Matterhorn (2013)

Die is geherdrukt in off set

Spammur

Goeie film waarin een weduwnaar in een streng gelovige gemeente een zwerver in huis neemt. Het eerste gedeelte is soms wat eentonig, maar in het tweede gedeelte komt het geheel verhaaltechnisch beter op gang. Licht absurd en oer-Nederlands van toon. Ton Kas en Rene van 't Hof vormen een apart duo hier.

erg leuke film, met zeer goed acteerwerk. Leuk dat zon ''kleine'' film eigenlijk zo ''sterk'' kan zijn. Het enige minpunt van de film vind ik het open einde, de film had best nog wel 20 minuutjes door kunnen gaan en daar wat verder zijn gegaan.

Als de iflm wat langer had geweest had ik hem 4* gegeven

Maar geef hem nu als nog een dikke 3.5* ster en aanrader!

Persoonlijk vond ik het een hele geestige film, in alle opzichten. Voor Hollandse begrippen ook best goed geacteerd. In de film viel me wel iets op. Alles was in de oudere stijl, jaren 80 of zo denk ik. Maar dan de euro er in als betaalmiddel, dat verbaasde me eigenlijk wel. Ik dacht eerst ze maken een fout in de film, maar daarna toen er afgerekend werd betaalde ze toch echt me euro's. Dus het zal zo toch wel horen. Maar al met al een heel leuk verhaal.

Het is een onbepaalde tijdmix van 1950 tot heden. Dat is nu juist het leukste element van de film.

Bijzondere film over eenzaamheid en afzondering dat naast de droefenis daar omheen heel wat plaats heeft voor humor. Eigenlijk is de term tragi-komedie perfect toepasselijk. Onbedaarlijk gelachen met het optreden op de kinderfeestjes en genoten van meerdere knappe in film gebrachte scènes (de kerkdiensten, de busritten...). Sfeervol, erg mooi aangepaste muziek en m.i. een fantastische Ton Kas.

mooie film, hoewel hier en daar n tikkie langdradig. Maar de opbouw is goed, en de climax verrassend. Mooi stil spel, een vak apart. En de sfeer is goed getroffen. Ik vermoed dat het dorpje waar het zich afspeelt in België ligt?

Prosperpolder, net over de grens bij Zeeuws-Vlaanderen. Als je Google Streetview gebruikt, ziet het er nogal onooglijk uit. In de film is het veel indrukwekkender, knap gedaan dus.

Prachtig lange speelfilmdebuut van Diederik Ebbinge.

Ton Kas en Rene van 't Hof spelen fenomenaal. De juiste balans tussen komedie en drama is getroffen.

In de traditie van Alex van Warmerdam, over Hollandse kleinburgerlijkheid en stijf Christelijke milieus.

Het lijkt in de jaren '80 te spelen, maar ze hebben het op een gegeven moment expliciet over euro's, dat vond ik wel opmerkelijk. Dat doet niets af aan de film.

Mooi gefilmd en goede locatiekeuze. Opmerkelijk dat het in België is opgenomen, maar dat heeft enkel met gunstige belastingregelingen aldaar te maken. Hopelijk komt er in Nederland ook spoedig een degelijke tax shelter regeling.

Verdomd, de Sint Engelbertusstraat in de Prosperpolder. Het huis is duidelijk te herkennen!

Erg fijne telefilm, door de sfeer en mooie beelden en het geweldige acteerwerk.

Fred zit vast in het verleden, niet enkel doordat hij in een gereformeerd dorp woont, met zijn interieur dat nooit de jaren 80 lijkt te hebben verlaten, maar ook vanwege zijn persoonlijke geschiedenis. Dit wordt ook als zodanig gebracht, want de rest van de wereld lijkt al wel vooruit te zijn gegaan. Ook de kleuren volgen dit. Bruin is het leven in het dorp, groen wordt het op de kinderfeestjes en ook de kleur blauw volgt niet veel later bij bijvoorbeeld het reisbureau. Een film over iemand die het verleden niet kan laten rusten, dat via een metafoor en via het visuele wordt gebracht. De muziek van Bach is voor alle tijden en past hier dan ook prima in. Het acteerwerk is prima. Kees Flodder moet met weinig woorden werken en doet dit erg sterk en de chemie tussen hem en Fred is zeer duidelijk aanwezig. Ook Porgy Franssen zet weer een sterke rol neer. Waar de film verder over gaat is hierboven al vaak genoeg gemeld dus daar ga ik maar niet op in.

Daarnaast is dit een kritiek op kleinburgerlijkheid en hypocrisie. Als de buurman met de pastoor langskomt en een insinuatie maakt over homofilie loopt hij hand in hand – omdat de pastoor slechtziend lijkt, maar toch- het huis uit. Meer van dit soort kleine beeldjes maken de film erg fijn. 4,0*.

Pastoor? Het zijn ouderlingen van de gereformeerde kerk, natuurlijk!

De scene deed me denken aan Een Vlucht Regenwulpen, ook zo'n kleinburgerlijke gristelijke omgeving.

Het was toch die voorganger waar Porgy Franssen mee binnenkwam? En ach, pastoor of dominee, ze lezen allemaal uit hetzelfde boek.

Kalibercinema.

Humor valt er weinig te bespeuren in dit drama met de geweldige Kas en Van ’t Hof. Ebbinge gooit het over een andere boeg dan men van zijn Vliegende Panter- carrière kent en biedt tegengas aan het bijna wanstaltige 'Alles is Familie', waar hij ook in opduikelt. Dit is cinema van een ander kaliber, al moet gezegd dat niet alles even sterk uit de hoek komt. Het krachtige zit hem in het kleinburgerlijke en de realistische weergave van een geloofsgemeenschap zoals ze er zelfs in deze tijd vast nog wel te vinden zijn in de lage landen. De film ademt Van Warmerdam, maar net als in ‘Gewoon Hans’, bewandelt de regisseur zijn eigen pad.

