Le Passé (2013)

Sterke film, gaat over een moeder die Een relatie krijgt met een andere man.. Die ook al een eerdere relatie had en dan krijgt de dochter het er moeilijk mee en blijkt er meer aan de hand te zijn.

het is wel een film die je goed moet volgen om alles te begrijpen, Het verhaal zit goed in elkaar en word naarmate de film vordert steeds spannender.

De acteerprestaties zijn ook erg sterk.

Toch miste ik op het eind een beetje een ''knaller'; een krachtig eind om daarna de film met een WOW gevoel uit te zetten.

Maar desondanks sterke film die zeker het kijken waard is

3.5*

de kleine jongen is "amazing".....

Een prima film weer van Asghar Farhadi, die van begin tot einde boeiend is. Net als zijn vorige film is ook dit een familiedrama, waarin deze keer vooral ook het verleden centraal staat. Ali Mosaffa speelt wat mij betreft de beste, maar ook meest boeiendste rol als Ahmed. Hij zit overal een beetje tussenin en krijgt het op een gegeven moment van meerdere kanten behoorlijk zwaar te verduren. Maar ook de rest van de cast is goed. Bérénice Bejo is mooi, maar weet haar paniek en twijfel ook erg goed over te brengen.

Wat ik persoonlijk ook erg fijn vond, is dat je niet al te veel achtergrondinformatie meekrijgt. Vanaf het begin wordt je als het ware in het verhaal gegooid en langzaam maar zeker komen de verhoudingen tussen iedereen naar voren. Al die geheimen en andere zaken, komen op een mooie manier naar voren. Wel vond ik dat richting het einde de film een tikkeltje uit de bocht vliegt qua emotionaliteit. Daarnaast vond ik het jammer dat Ahmed op het einde ook nog maar weinig in het stuk voorkomt. Hierdoor voelde het ook een klein beetje te lang aan.

Los daarvan is het gewoon een sterke film, die mij behoorlijk heeft weten boeien, maar die door wat kleine minpunten net dat degen mist, wat zijn voorganger juist wel tot die echte topper maakte. Maar verder wederom een aanrader als je een interessant drama zoekt met zeer sterk acteerwerk.

4,0*

Waauw.

Spannend van begin tot einde. In tegenstelling tot veel van de meningen vind ik het whodunnit-gedeelte wel degelijk een extra toevoegen aan het verhaal. Hier en daar daardoor misschien ietwat ongeloofwaardig in de details, maar het geeft wel een veel breder uitgangspunt over de situatie doordat er op die manier veel meer betrokkenheid van de personen wordt gecreëerd waar die anders ietwat als bijzaak in het verhaal waren achtergebleven. En dat zou jammer geweest zijn, want juist de complexe rol die alle karakters in hun omgeving spelen in het verhaal maakt het zo'n sterke film.

De film is naast het sterke en originele verhaal vooral mooi door de erg sterk gespeelde rollen, en de erg mooi gefilmde beelden in hun vrijwel onnavolgbaar mooie setting. Wel wat filmhuizig, en ook wat overduidelijk op zoek naar prijzen. Maar is dat erg?

Kan me erg goed vinden in reactie hierboven van blurp194. Mooie film!

Ingetogen drama, maar wel loodzwaar.

Tegenvallende Farhadi. Ik waardeer zijn films enorm vanwege de boeiende personages, het complexe scenario en de spanning die daarmee gepaard gaat. En juist op die punten schiet hij met Le Passé mijns inziens wat te kort. Dat is jammer want de film heeft behoorlijk wat potentie en de cast in uitstekend met een uitmuntende Bejo.

Weer even oprecht, genuanceerd en realistisch familiedrama als Jodaeiye Nader az Simin. Ook het script is weer ijzersterk, maar wel iets minder dan het zo'n beetje perfecte van Farhadi's vorige film. Soms wordt het allemaal nét iets te sterk wat betreft de gebeurtenissen misschien, terwijl de film dat eigenlijk helemaal niet nodig heeft. Ongelofelijk knap hoe spannend een film kan zijn die het praktisch volledig van de acteurs en hun dialogen moet hebben.

Het uitgangspunt dat je aan het begin nog niets weet en er gaandeweg steeds meer onthuld wordt werkt erg goed. Door het spel van de cast voel je desondanks wel aan dat de personages een hele voorgeschiedenis hebben. De acteurs zijn ook weer subliem, en het is moeilijk de beste aan te wijzen. Mosaffa speelt duidelijk het meest sympathieke personage, maar Bejo is misschien nog wel beter in het bepalen van de toon. Heel de film oogt ze gespannen.

