B.B. King: The Life of Riley (2012)

Kwam volgens mij vandaag voorbij op nl3, maar ik was het vergeten en had geen tijd om te kijken. Binnenkort maar eens bekijken, want het lijkt me een interessante docu. Morgan Freeman is de narrator.

Een erg mooie documentaire over het leven en de invloed van B.B. King. De man zelf komt regelmatig aan het woord en hij word aangevuld door oude bekenden en de mensen die door hem beïnvloed zijn, waaronder Keith Richards, Santana, Dr. John, Johnny Winter en meer eveneens legendarische muzikanten. Een geweldig verhaal waarin goed naar voren komt hoe hard B.B. heeft moeten werken om uiteindelijk uit te groeien tot één van de grootste blues artiesten aller tijden. Een prachtig verhaal over een man met een visie.

Prachtige documentaire over het leven van een van de grootste bluesmuzikanten ooit.

Ik keek al lang uit naar deze film en nu toch kunnen bekijken op Canvas, maar blijf toch nog ongeduldig wachten op een uitgave op blu-ray (in de VS bestaat die) met Nederlandse ondertitels.

Dit is een stuk muziekgeschiedenis dat in deze film aan bod komt en ik denk dat velen het met me eens zullen zijn.

De film zit vol met commentaren van ook al niet minder bekende artiesten die allemaal hun (positief) woordje doen over B.B. King.

Een film die je als bluesfan gezien moet hebben !!!

Zeer de moeite waard, in ieder geval voor Bluesliefhebbers.

De humor en "bescheidenheid" van de man zelf zijn geweldig.

Het enige dat mij aan deze documentaire een beetje stoorde waren de commentaren van een aantal collega muzikanten.

Vooral Carlos Santana legde het er wat te dik bovenop mijn zijn zweverige uitspraken.

King zelf relativeerde e.e.a. bescheiden, en gaf de eer aan wie hem toekomt.

Prachtig om te zien en horen met hoeveel vuur hij vroeger speelde.

Dat is er al jaren niet meer, maar wie kan het hem kwalijk nemen?

Het is al een wonder dat hij nog steeds speelt.

Een uniek document, en nog op tijd, want het gaat niet al te best met BB naar verluidt.

Prachtig om King te zien en te horen, maar de versie zoals die op TV is vertoond (zo'n 40 minuten korter dan de 123 minuten die hierboven bij de credits worden genoemd) springt nogal van de hak op de tak : ik begrijp dat het moeilijk is om een adekwaat overzicht te geven van een carrière van ruim 60 jaar, maar het overslaan van hele decennia door van hoogtepunt naar hoogtepunt te springen (van The thrill is gone met Bill Szymczyk via When love comes to town met U2 naar Riding with the king met Eric Clapton) is toch wel een storend gebruik van zevenmijlslaarzen. Wát er te zien is is geweldig, maar het is maar een fractie van het héle verhaal, en dat vind ik tamelijk onbevredigend.

Inderdaad !