Goed.

Ergens voelde ik het al aan mijn water dat regisseur Diederik Ebbinge 'iets' (moeilijk te specificeren) van David Lynch in zijn Matterhorn had verwerkt. Toen ik dit las, begreep ik waar hij onder andere zijn inspiratie vandaan haalt. Ook in "Gewoon Hans" leek hij al op 'deze' golflengte af te stemmen:

... credo quia absurdum ...

Niet echt schokkend. David Lynch is een van de meest invloedrijke cineasten van dit moment.

De eind scene met de song This Is My Life red de film enigszins.

He, wat? Heb jij een andere film gezien ofzo?

Nee, het is geen dijenkletser, maar er zijn meer vormen van humor.

Ik vond dat eerlijk gezegd maar een heel matige scene die weinig paste bij de rest van de film.

Je zag toch in die scene schijt aan de wereld , dit is mijn leven...

De hele film was eigenlijk een aanloop naar deze scene.

Volgens mij zet Ebbinge een paar keer heel bewust de kijker op het verkeerde been en met name de verwarrende tijdselementen geven aan dat het verhaal vanuit Freds perspectief wordt verteld; herinneringen, fantasie en werkelijkheid lopen door elkaar. Net als bij Lynch zit je aan het eind opgezadeld met de vraag wat er werkelijk gebeurd is.

"We bestaan niet meer."

dus omdat de film Lynch-trekjes heeft wordt ie opeens beter?

Lynch trekjes, heb ik iets gemist??

Dit komt in de verre verte niet in de buurt van de mysterie die Lynch wel heeft.

Inderdaad...

@ de Lynch-'discussie': lees het aangehaalde stuk eens, is echt verhelderend!

Niet mijn woordkeus, maar 't zou zo maar kunnen.

De film begint nog heerlijk absurd met twee geweldige acteurs in een erg leuke rol die op maat geschreven lijkt. Ton Kas en Rene van 't Hof. Maar tot mijn aangename verbazing ging de film nog een stukje verder dan alleen absurditeit. Er ontwikkelde zich zowaar ook nog een mooi verhaal, en dat maakt de film nog beter dan hij al was.

Erg aardige film aan de ene kant, anderzijds toch net niet echt geslaagd. Matterhorn kan enigszins worden vergeleken met Adams Apples van Anders Thomas Jensen; de sprookjesachtige vormgeving, de religieuze thematiek en de absurdistische humor zijn opvallende parallellen. De Deense film wint het overigens wel op álle fronten, en het is vooral de combinatie van de verschillende elementen die ik niet helemaal goed vind werken in Matterhorn.

In plaats van extra kracht te geven aan het drama doen de subtiele humor (die biddende dominee op de automatische piloot, meh) en het absurdisme er eigenlijk juist afbreuk aan. Dat ze je bijvoorbeeld in het personage van de overbuurman; Ebbinge kan niet kiezen tussen groteske overdrijving en "dirty" realisme, en dus slaat dat personage uiteindelijk nergens meer op. Ook de mevrouw van het reisbureau is een te vreemde eend in de bijt, als je het mij vraagt. Wel fascinerend genoeg is Theo (sic) Huisman ("zalig de armen van geest..."), die niet in de laatste plaats door het voorgelezen bijbelgedeelte uit Mattheus 25 wat licht-messiaanse trekjes krijgt, zoals overigens ook het geval is bij dominee Ivan uit Adams Apples . Een laatste zwak punt in het verhaal vond ik de Matterhorn-expeditie, die weliswaar prachtige plaatjes oplevert maar het hogere doel erachter ontgaat me.

De stijl van de film is aangenaam. Vooral de geometrische en strakke lijnen in de mis-en-scene, de bijzondere slowmotion-sequentie van het zondagse kinderfeestje en het kleurgebruik zijn sterke punten. Qua muziek vind ik eigenlijk dat het "Erbarme dich" alleen gebruikt mag worden in films door iemand met de achternaam Tarkosvsky, maar ik geef toe dat dat wat puristisch gedacht is. Verder was ik er wel over te spreken.

Leuke film al met al, maar in tegenstelling tot het al eerder genoemde Adams Apples kon ik nergens in lachen uitbarsten, noch voelde ik enige ontroering voor de personages. Derhalve is dit niet een klein meesterwerk, zoals laatstgenoemde wel is.

Aardige film, maar humor...tsja...ik heb weleens kunnen glimlachen, maar verder kwam het niet. Saai, maar ook weer intrigerend, bleef wel zitten kijken. Leuk contrast enerzijds ouderwetse auto's, ouderwetse inrichting, koekjestrommel, tikkende klok en anderszijds de € in de supermarkt....

Ik heb toevallig Adams Apples op dezelfde dag bekeken. En dat heeft niets met jouw recensie te maken Maar ik zie niet zo veel overeenkomsten tussen de twee films eerlijk gezegd. OK, een kerk. Maar die komt in veel meer films voor. Sprookjesachtige vormgeving? Herken ik eigenlijk in beide films niet. Maar daar heb jij wellicht een ander beeld van. Absurdistische humor zie ik in Matterhorn wel. In Adams apples in aanzienlijk mindere mate.

Wel een overeenkomst is dat ik ze allebei 4 sterren heb gegeven. Het zijn allebei erg goede films.