Ieder personage heeft wel zijn belangen en voorgeschiedenis, maar genuanceerd als de film is wordt er niet echt partij gekozen. Best leuk trouwens dat de film zich afspeelt in Parijs maar er totaal geen moeite wordt gedaan een mooi en romantisch Parijs te tonen. Er wordt puur voor realisme gekozen, en voor mooie plaatjes moet je eerder bij een andere film zijn. Wil je goed en klein drama met een geweldige cast en sterk script dan is ook deze film van Farhadi weer een echte aanrader. Het begint steeds meer te kriebelen op zijn minst Darbaraye Elly te gaan kijken. Onbegrijpelijk dat de film de shortlist voor de Oscars niet gehaald heeft. 4.0*.

Goed verhaal en soms verassend, toch mag er wat meer vaart in de film want het begint af en toe wel saai en langdradig te worden waardoor het een beetje slaapverwekkend wordt en da's vervelend want je moet er goed bij blijven om het verhaal te kunnen volgen.

Goh jeetje heb net de film gezien en ben eigenlijk best onder de indrauk. Prachtige sfeer en wat wordt er schitterend geacteerd. Met name de personage Lucie (Pauline Burlet ) liet me ontzettend mee voelen!! Alles klopte, ook t eind ( dat zal niet iedereen met me eens zijn ) was gelukkig niet pathetisch . Bij een Americaanse versie zou t absoluut anders zijn gelopen. Bij MM staat Mysterie maar daar heb ik niets van ondervonden. Een gewoon fantastisch neergezet drama. Waarom geen vijf? Omdat er her en der in t verhaal wat hiaten zaten.

Dikke aanrader.

De afwikkeling van een scheidingsrelatie wordt hier langs alle kanten bekeken. Mannen, vrouwen en kinderen. Conclusie is dat er geen winnaars, maar wel veel vraagtekens door mekaar verweven zijn.

Dat maakt ook de film nogal zwaar om volgen en hakkelend.

De rollen werden prachtig vertolkt en het verhaal zit heel aardig in mekaar.

Ondanks een soort gewoon leven wordt er toch niet heftig gedaan en verloopt vooral het verhaal rond leugens, waarheid en de gevolgen voor de kinderen.

Heel aardig verhaal en film, dat hangen blijft en treft.

Hoe klein ook de kring en veel ter plaatse getrappel verveelt ie zeker niet.

Voor mij een 4,5* waard.

Zelden een kind zo naturel zien acteren als dat kleine menneke ! Bizar, geef dat jong een oscar Verder zat t geheel prima in elkaar maar vrees ik dat deze me niet zo lang bij zal blijven. Afgezien van t puike acteerwerk en aardige verhaaltje zit hier niet zo heel veel in.

Le passé is op het eerste zicht het verhaal van een gewoon gezin dat te maken heeft met relatieproblemen en gevolgen ervan voor de kinderen. Maar het gaat verder dan dat. Le passé is het realistische beeld van een gezien waarin het tijd wordt dat er terug gekeken wordt naar het verleden. Elk heeft zijn of haar geheim en dat begint een eigen leven te leiden door een gebrek aan communicatie.

De film volgt verschillende personen en focust zich niet helemaal op een hoofdpersonage. En tegelijkertijd neemt het wel de tijd om de personage uit te diepen. Le passé is een film geworden met een zeer herkenbaar verhaal, ook al wordt het nooit echt groots. Maar door die herkenbaarheid en het goeie acteerwerk is dit een sterke film geworden. Mooie film!

vond het plot wat zwabberen en had denk ik teveel verwachtingen na A Seperation.

Eerlijk gezegd was ik me bij het kijken van deze film niet bewust van het feit dat de regisseur ervan ook A separation heeft gemaakt. Niet dat dit een grote schok is, zeker niet, want het betreft ontegezeggelijk hetzelfde type film; te weten het genre van de (Franse) praatfilm waarin vol wordt ingezet op dialoog en personages.

Le passé doet dat op zich ook goed. De personages zijn interessant genoeg in hun onmacht over de situatie, die leidt tot zowel daden van woede als blijken van genegenheid, en geen van de volwassenen is al te gemakkelijk in een hokje te plaatsen. Alleen dat jochie, Fouad, vond ik niet overtuigend. Verder is het jammer dat Farhadi narratief wat te ver gaat; er treden vooral in het laatste gedeelte teveel plottwist op voor een serieus drama.

