Mai Morire (2012)

Ik ook. Flinke stap vooruit na Rivero's debuut Parque Via (interessant, maar geen geweldige film). Mai Morire heeft niet het meest originele thema, de film gaat over het verstrijken van het leven, over lotsbestemming en besteed veel aandacht aan rituelen rondom ziekte en de dood. Maar het is erg goed gedaan.

Na het vrij strenge Parque Via is Mai Morire een film die losser en vrijer aanvoelt. Het begint al met een fraaie openingsscene waar we in 360 graden eerst boven het water de omgeving voelen om vervolgens rustig kennis te maken met Chayo in een bootje terugkeert naar haar ouderlijk huis. Omdat ze voelt dat dat op dat moment haar bestemming is. De film gaat vervolgens vooral in op de intieme band tussen de gezinsleden en alles wat ze doen om wat de grote alledaagse gebeurtenissen die plaatsvinden dragelijk te maken. Intimiteit, spiritualiteit doordrenkt in een katholieke cultuur.

De omgeving (nota bene een stuk van Mexico-stad zo vertelde de regisseur) en de opnamen ervan zijn van een verbluffende schoonheid de film ook lostrekken uit het heden en 'm misschien wel universeler maken.

Stuk beter dan verwacht eigenlijk. Rivera blijft op mijn radar.

4.0*

En gelukkig dat ik er deze week achter kwam waar die OP12-zender te vinden is (extra zender van onze Belgische vrienden: overdag Ketnet en na 20.00 een soort van Cultura).

Verhaal (vrouw verzorgt haar bijna 100-jarige moeder) doet misschien niet meteen tot groot enthousiasme leiden, maar wat een pracht van een film!!!

Wat ziet het Mexicaanse platteland er prachtig uit, en wat een mooie rivier en het tempo dat is in ritme met het plattelandsleven, onthaastend, het basic leven en het sterven.

Wat lopen er momenteel een aantal geweldige filmmakers rond in Mexico!

Meesterwerkje!

Ingetogen film met heel wat symboliek, uiterst knappe fotografie en een unieke scène met de stervende moeder.