kind versus pure kinderexploitatie, op den duur is niet meer duidelijk wie integer is en wie dat niet meer is. Of maakt iedereen (kerk adel en arme) zich schuldig hieraan? De kerk die een begeleidende rol zal moeten hebben, is hier even schuldig, zo niet nog meer. Is het religieuze satire? Of Katholieke kitsch?

Doordat de film eigenlijk is opgenomen als één grote set met publiek en vertolkers lopen podium en publiek, fictie en werkelijkheid door elkaar heen en het is vooral aan ons om de actie te volgen en het scherm af te speuren naar wat daar gebeurt. En dat is veel! En niet altijd even vrolijk. Zo zijn de twee sterspelers (perfecte vertolkingen) Julia Ormond als ook Ralph Fiennes in volle glorie te zien. Sterft er een os en wordt een kinder-lijkje versneden tot talloze relikwieën. En dan is er nog de inmiddels beruchte verkrachtingsscène: waarbij de Kerk honderd-dertien soldaten zegent die letterlijk over de valse Maria heen gaan. Niet in beeld maar het gegil is misschien nog wel huiveringwekkender en lig vooral zwaar op de maag! In Amerika is de film in '93 niet eens uitgebracht. Distributeurs in Noord-Amerika konden makkelijker Schindler’s List, die andere film van dat jaar waar Ralph Fiennes in schitterde, verkopen dan deze verwarring en verschrikking op het scherm

Er is tegelijkertijd ook niet veel meer te zeggen over deze film te vertellen. Je moet het zelf beleven! Deze meedogenloze grimmige middeleeuwse godslasterende fabel van uitbuiting, religieus fanatisme en onderdrukking. Een sierlijke, sociale nachtmerrie van geloof, reclame en popcultuur-goden.