Maar het grootste manco van de film is toch dat het zo weinig durf laat zien. Nergens weet Le passé zijn medebroeders uit het genre te ontstijgen, integendeel, het is allemaal wel erg binnen de lijntjes (en qua vormgeving misschien zelfs nog kleurlozer dan dat, ook hier geen poging om onderscheidend te zijn). Daarmee kan je wellicht wegkomen als je een écht goed verhaal hebt, of een écht boeiend personage, maar in dit geval vond ik het wat te magertjes. Ik dacht daarom aan 2,5 sterren maar daarvoor zitten de karakters en hun leven me de volgende dag toch nog wat teveel in het hoofd. Volgende keer eens iets anders graag, meneer Farhadi.

Bérénice Bejo is echt niet herkenbaar op die coverfoto.

Ja ! Dat gevoel had ik ook fel. Terwijl Ahmad bijna als een held wordt opgevoerd......
Verder wel erg straffe cinema, straffer dan A Separation naar mijn gevoel.

Mwa, best aardige film, maar het vliegt wel erg veel kanten op waardoor het iets teveel op een soap gaat lijken.

Een boeiende en meeslepende film, sfeervol gebracht en met uitstekend beeld en acteerwerk. Het verhaal had me al vrij snel te pakken, en de intelligente draai die hier en daar gegeven werd maakte het allemaal nog boeiender. De titel zegt het al, dus niet vreemd als onder elke steen een verleden (en een klein drama) blijkt te liggen, al vond ik wel dat ze op den duur wel een beetje doorsloegen met elke keer op dezelfde wijze een nieuw element/draai(tje) aan het verhaal te geven, iets minder van die draaien waren niet erg geweest. Ondanks dat heb ik wel prima van genoten, al kost het de film wel een halve ster.

De film kwam ook vrijwel altijd erg authentiek over (jaloezie, wraakpogingkjes, verkeerde inschattingen/aannames, etc. zijn niet bepaald onrealistisch).

Gelukkig kent de film een soort van happy end, er is hoop op herstel, want zonder dat was dit wel een film die erg zwaar op de maag zou liggen.

4 ruime sterren.

Zo heb ik het ook niet opgevat. Ik bedoel het niet verkeerd, maar is dat niet een beetje het zoeken naar een bevestiging van een vooroordeel over de regisseur vanwege zijn afkomst? Het verhaal van de film is niet onrealistisch en ook niet uniek, en die vraag was waarschijnlijk niet opgekomen als de regisseur Amerikaans of Frans was geweest om maar iets te noemen.

Dat de filmkrant die kant op gaat deel ik niet maar snap ik wel uit (goedkoop) journalistiek oogpunt (het is immers een voor de (sensatiezoekende) lezer boeiende vraag), maar het blijft voor mij toch zoeken naar een bevestiging van een vooroordeel omdat de beste man een Iranier is.

Ben ook niet gecharmeerd van de toon van de filmkrant in dat stukje dat je aanhaalt... "vervelende misogyne [=vrouwenhatende] thriller" , dat is toch wel een zware beschuldiging die de filmkrant uit zonder ook maar één bewijs daarvoor aan te dragen, en die bovendien ook nergens op slaat, de aanleiding voor zo'n beschuldiging is ook totaal niet in de film te vinden, of heb ik het vrouwenhatend aspect dat deze film zogenaamd heeft (aldus de filmkrant) zelf compleet over het hoofd gezien?

Voelt aan als interessantdoenerij en makkelijk scoren door de filmkrant, de regisseur geeft in dat stuk ook geen enkele aanleiding daartoe, die aanleiding vind je alleen in de woorden die de filmkrant zelf gebruikt. En dat mannen de good guys zijn is natuurlijk volstrekt onzin, was Samir niet vreemd gegaan dan was dit alles ook niet zo afgelopen. Trouwens... nou én als een film een keer de man als good guy presenteert en de vrouw als bad guy, is dat dan meteen vrouwenhaat? Of is daar alleen sprake van als de maker uit Iran komt

Zo bekeken vind ik het maar een naar stukje van de filmkrant, typisch gevalletje van de splinter in andermans oog zien, maar niet de balk in het eigen oog...

Ik moet de film nog steeds afkijken, ik heb alleen het eerste half uur gezien, en daarom begrijp ik die recensie niet die beweren dat de film vanaf het begin tot het einde spannend is. Heb ik soms een andere film gekeken? Het zal best een spannende film zijn maar het begin iig niet. Vanavond maar eens helemaal kijken.

