Yurusarezaru Mono (2013)

Japanse remake van Unforgiven (1992)

Trailer (Youtube HD)

Venetië

"-'Yurusarezaru Mono' aka 'Unforgiven'-" ... " !!!

Japanse Remake !!! 'Unforgiven' van 2013 is een Japanse remake van de

legendarische film van Clint Eastwood uit 1992!

Het tijdsbeeld is hier 1869, setting Japan (Meiji periode) met keizerlijke troepen en samurai's/Shogun's !

Een knappe 'vertaling' van één van mijn favorieten films !

Prachtige locaties en landschappen met een prima vertolking van Ken Watanabe.

Van 'Unforgiven' van en met Clint Eastwood zou je moeten afblijven ..., toch was ik benieuwd naar deze Japanse 'vertaling' die echt indruk op me wist te maken !

Qua spektakel gehalte is het heerlijk in beeld gebracht met historische intriges.

Een indrukwekkend gechoreografeerde bloedbad ontvouwt zich in de besneeuwde bossen.

Heerlijk contrast qua kleurgebruik ... vooral met rood en wit - bloed/rood op wit !

Ik heb hier van genoten van deze Japanse 'Unforgiven' film !

Eerst remaken de ze Seven Samurai met cowboys en al...

En hier zien we een remake van 'n cowboyfilm met Jappen in de hoofdrol...

Wel grappig

Remakes moeten wel van sterke huizen komen om iets interessants te bieden, en gelukkig zorgt de verplaatsing naar Japan wel voor genoeg variatie in locaties en andere elementen inherent aan de westerns. Deze film is dan ook fraai om te volgen, maar blijft verder op het vlak van de personages, sfeer, en iconische scenes wel een stuk achter Eastwoods versie. Verder geen schande, want het blijft allemaal wel behoorlijk eigenzinnig, maar overtreft het origineel eigenlijk op geen enkel vlak. 3*

Te lang geleden dat ik Eastwoods origineel zag om zodoende te bepalen waar het nu allemaal precies beter/slechter/pure kopie is. Bestaansrecht heeft deze remake wel degelijk. De cinematografie is heerlijk, gesitueerd op het noordelijkst gelegen eilandje te Japan (sneeuw!), eind 19e eeuw, waarin Japan langzaam maar zeker verwesterd raakt, en niet ten gunste van de samurai.

Ken Watanabe (en profil 100% gelijkenis Gijs Scholten van Aschat overigens) behoudt veelal de rust. In tegenstelling tot de bijrollen. Akira Emoto weet met zijn glimlach een diepzinnigere rol neer te zetten dan Morgan Freeman (dankzij de grootste verandering in het originele script). Kid Yukiyoshi Ozawa is daarentegen gru-we-lijk irritant, een "grappige" overacting sidekick die de hoognodige depressieve en melancholische sfeer nog erger weet te verminken dan de Amerikaanse kid. Deze daad is onvergeeflijk. Ach, en wat te denken van het schrijvertje...argh... Verbeteringen en miskleunen dus.

De western shoot-out krijgt gelukkig nog een welverdiend samurai-achtige ambiance mee. Maar de film is toch echt veel meer een ode aan het origineel, zonder al te veel concessies te doen om het te verJapansen. Beter goed gejat dan slecht bedacht...soms...

Haha!

Inderdaad. Er zijn overigens meer voorbeelden van over-acting dan Mug noemt. Is dat typisch voor de japanse film? Wat terughoudendheid in emoties vind ik vaak overtuigender. De landschappen zijn prachtig en een scherp contrast met het origineel.

Deze tragische, deprimerende, stemmige, melancholieke en soms lyrische Samurai-western remake, kwam over als een epos met excessief geweld. Het verhaal speelde in de winter en de actie werd afgewisseld door gedragen scènes en rustige momenten. Het een en ander werd prachtig in beeld gebracht en hoewel de regisseur zeer dicht bij het origineel bleef, miste ik vooral de oprechte emotie.