En daarbij is het helemaal geen thriller...

Heb dat stuk niet gelezen, maar zoals je het beschrijft is het inderdaad grote onzin.

Inderdaad.

Wat mij betreft is het vooral een relatiedrama, de (onderlinge) spanning is onderhuids, als je erdoor meegesleept wordt natuurlijk. Wie het niet aanspreekt zal weinig spanning ervaren.

Ook?

Nee, het is eerder een bevestiging na het zien van drie eerdere films van Asghar Farhadi. Twee uit Iran en nu één uit Frankrijk. De 'vrouw' speelt in de films van Farhadi altijd een cruciale rol. Let er maar eens op als je eerder werk van hem gaat bekijken.

Daarmee doel ik op de reacties van The One Ring en Mochizuki Rokuro. Ook zij vatten het niet zo op.

A Separation wil ik zeker nog zien. Over zijn films kan ik niets zeggen omdat ik ze niet gezien heb, maar in deze film is geen grammetje vrouwenhaat te zien, ik heb ook geen enkel overtuigend bewijs gehoord die het tegendeel aantoont. Dat hij vrouwen een cruciale rol geeft is juist een tegenargument, prima toch? Had hij vrouwen geen belangrijke rol gegeven dan ging de discussie over dat hij als Iranier niets moet hebben van vrouwen... Zo kun je met vooroordelen altijd wel een rechtvaardiging ervoor vinden die het vooroordeel bevestigt, en dat is wat de filmkrant gedaan heeft.

Bovendien, als dit een vrouwenhatende film is dan is Walt Disney ook een vrouwenhater, vrouwen spelen in de meeste van zijn films een cruciale rol, en zie hoe Malefica een slechte vrouw is die net als in deze film later met haar geweten worstelt. Steve McQueen, nog zo'n vrouwenhater, zie hoe hij in 12 Years a Slave Lupita laat straffen door de jaloerse echtgenote, net als in deze film met de medewerkster van de stomerij. Om te zwijgen van de waslijst aan films waar een tienerdochter uit angst de nieuwe partner van haar vader/moeder niet mag en hun relatie probeert kapot te maken.

De vrouwen gedragen zich in deze film niet anders dan in veel andere films, daarom vind ik dat de filmkrant de film alleen zo bestempelt door het te linken met de afkomst van de regisseur, een vooroordeel dus waar geen aanleiding voor is en waarbij de regisseur niet de foute kant op gaat, maar de filmkrant wel.

Wie "vrouwonvriendelijke" films wil zien hoeft trouwens niet te wachten op Iraanse producties, maar wordt elke week door de bioscopen flink op zijn/haar wenken bediend. 8 van de 10 Hollywoodfilms voldoen wel aan een van de volgende vrouwonvriendelijke voorwaarden:
- vrouw is hulpeloos en speelt slachtofferrol, man speelt heldenrol (vrijwel in elke film het geval)
- vrouw is meer bloot in beeld dan man (vrijwel in elke film het geval)
- vrouw is dom lustobject met borsten, dat al dan niet te koop is (bijvoorbeeld Wolf of Wall Street en een hele waslijst aan vergelijkbare films).

Daarom blijf ik erbij dat we hier te maken hebben met het zoeken naar de splinter in andermans oog, en dat zonder stil te staan bij de balk in het eigen oog.

Deze eens geprobeerd en 'k was toch niet zo onder de indruk. 'k vond de film toch een beetje langdradig. Van mij mocht het tempo toch iets hoger gelegen hebben.

De cast deed het anders wel prima en verder zag het er allemaal wel goed uit.

Jammer van het tempo, ander was het geen misse film.

Uitstekende film waarin een Iraanse man terugkeert naar Frankrijk om de scheiding met zijn vrouw definitief af te ronden. De film doet er behoorlijk lang over om het verhaal en de personages op te bouwen, maar dit wordt goed gemaakt tijdens een sterke tweede helft waarin een flink aantal onthullingen plaatsvinden die de verhoudingen tussen de personages doen verschuiven. Mooi, ingetogen acteerwerk van een meer dan prima cast.

Ietwat een te lange film, maar toch een mooi verhaal en prima geacteerd.

Een goede drama/mysterie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Goed camerabeweging...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Uitstekende film. Bejo is prachtig en de kleine jongen heeft ongelofelijk goed werk geleverd. En inderdaad wel straffer dan "A Sepration"